Dimitris-7, η διαδικασία αυτή είναι το κούρδισμα όπως λέμε του οργάνου. Η λειτουργία ενός μουσικού οργάνου ακολουθεί κάποιους φυσικούς νόμους. Κάθε τμήμα ενός μουσικού οργάνου έχει την δική του συχνότητα συντονισμού. Με το κούρδισμα προσπαθούμε αυτές τις συχνότητες να τις κάνουμε να δουλεύουν αρμονικά μεταξύ τους. Έτσι το ηχείο (πχ του μπουζουκιού) έχει μία χαμηλότερη συχνότητα συντονισμού (περίπου στα 150 Hz) η οποία εξαρτάται από τον όγκο του αέρα που περικλείει και από το μέγεθος της τρύπας. κάθε ηχείο έχει μία δική του μοναδική συχνότητα συντονισμού με την οποία σονάρει όπως λέμε καλύτερα. Δεν γνωρίζω κάποια θεωρητική μέθοδο που να υπολογίζει αυτή την συχνότητα.
Αυτό που κάνουμε είναι να πειραματιστούμε στο συγκεκριμένο καλούπι, μεγαλώνοντας ή μικραίνοντας την διάμετρο της τρύπας ώσπου να πετύχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα. Το καπάκι έχει και αυτό μία χαμηλότερη συχνότητα συντονισμού η οποία εξαρτάται από το μέγεθός του ,το πάχος του, την σκληρότητά του, τον οπλισμό του, που όλα αυτά καθορίζουν μία ιδιότητα που την λεμε δυσκαμψία. Όσο πιο δύσκαμπτο είνα ένα καπάκι τόσο πιο ψηλότερη συχνότητα συντονισμού έχει. Με το κούρδισμα εμείς προσπαθούμε επεμβαίνοντας σε κάποιους παράγοντες που ανέφερα πιο πάνω, να κάνουμε την συχνότητα του καπακιού να είναι διπλάσια από αυτήν του αέρα. δηλ. ίδια νότα, μία οκτάβα πιο ψηλά(για το μπουζούκι περίπου 300 Hz). Το σώμα επίσης του οργάνου έχει την δική του συχνότητα συντονισμού η οποία πρέπει να είναι περίπου ίδια με του αέρα. Εάν κατασκευάσουμε δύο σκάφη μπουζουκιού με ίδιο πάχος δούγας, το ένα από παλίσανδρο και το άλλο από οξιά, αυτά δεν θα έχουν την ίδια συχνότητα. Της οξείας θα είναι πολύ χαμηλότερη (έξω από τη δυνατότητα ρύθμισης με τον αέρα και γι’αυτό για μένα η οξυά δεν κάνει για σκάφος με δούγες). Ακόμα και το βερνίκι επηρεάζει αυτές τις συχνότητες ανάλογα με την σκληράδα του και για αυτό υπάρχει η διαμάχη μεταξύ των οργανοποιών για φυσικά ή συνθετικά βερνίκια. Και οι συχνότητες των υλικών του μπράτσου επηρεάζουν το συνολικό ηχόχρωμα του οργάνου. Σίγουρα είναι ολόκληρο κεφάλαιο όπως λέει ο Δημήτρης. Τις συχνότητες αυτές παλαιότερα τις άκουγαν οι μαστόροι χτυπώντας με το δάχτυλο σε κάποια σημεία του οργάνου (tap tone). Σήμερα γίνεται πιο εύκολα εάν χρησιμοποιήσουμε ένα πρόγραμμα ανάλυσης ήχου σε έναν υπολογιστή.