Αποστολέας Θέμα: Ταπ Τιουνινγκ  (Αναγνώστηκε 876 φορές)

steliosguitar

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.637
  • ♪ Κλασική Κιθάρα ♪
  • Αριθμός κατασκευών: #40
Απ: Ταπ Τιουνινγκ
« Απάντηση #30 στις: Οκτώβριος 19, 2017, 07:41:49 μμ »
ΣΤ: Παμε να οπλισουμε το καπακι μας, να του βαλουμε τα καμαρια του, τις ακτινες του και να του ανοιξουμε και την τρυπα...

Καμαρια

Ο ρολος των καμαριων ειναι να στηριξει οσο γινεται καλυτερα το καπακι, ωστε αυτο να αντεξει την ταση των χορδων, με την οσο δυνατον μεγαλυτερη διαρκεια στο χρονο... Να ειναι οσο το δυνατον ισχυρα αλλα και παραλληλα ελαφρια.
Τα καμαρια προσθετουν ακαμψια στο καπακι, με αποτελεσμα να του αλλαζουν πολυ την συχνοτητα (προς τα πανω...) της ξυλινης πλακας που μετρησαμε προηγουμενως...
Οσο πιο πολλα ειναι, ή εχουν μεγαλη μαζα, ή πλησιαζει καποιο καμαρι τον καβαλαρη, τοσο πιο πολυ αυξανεται η συχνοτητα του καπακιου.

(χαρακτηριστικο παραδειγμα για το καμαρι στον καβαλαρη ειναι οι κιθαρες του μπουσε που πολυ αγαπω  :-* )
εδω φωτο απο σχεδιο Μπουσε, και διπλα μια αντιγραφη απο τον κατασκευαστη Τατσι, με δικες του πινελιες

ila_rendered

το παχος-υψος των καμαριων, πρεπει και αυτο να μην ειναι τυφλοσουρτης, αλλα με την εμπειρια αυτου που το βαζει και βλεποντας το ποσο καλο-ψιλοβενο ειναι, να το διαμορφωνει αναλογα το πλατος αλλα και το υψος του.



Επισης σε αυτο το σημειο να αναφερω μια σημαντικη ιδιοτητα του ξυλου, που ενδιαφερει εμας τους επιδοξους κατασκευαστες (σχεση υψους-αντοχης): η αντοχη του ξυλου που χρησιμοποιουμε μειωνεται κατα το ημισυ (50%) οταν μειωνουμε το υψος του  κατα 1/5 (20%).
για παραδειγμα οταν εχουμε ενα καμαρι π.χ. 5χιλΧ12χιλ , εχει την μιση αντοχη απο ενα καμαρι 5χιλΧ15χιλ. (Χαντλεϊ-αντερσταντινγκ γουντς)

Ετσι ενας γενικος κανονας για τα καμαρια ειναι οτι δεν πρεπει να χαμηλωνουμε πολυ το υψος τους ωστε να μην χανουμε σε αντοχη, και οσο λιγοτερο μενουμε προς τα κατω σε βαρος-μαζα = τοσο το καλυτερο (ετσι κραταμε την συχνοτητα οσο μπορουμε χαμηλα, και αυξανουμε την διαρκεια που δονειται...) Πως;

- κατ' αρχην το ξυλο να ειναι απο ελατο (ο κεδρος δεν ειναι καταλληλος για την στηριξη του καπακιου), ακομη και φλαμουρι μπορει να μπει.
Δεν θα ξεχασω κουβεντα που ακουσα απο σπουδαιο οργανοποιο οτι παιζει ακομη μεγαλυτερο ρολο και απο το καπακι, και πρεπει να ειναι σουπερντουπερ, τοσο μεγαλη σημασια πρεπει να εχει-και να του δινουμε, γιατι συνηθως το περναμε στο ψιλα και βαζουμε αυτα που εχουν και τα κουκουναρια απανω τους...

- ελαφρυνση των καμαριων στις αποληξεις τους (γινεται για την ελατωση της μαζας τους-και της συχνοτητας)

ila_rendered

-ακομη μερικα τρικ, για ελατωση μαζας-συχνοτητας ειναι για παραδειγμα τρυπουλες στην μεση του καμαριου:



- γεφυρακια...

ila_rendered

και ορεξη να χει καποιος να βλεπει τις ιδεες σχεδον ολων των κατασκευαστων για την οσο πιο καλη και στιβαρη κατασκευη καμαριων με οσο γινεται λιγοτερη μαζα.

Επισης ειναι καλο να αναφερω στο θεμα “καμαρια”, αλλες δυο ιδιομορφες καταστασεις:
η μια γεννηθηκε (αν δεν κανω λαθος) απο τον Ραμιρεζ, βαζοντας ενα τριτο καμαρι λοξα, ξεκινωντας απο την μεση των δυο καμαριων και περνωντας κατω απο το 2ο καμαρι να πηγαινει στην μερια των πριμων καταληγοντας περιπου στο πανω υψος της νοητης περασιας του καβαλαρη...
ιδιοφυης ιδεα, σπαζοντας τον δευτερο τροπο δονησης του καπακιου στην μερια των πριμων (σε αλλο κεφαλαιο οι δονησεις...)
στην αμεσως επομενη φωτο πλανο Ραμιρεζ, και δεξια μια παραλαγη, οπου ο κατασκευαστης ξεκιναει απο νωρις τις αποληξεις των καμαριων οπως και του τριτου καμαριου, για την ελατωση μαζας-συχνοτητας.

ila_rendered

Η αλλη, ειναι μια σχετικα νεα “μοδα” δεκαετιας, οσων αφορα τα καμαρια, οπου συνηθως το δευτερο καμαρι πηγαινει λοξα, παλι προς την μερια των πριμων. Αυτο συνδυαζει και το σπασιμο του δευτερου τροπου δονησης, αλλα και την αποφυγη στασιμων κυμματων, οπου οταν δημιουργηθει σε μια συχνοτητα αυτη εχει μεγαλυτερη ακουστοτητα σε σχεση με τις γειτονικες της.
Ετσι δημιουργειται το φαινομενο της ηχητικης σκιασης, που το αμεσα ακουστο αποτελεσμα για εμας ειναι και οι λεγομενες γουλφ νοουτς.
(βεβαια σε αυτο “πατησανε” οι μηχανικοι ηχου και ετσι εχουμε σημερα τα διεθνως αναγνωρισμενα ψηφιακα σκουπιδια εμπιθρι...)

στην φωτο αριστερα Ρεϊνολντς και δεξια Ντεσμοντ...

ila_rendered

Τελος να παραθεσω τα λογια του Κ.Φρονιμοπουλου, επισημαινοντας οτι και εγω ταλαιπωρηθηκα με κατι τετοιου ειδους κοτσαναρες, ευτυχως μονο σε 2 κιθαρες...

“Μπορώ λοιπόν να πω με βεβαιότητα πως η τοποθέτηση των καμαριών πάνω σε κάποιες «αρμονικές» θέσεις, που υπολογίζονται στην ευθεία του μήκους του καπακιού, αποτελεί έναν από τους αγαπημένους μύθους της οργανοποιίας, που ταλαιπώρησε και μένα στα πρώτα χρόνια της ενασχόλησής μου με αυτή την τέχνη!”
http://www.luthier.gr/index.php?topic=29.msg187#msg187

...οπου η επιλογη για το που θα μπουν εχει να κανει καθαρα σε σχεση με την μεγιστη στατικοτητα του οργανου, με οσο γινεται την μικροτερη ηχητικη παρεμβολη τους... 

« Τελευταία τροποποίηση: Οκτώβριος 19, 2017, 07:53:34 μμ από steliosguitar »
Τίποτα πιο ωραίο από μια κιθάρα…εκτός ίσως από δυο!

Πασχάλης

  • Full Member
  • ***
  • Μηνύματα: 190
  • Αγαπημένο ξύλο: Σημύδα, Δρυς
Απ: Ταπ Τιουνινγκ
« Απάντηση #31 στις: Οκτώβριος 20, 2017, 10:03:38 πμ »
Όχι μόνο καλογραμμένο το άρθρο αλλά και με ένα σκασμό φωτογραφίες που εμφανίζονται με την πρώτη!!!
Η φωτό που έχει τα καμάρια με τις τρυπούλες, έχει πολύ ενδιαφέρον γιατί έχουν φτιάξει υψίκορμες δοκούς και ελάφρυναν και τον κορμό, κάνοντας τον διάτρυτο. Δεν ξέρω σε τι λεπτομέρεια διαστάσεων μπορεί να πάει κανείς αλλά από ότι διδάσκει η στατική, το σχήμα αυτό είναι από τα πιο "οικονομικά" όσο αφορά στη σχέση φορτίο/μάζα.

Και πάλι σε ευχαριστώ Στέλιο για αυτήν, τις προηγούμενες αλλά και τις επόμενες αναρτήσεις.
Ο έξυπνος, μαθαίνει από τα λάθη του
Ο πραγματικά έξυπνος, από τα λάθη των άλλων
Ο βλάκας, ποτέ...

ksiros

  • Full Member
  • ***
  • Μηνύματα: 100
Απ: Ταπ Τιουνινγκ
« Απάντηση #32 στις: Οκτώβριος 20, 2017, 04:32:13 μμ »
Στελιο να σαι καλα φιλε!!συγχαρητηρια για τον κοπο σου που εφτιαξες ενα τοσο σπουδαιο και αναλυτικο ποστ για ολους μας!!αυτες οι πληροφοριες δυσκολα βρισκοναται και εσυ μας τις δινεις με τον καλυτερο τροπο.και παλι μπραβο φιλε!!

Nikos

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 772
  • Αγαπημένο ξύλο: Καρυδιά Ελληνική(άμα βρείς)σκούρα.
  • Αριθμός κατασκευών: Λιιιιιίγα πράγματα
Απ: Ταπ Τιουνινγκ
« Απάντηση #33 στις: Οκτώβριος 21, 2017, 04:07:18 μμ »
Για σου Στέλιο με τα ωραία σου,πολύ δυνατές πληροφορίες ευχαριστούμε για τον κόπο σου :)
Είμαι Βασιλιάς στα βράχια,στις δροσές και στα φεγγάρια

steliosguitar

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.637
  • ♪ Κλασική Κιθάρα ♪
  • Αριθμός κατασκευών: #40
Απ: Ταπ Τιουνινγκ
« Απάντηση #34 στις: Οκτώβριος 27, 2017, 08:35:28 πμ »
Ακτινες:

η κιθαροκατασκευαστικη προοδος ηταν αλματωδης στα μεσα του 1800 με εναν “επαναστατη” οργανοποιο, τον Τορες. Αυτος μεγαλωσε το σωμα της ρομαντικης κιθαρας (σταουφερ, λακοτ κλπ), κατι που ειχε σαν αποτελεσμα και ηχητικη αλλαγη ως προς το “ογκοδεστερο”.
(θα μιλησουμε σε αλλο κεφαλαιο για αυτα...θα μπουνε στο 5ετες προγραμμα...  ;D)
Στην φωτο κατω βλεπουμε την εμφανη διαφορα τους, με την λακοτ να ειναι στα 970 τετραγωνικα εκατοστα, και την τορες στα 1330  :-*



με αυτον τον παραπανω ογκο, (και επιφανειας στο καπακι αλλα και περικλειομενου αερα) υπηρξε και μια θεαματικη αλλαγη ως προς το πως παλλοταν το καπακι, και πως μπορουσε καποιος αυτο να το διαχειριστει-δηλαδη συντονισμος+τροπος δονησης.
(μην ξεχναμε οτι, μεχρι τοτε τα λαουτα και ρομαντικες κιθαρες ειχαν μονο καμαρια, στυλ σκαλα κλπ, αναλογα τον κατασκευαστη)

Το επομενο λογικο βημα ηταν να προστεθουν μικρα “καμαρια” (ακτινες) για να φορτισουν το καπακι, να “διανεμουν” καλυτερα τον ηχο στην πλακα μας απ'ακρη σ'ακρη (κατι σαν η ξυλινη πλακα που ειχαμε μεχρι τωρα να ειναι ο κεντρικος πυλωνας της δεη, και μεσω του μετασχηματιστη-βλεπε συστημα κοκκαλο καβαλαρη + καβαλαρης, να διανεμουν το ρευμα σε καθε σπιτι οι μικρες κολονες-βλεπε ακτινες...)

Που ομως;
απο την στιγμη που τα κεντρικα καμαρια μπαινουν εκατερωθεν της τρυπας
για να παρουν ολη την ενεργεια του τραβηγματος των χορδων την και να βοηθησουν στην στατικοτητα του οργανου, δημιουργουν 2 χωρους: ο χωρος που μενει ακουστικα ζωντανος ειναι η μεγαλη κοιλια του οργανου, με ενα περιθωριο 2-3 ποντους γυρω γυρω, οπου το μεσα ειναι υψηλης ενεργειας που παραγονται χαμηλες συχνοτητες, και το περιθωριο να ειναι χαμηλης ενεργειας, οπου παραγωνται οι υψηλες συχνοτητες.

(ετσι εξηγειται το συχνο φαινομενο ενος οργανου που ενω ειναι καλο στα μπασα, υστερει στα καντινια σε διαρκεια και ενταση, γιατι σχεδον παντα την πληρωνουν οι ψηλες συχνοτητες: λιγο πιο παχυ το καπακι, λιγο πιο αραια νερα, λιγο οτι τα πριμα αποσβαινονται πιο ευκολα λογω μικροτερου μηκου κυμματος, δεν θελει πολυ να γινει το κακο... το πρωτο πραγμα που κανουμε ειναι να λεπταινουμε περισσοτερο το χειλος, ετσι απο χαμηλης ενεργειας που ηταν πριν, μετα να γινει απλα... λιγοτερο χαμηλης!)

ila_rendered


Οι ακτινες που θα βαλουμε ειναι πιο συνθετες απο τα καμαρια... διοτι μερικες προσθετουν ακαμψια και χερτζ, ενω αλλες προσθετουν βαρος και αφαιρουν χερτζ. Αυτο συμβαινει γιατι αλλες ειναι πιο λοξες και αλλες πιο ευθεια σε σχεση με την ευθεια του καπακιου, στο ποσο κοντα ειναι στα πλαϊνα, και φυσικα μεγαλο ρολο παιζει το τι σχεδιο θα ακολουθησουμε, με ποσες ακτινες (5ακτινο 7ακτινο...)--ποσο παχος κλπ κλπ... κλπ!

Η ποικιλια ειναι τοοοοσο μεγαλη, σχεδον οσοι ειναι και οι κατασκευαστες.
Για τον απλουστατο λογω οτι ο καθενας εχει την δικια του θεωρηση των πραγματων, αντιλαμβανεται τον “καλο” ηχο με τον δικο του μοναδικο τροπο, και θελει να φτασει σε αυτον με διαφορετικο δρομο-τον δρομο που χαραζει αυτος.

ila_rendered

αλλος λογος που τα βαζουμε ειναι για την στηριξη του καπακιου ακομη καλυτερα απο τα χοντρα καμαρια που βαλαμε και να το υποστηριξουν αυτες συμφωνα με το ποση μαζα εχει αυτο (π.χ. οσο πιο λεπτο, τοσο πιο πολλες ακτινες), και να εμποδισουν τυχον μελλοντικα σκισιματα του ξυλου.
Παραδειγμα παρα πολυ λεπτου καπακιου, και ακτινες πλεγμα:



Ενας τελευταιος λογος ειναι για την δημιουργια καμπυλης (ντομ) στο καπακι.
Αυτη την καμπυλη την δημιουργουμε με το κολλημα των ακτινων, ωστε αυτο να εχει ακομη μεγαλυτερη αντοχη στην ταση των χορδων αλλα και αυξημενη ακουστοτητα σε σχεση με ενα φλατ καπακι, ή ακομη χειροτερα ενα καπακι με αρνητικη καμπυλη (βουλιαγμενο προς τα μεσα). Ετσι κανοντας την καμπυλη, εκτος απο την αντοχη του, τα ηχητικα κυμματα αντανακλωνται καλυτερα, αλλα και διαθλωνται καλυτερα πανω ακτινες.



Να δουμε ομως μερικα σχηματα:

αριστερα το “κλασικο” (με τις... εκατονταδες παραλλαγες του) που παιζοντας με το παχος του καπακιου αλλα και των ακτινων, παιζεις και με την συχνοτητα, και δεξια ενα (απο 3-4 σχεδια του...) κασα-σναϊντερ. Σε αυτο βλεπουμε ενα τραβηγμενο παραδειγμα στο πως μπορεις να φορτισεις το καπακι...

ila_rendered

Επειδη εβαλα πιο πανω φωτο που δειχνει μια ακουστικα νεκρη ζωνη,
 σε αυτο το σημειο θελω να πω οτι αρκετοι κατασκευαστες θελοντας να μικρυνουν αυτη την περιοχη (και μεγαλωνοντας αντιστοιχα την ζωντανη ζωνη), αλλοι αφηνουν το 2ο καμαρι “γεφυρα” και περνουν ακτινες απο κατω, αλλοι βαζουν την τρυπα οχι στη συνηθισμενη θεση αλλα πανω π.χ. απο το 1ο καμαρι (θα το πουμε-σοβαρα τωρα- στο επομενο κεφαλαιο τρυπα & χελμοτζ). Καθε ακουστικο αποτελεσμα εχει την δικη του χαρη...

ila_rendered

Τελος να αναφερω 2 πολυ μεγαλες σχολες: αυτη των διπλων καπακιων σαντουϊτς με νομεξ, και η αλλη σχολη του σμολμαν-οπου καθιερωθηκε με τον μεγαλο κιθαριστη και συναυλιες ανα τον κοσμο γουϊλιαμς.

στη μεν πρωτη εχουμε 2 υπερλεπτα καπακια με ενδιαμεσα το σουπερντουπερ υλικο νομεξ (νασα γαρ...), εχω δει κατι εξωφρενικα νουμερα στο βαρος, στυλ 70-75 γρ... τρελα μιλαμε...
επισης υπαρχει και το “παιξιμο” των ξυλων, 2 ελατα, ή 2 κεδρα, ή συνδυασμος (ελατο μεσα-κεδρο εξω, ή το αναποδο...)
σε αυτη την κατηγορια μεγαλος κατασκευαστης ο νταμαν.

στη 2η με καπακι ενος χιλιοστου και κατι ψιλα, και σωμα θωρηκτο ωστε να απομονονονται ολες οι συχνοτητες του καπακιου (το καπακι δρα μονο του με καμια παρεμβολη απο πλαϊνα ή πλατη)
ηχος εκκλησιαστικο οργανο, ικανος να γεμισει μεγαρο.

σε αυτο το σημειο αν θελει ο Κ.Βασιλης Βασιλειαδης μπορει να μας γραψει και κανα 2 λογια παραπανω (προσωπικα δεν εχω φτιαξει καμια τετοια... και ουτε προκειται...), μιας και ειναι πραγματικα ειδημων στην κατασκευη αυτων των οργανων, και εκπροσωπει επαξια την χωρα μας σε τετοιου ειδου (πανδυσκολες) κατασκευες - η κατασκευη και των 2 σχολων που ανεφερα ειναι πολυ μπελαλιδικη,  με τα ατυχηματα (γενικα επειδη κινεισαι σε ακραιες καταστασεις) να ειναι συχνα.

αριστερα το νομεξ και το διπλο καπακι, δεξια σμολμαν.

ila_rendered

τελος να αναφερω οτι στην κλασικη κιθαρα χαρη στον σχεδιασμο της,  υπαρχει και η πλευρικη κινηση στο καπακι (κατι που δεν υπαρχει στις ακουστικες-Χ μπρεϊσινκ). (αφιερωμενη η παραγραφος στον μητσαρα, αφου το κουβεντιασαμε προχθες το θυμηθηκα και το εγραψα  {celebrate015} )

Γενικα συμπερασματα: δεν υπαρχει καλος ή κακος τροπος, εχουν κατασκευαστει αριστες κιθαρες με ολους αυτους τους διαφορετικους τροπους. Οπως εξαλου και κακες... ακολουθωντας καποιους κανονες, ελαχιστοποιεις τον κινδυνο του να σου βγει κακο ηχητικα το οργανο.

τελος, κλεινοντας το οργανο (κολλησουμε πλατη-πλαϊνα στο καπακι) να εχουμε υποψην οτι η συχνοτητα που εχουμε βρει στο τελειωμενο καπακι θα ανεβει κατα πολυ (γι αυτο εξαλου δεν ανεφερα και παραδειγματα, δεν εχει μεγαλη ουσια...) και στο τελος ειναι η ουσια, που θα αναλυσουμε, ο συνδυασμος αερα-καπακιου-πλατης

« Τελευταία τροποποίηση: Νοέμβριος 16, 2017, 05:44:16 μμ από steliosguitar »
Τίποτα πιο ωραίο από μια κιθάρα…εκτός ίσως από δυο!

Ιωσήφ Τορρένς

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 1.061
Απ: Ταπ Τιουνινγκ
« Απάντηση #35 στις: Οκτώβριος 27, 2017, 10:06:38 πμ »
Στέλιο εξαιρετικά όλα τούτα που μας χαρίζεις !  Ανοίγουν πολλούς δρόμους και είναι τροφή για μελέτη , γόνιμο προβληματισμό και σκέψη ...

Ισως , λέω γω τώρα , ίσως θα ήταν προτιμότερο να μάθουμε περισσότερα για έναν , δυο ...  από τους πιο συνηθισμένους τρόπους ...

... προσωπικά χρειάζομαι μια ζωή μόνο για μελέτη και άλλες τρεις ζωές για να προσπαθώ να φτιάχνω ...


Ευχαριστούμε για όλα !   Ο λόγος στους κιθαροκατασκευαστές  .
Τίποτα δεν ισιώνει από μόνο του ... θέλει πολλή δουλειά ...
Να είστε όλοι καλά ! ... για να ισιώνετε τα "στραβά " ...

steliosguitar

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.637
  • ♪ Κλασική Κιθάρα ♪
  • Αριθμός κατασκευών: #40
Απ: Ταπ Τιουνινγκ
« Απάντηση #36 στις: Νοέμβριος 16, 2017, 08:24:20 μμ »
Ζ: Σειρα εχει να φτιαξουμε τα πλαϊνα και την πλατη, ωστε να κλεισει η κιθαρα μας.

σε αυτο το σταδιο κατασκευης, πρεπει να δουμε ποιο δρομο θα ακολουθησουμε (καλα – το εχουμε αποφασισει απο πριν, φτιαχνοντας τον οπλισμο στο καπακι...)
υπαρχουν 2 μεγαλοι δρομοι (με μικρες παραλλαγες στην εκτονωση του αερα-βλεπε τρυπα)



1) αυτος της απλης κατασκευης Πλαϊνων-Πλατης, οπου η λογικη ειναι να συμμετεχουν τα ξυλα στις δονησεις του καπακιου-αερα του ηχειου, (Ζωντανη Πλατη) και να λειτουργει και σαν “ακουστικος φακος” με χαμηλο συντονισμο

2) αυτη των ακαμπτων, που προσπαθει ο κατασκευαστης να φτιαξει οσο το δυνατον πλατη που να ειναι “βραχος” , ωστε να μην συμμετεχουν τα ξυλα σχεδον καθολου στην κινηση του καπακιου και του αερα. (Νεκρη Πλατη) με υψηλο συντονισμο


Παμε να τα δουμε λιγο πιο αναλυτικα:
κατ αρχην, ειναι λαθος να πουμε οτι η πλατη δεν συνεισφερει καθολου στο ηχητικο αποτελεσμα.

-Συνεισφερει στο θεμα χροιας (σε μικρο βαθμο βεβαια-αλλα σημασια εχει οτι το κανει...π.χ. με ακραια παραδειγματα σφενδαμος-λαμπρο,  παλλισανδρος-μεστο, μαονι-ζεστο). Αυτο συμβαινει γιατι ενισχυει  διαφορετικα τις αρμονικες το καθε ειδους ξυλο οταν αυτο δονειται.

-Συνεισφερει (σε αυτο που εξεταζουμε) στο θεμα συχνοτικης συζευξης μεταξυ καπακιου-περικλειομενου αερα-πλατη. (στο 1 πολυ, στο 2 συνεισφερει στη μη συμβολη ακουστικης συζευξης  ;D )

οι πρωτες 2 φωτο απο μπογκντανοβιτς, η μαονενια τακαμιν.
κυριως οι εργοστασιακες ειναι μαονενιες λογω κοστους-οχι, δεν εχουν κατι τα ξυλα...   ;D


ila_rendered


στο 1 (Ζωντανη Πλατη) τα πραγματα ειναι απλα, και παιζουμε μονο με την μαζα (πλατη-πλαϊνα) τα καμαρια (πλατη) με το παχος τους, την ποσοτητα τους, αλλα και την καμπυλη που θα εχει η πλατη.
για παραδειγμα μια πλατη με τρια καμαρια θα ειναι πιο χαμηλα στην ιδιοσυχνοτητα, σε σχεση με την ιδια αμα τις κολλησουμε και ενα τεταρτο. επισης ειναι πιο χαμηλα αυτη με την ισια πλατη απο αυτην που εχει αυξημενη καμπυλη. (οσο αυξανει η καμπυλη τοσο αυξανει η ακαμψια αρα και η συχνοτητα). Για την μαζα ισχυουν οτι και στο καπακι, πιο μεγαλη=πιο ψηλη συχνοτητα
Επισης να πω οτι στην ζωντανη πλατη, τον μεγαλυτερο ρολο παιζει η περιοχη οπως αυτη στο καπακι, αρα συμπεραινουμε οτι το 3ο (η και 4ο αν βαλουμε) καμαρι εχει σημαντικες επιπτωσεις στον ηχο, ωστε να αυξηθει η να μειωθει η ενταση του οργανου αλλα και η αποκριση των μπασσων (σε σχεση παντα με την συζευξη του αερα που θα εξετασουμε)

η αριστερη Χριστοφερ Μαρτιν, οι δυο δεξια Τρεβορ Γκορ

ila_rendered

τελος μην ξεχναμε και την κοιλια ενος παιχτη, η οποια συμβαλει κατα πολυ στην αποσβεση μιας ζωντανης πλατης.
(κατι που το νιωθει καποιος την ωρα που παιζει, αισθανεται στην κοιλια του τους ηχους χαμηλης συχνοτητας)
και ενα γεγονος: κατα την διαρκεια ηχογραφησης σταματησε ο ηχοληπτης γιατι επιανε το μικροφωνο την καρδια του παιχτη (καρδια-πλατη-αερας-μικροφωνο) (πηγη ταρ).

Σε ενα τελειωμενο οργανο, η γενικη νοοτροπια ειναι να ειναι η πλατη λιγο πιο ψηλα απο το καπακι ωστε να αλληλοσυμπληρωνονται (η διαφορα τους να ειναι απο 1 ημιτονιο, εως 1τονο και 1 ημιτονιο - δηλ απο μια 2η μικρη εως μια 3η μικρη)


Στο 2 (Νεκρη Πλατη), ειναι μια διαφορετικη ματια ενος κατασκευαστη στο θεμα πλατης (μηδενικη συμβολη)

ετσι υπαρχουν διπλα πλαϊνα, για απομονοση καπακιου ωστε αυτο να παλεται χωρις την συμβολη αλλων ξυλων, πλαϊνα με αποσταση ποντου και δοκους αναμεσα, σαντουιτς πλατες με αρκετες στρωσεις ξυλων, διπλες πλατες με αποσταση ποντου η μια απο την αλλη, (ενα τετοιο μοντελο κανει και ο Παλαιοδημοπουλος), τα κερφινκ απο πολυ σκληρο ξυλο ή και σαντουιτς και αυτα, και παει λεγοντας...
Σκοπος ειναι να παει η συχνοτητα πολυ πανω, σε διαστηματα απο 3η μεγαλη εως και 6ης μικρης περιπου.
Αριστερα κοντρερας με διπλη πλατη-δεξια η ραμιρες μοντελο ντε καμαρα

ila_rendered

τελος να αναφερω και μια πολυ ενδιαφερουσα κιθαρα, με πλατη απο συμπιεσμενο χαρτονι του τορρες (λενε οτι την εφτιαξε ο τορρες για να αποδειξει οτι μπορει να γινει μια καλη κιθαρα, και χωρις καλο ξυλο στην πλατη!)




Πριν αναλυσουμε (το βασικοτερο) την τρυπα και την χελμοτζ, παμε να δουμε μια μετρηση μιας τελειωμενης κιθαρας, για να καταλαβουμε καλυτερα μετα την σπουδαιοτητα του ρολου της τρυπας στο οργανο μας.

αφου κλεισουμε τις χορδες (π.χ. τυλιγοντας γυρω τους ενα πανι, ωστε να μην συντονιζονται-ακουγονται με το χτυπημα και αλλοιωσουν τις μετρησεις μας) χτυπαμε στο καπακι τον καβαλαρη (η διπλα του στους 2-3 ποντους, οχι μακρυτερα...) κρατωντας το μικροφωνο κοντα στην τρυπα-οχι πολυ κοντα ομως γιατι αν ειναι ευαισθητο θα μπουκωνει το ηχογραφημενο σημα, ειναι αρκετα δυνατος ο αερας που βγαινει...

Εδω υπαρχουν 2 κυριαρχες συχνοτητες (βουναλακια), το 1ο ειναι ο περικλειομενος αερας του οργανου, το 2ο ειναι η συχνοτητα του καπακιου, μετα ακολουθουν αρμονικες της συζευξης αυτων των 2 (μαζι με την συζευξη πλαϊνων και πλατης) – αλλα ακολουθουν και μερικες μεγαλες βυθισεις. Οσο μεγαλυτερες κ αποτομες τοσο το χειροτερο, γιατι θα ειναι και οι νοτες που εχουν πολυ γρηγοροτερη αποσβεση απο τις γειτονικες τους... η συχνοτικη περιοχη που μας ενδιαφερει ειναι μεχρι τα 1000 χερτζ.


ila_rendered

μετα ακολουθει η μετρηση της πλατης: κανουμε το χτυπημα στο μεσο του πλατους της, και περιπου στο υψος που καναμε προηγουμενα στο καβαλαρη στο καπακι.

παλι η διαδικασια ειναι η ιδια,  στις μετρησεις “βγαζουμε” την 1η του αερα και η 2η ειναι η πλατη. Μπορουμε για πιο αμεσο αποτελεσμα να μην βαλουμε το μικροφωνο μπροστα στην τρυπα αλλα στην πλατη που χτυπαμε. Αν το κανουμε αυτο, η συχνοτητα της πλατης θα ειναι το 1ο βουναλακι. (του αερα θα ειναι το 2ο καθ υψος βουναλακι,  και αριστερα στο φασμα συχνοτητων, κατα λιγα ντεσιμπελ λιγοτερο)

ila_rendered

μετα τις μετρησεις αυτες παρατηρουμε οτι:
η συχνοτητα του καπακιου ανεβηκε κι αλλο, σε αντιθεση με την συχνοτητα του αερα που κατεβηκε.
(αν μετρησουμε τον ιδιο ογκο αερα-σε λιτρα- που εχει το οργανο μας, σε ενα κανονικο αντηχειο, η μετρηση που θα βρισκαμε θα ηταν ψηλοτερη σε σχεση με την μετρηση που βρηκαμε στο σωμα της κιθαρας)-(και το καπακι “σπρωχτηκε” πιο πανω σε συχνοτητα, απωθειται προς τα πανω απο τον ογκο του αερα, σε σχεση με αυτην που βρισκαμε στις μετρησεις μας με το καπακι οπλισμενο)
αυτο με το καπακι, μπορουμε να το διαπιστωσουμε με το εξης πειραμα:
κανουμε διαδοχικα χτυπηματα στο καπακι και κλεινουμε σιγα σιγα την τρυπα, μεχρι τελος να την κλεισουμε ερμητικα, η συχνοτητα του καπακιου θα πεσει απο 1ημιτονιο-1 τονο, αναλογως του περικλειομενου αερα.

Τελος να αναφερω για τους υπολογισμους, οτι σε ενα τελειωμενο οργανο:
-Ο καβαλαρης θα ριξει την συχνοτητα του καπακιου, και εξαρταται απο το ποσο βαρος αυτος εχει. (συνηθως 1Η)
-η ταστιερα ανεβαζει παρα πολυ λιγο την συχνοτητα στο σκαφος (μισο Η)
-το λουστρο θα ανεβασει την συχνοτητα και παιζει σημαντικο ρολο το ειδος, δηλαδη ενα πολυουρεθανης για παραδειγμα προσθετει πολυ βαρος στο καπακι και το κανει δυσκαμπτο, γι αυτο και η προτιμηση αρκετων κατασκευαστων ειναι φυσικα λουστρα με τη λιγοτερη προσθηκη βαρους.

...υπομονη: κανα 2-3 κεφαλαια ακομη...  {music017}
« Τελευταία τροποποίηση: Χθες στις 06:45:01 πμ από steliosguitar »
Τίποτα πιο ωραίο από μια κιθάρα…εκτός ίσως από δυο!