Αποστολέας Θέμα: Γνωρίζοντας Το Ξύλο  (Αναγνώστηκε 148167 φορές)

ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 5.694
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #90 στις: Μάιος 17, 2012, 11:47:17 μμ »
ξερω ξερω φιλε.....την οσμοση εχει εχθρο νομιζω
Αφου μπορει αυτος, μπορω κι εγω...........................

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.038
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #91 στις: Μάιος 18, 2012, 12:28:19 πμ »
ξερω ξερω φιλε.....την οσμοση εχει εχθρο νομιζω

Όχι ώσμωση. Βασικώς την οξείδωση σε μη "βαμμένα" μέρη όπως στα κοψίματα και ειδικώς αν είναι κοντά στη θάλασσα. Τότε αυτό το "ψώριασμα" προχωράει και κάτω από την πλαστικοποιημένη βαφή καθώς το αλάτι δρα ως καταλύτης. Και στο αλουμίνιο δε χωράει επισκευή.
« Τελευταία τροποποίηση: Ιούλιος 07, 2012, 12:09:44 πμ από Κούρος »

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.038
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #92 στις: Μάιος 31, 2012, 12:52:50 πμ »
Τέρμα το διάλειμμα τα κεφάλια μέσα!!! Συνέχεια με τους μύκητες και τις επιπτώσεις τους.

Ο μύκητας των υπογείων. Προσβάλλει ξύλα με υγρασία 40-60%. Προσβάλλει τόσο τα κωνοφόρα όσο και τα πλατύφυλλα. Δημιουργεί και αυτός ριζόμορφα κορδόνια, αλλά λεπτότερα από τον μερούλιο. Λέγεται μύκητας των υπογείων γιατί τον συναντούμε συνήθως σε ξύλα που είναι αποθηκευμένα στα υπόγεια.

Ο μύκητας της δρυός: Προσβάλλει αποκλειστικά το ξύλο της δρυός, πάνω στο οποίο δημιουργεί μια λευκή σήψη. Δεν αναπτύσσει ριζόμορφα κορδόνια είναι απαιτητικότερος σε υγρασία και προτιμάει θέσεις που δεν αερίζονται και δεν τις βλέπει το φως γι’ αυτό και αναπτύσσεται σε ξύλινα πατώματα καλυμμένα από πλαστικό, όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες υγρασίας. Σε αντίθεση με ότι συμβαίνει με τους άλλους μύκητες, ο μύκητας της δρυός σαπίζει το εγκάρδιο ξύλο πιο γρήγορα από το σομφό.

Συνέπειες της προσβολής από μήκυτες.

Οι μύκητες προκαλούν στο ξύλο χρωματικές ανωμαλίες, ανάμματα και σήψεις (σαπίσματα).

Οι κυριότερες χρωματικές ανωμαλίες είναι:

Η κόκκινη καρδιά της οξυάς. Σε πολλές δασικές περιοχές το εσωτερικό μέρος του κορμού της οξυάς παίρνει ακανόνιστα κόκκινο χρώμα και δημιουργεί το γνωστό ψευδοεγκάρδιο της οξυάς. Αν το ξύλο αυτό δεν επεξεργασθεί σύντομα, μετά την υλοτομία το κόκκινο χρώμα γίνεται καφέ, γιατί στη συνέχεια προσβάλλεται από μύκητες. Το ψευδοεγκάρδιο δεν εμποτίζεται, μειώνει την αισθητική αξία του ξύλου και πετσικάρει περισσότερο από το μη χρωματισμένο εξωτερικό ξύλο.



Εδώ μπορείτε να δείτε έναν τρόπο ελέγχου εμφάνισης κόκκινης καρδιάς χωρίς να κοπεί το δέντρο.

Η κυάνωση. Το σομφό του πεύκου, μετά την υλοτομία, αν δεν ξηραθεί κανονικά, προσβάλλεται από μύκητες, που ενώ δεν επηρεάζουν τις μηχανικές αντοχές του, του δίνουν ένα κυανόμαυρο χρώμα, με συνέπεια να του μειώνουν την αξία από μία αισθητική άποψη. Το κυανωμένο ξύλο απορροφάει πιο πολύ υγρασία και δεν χρωματίζεται εύκολα. Όμορφα έπιπλα από ομοιόμορφα κυανωμένο ξύλο κατασκευάζονται στη Σουηδία.

 [ Invalid Attachment ]

Ανάμματα

Προκαλούν ταυτόχρονα με την αλλαγή του χρώματος και μια αισθητή μείωση της μηχανικής αντοχής του ξύλου, γιατί προσβάλλουν τα τοιχώματα των κυττάρων. Η προσβολή όμως αυτή, είναι ελαφρότερη από τις σήψεις, που αναφέρονται αμέσως παρακάτω.

Το άναμμα της οξυάς. Προκαλείται από έναν μύκητα που αναπτύσσεται στο υλοτομημένο ξύλο, κυρίως την άνοιξη, όταν αυτό δεν ξηραίνεται αμέσως. Τα χαρακτηριστικά του ανάμματος της οξυάς, είναι οι κίτρινες ζώνες στο ξύλο. Το αναμμένο ξύλο είναι μαλακότερο και σπάζει ευκολότερα. Στο σημείο που σπάει η επιφάνεια είναι απότομη, όπως στο γυαλί, ενώ στο υγιές ξύλο το σπάσιμο παρουσιάζει ανωμαλίες. Στις κατασκευές που δεν απαιτείται μεγάλη αντοχή, ένας μικρός βαθμός ανάμματος συγχωρείται.

Διπλός σομφός, όταν οφείλεται σε μυκητική προσβολή. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται στη δρυ και μειώνει πολύ την αξία του ξύλου της, γιατί δεν αφήνει να χρησιμοποιηθεί ολόκληρος ο πυρήνας της δρυός.

Σήψεις (σαπίσματα)
Αποτελούν πολύ σοβαρό σφάλμα του ξύλου, γιατί μεταβάλλουν τις μηχανικές, φυσικές και χημικές ιδιότητές του. Αυτό συμβαίνει γιατί οι μύκητες που το προσβάλλουν, δεν καταστρέφουν το εσωτερικό μόνο περιεχόμενο των κυττάρων, όπως συμβαίνει στην κυάνωση, αλλά και την κυτταρική μεμβράνη, στην οποία, όπως είναι γνωστό, οφείλεται η μηχανική αντοχή του ξύλου. Η σήψη εμφανίζεται τόσο στα ιστάμενα όσο και στα υλοτομημένα δένδρα, ακόμη και στα ξύλα που έχουν χρησιμοποιηθεί. Διακρίνεται σε ερυθρά (κόκκινη ή καστανή) και λευκή (άσπρη), ανάλογα με το χρώμα που παίρνει το ξύλο μετά τη σήψη.

Καστανή σήψη: Το ξύλο σπάει εύκολα ή γίνεται σκόνη με τρίψιμο με το χέρι και ραγαδώνεται όπως το ξυλοκάρβουνο.
Λευκή σήψη: Το ξύλο αποκτάει σπογγώδη ή ινώδη εμφάνιση, με λευκές ραβδώσεις που ξεχωρίζουν από το απρόσβλητο

Καταπολέμηση
Για να προφυλαχθεί το ξύλο από τις σήψεις πρέπει να ξηραίνεται όσο το δυνατόν πιο τέλεια, να στοιβάζεται σε μέρη ξηρά και αεριζόμενα και να εμποτίζεται με διάφορες ουσίες που εμποδίζουν την ανάπτυξη των παρασίτων. Τέτοιες αντισηπτικές ουσίες είναι πολύ ισχυρά δηλητήρια.
Όταν ένα ξύλινο υλικό έχει προσβληθεί σοβαρά από μύκητες, σαν κατασταλτική θεραπεία προτείνεται ο ψεκασμός ή η επάλλειψη με μυκητοκτόνες ουσίες διαλυτές σε οργανικούς διαλύτες. Το περισσότερο προσβεβλημένο ξύλο αφαιρείται και καίγεται. Ταυτόχρονα γίνεται ψεκασμός του υπόλοιπου γερού ξύλου και απομακρύνεται κάθε πηγή μόνιμης ή πρόσκαιρης ύγρανσης του ξύλου.
Ειδικώς όταν πρόκειται για προσβολή από το μερούλιο πρέπει να ψεκάζονται και οι τοίχοι του δωματίου με τις προστατευτικές ουσίες, αφού προηγούμενα καθαρισθούν με επιμέλεια και ζεσταθούν τοπικά με τη βοήθεια μιας θερμαντικής πηγής.

Ελλείψει εικόνων από μυκητικές προσβολές σε επεξεργασμένα ξύλα μπορείτε να δείτε εδώ εικόνες από μύκητες που προσβάλλουν ζωντανά δέντρα.

Συνεχίζουμε με προσβολές εντόμων.

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.038
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #93 στις: Ιούνιος 05, 2012, 11:57:52 μμ »
Τα έντομα είναι από τους σημαντικότερους εχθρούς του ξύλου.

Τα έντομα που προσβάλλουν το ξύλο χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
α) Στα ξυλοφάγα, που τρέφονται από τα κυτταρικά τοιχώματα του ξύλου με συνέπεια να το αποσαθρώνουν, μειώνοντας τόσο την εμφάνιση όσο και τη μηχανική αντοχή του, και
β) Στα έντομα Αμβροσίας, που ζουν σε ξύλα με υγρασία πάνω από 30%. Αυτά τρέφονται από έναν μύκητα που εισάγουν στο ξύλο, προκαλώντας μελάνωση.

Τα ξυλοφάγα ή ξυλοτρυτικά έντομα
Προσβάλλουν κατά προτίμηση το ξηρό ξύλο και η ύπαρξή τους επισημαίνεται από τις τρύπες εξόδου που ανοίγουν στην επιφάνεια, τη σκόνη που πέφτει ή από το κριτς-κριτς που προκαλούν οι κάμπιες και προνύμφες των εντόμων ενώ κατατρώνε το ξύλο. Η ζημία που προκαλούν είναι πολύ μεγάλη, γιατί ελαττώνουν τις μηχανικές ιδιότητες και όταν οι στοές γίνονται πολλές το ξύλο καταστρέφεται τελείως.
Τα έντομα ζουν σε όρθια δένδρα, σε ξυλεία που υλοτομήθηκε πρόσφατα, σε επεξεργασμένα ξύλα, ακόμη και σε έτοιμα προϊόντα, όπως έπιπλα, παρκέ κ.λπ.

Έντομα Αμβροσίας
Τα έντομα της άλλης κατηγορίας, δεν ζουν σε ξηρά ξύλα, αλλά μόνο σε υγρά, με υγρασία 30% και πάνω. Τα έντομα υγρού ξύλου δημιουργούν στοές μικρής διαμέτρου, μέσα στις οποίες εγκαθίσταται και ζει ένας μύκητας που προκαλεί μελάνωση και δεν είναι τόσο επικίνδυνα για τα επεξεργασμένα ξύλα.

Κάθε έντομο, από τη γέννηση μέχρι το θάνατό του, αλλάζει τρεις μορφές: Κάμπια, προνύμφη (χρυσαλλίδα) και τέλειο έντομο που γεννάει τα αυγά, για να ξαναρχίσει ο ίδιος κύκλος ζωής, που ονομάζεται βιολογικός κύκλος και είναι ένα σπουδαίο χαρακτηριστικό προκειμένου να εντοπισθεί σε μία προσβολή το είδος του εντόμου που την προκάλεσε. Όλα σχεδόν τα έντομα που προσβάλλουν το ξηρό ξύλο προκαλούν τις ζημίες όταν βρίσκονται στη μορφή της κάμπιας. Η προστασία του ξύλου από προσβολές εντόμων γίνεται δυσκολότερα απ’ ότι η προστασία από μύκητες.
Στη χώρα μας έχουν αναγνωριστεί περί τα 100 είδη ξυλοφάγων εντόμων. Απ’ αυτά τα πιο επικίνδυνα είναι μόνο (ευτυχώς) τα τέσσερα παρακάτω:

Ο λύκτος (Lyctus Bruneus)

Προσβάλλει ιδιαίτερα ημίξερα ή ξερά ξύλα πλατυφύλλων που έχουν μεγάλους πόρους και είναι πλούσια σε άμυλο. Είδη ευαίσθητα οε προσβολές λύκτου είναι από τα τροπικά τα ΛΑΟΥΑΝ, ΜΕΡΑΝΤΙ, ΙΡΟΚΟ, ΣΑΜΠΑ, ΑΜΠΟΥΡΑ, ΤΙΚ, ΦΡΑΚΕ, ΦΡΑΜΙΡΕ, ΟΚΟΥΜΕ, ΑΚΟ, ΚΑΠΑ, ΣΑΠΕΛΙ κ.λπ. και από τα Ευρωπαϊκά πλατύφυλλα η ΔΡΥΣ, ΚΑΣΤΑΝΙΑ, ΚΑΡΥΔΙΑ, ΚΑΡΑΓΑΤΣΙ, ΑΚΑΚΙΑ κ.λπ. Ανθεκτικά πλατύφυλλα είναι η OΞYA και η ΣΗΜΥΔΑ.
Βιολογικός κύκλος: Το τέλειο έντομο είναι ερυθροκαστανό και έχει μήκος γύρω στα 6 χιλ. Βγαίνει από το ξύλο συνήθως την Άνοιξη (Μάρτιο-Απρίλιο) και μετά από λίγες μέρες ζευγαρώνει. Η επώαση των αυγών διαρκεί 7-20 μέρες και η εξερχόμενη κάμπια τρέφεται από τα κυτταρικά τοιχώματα μέχρι την επόμενη άνοιξη μετατρέποντας το σομφόξυλο (σπανίως και το καρδιόξυλο) σε ξυλάλευρο. Η κάμπια ανοίγει στοά προς την επιφάνεια του ξύλου και ακριβώς κάτω απ' αυτή, μεταμορφώνεται σε προνύμφη που σε 20 περίπου μέρες μετατρέπεται σε τέλειο έντομο που ανοίγει τρύπα εξόδου και βγαίνει από το ξύλο. Στην προσπάθεια εξόδου μπορεί να τρυπήσει ακόμη και κόντρα-πλακέ, φορμάϊκα, δέρμα, ασβέστη, μαλακά μέταλλα και άλλα παρεμφερή υλικά. Έτσι κλείνει ένας βιολογικός κύκλος που συνήθως διαρκεί ένα χρόνο αλλά σε χώρους με κεντρική θέρμανση παρατηρήθηκαν και μέχρι τρεις βιολογικοί κύκλοι το χρόνο.

 [ Invalid Attachment ]

Καταπολέμηση χωρίς χημικά συντηρητικά:
Αποθήκευση των κορμών σε δεξαμενές νερού.
Άτμιση των κορμών ή της πριστής ξυλείας.
Αποστείρωση με θέρμανση.

Καταπολέμηση με χημικά συντηρητικά:
Τα εντομοκτόνα τα κατάλληλα για την καταπολέμηση του λύκτου έχουν για βάση πολυχλωροφαινόλες, χλωροπαράγωγα του ναφθαλενίου, εξαχλωροκυκλοεξάνιο, βενζοϊκό εξαχλώριο, χαλκό-χρώμιο-αρσενικό κ.λπ. Οι κυριότεροι μέθοδοι εφαρμογής των εντομοκτόνων σε στρογγυλή ή πριστή ξυλεία είναι ο ψεκασμός, ο εμβαπτισμός και ο εμποτισμός.

Η πείρα απέδειξε ότι ο καλύτερος, πρακτικότερος, οικονομικότερος και ριζικά αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης της προσβολής του λύκτου είναι ο συνδυασμός αποστείρωσης με θέρμανση και εμβαπτισμού σε κατάλληλο εντομοκτόνο. Με την θέρμανση (αποστείρωση) επιτυγχάνεται η απαλλαγή του ξύλου από υπάρχουσα προσβολή, ενώ ο εμβαπτισμός στο εντομοκτόνο εξασφαλίζει επιφανειακή προστασία από μελλοντικές προσβολές ακόμη κι αν η κατεργασμένη ξυλεία αποθηκευτεί σε χώρους όπου υπάρχει επιδημία λύκτου. Επιπλέον οι χώροι κατεργασίας και αποθήκευσης πρέπει να διατηρούνται καθαροί και τυχόν παλιά υπολείμματα ξυλείας πρέπει να απομακρύνονται ή να καίγονται.

Συνεχίζεται με ακόμα τρία έντομα.

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.038
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #94 στις: Ιούνιος 16, 2012, 02:19:25 πμ »
Τα υπόλοιπα σαράκια (εκτός απ’ τις γυναίκες μας):

Ο υλότρυπος (Helotrypes bajulus - Σαράκι των κωνοφόρων)

Έχει μήκος 10-12 χιλ. και προσβάλλει αποκλειστικά μόνο το ξύλο των κωνοφόρων (πεύκη, ελάτη, ερυθρελάτη κ.λπ.). Προτιμά ξύλο χαμηλής υγρασίας, η κάμπια του έχει κύκλο ζωής 2-10 χρόνια και δημιουργεί στοές γεμάτες με ένα λεπτό ξυλάλευρο.
Δεν εμφανίζεται καθόλου στην επιφάνεια και έτσι όταν τα αντιληφθούμε είναι πολύ αργά, γιατί ολόκληρο το ξύλο κάτω από μια λεπτή επιφάνεια έχει μεταβληθεί σε σκόνη. Τα προδίνει μόνο το χαρακτηριστικό κριτς-κριτς.
Μόνο το εγκάρδιο ξύλο της πεύκης και της λάρικος αντιστέκεται στις προσβολές.



Καταπολέμηση: Σε περίπτωση ελαφράς προσβολής τα ξύλινα τεμάχια εμβαπτίζονται μαζί με τα νέα σε άχρωμο προστατευτικό υλικό με οργανικό διαλύτη (πενταχλωροφαινόλη, τετραχλωροφαινόλη κ.λπ.), για 1-2 ώρες. Τα ελαφρά προσβεβλημένα μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν εφόσον εφαρμοσθεί θερμή εμβάπτιση και χρόνος διάρκειας 2 ώρες. Σε περίπτωση πατωμάτων εφαρμόζουμε επιχρίσεις, ραντισμούς αλλά και ενέσεις. Εννοείται ότι όσα ξύλα έχουν προσβληθεί σοβαρά θ’ αφαιρεθούν και θα καταστραφούν.
Άλλο είδος θεραπείας είναι η επίτευξη θερμοκρασίας κατά προτίμηση 65°—70° Κελσίου, στο ξύλο επί 40 λεπτά τουλάχιστον. Στη θερμοκρασία αυτή σκοτώνονται οι κάμπιες του υλότρυπου, αλλά βέβαια το ξύλο δεν προστατεύεται από μελλοντικές προσβολές.

Ανόβια

Πρόκειται για διάφορα είδη εντόμων που ανήκουν στην οικογένεια Anobium με πολύ μικρό μέγεθος, από 3-7 χιλιοστά. Η κάμπια τους ζει ένα ή περισσότερα χρόνια, δημιουργώντας στοές γεμάτες με χοντρό ξυλάλευρο που η διάμετρός τους είναι μέχρι 4 χιλ. Τα ανόβια προσβάλλουν όλα τα παλιά ξηρά ξύλα (εγχώρια ή τροπικά) ή ξύλα που είχαν προσβληθεί ελαφρά ή σοβαρά από μύκητες ακόμη και αν η προσβολή αυτή, λόγω της ξήρανσης του ξύλου, έχει διακοπεί. Τα παλιά ξύλινα παρκέτα, τα παλιά έπιπλα και τα ξυλόγλυπτα αποτελούν την αγαπημένη τροφή τους.
Ένα χαρακτηριστικό τους είναι ότι την άνοιξη, όταν τα έντομα ζευγαρώνουν, χτυπούν τα ξύλα με το κεφάλι τους ρυθμικά. Το κτύπημα αυτό ονομάστηκε ρολόϊ του θανάτου.
Ένα πολύ καταστροφικό είδος, το Anobium punctatum στην Αγγλία ονομάζεται «έντομο των επίπλων», γιατί καταστρέφει πολύτιμα έπιπλα. Στην τελειωμένη μορφή του, έχει μήκος 2,5-5 εκ., είναι σκοτεινό καστανό μέχρι μαυροκαστανό και το μπροστινό μέρος του σώματός του σχηματίζει ένα κεφάλι που μοιάζει με κουκούλα. Οι κάμπιες του είναι καμπυλωτές με υπόλευκο χρώμα. Οι τρύπες που ανοίγουν έχουν διαγνωστική αξία. Είναι κυκλικές με διάμετρο 1,5 χιλ. περίπου. Ο βιολογικός κύκλος του εντόμου είναι συνήθως 2 χρόνια, μερικές φορές 10 και περισσότερα.



Καταπολέμηση: Τα προληπτικά μέτρα για την προστασία από τα ανόβια είναι ίδια μ’ εκείνα που αναφέρθηκαν και για τους λύκτους. Τα κατασταλτικά μέτρα παρουσιάζουν περισσότερη δυσκολία, γιατί καθώς οι κάμπιες ζουν μέσα σε στοές γεμάτες από ξυλάλευρο, ο ψεκασμός, η επάλειψη και οι ατμοί δεν αρκούν πολλές φορές για να τις θανατώσουν, ενώ σκοτώνονται τα τέλεια έντομα που είναι έξω από τις στοές. Για το λόγο αυτό, συνιστάται ο ψεκασμός να είναι άφθονος.
Επειδή τα ανόβια προσβάλλουν εκτός από τα παλιά δάπεδα και τα παλιά έπιπλα, η θεραπεία των επίπλων γίνεται από την εσωτερική επιφάνειά τους, με ενέσεις ή με προστατευτικά υλικά του τύπου της πενταχλωροφαινόλης.
Μία άλλη νεώτερη μέθοδος, που έχει εφαρμοσθεί με επιτυχία λιγότερο στα ξύλινα πατώματα και περισσότερο στα έπιπλα, είναι η χρησιμοποίηση συσκευής που παράγει υψίσυχνα ηλεκτρικά ρεύματα που σκοτώνουν τα έντομα. Στη συνέχεια βέβαια, χρειάζεται σαν προληπτικό μέτρο ψεκασμός ή επάλειψη των επιφανειών του ξύλου ή εφαρμογή ενέσεων με ξυλοπροστατευτικά.

Τερμίτες

Πάνω από 5000 είδη ζουν σ’ όλο τον κόσμο, εκτός από την Αρκτική και την Ανταρκτική περιοχή. Ένα από τα δύο είδη τερμιτών που ζουν στη χώρα μας (ευτυχώς), ο φυγόφωτος ή υπόγειος προκάλεσε σοβαρές ζημίες σε ξύλινα πατώματα σε διάφορα προάστεια της Αθήνας τη δεκαετία του '70. Οι τερμίτες αντίθετα με τα προηγούμενα έντομα που ζουν μοναχικά, συγκροτούν κοινόβια σε σκοτεινά και υγρά μέρη. Μερικοί τροπικοί τερμίτες εγκαθίστανται κατευθείαν στο ξύλο, ενώ οι άλλοι που ζουν μόνιμα στην Ευρώπη και στη χώρα μας, εγκαθίστανται στο υγρό έδαφος και από κει, μέσα από σκοτεινές στοές, που είτε υπάρχουν είτε δημιουργούνται από τους ίδιους με μεταφερόμενο υγρό χώμα, προσβάλλουν όλα τα ξύλα, πλατύφυλλα και κωνοφόρα. Στις προσβολές αντέχουν μόνο ορισμένα τροπικά είδη πλατυφύλλων και ιδιαίτερα το ΝΤΟΥΣΙΕ, το ΙΡΟΚΟ, η ΜΠΟΥΜΠΙΝΓΚΑ, το ΑΖΟΜΠΕ, το ΠΑΝΤΟΥΚ, η ΜΠΙΛΙΓΚΑ και το ΤΙΚ.
Οι τερμίτες ονομάζονται «άσπρα μυρμήγκια», αλλά δεν είναι μυρμήγκια. Δεν ανοίγουν στοές μέσα στο ξύλο, αλλά καταστρέφουν ολόκληρο το εσωτερικό του και αφήνουν μόνο ένα λεπτό εξωτερικό περίβλημα. Όταν σπάσει αυτό, χύνεται μία τραχιά σκόνη. Η προσβολή περιορίζεται μόνο στο σομφόξυλο.

 [ Invalid Attachment ]

Καταπολέμηση: Τα θεραπευτικά μέτρα για τους τερμίτες, δεν αφορούν μόνο τις ξύλινες κατασκευές, παρκέτα κ.λπ., αλλά το σύνολο της οικοδομής. Πριν γίνει θεραπεία, πρέπει να απομονωθεί η οικοδομή από τον περίγυρο χώρο. Αυτό γίνεται με το άνοιγμα μιας περιφερειακής τάφρου, κοντά στα θεμέλια, βάθους και πλάτους 50 εκ., που θα ξαναγεμίσει με το ίδιο έδαφος, αφού προηγουμένως εμποτισθεί με προστατευτικό υλικό. Στη συνέχεια καλύπτεται με πλαστικό όλη η οικοδομή και γίνεται υποκαπνισμός.

Από το υπόγειο του σπιτιού πρέπει να απομακρυνθούν όλα τα ξύλινα αντικείμενα, κιβώτια, παλιά έπιπλα κ.λπ., εκτός αν εμποτισθούν με ξυλοπροστατευτικό υλικό. Γενικά πρέπει να απομονωθεί και κάθε πηγή υγρασίας. Προκειμένου για την προστασία παρκέτων, ένας άφθονος ψεκασμός, με το κατάλληλο προστατευτικό υλικό, των ξύλων που έχουν προσβληθεί, είναι αρκετός για την παραπέρα προστασία τους, γιατί οι στοές των τερμιτών μέσα στο ξύλο είναι άδειες από πριονίδι και καθώς κυκλοφορούν τα έντομα μπορούν εύκολα να προσβληθούν από τις ξυλοπροστατευτικές ουσίες. Οι τελευταίες πρέπει να έχουν σαν βασικό συστατικό τους την πενταχλωροφαινόλη. Για τον εμποτισμό του εδάφους της τάφρου, συνιστάται το αρσενικώδες νάτριο (ποντικοφάρμακο) σε διάλυμμα 10% σε ζεστό νερό.

Στο επόμενο θα γίνει μια αναλυτικότερη παρουσίαση όλων των χημικών μέσων ξυλοπροστασίας.

immortalx

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.449
    • Facebook profile
  • Αγαπημένο ξύλο: οτιδηποτε εκτος απο αυτο που βγηκε απ'τον παραδεισο XD
  • Αριθμός κατασκευών: 6
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #95 στις: Ιούνιος 17, 2012, 09:09:47 πμ »
Επειδη δεν θελω να διακοψω τη ροη σου θα σου πω απλα οτι εισαι ΑΠΑΙΧΤΟΣ και σ'ευχαριστουμε πολυ για τις ωρες που εχεις αφιερωσει γι'αυτο!

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.038
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #96 στις: Ιούνιος 17, 2012, 08:54:15 μμ »
Γιάννη ευχαριστώ πολύ τόσο εσένα όσο και τους υπόλοιπους φίλους που διαβάζουν αυτά που παρουσιάζω για να μάθουμε όλοι μας (και εγώ μαζί με σας) για το σημαντικότερο υλικό των κατασκευών μας, το ξύλο.

Πλέον είναι πράγματα που θυμάμαι πολύ αμυδρά και χρειάζεται αρκετό διάβασμα για να επιλέγω και να παρουσιάζω τα σημαντικότερα απ' αυτά χωρίς ελπίζω να γίνομαι κουραστικός.

Έχουμε πολύ δρόμο ακόμα γι' αυτό παρακαλώ για την υπομονή σας καθώς πλέον καθυστερώ αρκετά, προσπαθώντας να συμπτήξω πληροφορίες από τέσσερα βιβλία (έπεσε στα χέρια μου και τέταρτο) αλλά και το διαδίκτυο ώστε να παρουσιάζω τις πιο σημαντικές πληροφορίες από την πληθώρα αυτών που υπάρχουν ειδικώς στο διαδίκτυο.

Ανδρέου Δημ.

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.381
    • Κατασκευες
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #97 στις: Ιούνιος 18, 2012, 12:30:58 πμ »
Πραγματικη εγκυκλοπαιδια παρακαταθηκη για ολους!!!
Παρακολουθω με πολυ ενδιαφερον οπως ολοι πιστευω!!
Σε ευχαριστουμε φιλε!!!

ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 5.694
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #98 στις: Ιούνιος 18, 2012, 05:08:06 μμ »
ΑΧ ΚΙ ΕΓΩ ΣΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΚΙ ΕΧΩ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑΧΩ ΑΡΥΘΜΙΕΣ...............
Αφου μπορει αυτος, μπορω κι εγω...........................

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.038
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #99 στις: Ιούνιος 24, 2012, 11:17:44 μμ »
Φίλοι μου συνεχίζουμε με το σύνολο των χημικών μέσων προστασίας του ξύλου. 

Χημικά μέσα προστασίας

Το ξύλο είναι ένα ευπαθές υλικό (όταν μείνει απροστάτευτο), με αποτέλεσμα να έχει μικρή διάρκεια ζωής και να παρουσιάζει μεγάλες μεταβολές των ιδιοτήτων του. Ήδη αναφέρθηκαν μέσα και τεχνικές προστασίας από διάφορους επιβλαβείς παράγοντες αλλά όταν πια το ξύλο έχει προσβληθεί.

Όπως σχεδόν παντού όμως ισχύει και εδώ «το προλαμβάνειν κρείττον του θεραπεύειν». Σε πολλές χώρες λοιπόν η προληπτική προστασία του ξύλου επιβάλλεται με νόμο (και ειδικότερα του ξύλου των παρκέτων).
Η εγχώρια ξυλεία παρουσιάζει μειωμένη αντοχή στους μύκητες και στα έντομα γιατί συνήθως (δυστυχώς) δεν λαμβάνονται προληπτικά μέτρα προστασίας, με τελικό αποτέλεσμα τη γνωστή δυσπιστία προς την ποιότητά της.
Οι χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στην προστασία του ξύλου μπορούν να χωριστούν σε δύο γενικές κατηγορίες:

α) ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΕΣ (διάφορες επικαλυπτικές ουσίες καθώς και χρώματα, βερνίκια, λάκες)
β) ΕΜΠΟΤΙΣΤΙΚΕΣ (συντηρητικά, εμποτιστικά χρώματα, υδροαπωθητικές ουσίες).


Οι επιφανειακές ουσίες χρησιμοποιούνται στο φινίρισμα του επεξεργασμένου ξύλου και στην προστασία της μη επεξεργασμένης ξυλείας από σκασίματα συνήθως στα σόκορα. Δημιουργούν στην επιφάνεια έναν έγχρωμο ή άχρωμο, διαφανή ή αδιαφανή υμένα (φιλμ) που σφραγίζει τους πόρους του ξύλου με σκοπό την αποτροπή απορρόφησης ή προσρόφησης υγρασίας, ηλιακής ακτινοβολίας, σκόνης κ.λπ. Γενικά οι επιφανειακές, επικαλυπτικές ουσίες προστατεύουν το ξύλο κυρίως από τους φυσικοχημικούς παράγοντες που αλλοιώνουν μεν αλλά ταυτόχρονα βελτιώνουν την αισθητική του εμφάνιση δε.

Υλικά που ανήκουν σ’ αυτή την κατηγορία είναι τα κατωτέρω:

Ξηραντικά λάδια:   Τέτοια είναι το λάδι της σόγιας, του ηλιόσπορου, του τικ, το πιο συνηθισμένο το λινέλαιο όπως επίσης και ένα λάδι που λέγεται λάδι του ξύλου της Κίνας. Τα λάδια αυτά, με την επίδραση του οξυγόνου, παράγουν ένα ξηρό στρώμα που παρέχει προστασία από την υγρασία.

Χρώματα - Λούστρα: Τα χρώματα είναι αδιαφανή ενώ τα λούστρα διαφανή. Απλώνονται πάνω στην επιφάνεια και μετά την εξάτμιση του διαλύτη δημιουργούν ένα σκληρό σώμα, που εκτός από διακοσμητικές έχει και προστατευτικές ιδιότητες κατά της υγρασίας.

Κεριά-Παραφίνες:    Απλώνονται στα σόκορα του ξύλου και δεν επιτρέπουν να φύγει γρήγορα η υγρασία από το εσωτερικό του. Στα σόκορα η υγρασία απομακρύνεται δύο με τέσσερις φορές πιο γρήγορα απ’ ότι στα πλάγια. Αντιθέτως στα ξηραμένα ξύλα αποτρέπει την απορρόφηση υγρασίας.

Πλαστικές και ελαστικές ουσίες: Έχουν την ιδιότητα, με την επίδραση ενός καταλύτη (σκληρυντικού) να δημιουργούν ένα σκληρό στρώμα στην επιφάνεια του ξύλου, που δεν επιτρέπει την απότομη απώλεια υγρασίας. Χρησιμοποιούνται και αυτές στα σόκορα (π.χ. NOVYXOL).

Ασβέστης: Λόγω του λευκού χρώματος, αντανακλά τις ακτίνες του ήλιου, το ξύλο δεν θερμαίνεται, δεν χάνει απότομα την υγρασία του και δεν σκάει. Ο ασβέστης αποτελεί οικονομική λύση για την προστασία των κεφαλών της στρογγυλής ξυλείας.

Βορδιγάλειος πολτός : Είναι θειικός χαλκός (γαλαζόπετρα) εξουδετερωμένος με κατάλληλη ποσότητα ασβέστη. Σε αραιές επικαλύψεις επιδρά κυρίως ως επιφανειακό προστατευτικό από προσβολές μυκήτων.

Συνεχίζουμε με γενικές πληροφορίες για τα βερνίκια και τα λούστρα.

παυλος84

  • Newbie
  • *
  • Μηνύματα: 1
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #100 στις: Ιούλιος 02, 2012, 06:06:27 μμ »
ΦΟΡΕΙΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ
Στη χώρα μας τρεις είναι οι φορείς εκμετάλλευσης των δασών ήτοι το κράτος με την ΚΕΔ (Κρατική Εκμετάλλευση Δασών), οι δασικοί συνεταιρισμοί και οι ιδιώτες δασοεκμεταλλευτές.
Η ΚΕΔ πληρώνει κατ’ αποκοπή δασεργάτες για την κοπή, αποφλοίωση και μεταφορά της ξυλείας σε δασοδιαδρόμους, όπου και πωλείται με δημοπρασία.
Οι δασικοί συνεταιρισμοί εκμεταλλεύονται δημόσια ή κοινοτικά δάση πληρώνοντας κάποιο μίσθωμα.
Το ίδιο κάνουν και οι ιδιώτες δασοεκμεταλλευτές αλλά σε κοινοτικής ή μοναστηριακής ιδιοκτησίας δάση.

Το πλεονέκτημα της εκμετάλλευσης από την ΚΕΔ είναι βασικώς η πλήρης εκμετάλλευση όλων των δασικών προϊόντων ασχέτως της απόδοσης κέρδους. Η γραφειοκρατία όμως κάνει μια εργασία μερικών ημερών να διαρκεί πέντε-έξι μήνες και κάποιες φορές συμπεριλαμβανομένης και της δημοπρασίας και ένα χρόνο, υποβαθμίζοντας το τελικό προϊόν.
Στις άλλες δύο περιπτώσεις υπάρχει το μειονέκτημα ότι συγκομίζεται μόνο το προϊόν που αποφέρει κέρδος αλλά όλες οι υπόλοιπες διαδικασίες γίνονται πολύ ταχύτερα και το τελικό προϊόν καταλήγει πολύ γρήγορα στο εργοστάσιο επεξεργασίας.
Ένα μικτό σύστημα θα ήταν το καλύτερο και μερικές φορές επιτυγχάνεται.

ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΔΑΣΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ
Τα κυριότερα προϊόντα των ελληνικών δασών κατά ποιότητα είναι :
Η στρογγυλή ξυλεία μήκους άνω των 2 μέτρων (βουβά). Η ποιοτικότερη ξυλεία. Είναι ξυλεία πεύκης, ελάτης και ερυθρελάτης καθώς και οξυάς, δρυός και λεύκης. Η ξυλεία των κωνοφόρων αποφλοιώνεται, των πλατύφυλλων όχι. Το ποσοστό φθοράς κατά την μετατροπή της σε πριστή ξυλεία είναι γύρω στο 35%.
Η ξυλεία των κωνοφόρων χρησιμοποιείται κατά 80% στον οικοδομικό τομέα καθώς για την επιπλοποιία είναι πολύ ανώτερη ποιοτικώς η εισαγόμενη που τα ποσοστά αποπιπτόντων ρόζων, κυάνωσης και στρεψοΐνιας είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Η ξυλεία των πλατύφυλλων χρησιμοποιείται κατά 80% στην επιπλοποιία και κατά 20% για άλλες χρήσεις και ανταγωνίζεται επάξια σε ποιότητα την εισαγόμενη από Ευρώπη και τροπικές χώρες ξυλεία.
Η σοβαρότερη αιτία υποβάθμισης αυτής της ξυλείας είναι η μη έγκαιρη ξήρανσή της με αποτέλεσμα την ύπαρξη σοβαρών στρεβλώσεων μετά την πρίση της.
Η στρογγυλή ξυλεία μήκους κάτω των 2 μέτρων. Προέρχεται από το κατώτερο τμήμα του κορμού, είναι διαμέτρου μέχρι και 30 εκ. και παρουσιάζει σημαντικότατα ποσοστά στρέβλωσης οπότε χρησιμοποιείται μόνο σε δευτερεύουσες κατασκευές.
Στρογγύλια. Είναι ξυλεία διαμέτρου από 18-30 εκ. και μήκους από 1,2-2 μέτρα. Προέρχεται από το ανώτερο τμήμα του κορμού και εκτός από πολλούς ρόζους δεν παρουσιάζει άλλα αξιόλογα σφάλματα. Κάνουν για πλακάτ, παλέτες και κιβώτια.
Σχίζες κωνοφόρων και πλατύφυλλων. Προέρχεται από τα περισσεύματα κατά την σχίση μεγάλης διαμέτρου κορμών συνήθως άνω των 50 εκ. ώστε να μπορούν αυτοί να μεταφερθούν με ζώα. Οι προερχόμενες από πλατύφυλλα, όταν είναι καλής ποιότητας είναι κατάλληλες για παρκέτα (δρυς), καρέκλες (οξυά) καθώς και παλέτες. Αλλοιώς πάει για καυσόξυλα. Των κωνοφόρων είναι κατάλληλη για μοριοσανίδες (Νοβοπάν, MDF) και χαρτί.
Καυσόξυλα. Ξυλεία μέχρι 1,2 μ. και διαμέτρου κάτω των 15 εκ.
Υπάρχουν και άλλες κατηγορίες ξυλείας (λεπτή στρογγυλή μήκους 3-6 μ., ξυλεία μεταλλείων, στρωτήρων κλπ) που λόγω μικρής οικονομικής εκμετάλλευσης δεν αναλύονται περαιτέρω.
Αξίζει να σημειωθεί ότι από τα προαναφερόμενα είδη δασικών προϊόντων μόνο τα βουβά συγκομίζονται κατά 100%. Από τα υπόλοιπα ένα ποσοστό που αγγίζει το 50% δεν συγκομίζεται, παραμένει και σαπίζει στο δάσος.

Συνεχίζεται με λίγα στοιχεία για τις συνθήκες μεταφοράς, τις δημοπρασίες και τη διαμόρφωση τιμών.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Έχω δένδρα λεύκας και θα ήθελα να τα κόψουν και να τα αγοράσει κάποιος.Που μπορω να απευθυνθώ?Είμαι στην περιοχή στον Νομό Άρτας

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.038
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #101 στις: Ιούλιος 02, 2012, 11:07:26 μμ »
Φίλε Παύλε,
για μια πρώτη επαφή νομίζω ότι μπορείς να απευθυνθείς στο Δασαρχείο του νομού. Πιστεύω ότι θα σου δώσουν τις κατάλληλες συμβουλές για να απευθυνθείς στους κατάλληλους ανθρώπους.

Υ.Γ. Αν ήταν στη Χαλκιδική θα ήταν ήδη .......................... κομμένα.

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.038
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #102 στις: Ιούλιος 05, 2012, 12:00:57 πμ »
Μετά το διάλλειμα της έκθεσης που μας τόνωσε με τα τόσο ενδιαφέροντα και συναρπαστικά εκθέματα των μελών μας, συνεχίζουμε με τρόπους επιφανειακής προστασίας του ξύλου.

Έτσι, στη συνέχεια θα αναφερθούμε στα βερνίκια των ξύλινων δαπέδων, (από τις επιφανειακές ουσίες) και στα συντηρητικά (από τις εμποτιστικές).

Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι η πολύ καλή και αναλυτική παρουσίαση του Γιώργου (Sforzando) για τα βερνίκια και τα λούστρα, υπερκαλύπτει τα λίγα που θα ανέφερα εδώ γι’ αυτά. Οπότε θα συνεχίσω με κάποιες διαφορετικές πληροφορίες που όσο κι αν προσπάθησα όμως, σε κάποια σημεία μπορεί να επικαλύπτονται γιατί θέλω να υπάρχει σ’ αυτό το θέμα μια πλήρης και συνεκτική παρουσίαση όλων των θεμάτων του ξύλου.

Βερνίκια παρκέτων
(αναφέρομαι ειδικότερα σ’ αυτά καθώς η χρήση τους προϋποθέτει τις πιο αυστηρές προδιαγραφές).


Ειδικότερα τα ξύλινα δάπεδα, απ’ όλες τις κατηγορίες των ξύλινων κατασκευών, παρουσιάζουν το μειονέκτημα της εύκολης ρύπανσης και χρειάζονται συνεχές και κουραστικό καθάρισμα. Ιδιαίτερα ευαίσθητα στη ρύπανση είναι τα δάπεδα από δρυ και καστανιά, που λόγω της ταννίνης τους, δημιουργούν εύκολα κηλίδες κατά την επαφή τους με αλκαλικά οικιακά προϊόντα.
Μέχρι πριν λίγα χρόνια η συνηθισμένη πρακτική προστασίας των ξύλινων δαπέδων ήταν η κάλυψή τους με κερί διαλυμένο σε τερεβινθέλαιο (νέφτι). Λόγω του χρονοβόρου της διαδικασίας, σήμερα η χρησιμοποίηση ουσιών με την εμπορική ονομασία «βερνίκια ή παρκέ διαρκείας» έχει σχεδόν γενικευθεί.

Τα γενικά χαρακτηριστικά του βερνικιού διαρκείας είναι τα εξής:
   α) Να είναι διαφανές ώστε να μην καλύπτει την αισθητική αξία του ξύλου. Το βερνίκι μπορεί να είναι λαμπερό ή θαμπό (ματ). Στα θαμπά δεν είναι τόσο εμφανείς οι προκαλούμενες χαρακιές και τα τρυπήματα από τα βήματα ή από πτώσεις αντικειμένων.
   β) Να μην αντιδρά χημικά με το ξύλο ώστε να του δημιουργεί κηλιδώσεις.
   γ) Να είναι ταχυστέγνωτα ώστε να μπορεί να εφαρμοστούν τρία χέρια βερνικιού στο δάπεδο σε διάστημα το πολύ δυο ημερών (κάθε επομένη στρώση εφαρμόζεται μετά την ξήρανση της προηγούμενης).
   δ) Να μη παρουσιάζει τοξικότητα και δυσάρεστη οσμή.
   ε) Δυνατότητα επάλλειψής του πάνω στο δάπεδο με απλά μέσα όπως η βούρτσα.

Πέρα από τα γενικά αυτά χαρακτηριστικά πρέπει το βερνίκι διαρκείας να παρουσιάζει τις εξής φυσικές, μηχανικές και χημικές ιδιότητες:

Σκληρότητα: Η σκληρότητα, είναι απαραίτητη προκειμένου το φιλμ του βερνικιού να αντέχει στο χάραγμα που προκαλείται από τα παπούτσια όταν αυτά έχουν στο πέλμα κόκκους άμμου κ.λπ., πράγμα που συνήθως συμβαίνει.

Ευλυγισία: Το φιλμ του βερνικιού πρέπει να είναι ευλύγιστο ώστε να αντέχει στο τρύπημα που προκαλείται από τα παπούτσια ή τα έπιπλα και να παραμορφώνεται κάτω από την πίεση των αιχμηρών αντικειμένων χωρίς να σπάει γιατί αλλιώς από τις σχισμές του θα μπορούσαν να περάσουν τα διάφορα ρευστά οικιακά προϊόντα και να ρυπάνουν το κάτω από αυτό δάπεδο.
Η αντοχή στο τρύπημα του φιλμ βερνικιού εξαρτάται τόσο από τη σκληρότητα του ξύλου του δαπέδου, όσο και από του τρόπου τοποθέτησης του δαπέδου αυτού.
Η ευλυγισία επίσης είναι απαραίτητη για τα βερνίκια διαρκείας προκειμένου να αντέχουν στις διακυμάνσεις, διογκώσεις και συρρικνώσεις των ξύλων που προκαλούνται λόγω εποχικής αλλαγής της υγρασίας, κυμαινόμενη μεταξύ 6-12%.

Έλλειψη ολισθηρότητας: Γενικά τα βερνίκια διαρκείας δεν θεωρούνται πολύ ολισθηρά. Ένα δάπεδο θεωρείται ότι παρέχει ασφάλεια εναντίον της ολισθήσεως όταν ο συντελεστής τριβής είναι μεγαλύτερος των 0,30 για οριζόντια δάπεδα, και μεγαλύτερος του 0,35 για σκάλες.
Γενικά σπάνια αναφέρονται περιπτώσεις ολισθήσεως σε στεγνά ξύλινα δάπεδα καλυμμένα με βερνίκια διάρκειας. Το λαμπερό της επιφάνειάς τους δίνει όμως αυτή την εντύπωση.

Αντοχή στα οικιακά προϊόντα: τα βερνίκια διαρκείας πρέπει να μην επηρεάζονται από τα συνήθη μέσα καθαρισμού όπως το νερό, το σαπούνι, τα απορρυπαντικά, το οινόπνευμα κ.λπ.

Συνεχίζουμε με διάφορους τύπους βερνικιών διαρκείας.

theodoropoulos

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 639
  • Αγαπημένο ξύλο: Padauk
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #103 στις: Ιούλιος 05, 2012, 08:12:51 πμ »
Aσχετο:
πως λεγεται ο μυκητας στα Αγγλικα??
dont look=μη κοιτας
 :) ;) :D ;D >:( :( :o 8) ::)

Κοῦρος

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.038
  • Αγαπημένο ξύλο: Οξυά
  • Αριθμός κατασκευών: Καμιά 50ριά επισκευές για την ώρα
Απ: Γνωρίζοντας Το Ξύλο
« Απάντηση #104 στις: Ιούλιος 06, 2012, 12:08:21 πμ »
Aσχετο:
πως λεγεται ο μυκητας στα Αγγλικα??
dont look=μη κοιτας
 :) ;) :D ;D >:( :( :o 8) ::)

Καλόόόόό!!!