Φωτογραφίες και Βίντεο από Εργαστήρια : Απρίλιος 2017

[ΚαΠα]

Steliosguitar.......εγγύηση για ανάσταση-ανάταση ψυχής! 

[Δημήτρης Αγγελακοπουλος]

Ε ρε κατι καπακια που θα εβγαζε...
Θεικος ηχος

εισαι απιστος ρε και υβριστικος.Γι αυτο ταχουμε κανει ολα πουτανα και θα ερθουν οι προσφυγες να φτιαξουν τζαμια, και θα μας πηδανε τα πιπινακια, και θα απαγορευσουν τα ματζορε δια ροπαλου, και θα μας κανουν μαγια και θα ξεκουρτιζονται τα οργανα καθε 5 λεπτα,και μπορει να σε υποχρεωσουνε να κοψεις την κοκα κολα λαιτ, και να πινεις κανονικη

Χαχαχα Γειά σου Ζαρκ!

Σχεδόν έτοιμο.. Καλή Ανάσταση!

 [ Invalid Attachment ]

[letasos]

Εν είδει κεράσματος – ένεκα ονομαστικής εορτής εχθές :

Χαρακτηριστικά :
Σχέδιο – το μπονζάι ( το αρχικό σχέδιο ) μονοκόμματο μπαγλαμαδάκι του Μανου
Κλίμακα 36 , Σκάφος/μάνικας/καράολο - γκορτσιά ( αγριαχλαδιά από το διπλανό χωράφι ξεραμένη στην ρίζα από πέρσι ) , Καβαλάρης/ταστιέρα – βεγγε ( το υπόλοιπο από ρετάλι που έμεινε από την πρώτη πειραματική κατασκευή παρουσιασθείσα προ διμήνου ) , Φιγούρα – μαύρος/άσπρος/καστανός καπλαμάς (ουκ οίδα το είδος αυτών). Τελείωμα γομαλάκα .

Ιστορικό :
Κοντεύω να «εξαμηνήσω» στο φόρουμ ( από τέλος Νοέμβρη ) , δοκίμασα την πρώτη μου κατασκευή που παρουσιάσθηκε προ διμήνου . Είχα αποφασίσει να ασχοληθώ με την επόμενη πιο «επίσημη» κατασκευή το καλοκαίρι η το φθινόπωρο . Στο διπλανό χωράφι όμως είχε μια ξεραμένη από περιση γκορτσιά και με συγκηνισε η ιδέα να προσπαθήσω να δώσω μια δεύτερη ζωή σε ένα φυσικώς αποθανών οργανισμό . Η διάμετρος του κορμού στην βάση ήταν 10-11 cm , με μήκος ίσιο περίπου 65 cm . Έχοντας στην διάθεση μου την  απέραντη «βιβλιοθήκη» του φόρουμ είχα υπόψη μου τα μπονζάι του Μανου ( δεν με έπαιρνε για τίποτε πιο μεγάλο ) και έκανα την προσπάθειά μου . Τα νερά του ξύλου , τα χρώματά  του , η στιλπνότητά του είναι ενθουσιαστικά ! Το αποτέλεσμα στην κρίση σας .

Συμπληρωματικά :
Αυτή την φορά ταλαιπώρησα μόνο τον Μανο . Εκτός από το σχέδιο = Μανος , λύση αποριών , καθοδήγηση , συμβουλές πάλι Μανος . Αστοχίες (εννοείται ότι υπήρξαν !!) δικές μου  . Αναμένω τις παρατηρήσεις – κριτικές μετά βουλιμίας και διακαος προς βελτίωσιν και συμόρφωσιν !!!... Παρατίθενται ολίγες φωτο και δείγμα ήχου . Και πάλι χρόνια πολλά σ’όλους !...

[letasos]

Συγνωμη , αλλα μαλλον δεν τα φορτωσε , οποτε επαναστελνω ...

[Ιωσήφ Τορρένς]

Φίλε Τάσο Χρόνια Πολλά για την ονομαστική σου γιορτή !

Με αυτό το μπαγλαμαδάκι νομίζω ότι έκανες το καλύτερο πασχαλινό δώρο στον εαυτό σου !

Ωραία δείχνει η γκορτσιά . Γλυκόλαλο το οργανάκι ! Με το καλό να το χαρείς !

 

[Silvestro]

μεσιέ τασό, χρονιά πολλά, και μουσικά ενεκα καινουριου οργανου!
πολυ ομορφο δειχνει, και φανταζομαι οτι θα ηχει και ωραια.

Στο διπλανό χωράφι όμως

καταδρομικες διαβαζω...
να και που σε κατι χρησιμευσε ο στρατος...

[Μάνος Τουρπάλης]

Τάσο, κι από μένα χρόνια πολλά για την γιορτή σου και συγχαρητήρια για το οργανάκι!
Βλέποντας στην αρχή τις φωτογραφίες είπα να γράψω ότι ίσως ο καβαλάρης είναι μεγάλος, αλλά μετά άκουσα το δείγμα και τον ακούω πολύ καλά, μην αλλάξεις τίποτα!
Μόνο έχε υπόψη - για το επόμενο - ότι τα κλειδιά μπαίνουν ανάποδα (το γρανάζι "κάτω" από το αξονάκι, προς το σκάφος). Και πάλι, μην αλλάξεις τίποτα, άστο να θυμάσαι τις πρώτες κατασκευές!

[Μάνος Τουρπάλης]

χρόνια πολλά σε όλους!
πέρισυ το Πάσχα έψηνα κιθαρίσια παϊδάκια, ήθελα και φέτος να τηρήσω την παράδοση αλλά ο ξυλουργός δεν μου έκανε το χατήρι και δεν μου έβγαλε τα πλαϊνά (κελεμπέκι φέτος), οπότε αναβλήθηκε το ψήσιμο.
Αντ' αυτού έπιασα να επισκευάσω δυο μπουζούκια, το ένα δικό μου - που πάλι είχε θέμα με το μπράτσο. Δεν ξαναβάζω φλαμούρι σε μπουζούκι.

Πήρα μια βέργα ανθρακονήματος από τον dimizparts να φυτέψω στο μπράτσο για ενίσχυση - αν δεν δουλέψει πάμε για νέο μπράτσο.
Έφτιαξα αυτό το jig για να ανοίξω κανάλι στο μπράτσο με το ρούτερ:

τα ανάποδα "Π" στο κάτω μέρος έχουν οδηγό με πάσο εσωτερικά (πως τα λένε αυτά ποτέ δεν θυμάμαι) με βίδα με την οποία μπορείς να ρυθμίσεις την απόσταση του μπράτσου από την πλάκα. Από πάνω πιάνεται με σφιγκτήρες στον καράολα και στην τρύπα (αυτόν στην τρύπα τον έβγαλα όταν έφτασα στην περιοχή).

και στη μόρσα για τα περαιτέρω

 [ Invalid Attachment ]

[Μάνος Τουρπάλης]

κι αυτό είναι το άλλο - το είχα ξανανεβάσει, με τον Παρθενώνα:

πάει για τρίχορδο (τριχορδοποίηση #2) γιατί το σκάφος του - το οποίο παρεμπιπτόντως μου αρέσει - έχει διαστάσεις τρίχορδου (38*26), δεν ξέρω πως κατέληξε ...Παρθενώνας

η κόλλα που είχε είναι εντελώς ... μαστιχωτή, δείτε πόσο κενό είχε κάτω το μόρσο... το μπράτσο ξεκόλλησε με ένα (μόνο) ψέκασμα νερού και με το χέρι.

ο τάκος είναι (μάλλον) λεύκα, πολύ σαθρός (του έκανα και σημάδια από απροσεξία).
Έκανα "οχυρωματικά έργα" με γέμισμα του κενού με τάκο (με τα νερά κόντρα στο μόρσο), επιπλέον κόντρα βένγκε, και προσθήκη στην κορυφή για να στενέψει

 [ Invalid Attachment ]

[Ιωσήφ Τορρένς]

Πω, πω δουλειά Μάνο ! " Κρεβάτι χειρουργείου " κανονικότατο !  Είσαι σταθερά φωτισμένος κι ευλογημένος ...

... αλλά γιατί να εμφανίζουν πρόβλημα τα μανίκια των μπουζουκιών  ; τα δικά σου και όχι μόνο ; 

μήπως δεν φταίει μόνο το φλαμούρι ως υλικό ;

[Μάνος Τουρπάλης]

Ιωσήφ, δεν μπορώ να πω για άλλους, ούτε για τα μπουζούκια γενικά, παρά μόνο για τα δικά μου.
Αυτό είναι το μόνο μπουζούκι στο οποίο έβαλα φλαμούρι στα πλαϊνά του μάνικου. Δεν θυμάμαι αν πρόσεξα τα νερά την πρώτη φορά (αυτό είναι το δεύτερο μπράτσο που αστοχεί), τα πρόσεξα όμως σίγουρα την δεύτερη. Παρ όλα αυτά (και παρά τις κόντρες), το μπράτσο ξαναγύρισε - ενώ σε όλους τους τζουράδες που έχω κάνει (και είναι αρκετοί πλέον), μάλλον λόγω κλίμακας - κανένας δεν έχει πρόβλημα.
Ε, αυτό μου φτάνει εμένα. Εφεξής σφεντάμι, άντε και μαόνι. Φλαμούρι δεν ξαναβάζω, ακόμα κι αν είναι τυχαίο ή αν έκανα κάποιο άλλο λάθος που δεν κατάλαβα.

[tsipis]

Ιωσήφ, δεν μπορώ να πω για άλλους, ούτε για τα μπουζούκια γενικά, παρά μόνο για τα δικά μου.
Αυτό είναι το μόνο μπουζούκι στο οποίο έβαλα φλαμούρι στα πλαϊνά του μάνικου. Δεν θυμάμαι αν πρόσεξα τα νερά την πρώτη φορά (αυτό είναι το δεύτερο μπράτσο που αστοχεί), τα πρόσεξα όμως σίγουρα την δεύτερη. Παρ όλα αυτά (και παρά τις κόντρες), το μπράτσο ξαναγύρισε - ενώ σε όλους τους τζουράδες που έχω κάνει (και είναι αρκετοί πλέον), μάλλον λόγω κλίμακας - κανένας δεν έχει πρόβλημα.
Ε, αυτό μου φτάνει εμένα. Εφεξής σφεντάμι, άντε και μαόνι. Φλαμούρι δεν ξαναβάζω, ακόμα κι αν είναι τυχαίο ή αν έκανα κάποιο άλλο λάθος που δεν κατάλαβα.

Οταν λες αστοχησε εννοεις οτο ηρθε το μανικι μπροστα; Σε ποσο καιρο αντιμετωπισες προβλημα; Ειχα το ιδιο προβλημα σε μια κατασκευη που εβαλα μαονι για πλαινα και για κοντρα εβενο και παντουκ ενω στην πρωτη κατασκευη μου που εχω βαλει φλαμουρι και κοντρες απο παντουκ και βεγγε το μανικι  μετα απο αρκετο καιρο ειναι μια χαρα. Μηπως ειναι το προβλημα οι κοντρες και οχι τα πλαινα;

[Γιώργος Χ.]

Καλημέρα παιδιά, χρόνια πολλά , Χριστός Ανέστη!!
Νομίζω ότι η " χρυσή τομή"  είναι , ανάλογα τα ξύλα που θα χρησιμοποιήσουμε για κόντρες, πόσο δηλαδή άκαμπτο είναι το μάνικο,  βασικό είναι και πόση  κλίση πρέπει να δώσουμε στο μάνικο( αντισκεύρωμα)  πριν κολλήσουμε ταστιέρα . Προσωπικά την δίνω από το τέταρτο ταστο  περίπου προς τον ζυγό, αναλόγως πόσο λεπτό θέλω το μάνικο και σύμφωνα με τα προηγούμενα!!
Επαναλαμβάνω προσωπική μου γνώμη!!!

[Ιωσήφ Τορρένς]

Ιωσήφ, δεν μπορώ να πω για άλλους, ούτε για τα μπουζούκια γενικά, παρά μόνο για τα δικά μου.
Αυτό είναι το μόνο μπουζούκι στο οποίο έβαλα φλαμούρι στα πλαϊνά του μάνικου. Δεν θυμάμαι αν πρόσεξα τα νερά την πρώτη φορά (αυτό είναι το δεύτερο μπράτσο που αστοχεί), τα πρόσεξα όμως σίγουρα την δεύτερη. Παρ όλα αυτά (και παρά τις κόντρες), το μπράτσο ξαναγύρισε - ενώ σε όλους τους τζουράδες που έχω κάνει (και είναι αρκετοί πλέον), μάλλον λόγω κλίμακας - κανένας δεν έχει πρόβλημα.
Ε, αυτό μου φτάνει εμένα. Εφεξής σφεντάμι, άντε και μαόνι. Φλαμούρι δεν ξαναβάζω, ακόμα κι αν είναι τυχαίο ή αν έκανα κάποιο άλλο λάθος που δεν κατάλαβα.

Αν κατάλαβα σωστά μιλάμε για το δεύτερο μπράτσο που αστοχεί , πάνω στο ίδιο όργανο ... και τι ωραίο όργανο ... σε αντίστοιχη περίπτωση αν μου συνέβαινε κάτι τέτοιο θα είχα πολλά και σπασμένα νεύρα ... συμμερίζομαι την απάντηση του Μάνου αλλά στέκομαι προσεκτικά και στις απαντήσεις του Tsipis και του George 1973.

...

Εν τω μεταξύ , ξεκίνησε μια δεύτερη προσπάθεια που θα μπορούσε να έχει τίτλο :  Χτίζω διορθώνοντας και διορθώνω χτίζοντας

 [ Invalid Attachment ]

[Μάνος Τουρπάλης]

Οταν λες αστοχησε εννοεις οτο ηρθε το μανικι μπροστα; Σε ποσο καιρο αντιμετωπισες προβλημα;

Ναι αυτό εννοώ. Στο πρώτο μπράτσο σε δυο μήνες, στο δεύτερο σε 7-8-9 ? δεν θυμάμαι ακριβώς, πάντως αρκετά αργότερα

Μηπως ειναι το προβλημα οι κοντρες και οχι τα πλαινα;

Αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω, αν και βέβαια είναι κι αυτό πιθανό, παρόλο που πρόσεξα όλα τα νερά να είναι "συμβατικά σωστά" (*) δηλαδή κάθετα στην ταστιέρα.
Στο πρώτο μπράτσο είχα θεωρήσει πιθανό "ύποπτο" ακριβώς τα έντονα ανομοιόμορφα νερά της μιας από τις δύο κόντρες βένγκε (η μεσαία ήταν σφεντάμι). Σ' αυτό το δεύτερο είναι μια βένγκε και δύο ντουσιέ αν θυμάμαι καλά. Δεν ξέρω τι μπορεί να φταίει.

Καλημέρα παιδιά, χρόνια πολλά , Χριστός Ανέστη!!
Νομίζω ότι η " χρυσή τομή"  είναι , ανάλογα τα ξύλα που θα χρησιμοποιήσουμε για κόντρες, πόσο δηλαδή άκαμπτο είναι το μάνικο,  βασικό είναι και πόση  κλίση πρέπει να δώσουμε στο μάνικο( αντισκεύρωμα)  πριν κολλήσουμε ταστιέρα . Προσωπικά την δίνω από το τέταρτο ταστο  περίπου προς τον ζυγό, αναλόγως πόσο λεπτό θέλω το μάνικο και σύμφωνα με τα προηγούμενα!!
Επαναλαμβάνω προσωπική μου γνώμη!!!

Κι αυτό είναι πολύ σωστό, ειδικά το "πόσο άκαμπτο είναι το μάνικο". Το οποίο σημαίνει ότι αφού έχει κολληθεί και το επεξεργαζόμαστε - λεπταίνουμε, βλέπουμε την συμπεριφορά του και αποφασίζουμε αναλόγως για την κλίση (**). Δυστυχώς ή ευτυχώς, σ' αυτά τα "ειδικά ζητήματα" λεπτού χειρισμού δεν μπορεί να απαντήσει παρά μόνο η εμπειρία.

για σκέψη στα παραπάνω:

(*)"συμβατικά σωστά " τοποθετημένα νερά = κάθετα στην ταστιέρα: πιθανόν να μην είναι απόλυτος ούτε αυτός ο κανόνας, το έχουμε συζητήσει για την διαμόρφωση τάκου - τακουνιού σε κιθάρα εδώ,
http://www.luthier.gr/index.php?topic=2841.msg49248#msg49248
όπου στο μήνυμα #10 ο Κ. Πλιακώνης εκφράζει άλλη άποψη, την οποία συμμερίζεται και ο Γιάννης Αλεξανδρής (πάντα ανάλογα με το τι θέλουμε να κάνουμε και πάντα για κιθαρομπούζουκα). Αντίθετα, άλλος κατασκευαστής (με πτυχίο από την Κρεμόνα και εμπειρία σε "δύσκολα" όργανα π.χ. κοντραμπάσο) με τον οποίο επίσης το συζήτησα, ανατριχιάζει στην ιδέα και θεωρεί την "κάθετη" διάταξη θεμελιώδη.

(**) στο συγκεκριμένο όργανο και τα δύο μπράτσα ήταν εξαρχής κάπως πιο χοντρά, ακριβώς λόγω φλαμουριού. Και στα δύο έδωσα κλίση όπως περιγράφει ο George 1973 από το τέταρτο τάστο και πίσω. Για να συνεχίσω την κουβέντα περί εμπειρίας, ο Αλεξανδρής που ανέφερα προηγουμένως δεν δίνει καθόλου κλίση (όλα τα μάνικα σφεντάμι και διάφορες κόντρες) και ο Κ. Χαλιός (στο ρεμπέτικο φόρουμ) έχει αναφέρει ότι την κλίση αυτήν δεν την διαμορφώνει με πλάνισμα ή γυαλοχαρτάρισμα, αλλά στερεώνοντας το μπουζούκι και το μάνικο στο 4-5 τάστο και τραβώντας πίσω το μάνικο από τον καράολα (προφανώς με κάποια διάταξη) την ώρα που κολλάει την ταστιέρα (δεν ξέρω με τι ξύλα). Και τις δύο αυτές τεχνικές τις έχω δοκιμάσει σε τζουράδες (με πολύ λεπτά τα μάνικα στον ζυγό, αλλιώς δεν χρειάζεται κλίση σε τζουρά) και δούλεψαν. Στο συγκεκριμένο μπουζούκι δεν ξέρω τι μπορεί να φταίει, υποθέτω ότι είναι το φλαμούρι - συγκρίνοντάς το με σφεντάμι (που δούλεψα και εκτίμησα ενδιάμεσα) το οποίο άλλωστε νομίζω ότι είναι μάλλον "πεπατημένη" για τους περισσότερους κατασκευαστές μπουζουκιών.

Με τόσες παραμέτρους εγώ προσωπικά δεν νομίζω ότι υπάρχει "manual", γι αυτό λέω ότι κυρίως η εμπειρία δίνει απαντήσεις. Ειδικά στα "νέα" τρίχορδα με τις μεγαλύτερες κλίμακες και προσπάθεια για όλο και λεπτότερο μάνικο.