Κιθάρα ΟΟ (double O guitar)

[Stergios_lutherie]

Για την πολυπόθητη κόλληση της γέφυρας ετοιμάστηκε ένας τάκος για κάτω από τη γέφυρα.

Η γωνία του είναι ίδια με του X-brace και έχει δυό καυλιτζέκια ώστε να βρίσκει ακριβώς τη θέση του αλλά για να βρίσκει επίσης τη θέση της και η γέφυρα που μπαίνει από πάνω. Οι τρύπες στη γέφυρα και το καπάκι διευρύνθηκαν από 4 σε 4,1 χιλιοστά για να μη σφηνώσει τίποτα με την κόλληση και έχουμε δράματα! Τα καυλιτζέκια πασαλείφτηκαν και με λίγο υγρό από σπρέι σιλικόνης για τον ίδιο λόγο.

[Stergios_lutherie]

Με τη βοήθεια του τάκου που μπαίνει από κάτω στερεώθηκε η γέφυρα μια πρώτη φορά για να χαραχτεί με ξυράφι η βερνικωμένη ταινία προστασίας και να αποκαλυφθεί στη συνέχεια η ακριβής επιφάνεια κόλλησης.

Μετά από αυτοσυγκέντρωση-γιόγκα-προσευχές (και την κατασκευή ενός jig με δυο βιδωτούς ανθυποσφικτήρες -δεν μπορώ χωρίς jig, έχω εξάρτηση!  ) έγινε η κόλληση, νομίζω καλή, ελπίζω χωρίς απρόοπτα, θα φανεί όταν ξεκαλουπωθεί…

Συνεχίζεται…

[ΚαΠα]

Η δουλειά στο μάνικο έχει περισσότερη αδρεναλίνη καθώς είναι το πρώτο που φτιάχνω για κιθάρα.

Έχει αρκετές γκρίζες ζώνες που όμως φωτίζονται προοδευτικά με τη μέθοδο: τρώω λίγο-χουφτώνω-τρώω ακόμα λίγο-ξαναχουφτώνω-συνεδρία με καφέ και πάει λέγοντας.

Χούφτωστη, χούφτωστη!!!!
Ανυπομονώ να τη δω ολοκληρωμένη! Όχι ότι δεν θα είναι άψογη! Αλλά κάθε γέννα έχει και τις αγωνίες της!

[Μάνος Τουρπάλης]

στα tags να προσθέσεις "τελειότητα" "άψογο" "τύφλανα'χουνοιεπαγγελματίες" "πουπαςρεΚαραμήτρο" κτλ. (προσπάθησα αλλά δεν μ΄αφήνει  , αλήθεια το΄κανα)

[Ιωσήφ Τορρένς]

 

Στη φωτογραφία με την κόλληση της γέφυρας , οι ξύλινοι σφιγκτήρες που βλέπουμε είναι made by Stergios ?

[Νάσος]

Μπράβο Στέργιο εσύ ο Πάνος και ο Μάνος με φέρνεται ξανά στον ίσιο δρόμο (ακουστική κιθάρα)

[Stergios_lutherie]

Παιδιά σας ευχαριστώ!

...κάθε γέννα έχει και τις αγωνίες της!

Έτσι ακριβώς Παναγιώτη. Μόνο που εδώ η μόνη διαθέσιμη μαμή είναι εικονική/διαδικτυακή! Θα πορευτούμε με ό,τι έχουμε…

στα tags να προσθέσεις... ..."πουπαςρεΚαραμήτρο" κτλ. (προσπάθησα αλλά δεν μ΄αφήνει  , αλήθεια το΄κανα)

Προσπάθησα κι εγώ να βάλω το συγκεκριμένο στα tags (το λέω αλήθεια) αλλά το σύστημα με αγνόησε και μένα επιδεικτικά!

...με φέρνετε ξανά στον ίσιο δρόμο (ακουστική κιθάρα)

Απολωλότα, ευπρόσδεκτος! Μόνο έχε το νου σου την ώρα που επιστρέφεις στον ίσιο δρόμο μην είναι κανένας στο απέναντι πεζοδρόμιο στον πηγαιμό για ...Telecaster!

Στη φωτογραφία με την κόλληση της γέφυρας , οι ξύλινοι σφιγκτήρες που βλέπουμε είναι made by Stergios ?

Πράγματι Ιωσήφ, την τσάκωσες τη λεπτομέρεια! Είχα δυό τέτοιους σφικτήρες εμπορίου με ράβδο μήκους 60 εκατοστών και λαιμό 11 εκατοστά. Έκοψα τις ράβδους σε δυο κομμάτια 30 εκατοστών και έφτιαξα άλλους δυο σφικτήρες με μακρύτερο λαιμό 14 εκατοστά, αντιγράφοντας λίγο-πολύ τους υπάρχοντες. (Αλλά υπάρχει πληθώρα από βίντεο για το πώς γίνονται https://www.youtube.com/results?search_query=wooden+cam+clamps)

[Stergios_lutherie]

Είχα ετοιμάσει ένα κατεβατό με άλλες λεπτομέρειες αλλά πιστεύω είναι καλύτερα να αναφέρω για την τωρινή πρόοδο.

Είμαι στα βερνίκια.

Το tru-oil με εξυπηρέτησε στα μπουζούκια και τα πήγε μια χαρά. Αλλά έχει δύο μειονεκτήματα:
•   Δεν είναι και τόσο ανθεκτικό -αν και ανθίσταται καλύτερα από την γομαλάκα.
•   Το προϊόν έχει πολύ περιορισμένη διάρκεια ζωής όταν ανοίξει η συσκευασία -και στο τέλος καταλήγει να είναι ακριβό.

Κατέληξα σε βερνίκι πολυουρεθάνης. Σαφώς ανθεκτικότερο αλλά και φθηνότερο αναλογικά με το Tru-oil.
Η έγνοια μετά από μια τέτοια απόφαση ήταν να διατηρηθεί το βερνίκι λεπτό και ελαφρύ.
Σε ένα κομμάτι δοκιμής έκανα δύο απανωτά χέρια (με διαφορά λίγων ωρών) γυαλιστερό Wipe-on poly της Minwax πάνω σε επιφάνεια που έχει γίνει προεργασία και έκλεισαν οι πόροι εντελώς. Άφησα αυτό το βερνίκωμα εφόδου να στεγνώσει καλά.
Και αυτό το βερνίκι (όπως και το Tru-oi) συνίσταται να περαστεί «σκουπιστό» (wipe-on). Προτίμησα όμως να μη το σκουπίσω (ούτε αυτό) καθώς διαπίστωσα ότι βολεύει πιο καλά στη μανιέρα που ακολουθεί: απομακρύνεται κάποιο υλικό με τα τριψίματα και αυτό που απομένει είναι ένα σχετικά λεπτό, ωστόσο πειστικό χέρι βερνικιού πολυουρεθάνης που έχει γυαλιστεί με επιμέλεια. Αφετηρία για αυτή την προσέγγιση ήταν ο Γιώργος π με τη μέθοδο που σερβίρισε εδώ: http://www.luthier.gr/index.php?topic=4179.msg79700#msg79700

Οι πρώτες ενδείξεις πάνω σε δείγμα ήταν πολύ ενθαρρυντικές.
Στα αριστερά της φωτογραφίας είναι το βερνίκι όπως στέγνωσε αφού περάστηκε με πινέλο ζωγραφικής. Στα δεξιά, μετά από τη λωρίδα χαρτοταινίας, φαίνεται όπως γίνεται με τα τριψίματα με Ρ1000, Ρ2000, Ρ3000, Ρ6000, φίνα σμυριδαλοιφή (very fine compound) και τέλος επάλειψη και εντριβή με προστατευτικό κερί αυτοκινήτων με ρητίνη καρνάουμπα. Η διαφορά πριν-μετά διακρίνεται καλά στο αυγοειδές περίγραμμα του φωτιστικού που καθρεφτίζεται.

Αυτή τη στιγμή στεγνώνουν τα βερνίκια της κιθάρας. Έπονται παρατηρήσεις…

[sakkalis]

Μπραβο Στεργιο.
Να υποθεσω τα βερνικια ειναι για το σωμα και οχι το καπακι ή σκοπευεις να χρησιμοποιησεις το ιδιο σχημα και για το καπακι;

[Stergios_lutherie]

Δημήτρη, ευχαριστώ. Ναι, θα το χρησιμοποιήσω και στο το καπάκι.
Η κιθάρα προορίζεται και για χρήση σε ταβέρνες και λοιπές ασωτείες και δε θάθελα να γίνει το καπάκι σα δαρμένο μετά από λίγο καιρό. Η θυσία τού να έχεις λίγο πιο "φορτωμένο" καπάκι σε σύγκριση με τη γομαλάκα ή το λάδι είναι για τα δικά μου κριτήρια δικαιολογημένη.

[Stergios_lutherie]

Όσο ασχολούμαι ακόμα(!) λίγο (;) με το σεταπ θα πω για την περιπέτεια με τα βερνίκια. Τα άλλα που είχα ετοιμάσει για το …σεταπ πάνε για αργότερα.

Λοιπόν, ξεκίνησα το τρίψιμο των βερνικιών με λάθος νούμερο!

Στο δείγμα που είχα για τις δοκιμές είχα ξεκινήσει τρίβοντας με Ρ1000 ελαφρά υγρό.
Στο όργανο όμως αποδείχτηκε ζημιάρικο το χιλιάρι και τρίβοντας έφτασα σχεδόν στο ωμό ξύλο. Δηλαδή όχι μόνο έκανα φαλάκρα στο βερνίκι αλλά κατόρθωσα να σκάψω και την προεργασία! Τα πράγματα χειροτέρεψαν ακόμη περισσότερο επειδή το τρίψιμο ήταν υγρό και έτσι το νερό βρήκε το δρόμο και ανασήκωσε κάποιες βένες!

Το λάθος που έκανα ήταν ότι έπρεπε να τρίψω όλη την επιφάνεια με ομοιογένεια και κανονικότητα. Αντ’ αυτού άφησα να παρασυρθώ από διορθώσεις που όμως έπρεπε να είχαν γίνει στην προεργασία.  . Η προεργασία, για ακόμη μία φορά...

Ό,τι ακολούθησε ήταν άχαρο και δεν θα το περιγράψω. Το παιχνίδι ήταν «τρίψε μέχρι να ξαναβρείς προεργασία χωρίς να την τρυπήσεις».
…

Αυτό που προέκυψε τελικά ήταν ένα στρώμα βερνικιού πολυουρεθάνης πάχους δυο χεριών πάνω στην προεργασία. Περάστηκαν τρία χέρια με πινέλο αλλά το τρίψιμο/γυάλισμα που ακολούθησε θα πρέπει να αφαίρεσε λίγο-πολύ το ένα τρίτο. Συγκρίνοντάς το πάντως με το πάχος που συνήθως έχουν τα βερνίκια νίτρου που έχω δει μέχρι τώρα  (και που θεωρητικά αντέχουν λιγότερο) είναι σαφώς λεπτότερο, ωστόσο με φυσιολογική χρήση έχω κάθε λόγο να πιστεύω ότι θα τα πάει καλά.

Λεπτομέρεια: Το μάνικο δεν έγινε γυαλιστερό αλλά σατινέ. Για τα δικά μου γούστα αυτό διευκολύνει καλύτερα την κυκλοφορία του αριστερού χεριού.

[ΚαΠα]

Όπως λέει και ο Ζαρκ "η μ@λ@κί@ παραμονεύει" σε όλους μας. Τα παθήματα είναι στην ουσία σεμινάριο για τις επόμενες κατασκευές μας! Ο παθώς και μαθώς - που λέγανε οι παλαιότεροι!!

Το αποτέλεσμα μετράει. Και αυτό που βλέπουμε είναι τέλειο!

Μπράβο Στέργιε!

[Μάνος Τουρπάλης]

απορώ με την υπομονή (σας) με τα βερνίκια, εγώ δεν αντέχω καθόλου, χίλιες φορές να φτιάξω πεντέξι όργανα ακόμα παρά ένα καλό βερνίκι... βέβαια "όλα εδώ πληρώνονται" και δεν συγκρίνεται αυτό που βλέπω... μακάρι να είχα την υπομονή, αλλά αφού δεν την έχω περιορίζομαι στο να χειροκροτάω (δεν μ΄ακούτε, αλλά εγώ  )

Το αποτέλεσμα μετράει. Και αυτό που βλέπουμε είναι τέλειο!

Μπράβο Στέργιε!

δε θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο, μπράβο και πάλι μπράβο

[sakkalis]

Στέργιο είσαι τυχερός που δεν ξυρίζομαι γιατί αλλιώς θα ερχόμουνα από εκεί να την πάρω για καθρέφτη.
Τα βερνίκια είναι σούπερ. Χαλάλι ο κόπος σου.
Αχ και να μπορούσαμε να τα πούμε από κοντά να δούμε και το όργανο με οινοποσία, αλλά ας όψεται η απαγόρευση που βάλανε στην  μουσική.

[Ιωσήφ Τορρένς]