Αποστολέας Θέμα: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά  (Αναγνώστηκε 3334 φορές)

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 970
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 11
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #30 στις: Νοέμβριος 26, 2020, 06:45:22 μμ »
Μανώλη, ευχαριστώ για τη συμβουλή και Λάμπρο για τις ευχές!
........................................

Ιδού και το καπάκι, πάντα από έλατο Άλπεων.

Η ακτίνα καμπυλότητας μεγαλώνει από 4,5m (15 ft) στα 6,0m (20ft), δηλαδή έχουμε λιγότερο έντονη καμπυλότητα (θυμόμαστε ότι πλέον το πλάτος του σκάφους είναι στενότερο κατά 15 χιλιοστά)

Η συνταγή του καμαρώματος έχει κάποιες αλλαγές συγκριτικά με τα προηγούμενα όργανα:
Τα καμάρια εξακολουθούν να υφίστανται γλυπτική (scalloping), είναι τριγωνικής διατομής και εξακολουθούν να μη πακτώνονται στα χείλη του σκάφους. Το καμάρι της φωνής σβήνει αυτή τη φορά ακριβώς στην ένωση του καπακιού με την πατούρα ενώ το καμάρι της τρύπας σβήνει σε κάποια απόσταση απ’ αυτή, κάπου 12 χιλιοστά. Αυτό το καμάρι της τρύπας είναι αισθητά πιο αδυνατισμένο από το καμάρι της φωνής -φαίνεται και από τη σύγκριση των σκιών στις φωτο.

Η αξονική απόσταση του καμαριού της φωνής από τον καβαλάρη είναι 28 χιλιοστά.

Η κλίση του καμαριού της φωνής δοκιμάζεται τώρα  στις 3° αφού στο παρελθόν περιπλανήθηκε στις 7° και στις 5°, ελπίζοντας σε ακόμη ομαλότερη μετάβαση μεταξύ των συχνοτήτων (transition).

Η γλώσσα παραμένει σφηνοειδής αλλά το πάχος της (ύψος) μειώθηκε από 4 σε 3 χιλιοστά (για να μην έχω το Ζαρκάδα να μουρμουρίζει)  :040:

Το καμάρι της τρύπας προς τάκο μεριά παραμένει ατροφικό.

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 970
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 11
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #31 στις: Νοέμβριος 26, 2020, 06:47:02 μμ »
Μια μικρή «καινοτομία» μού αφαιρεί μεγάλο μέρος του άγχους κατά την κόλληση της ταστιέρας με ζεστή ζωική κόλλα: Η προθέρμανση των μερών για λίγη ώρα με πιστόλι θερμού αέρα κρεμασμένο από ψηλά και κατάλληλα στοχευμένο.

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 970
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 11
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #32 στις: Νοέμβριος 26, 2020, 06:48:04 μμ »
Κι ένα πλάνο από την ένωση μάνικου-σκάφους που πλέον ξεκουράζεται μετά από ένα χέρι αστάρωμα με sanding sealer γομαλάκας.

sakkalis

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 2.055
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #33 στις: Νοέμβριος 26, 2020, 07:55:38 μμ »
Πανεμορφη δουλεια Στεργιο για ακομα μια φορα.
Αυτο το μπουζουκι το κιθαριστα 2η και 3η γενια  μου θυμιζει το STAR WARS. Sequel ξανα και ξανα μονο που σε αντιθεση με το STAR WARS η μια εκδοση ειναι καλυτερη απο την αλλη χωρις ομως καμια να υστερει. Ολα υπεροχα.
Θα στο ξαναπω παντως. Αναμενω την κιθαρα του κιθαριστα γιατι εχω την εντυπωση πως θα κανεις και εκει πραματα και θαματα.
Δημήτρης Σ.

''Το όνειρο που σ’ έφερε μια μέρα ως εδώ, σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει.
Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό, το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλιτώνει.''

ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 6.069
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #34 στις: Νοέμβριος 26, 2020, 08:07:22 μμ »
Χα χα χα γελασα  ......εχεις τις σκοτουρες σου εχεις κι εμενα να σε μουρμουραω. Γεια σου ρε Στεργιο
Αφου μπορει αυτος, μπορω κι εγω...........................

Γιάννης Καραβασίλης

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 952
  • Αγαπημένο ξύλο: Μουριά
  • Αριθμός κατασκευών: 6
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #35 στις: Νοέμβριος 26, 2020, 09:29:54 μμ »
Κάθε φορά που εμφανίζεσαι μένουμε με το στόμα ανοιχτό.....Όλα τέλεια φινιρισμένα λες και δεν έχει μπει χέρι ανθρώπου. Ότι και να πούμε πλέον είναι περιττό. Τα μπράβο δε νομίζω ότι μπορούν να εκφράσουν αυτό που βλέπω. Συγχαρητήρια Στέργιο .Να είσαι πάντα καλά να δημιουργείς.  {celebrate013}

Υ.Γ....Πες μου ότι έχεις βάλει κόντρα από snakewood.....

steliosguitar

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 6.221
  • Αριθμός κατασκευών: #72
  • Περιοχή: Ελληνικό
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #36 στις: Νοέμβριος 26, 2020, 10:16:16 μμ »
το Ζαρκάδα να μουρμουρίζει

 :cheesy2:
καλοοοοο ξεραθηκα στο γελωτα....
τιποτε καλυτερο απο μια κιθαρα.
εκτος ισως απο δυο...

steliosguitar

  • Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 6.221
  • Αριθμός κατασκευών: #72
  • Περιοχή: Ελληνικό
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #37 στις: Νοέμβριος 26, 2020, 10:17:40 μμ »
τρομερη (για πολλοστη φορα) η εργασια σου κ το μερακι σου!

μπραβο!
τιποτε καλυτερο απο μια κιθαρα.
εκτος ισως απο δυο...

Ιωσήφ Τορρένς

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 3.088
  • Αριθμός κατασκευών: Λίγα πράματα
  • Περιοχή: Αθήνα Κυψέλη
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #38 στις: Νοέμβριος 26, 2020, 11:32:55 μμ »

                                       


Απίστευτος κι όμως αληθινός ! Να έχεις πάντα την υγειά σου , να χαίρεσαι , να φτιάχνεις ...

... και να μας φτιάχνεις τη διάθεση με την ομορφιά και την τελειότητα των έργων σου !!!

Τίποτα δεν ισιώνει από μόνο του ... θέλει πολλή δουλειά ...
Να είστε όλοι καλά ! ... για να ισιώνετε τα "στραβά " ...

ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 6.069
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #39 στις: Νοέμβριος 27, 2020, 01:45:52 μμ »
Κάθε φορά που εμφανίζεσαι μένουμε με το στόμα ανοιχτό.....Όλα τέλεια φινιρισμένα λες και δεν έχει μπει χέρι ανθρώπου. Ότι και να πούμε πλέον είναι περιττό. Τα μπράβο δε νομίζω ότι μπορούν να εκφράσουν αυτό που βλέπω. Συγχαρητήρια Στέργιο .Να είσαι πάντα καλά να δημιουργείς.  {celebrate013}

Υ.Γ....Πες μου ότι έχεις βάλει κόντρα από snakewood.....

νατα μας.........ακουτε ποιος μιλαει χωριανοι.Που μας εχει βγαλει τα ματια σε καθε παρουσιαση.Και που ειναι κι ο πιο ομορφος απο ολους μας μαζι {celebrate011} {celebrate011} {celebrate011}
Αφου μπορει αυτος, μπορω κι εγω...........................

Γιάννης Καραβασίλης

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 952
  • Αγαπημένο ξύλο: Μουριά
  • Αριθμός κατασκευών: 6
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #40 στις: Νοέμβριος 27, 2020, 10:12:13 μμ »
Κάθε φορά που εμφανίζεσαι μένουμε με το στόμα ανοιχτό.....Όλα τέλεια φινιρισμένα λες και δεν έχει μπει χέρι ανθρώπου. Ότι και να πούμε πλέον είναι περιττό. Τα μπράβο δε νομίζω ότι μπορούν να εκφράσουν αυτό που βλέπω. Συγχαρητήρια Στέργιο .Να είσαι πάντα καλά να δημιουργείς.  {celebrate013}

Υ.Γ....Πες μου ότι έχεις βάλει κόντρα από snakewood.....

νατα μας.........ακουτε ποιος μιλαει χωριανοι.Που μας εχει βγαλει τα ματια σε καθε παρουσιαση.Και που ειναι κι ο πιο ομορφος απο ολους μας μαζι {celebrate011} {celebrate011} {celebrate011}

Με κάνετε και κοκκινίζω κ.Πρέσβη....!!!!!  {celebrate010} ;)

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 970
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 11
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #41 στις: Δεκέμβριος 01, 2020, 02:01:13 μμ »
Δημήτρη, Κώστα, Γιάννη, Στέλιο, Ιωσήφ, Θερμά ευχαριστώ!

...Αναμενω την κιθαρα του κιθαριστα...
Δημήτρη, έχω ήδη βάλει στην άκρη ξύλα να παλιώνουν  {celebrate013}

....Πες μου ότι έχεις βάλει κόντρα από snakewood.....
Στο λέω. Και πίσω απ' το snakewood κρύβεται η βέργα από ανθρακονήματα  8).

.................................................

Το παζάρι του σεταπ

Το εξάχορδο μπουζούκι έχει μια ιδιαιτερότητα. Το μάνικό του είναι λιγνό μα συγχρόνως φορτωμένο και με το καθήκον να υποστηρίζει 50 κιλά τάση αλλά και την υποχρέωση να παριστάνει ότι δε συμβαίνει και τίποτα σπουδαίο -ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει!

Κι ενώ άλλα όργανα καταφεύγουν εύκολα στη σύγχρονη και βολική λύση της βέργας (trussrod), το μπουζούκι (τουλάχιστον το εξάχορδο με το στενό κι ως εκ τούτου ελαφρύ μάνικο) παραμένει ακατάδεχτα αβοήθητο (και την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενο, ότι …η καθαρότητα και η παράδοση και τα τέτοια) διότι στην πραγματικότητα το πρόσθετο βάρος της βέργας ανατρέπει την ευαίσθητη ισορροπία του κάνοντάς το οπισθοβαρές και κάπως άβολο στο παίξιμό του.

Κι εδώ είναι που αρχίζει η «καυτή» αποστολή της διαμόρφωσης της γεωμετρίας του μάνικου, η οποία καλείται να είναι και ανθεκτική και ακριβής και μακρόβια! Με σκοπό την απαρέγκλιτη ικανοποίηση των τριών ανωτέρω συνθηκών έχει συσταθεί μια πανίσχυρη Γενική Γραμματεία Σεταπ που έχει λόγο και δικαίωμα βέτο σε πολλές φάσεις της κατασκευής  >:(.

Η κατασκευή του μάνικου και τα υλικά του πυρήνα του με τις κόντρες, η διαμόρφωση αρσενικού και θηλυκού μόρσου, η προετοιμασία του μάνικου πριν κολλήσει η ταστιέρα, η κατεργασία της ταστιέρας μετά την κόλληση, το κάρφωμα των τάστων και η μικροδιαμόρφωσή τους στη συνέχεια καθώς και άλλες συναφείς εργασίες εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της βλοσυρής Γραμματείας που ανά πάσα στιγμή μπορεί να σου σταματήσει την παραγωγή μέχρι να ικανοποιήσεις τις δυσκοίλιες απαιτήσεις της!

Το 8ο μπουζούκι λοιπόν, ευπειθώς αναφέρω, ότι διεκπεραίωσε τις διαδικασίες του σεταπ όπως προβλέπονται από το πρωτόκολλο και το μόνο που μένει ν’ αποδειχθεί είναι η μακροζωία…

« Τελευταία τροποποίηση: Δεκέμβριος 01, 2020, 02:27:43 μμ από Stergios_craftopia »

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 970
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 11
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #42 στις: Δεκέμβριος 01, 2020, 02:05:50 μμ »
Η περιπέτεια του πετυχημένου σεταπ (setup), όπως έχει ειπωθεί και παλιότερα, είναι ένα κάπως άχαρο στοίχημα όπου μόνο χάνεις, ποτέ δεν κερδίζεις. Ο στόχος βέβαια είναι να χάσεις όσο γίνεται λιγότερο ώστε να αποκομίσεις όσο γίνεται περισσότερο από το δυναμικό του ήχου που ενυπάρχει (μόνο ως προοπτική όμως και όχι ακόμα σαν πραγματικότητα) στο συγκεκριμένο όργανο.

Αυτό το στοίχημα έχει ένα πάρε-δώσε.
Σε γενικές γραμμές και κάτω από προϋποθέσεις που περιγράφονται στη συνέχεια, το «πάρε» είναι ο πλήρης -ή όχι- ήχος και το «δώσε» είναι ο βαθμός ευκολίας παιξίματος.

Όπως θα δούμε παρακάτω, η συνειδητή επιλογή: όργανο εύκολο αλλά με συμβιβασμένο ήχο ή δυσκολότερο αλλά με πλήρη ήχο εξαρτάται από την προτίμηση του μουσικού. Μα σ’ αυτό το παζάρι ελλοχεύει ο κίνδυνος να πιαστούμε κορόιδα  :o. Δηλαδή να «πληρώσουμε» περισσή δυσκολία στο παίξιμο χωρίς ωστόσο να πάρουμε κάποιο αντίκρισμα στον ήχο!

Πριν προχωρήσουμε όμως, εισάγεται σαν έννοια και προϋπόθεση το σχήμα που έχει η άτρακτος της ταλάντωσης της χορδής και το ιερό καθήκον να την κρατήσουμε ανέγγιχτη. Ανέγγιχτη, όπως η βασίλισσα της Αγγλίας η όπως η κάστα στον πάτο του ινδουιστικού συστήματος! Στον ιδανικό κόσμο, η ταλάντωση της χορδής συμβαίνει εντελώς ανεμπόδιστα προκειμένου να πάρουμε τον άσπιλο ήχο. Γι’ αυτό το λόγο η επιφάνειες των τάστων δεν «πρέπει» συνιστούν ευθεία αλλά να παρουσιάζουν μια καμπύλη (το γνωστό ρελιέφ) προκειμένου να φιλοξενήσουν και να κρατήσουν ανενόχλητη την πολύτιμη ταλάντωση.

Ωστόσο, όπως όλοι ξέρουμε, στην πράξη σχεδόν κανένας κανόνας δεν παραμένει απαράβατος.

Αν το ρελιέφ σεβόταν και ακολουθούσε εντελώς το σχήμα της ατράκτου της ταλάντωσης τότε το μάνικο θα άρχιζε να μοιάζει με τόξο και η δυσκολία στο παίξιμο θα ήταν αποθαρρυντική. Στην πραγματικότητα βέβαια το ρελιέφ που χρειάζεται το μπουζούκι σκέφτομαι ότι καλόν είναι να είναι ελάχιστο, σχεδόν μηδαμινό.
– Δηλαδή οι χορδές να ακουμπάνε στα τάστα όταν πάλλονται;
 - Ναι, μα τόσο ελάχιστα όσο να δίνουνε ίσα-ίσα ένα συριστικό χαρακτήρα στις νότες, ομογενή όσο γίνεται καθ’ όλο το μήκος της ταστιέρας, χωρίς όμως να αφαιρούνε από τον «πυρήνα» του ήχου, σαν τη φλαμένκο κιθάρα για παράδειγμα (όπως έχει ειπωθεί και στο παρελθόν).


Κι όσο συμβαίνουν όλ’ αυτά, θυμόμαστε ότι το μάνικο, παρά την πειστική ενίσχυσή του με κόντρες και βέργα ανθρακονημάτων, εξακολουθεί να παρουσιάζει μια μικρή ελαστικότητα (τουλάχιστον στα δικά μου όργανα). Αυτό σημαίνει ότι όταν το μάνικο φορτώνεται με τις χορδές κάμπτεται ελάχιστα μεν αλλά αρκετά για να κόψει τη μαγιονέζα αν δεν το έχουμε προβλέψει! Αυτή η κάμψη είναι ελαστική και όχι πλαστική. Δηλαδή όταν χαλαρώνουν οι χορδές η παραμόρφωση χάνεται και το μάνικο επανέρχεται στο αρχικό του σχήμα· κι όταν ξανατεντώνονται υφίσταται πάλι την ίδια ακριβώς «τοξοειδή» παραμόρφωση όπως και προηγουμένως. Μια καθοριστική επέμβαση λοιπόν είναι το να διαμορφωθεί εκ των προτέρων μια αρνητική κλίση στο μάνικο με καμπύλη μορφή ώστε να εξουδετερώσει εκ των προτέρων αυτή την παραμόρφωση. Αυτή η δουλειά γίνεται μια πρώτη φορά κάπως χοντρικά στο μάνικο πριν κολλήσει η ταστιέρα κι άλλη μια φορά αφού κολλήσει η ταστιέρα. Αυτή η τελευταία φάση της επέμβασης στην ταστιέρα -που είναι και η καθοριστική, μπορεί να γίνει σχετικά εύκολα και αξιόπιστα με τη χρήση ενός απλού βοηθήματος όπως φαίνεται εδώ: http://www.luthier.gr/index.php?topic=3866.msg72277#msg72277.

Η πρόοδος που θα ήθελα να αναφέρω για το 8ο όργανο είναι ότι η διαμόρφωση της ταστιέρας (ενώ το μάνικο είναι υπό τάση) με τη χρήση του βοηθήματος δεν επιδιώκει πλέον την απόλυτη ευθεία αλλά προσπαθεί να μαντέψει την επίδραση του καρφώματος των τάστων αλλά και να συμπεριλάβει το επιδιωκόμενο ελαχιστομικρότατο ρελιέφ όπως περιγράφεται παραπάνω. Αυτή η μαντεψοδουλειά έχει το ρίσκο της, γίνεται με τη βοήθεια της ρίγας και μου παίρνει ώρες (τρίψε έβενο-δοκίμασε με τη ρίγα κόντρα στο φως-πάρε ύφος παλαβού χαμένου στον κόσμο του-και πάλι απ’ την αρχή…) αλλά μου προκαλεί ευχάριστη έξαψη με την προσδοκία ενός πετυχημένου αποτελέσματος.
« Τελευταία τροποποίηση: Δεκέμβριος 01, 2020, 02:31:55 μμ από Stergios_craftopia »

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 970
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 11
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #43 στις: Δεκέμβριος 01, 2020, 02:09:19 μμ »
...
Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα   
θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα…

 

Εμβόλιμη στα γραφόμενα, η διαδικτυακή συναυλία των Πυξ-λαξ την περασμένη Κυριακή:
...

Stergios_lutherie

  • Hero Member
  • *****
  • Μηνύματα: 970
  • Αγαπημένο ξύλο: Αυτο που εχω διαθεσιμο
  • Αριθμός κατασκευών: 11
Απ: Το Μπουζούκι του Κιθαρίστα - 2η γενιά
« Απάντηση #44 στις: Δεκέμβριος 01, 2020, 02:15:15 μμ »
Και για να συνδεθούμε ξανά με τον ειρμό των προηγούμενων, μια λεπτομέρεια του σεταπ με σημαντικό ρόλο στην ευκολία παιξίματος (playability) είναι το ύψος των χορδών στο πάνω κοκαλάκι (nut).

Αυτή η ρύθμιση είναι «on-off», το αποτέλεσμα δηλαδή δεν έχει ποσοτική διαβάθμιση και μοναδικό στόχο έχει ν’ ακούγονται καθαρές οι ανοιχτές χορδές. Ή ακούγονται καθαρές ή δεν ακούγονται· δεν υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση. Το ζητούμενο λοιπόν είναι αυτό το ύψος να γίνει όσο το δυνατόν χαμηλότερο αλλά να μη πέσει κάτω από μια κρίσιμη τιμή (οπότε οι ανοιχτές χορδές αρχίζουν να ταστάρουν). Εδώ κρύβεται μια μικρή παγίδα, δηλαδή αν το ύψος των χορδών στο nut παραμείνει μεγάλο θα πληρώσουμε ακριβά αυξάνοντας τη δυσκολία στο παίξιμο χωρίς όμως να πάρουμε τίποτα σε αντάλλαγμα! Φροντίζω λοιπόν να κατεβάζω αυτή την απόσταση πολύ τολμηρά, να είναι δηλαδή το ύψος των χορδών στο nut τόσο χαμηλά, σχεδόν όσο το ύψος της χορδής από ένα οποιοδήποτε τάστο όταν πατάς το αμέσως προηγούμενο. Το αποτέλεσμα αυτής της προσέγγισης είναι ένα όργανο πιο ευκολόπαιχτο, ιδιαίτερα στα πρώτα τάστα.

Αυτή τη δουλειά την έκανα στο παρελθόν μετρώντας ως επιμελής νεοφώτιστος με τα λαμάκια για τις πλατίνες (feeler gauges) προσπαθώντας να πετύχω συγκεκριμένες τιμές που έχω δει να κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, για παράδειγμα 0,5mm ή περίπου. Αλλά πλέον το κάνω με το μάτι που θεωρώ ότι είναι πιο αποτελεσματικό. Πατάω δηλαδή στο πρώτο τάστο και κιαλάρω και προσπαθώ να εμπεδώσω την απόσταση που έχει η χορδή πάνω από το δεύτερο τάστο, πατώντας ελαφρά πάνω-κάτω τη χορδή και εκτιμώντας αυτή τη διαδρομή από πάνω μέχρι κάτω. Και μετά πατάω ελαφρά πάνω-κάτω με τον ίδιο τρόπο την ανοιχτή χορδή στο πρώτο τάστο, συγκρίνω και προχωράω. Είναι μια διαδικασία που αν της πάρεις τον αέρα μετά την κάνεις αυτόματα, σχεδόν χωρίς να σκέφτεσαι. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, οι αποστάσεις των χορδών που προκύπτουν στο nut μ’ αυτή τη διαδικασία είναι κάπου στα 0,2mm για τα καντίνια και 0,3mm για τη μουργκάνα (αυτή θέλει λίγο περισσότερο). Μ΄αυτή την προσέγγιση έχω «σφάξει» βέβαια μερικά κοκαλάκια μέχρι τώρα, αλλά λίγο-λίγο μαθαίνω και δεν τα σφάζω πιά…

Μιλάμε βέβαια για μπουζούκι. Για τις κιθάρες θέλει κάτι περισσότερο, ιδιαίτερα στις μπάσες χορδές που πάλλονται εντονότερα.

Ανοίγω εδώ μια μικρή παρένθεση για να ομολογήσω μια από τις μανίες μου που είναι να στοιχηματίζω και να εκτιμώ ένα μήκος και μετά να το μετράω για να δω πόσο κοντά έπεσα 😊. Μπορεί να είναι ένα ξύλο που χρειάζομαι (ας πούμε 20cm) και διαλέγω από το στοκ ένα κομμάτι που εκτιμώ και λέω: Αυτό είναι 22! Και αν είναι στην πραγματικότητα πολύ κοντά, ας πούμε 21,6cm, τότε νάά οι ενδορφίνες. (Εντάξει, στην περιοχή εικοσικαικάτι cm κλέβω λίγο γιατί ξέρω ότι η ανοιχτή πιθαμή μου είναι 24cm).  Ή ένα κομμάτι λαμαρίνας που το πασπατεύω λίγο και μετά αποφαίνομαι: 0,5mm! Αυτή η μανία μ’ έχει βοηθήσει πολύ, ιδιαίτερα στην εκτίμηση με γυμνό μάτι και διαμόρφωση του ύψους των χορδών στο nut.

Το λέω ξανά: Το παραπανίσιο ύψος στο nut πιστεύω είναι μια σπατάλη δυσκολίας παιξίματος (playability) που πάει στα χαμένα.
………………………………………………………

Αντίθετα με το nut, το ύψος των χορδών που καθορίζεται από τον καβαλάρη και εκφράζεται με την απόσταση των χορδών από το 12o τάστο (action) είναι ένα μεγάλο παζάρι όπου όταν ξέρεις τι ζητάς μπορείς να διαπραγματευτείς μια ικανοποιητική συναλλαγή: Θέλεις το μάξιμουμ ήχο για να παίξεις χωρίς ενίσχυση με άλλα όργανα σε περιβάλλον με θόρυβο -που βέβαια απαιτεί εργώδες παίξιμο; = το μέγιστο δυνατό action. Θέλεις να καταβάλεις την ελάχιστη προσπάθεια για παίξιμο virtuoso υποβοηθούμενο με ηλεκτρονικά καλούδια και ενισχύσεις στο στούντιο -αλλά βέβαια στην ταβέρνα θ’ ακούγεσαι αναιμικός; = ελάχιστο action. Ή μήπως θέλεις μια λύση “all weather”, κάπου ανάμεσα;
« Τελευταία τροποποίηση: Δεκέμβριος 01, 2020, 02:40:45 μμ από Stergios_craftopia »

Tags: