Φίλε Χρῆστο καλημέρα ,
Ἐγώ προσωπικά ὅλες τίς κολλήσεις πού κάνω στά ὄργανα , σκάφος - μάνικο , ταστιέρα - μάνικο , καπάκι -σκάφος , καμάρια στό καπάκι κ.λ.π. τίς κάνω μέ ψαρόκολλα , διότι εἶναι μιά κόλλα ἀναστρέψιμη , δηλαδή , ἅμα στραβοκόλλησες κάτι , τό ξεκολλᾶς μέ θερμότητα καί τό ξανακολλᾶς ἴσια .
Ἡ ψαρόκολλα ἔχει καλή ἠχοπερατότητα .
Γιά τούς καβαλλάρηδες : τό πᾶς δοκιμάζοντας σέ ἄχρηστα κομμάτια ξύλου , ὄχι ἀπ' εὐθείας στούς κανονικούς καβαλλάρηδες , μόνο γιά νά βρῆς τά ὕψη . Μετά ἀντικαθιστᾶς τούς πρόχειρους μέ τούς κανονικούς : κοκκάλινο τόν ἄνω ( ὅπως στόν περιέγραψε ὁ Στέλιος , νά θέλει λίγο πάτημα στό πρῶτο τάστο , ἴσα νά τό ἀκουμπᾶς ) καί ξῦλο μέ κόκκαλο τόν κάτω .
Γιά τό ὕψος τοῦ κάτω καβαλλάρη , κύταξε πῶς κάνουν ἐπιπεδοποίηση τῶν τάστων στά μπουζούκια ( fret levelling ) , καί πώς βρίσκουν τό action ( ἀπόσταση χορδῆς ἀπό τάστο στήν ἔνωση μάνικου - σκάφους .