Έτσι όταν στέχνωσε το πρώτο χέρι, αφαίρεσα τελείως το Z-Poxy από το μπράτσο.
Το υπόλοιπο όργανο το έτριψα κυρίως με σφουγγαράκια λείανσης που δεν στομώνουν εύκολα, αλλά όπου χρειαζόταν και γυαλόχαρτο. Σε μερικά σημεία που είχε πέσει πολύ υλικό χρησιμοποίησα και την ξύστρα.
[ Invalid Attachment ]
Στο σκάφος πέρασα τρία χέρια. Μετά από κάθε χέρι είχε αρκετό τρίψιμο γιατί ως πρωτάρης έβαζα πολύ υλικό (ιδιαίτερα στα πρώτα δύο χέρια).
Συμπεράσματα από τη χρήση Z-Poxy:
- Δεν θέλει πολύ υλικό. Από αυτό που θα πέσει πρέπει να αφαιρέσουμε όσο το δυνατό περισσότερο πιέζοντας το εργαλείο απλώματος (στην περιπτωσή μου πιστωτική κάρτα) προς όλες τις κατευθύνσεις, αφήνωντας αν είναι δυνατό μόνο όσο υλικό μπήκε στους πόρους.
- Γενικά η όλη διαδικασία μου φάνηκε αρκετά χρονοβόρα και ... πολύ γυαλόχαρτο ρε παιδί μου!!! Με τη σκόνη ελαφρόπετρας μέσα σε μια ωρίτσα έχεις τελειώσει
- Αν σου αρέσει ο σκούρος παλίσσανδρος, τότε η λύση του Z-Poxy είναι τέλεια.
- Η γομαλάκα πιάνει πολύ καλά πάνω στο Z-poxy και το λουστράρισμα στο σκάφος γίνεται παιχνιδάκι και μπορεί να τελειώσει πολύ γρήγορα.
- Το Z-poxy στα ανοιχτά ξύλά (π.χ. μπράτσο, καπάκι) τα χρωματίζει έντονα και γιαυτό δεν μου άρεσε.
- Το Z-poxy διαλύεται πολύ καλά στο οινόπνευμα και έτσι αν από το γυαλόχαρτο έχεις τοπικούς αποχρωματισμούς του ξύλου, ένα πολύ αραιό μίγμα περασμένο με ένα πανάκι λύνει πολύ εύκολα το πρόβλημα.
