Ναι βιαζόταν ο διευθυντής να πάει για φαι
είχαν εξετάσεις από τις 10 και κόντευε 2 . Μόνο το πρόγραμμα του διπλώματος κράτησε 1.30 ώρα .
Δεν μπορώ να βρω μειονέκτημα και εγώ στο zero fret . Μπορείς να αλλάξεις μέσα σε λίγα λεπτά το action στον πρώτο ταστο μέχρι να βρεις αυτό που σε βολεύει και να μην τασταρει η κιθάρα αλλάζοντας ταστο με άλλο υψος. Αν φθαρεί αλλάζει σε όσο χρόνο χρειάζεται να χαλαρώσεις τις χορδές να μην πατάνε . Ήδη ετοιμάζω τρία τέσσερα να υπάρχουν από την ίδια βέργα . Επίσης έχει μεγαλύτερη πυκνότητα σαν υλικό από το κόκκαλο οπότε ίσως είναι θετικό και προς την μετάδοση της ενέργειας της χορδής . Αν δεν τους το έλεγα πάντως δεν θα το πρόσεχαν . Οπότε δεν επιρρεασε αρνητικά τον ήχο .
Στο κόκκαλο αν πάει η χαρακιά πιο κάτω ή φτιάχνεις άλλο κόκκαλο ή κανείς "στοκαρισμα" με σόδα και κυανοακριλικη. Και όταν φθαρεί το κόκκαλο , γιατί και αυτό δεν είναι αθάνατο από τα κουρδίσματα στις μπασες χορδές , θέλει πάλι δουλεια. Αυτό με το intonation είναι ο μόνος λόγος που θα χρησιμοποιούσα κόκκαλο αλλά αυτό δεν ξέρω αν έχει νόημα γιατί από την στιγμή που πατάς ταστο όλα εχουν να κάνουν από το ταστο μέχρι το κόκκαλο στην γέφυρα . Οπότε το zero fret λειτουργεί σαν ένα capo ή μόνιμο μπαρε .
Μια εκδοχή είναι ότι είχε γεμίσει η Αμερική την δεκαετία του 50 με φτηνές ιαπωνικές κιθάρες με zero fret και επικράτησε η άποψη ότι είναι συνυφασμένο με φτηνοκατασκευή. Αν όμως δεις κάποιες κιθάρες τύπου brahms που παίζονται σαν τσέλο , έχουν zero fret και fanfret ταστιέρα . Μάλιστα βλέπω ότι στην Αμερική σιγά σιγά αρχίζουν κάποιοι να αντικαθιστούν τα κόκκαλα με εμπορικά zero fret όπως αυτά του stewmac.
Πάντως έχω δει και προσπάθειες για intonation με τάστα.. περιττή δουλειά το βλέπω .
Παράθεση ένα ταστο και ένα κόκκαλο με intonation.
