Συνεχίζουμε μετά από μια μεγαλούτσικη διακοπή με τα
Ελαττώματα του Ξύλου.Όπως ήδη γνωρίζουμε το δέντρο είναι ένας ζωντανός οργανισμός που προσαρμόζεται στις συνθήκες περιβάλλοντος (κλιματολογικές, καιρικές, διατροφικές, κλίσεις εδάφους κ.λπ.). Για το λόγο αυτό πολλές φορές η διατομή του κορμού δεν είναι κυκλική, αλλά παρουσιάζει δυσμορφίες, όπως της έλλειψης, του αυγού, του ακανόνιστου αστεριού κ.λπ. και οφείλεται κυρίως στην επίδραση των ανέμων αλλά και στην περιστροφή της γης, στον ήλιο κ.λπ.
Οι παραπάνω δυσμορφίες του δένδρου δε σημαίνει ότι αχρηστεύουν το ξύλο του, αυξάνουν όμως το ποσοστό φθοράς στην κατεργασία του και έχουν δυσμενείς επιδράσεις στις ιδιότητες του. Ιδιαίτερα επηρεάζεται η
μηχανική αντοχή του και ενισχύεται η τάση του ξύλου να
στραβώνει, γιατί προκαλούν και αποκλίσεις από την ευθυϊνία του ξύλου.
Ακολούθως παρουσιάζονται αρκετά αναλυτικώς τα σοβαρότερα ελαττώματα του ξύλου που είναι η στρεψοΐνια, η έκκεντρη καρδιά, οι ραγαδώσεις, οι λούποι και οι φύτρες, οι ρητινοθύλακες, οι ρόζοι, η εντεριώνη (ψίχα) και διάφορες αλλοιώσεις.
Στρεψοΐνια (Στριμμένα και στριφνά νερά)Πολλές φορές ο κορμός του δένδρου στρέφεται ελικοειδώς και δίνει την εντύπωση σχοινιού. Τα αίτια της στρεψοΐνιας δεν είναι απολύτως γνωστά και συνήθως αποδίδονται στους ανέμους και στην κίνηση τού ήλιου. Η συστροφή αυτή εμφανίζεται έντονα στα ηλιόδενδρα (δέντρα ανοικτών χώρων), ενώ αντίθετα στο έλατο και το πεύκο εμφανίζεται μόνον όταν οι κλιματολογικές συνθήκες και το έδαφος δεν είναι ομαλές.
Αποτέλεσμα αυτού είναι σε μία σανίδα από στρεψόινο ξύλο, οι ίνες στο μισό πλάτος να έχουν κοπεί ενώ κατευθύνονται προς την επιφάνειά της και στο άλλο μισό να βυθίζονται μέσα στο ξύλο. Έτσι έχουμε στη μισή σανίδα αντίθετα νερά απ’ ότι έχει η άλλη μισή.
Οι αποκλίσεις από την ευθυΐνια που περιγράψαμε υπολογίζονται με τρεις τρόπους:
Με τη γωνία που σχηματίζεται ανάμεσα στην κατεύθυνση των ινών και στον άξονα του κορμού, με τη σχέση ανάμεσα στη μονάδα απόκλισης, (1 εκ.) από τον άξονα και το μήκος στο οποίο αναφέρεται (π.χ. 1 προς 12), και με το μήκος στο οποίο συμπληρώνεται, μία ολόκληρη στροφή.
Σύμφωνα με τις γερμανικές προδιαγραφές ένας κορμός είναι τεχνικώς άχρηστος όταν σε μήκος το πολύ 10 μέτρων έχουμε μια πλήρη στροφή των νερών.
Άλλο σοβαρό ελάττωμα της στρεψοΐνιας, είναι ότι όταν ξεραθούν τα ξύλα στρεβλώνονται (πετσικάρουν) και είναι μία απ’ τις κύριες αιτίες στρέβλωσης. Το πετσικάρισμα
καταστρέφει κάθε ξυλουργική εργασία. Στο ξυλεμπόριο της πριστής ξυλείας και αναλόγως με την ποιότητά της, γίνεται ανεκτή μία ανοχή στη στρεψοΐνια από 0-5%. Το πετσικάρισμα αυτό δεν διορθώνεται με κανένα τρόπο, γι’ αυτό
απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται ξύλα με στριμμένα νερά, για την κατασκευή παραθύρων, θυρών και γενικά στοιχείων που δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω του στραβώματος αυτού.
Απεναντίας, ζητούνται ξύλα με στριμμένα νερά, προκειμένου να κατασκευασθούν
καπλαμάδες επίπλων, γιατί δημιουργούν ωραία σχήματα στην επιφάνειά τους. Τα στριμμένα νερά,
δεν αποτελούν ελάττωμα όταν εμφανίζονται σε κορμούς που προορίζονται για στρογγύλη ή πελεκητή ξυλεία.
Στριφνά νερά έχουμε σ’ ένα ξύλο, όταν οι ίνες του πηγαίνουν προς τα εδώ και προς τα εκεί, χωρίς καμία τάξη. Και τα στριφνά ξύλα δεν είναι κατάλληλα για οικοδομικές εργασίες, γιατί δεν έχουν καλές μηχανικές αντοχές. Στην επιπλοποιία, όμως, τα στριφνά ξύλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, γιατί τα νερά τους, με το σχίσιμο, αποκτούν, ωραία διακοσμητικά σχήματα.
Στριφνά νερά συναντούμε στα τροπικά ξύλα και οφείλονται συνήθως στη συχνή αλλαγή της διεύθυνσης των τροπικών ανέμων. Τέτοια ξύλα έχουν μεγάλη αξία στην επιπλοποιία. Τα στριφνά νερά δεν στρώνονται με την πλάνη, αλλά παστρεύονται με το ροκάνι και με την ξύστρα.
[ Invalid Attachment ]
(Φίλοι κιθαροποιοί μάλλον σας τρέχουν τα σάλια για κανα bookmatched καπάκι από τέτοιο κορμό

)
Μπορεί, όμως, από έναν κορμό που έχει τα νερά του σε ευθεία να προκύψει πριστή ξυλεία με λοξά νερά (το γνωστό μας runout που το συζητήσαμε και
εδώ), αν η κατεργασία του ξύλου
δεν γίνει σωστά από τον άνθρωπο. Αυτό συμβαίνει όταν οι τομές δεν γίνονται παράλληλες προς τις ίνες. Το σφάλμα αυτό ονομάζεται λοξοΐνια και διακρίνεται καλύτερα στις ακτινικές επιφάνειες. Η λοξοΐνια επιδρά στις ιδιότητες του ξύλου, όπως και η στρεψοΐνια.
Συνεχίζεται με τα υπόλοιπα ελαττώματα.