6) περί οπών (ii)
Αφού έχει κολληθεί ο καβαλάρης, καταρχάς ανοίγονται οι τρύπες πέρα ως πέρα μέχρι μέσα στο καπάκι.
Η τελική διαμόρφωση εξαρτάται από το είδος των σφηνών:
Στο εμπόριο υπάρχουν και κυλινδρικές (έχει ο Μαυρομουστάκης, τύπου Ibanez τις ζητάς) οπότε ένα τρυπάνι αρκεί, αλλά οι περισσότερες είναι κωνικές.
Στην φωτο παρακάτω η κυλινδρική αριστερά και διάφορες κωνικές δεξιά
Για την "αρνητική" κωνική διαμόρφωση των οπών βολεύει πάαααααρα πολύ το αλεζουάρ. Και με λίμα γίνεται, αλλά μια δουλειά μισής ώρας (με το αλεζουάρ) θα την κάνεις σε τρεις (με λίμα) και δεν θα είναι και τόσο καλή. Οπότε κατά τη γνώμη μου καλύτερα να βρεις αλεζουάρ, αλλά να το ελέγξεις να έχει την ίδια γωνία με τις σφήνες (εγώ πήρα τρία μέχρι να πετύχω το σωστό).
Θα δουλέψει και με άλλη γωνία, οι διαφορές είναι μικρές, αλλά αν έχεις μια φορά την εμπειρία να εκσφενδονιστεί η σφήνα με το κούρδισμα (λόγω ελλιπούς πρόσφυσης μέσα στην οπή) μετά προσέχεις για να μην ψάχνεις ψύλλο στα άχυρα (την σφήνα μέσα στα ροκανίδια)

Στην φωτογραφία παραπάνω έχω βάλει χαρτοταινία στο αλεζουάρ - μετά απο δοκιμή - για να βλέπω μέχρι που πρέπει να φτάσει μέσα στην τρύπα ώστε να ταιριάζει η σφήνα.
Πήγαινέ το σιγά σιγά και έλεγχε κάθε τρύπα με σφήνα κάθε τόσο καθώς προχωράς στο άνοιγμα, για να εξασφαλίσεις ότι μπαίνει αρκετά σφιχτά και έχει πρόσφυση. Δεν χρειάζεται να είναι τόσο σφιχτή που να θέλει χτύπημα για να μπει, αλλά να μην γλυστράει κι έξω με το παραμικρό. Άμα σου ξεφύγει καμιά τρύπα και γλυστράει έξω η σφήνα, ανάλογα κολλάς μια φλούδα καπλαμά μέσα στην τρύπα κατά μήκος ή βάζεις λίγη (ελάχιστη) χαρτοταινία στην σφήνα.
Αφού ανοίξουν οι τρύπες έτσι ώστε να σφηνώνουν οι σφήνες

πρέπει να κάνεις μικρά καναλάκια (εσοχές στο σώμα του καβαλάρη) στο χείλος κάθε τρύπας, στο σημείο που βγαίνει η χορδή από το ξύλο του καβαλάρη. Πρέπει να δημιουργήσεις λίγο χώρο δηλαδή στη χορδή (ειδικά στις μπάσες) ώστε βγαίνοντας από το ξύλο να οδεύει χωρίς απότομες γωνίες προς το κόκκαλο.
αυτά τα ολίγα, είσαι έτοιμος να αρματώσεις
