Τι όμορφα είναι να αφήνεις πίσω το άγχος , τα τρεξίματα , τις στενοχώριες , να βρίσκεις λίγη ωρα κάθε μερα και να φτιάχνεις σιγα-σιγα ενα οργανακι . Τι ωραία που νοιώθεις οταν ακούσεις το πρώτο του το "κλάμα" .... Και πόση ντροπαλή χαρά σε γεμίζουν τα καλά λόγια ( ίσως και υπερβολικά ) απο τους δασκάλους σου , τον Μάνο , τον Λάμπρο , τον Κώστα , τον Ιωσήφ , τον Στέλιο , τον Δημήτρη ,που άλλοι με τις συμβουλές τους ( ειδικά τον Μάνο τον έχω πρήξει ) , άλλοι με το ηθικό τους εκτόπισμα , το οργανωτικό τους οίστρο και άλλοι με τόσα και τόσα ποσταρισματα και παρουσιάσεις σε έχουν φτάσει εδώ που είσαι . Σ'αυτο το φόρουμ πάντα θα υπάρχει θετική αύρα...