όπως κάνω εγώ (όχι απαραίτητα ότι έτσι πρέπει να γίνουν)
- χάραγμα ταστιέρας
- περνάω όλα τα dots (επάνω και πλαϊνά, τσαμπουκάδες κτλ)
- γυάλισμα της ταστιέρας με τη λίμα (θα ξαναθαμπώσει, αλλά θα φτιάξεις καλό υπόβαθρο)
- αν η ταστιέρα μπαίνει πολύ "μέσα" στο καπάκι, πέρασμα των επί καπακίου τάστων (κάτω από τον τάκο, για να μη χτυπάω στο καπάκι - δεν έχω πρέσα και ούτως ή άλλως στο καπάκι δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις πρέσα, δεν ξέρω άλλον τρόπο από κάρφωμα)
- κόλλημα ταστιέρας
- έλεγχος ευθειών πριν την τοποθέτηση τάστων (για διάφορους λόγους, ίσως χρειαστούν μικροδιορθώσεις που δύσκολα γίνονται με τάστα)
- τοποθέτηση τάστων
- fret crowning σε πέντε στάδια:
1. διαμόρφωση απολήξεων (στις μακριές πλευρές της ταστιέρας, να μην γδέρνουν τα χέρια) υπό γωνία <45° , 35 -30 είναι καλά
2. διαμόρφωση ισοϋψούς στέψης (λίμα, ρίγα με γυαλόχαρτο κπλ., όπως βολεύει στον καθένα, αρκεί το εργαλείο του να είναι αρκετά μακρύ
)
3. έλεγχος και διορθώσεις ανά τρία. Δεν χρειάζεται να ελέγχεις οπτικά με κόντρα φως κτλ., ακουμπάς την διατομή (εγώ χρησιμοποιώ μια κάρτα) και όπου κάνει τραμπάλα "παίρνεις" το μεσαίο τάστο.
4. διαμόρφωση κορυφών (η λίμα έχει αφήσει τις διατομές τραπεζοειδείς, πρέπει να ξαναγίνουν καμπύλες όσο γίνεται αλλιώς η χορδή πιθανώς να ταστάρει στο ίδιο τάστο, χώρια που το αισθάνεσαι στα δάχτυλα όταν παίζεις). Με λίμα τριγωνική ή παραλληλόγραμμη (όσο πιο μικρή τόσο πιο ασφαλές), τη δουλεύεις σε γωνία με το επίπεδο της ταστιέρας, την οποία φροντίζεις να προστατέψεις από την λίμα εκατέρωθεν του τάστου (χαρτοταινία ή μια λεπτή λάμα ή και χαρτόνι με σχισμή ώστε να περνάει μόνο το τάστο). Υπάρχει και ειδική λίμα, αλμυρούτσικη (~ 50 ε) την οποία τελικά αγόρασα (τα πιο πολλά όργανα πάντως τα έχω κάνει όπως περιγράφω παραπάνω).
5. γυάλισμα με σύρμα 000 ή πολύ χρησιμοποιημένο απόχαρτο (πριν βγάλεις τις χαρτοταινίες).
- κόλλημα μαξιλαριού (nut, ζυγός)
- διαμόρφωση action, πρώτα στο 1ο (περίπου 0,8 και το ξανακατεβάζεις μετά) με τις χαρακιές / ύψος στο μαξιλάρι , μετά στο 12ο (ρυθμίζοντας το ύψος στον καβαλάρη) και μετά ξαναπάς στο 1ο και το κατεβάζεις όσο σε παίρνει.
Εννοείται ότι κάνεις τις μετρήσεις σου με όλες τις χορδές και κουρδισμένος.
Αν ταστάρει, εγώ ψάχνω τα εξής (από τα έυκολα στα δύσκολα και όχι απαραίτητα μ' αυτή τη σειρά):
- ψηλότερα ή άσχημα διαμορφωμένα στις γωνίες τάστα (η καμπύλη που λέγαμε)
- καμπύλη μπράτσου (γι αυτό κυρίως ελέγχω προ τάστων): αν έχεις καμπύλη προς τα πάνω (οι χορδές πλησιάζουν στην στέψη των τάστων , π.χ. στο μέσο της ταστιέρας), αρχικά το αφήνεις καμμιά βδομάδα να ηρεμήσει (κουρδισμένο).
Αν δεν έρθει εκεί που θες, σηκώνεις τον καβαλάρη (αν σε παίρνει χωρίς να πάνε στο .. ρετιρέ οι χορδές στα κάτω τάστα) ή αντικαθιστάς κάποια τάστα στο κέντρο (όσα κρίνεις) με λεπτότερα και ξανα μανα περιμένεις.
Αν πάλι δεν έρθει (και είσαι ανυπόμονος σαν και μένα) βγάζεις όλα τα τάστα, κατεβάζεις την ταστιέρα όσο πρέπει εκεί που πρέπει και φτου κι απ την αρχή.
Αν παίζει το ίδιο μετά από μια βδομάδα, το ξαρματώνεις, βερνικώνεις και ξαναρματώνεις. Μικροδιορθώσεις πιθανόν να θέλει πάλι, αλλά πια θα είναι λίγες.
από τις πιο σπαστικές διαδικασίες, αλλά αν δεν την κάνεις δεν παίζει. Εγώ όταν φτάνω εκεί ήδη σκέφτομαι το επόμενο όργανο και που φαίνεται αιώνας να τα κάνω όλα αυτά.
