Οδηγός βερνικιών

[Sforzando]

Στον παρακάτω σύνδεσμο, υπάρχει μια πολύ μεγάλη ποικιλία από παλαιά βιβλία για το φινίρισμα του ξύλου,είναι δωρεάν και από τα λίγα που διάβασα είναι πραγματικός θησαυρός!

http://www.craftsmanspace.com/free-books/wood-finishing-books.html

[Κώστας Τρικάλης]

   Στο εμπόριο μπορούμε να βρούμε διάφορα έτοιμα βερνίκια κεριού ,αλλά φυσικά, μπορούμε να φτιάξουμε και τα δικά μας. Το βερνίκι κεριού δεν δίνει την υψηλή γυαλάδα όπως τα συνθετικά βερνίκια ή η γομαλάκα με την μπάλα, αλλά έχει την ιδιότητα να τονίζει ιδιαίτερα τα νερά του ξύλου ,προσδίδοντας μια χαρακτηριστική αρχοντιά στο ξύλο.

   Για να φτιάξουμε το δικό μας λούστρο από κερί  χρειαζόμαστε: 400gr καθαρό κερί και 1,5kg νέφτι, επίσης μπορούμε να προσθέσουμε στην συνταγή 1-2 κουταλιές κίτρινη ώχρα, 1-1.5 κουταλιά κόκκινη ώχρα και μια κουταλιά μαύρο ιαπωνικό(υγρό). Σε περίπτωση που δεν μπορούμε να βρούμε καθαρό κερί, κάνουμε χρήση κεριού καρναούμπα που είναι η φυτική κηροφοινικιά, σε ποσότητα 200gr.

   Ξεκινάμε να αναμιγνύουμε τα υλικά εν θερμώ,με την μέθοδο του μπαιν-μαρί και όχι σε ανοικτή φλόγα, διότι τα υλικά είναι εύφλεκτα. Σε ένα δοχείο ρίχνουμε τα υλικά και σε ένα άλλο μεγαλύτερο ρίχνουμε θερμό νερό, βυθίζουμε το δοχείο με τα υλικά στο μεγαλύτερο με το θερμό νερό και αρχίζουμε να ανακατεύουμε, αν το νερό στο μεγαλύτερο δοχείο κρυώνει προσθέτουμε πάλι θερμό νερό και συνεχίζουμε το ανακάτεμα, μέχρι τα υλικά μας να γίνουν ένα πλήρες μίγμα.

   Περνάμε την πρώτη στρώση κεριού με  κοντό πινέλο  ή με ράκη λινού και την τραβάμε μέχρι η επιφάνεια να φαίνεται γυαλιστερή. Το πρώτο χέρι το αφήνουμε να στεγνώσει για 60 περίπου λεπτά, στη συνέχεια περνάμε και το δεύτερο χέρι και μετά το στέγνωμα βουρτσίζουμε την επιφάνεια με βούρτσα αλογότριχας ,πάντα κατά την φορά των ινών του ξύλου. Στη συνέχεια τρίβουμε την επιφάνεια με ένα βελούδινο ή μάλλινο ράκος για να πετύχουμε την χαρακτηριστική ματ  γυαλάδα του κεριού.

Χρήσιμα στοιχεία εφαρμογής:

•Στα πορώδη  ξύλα , η πρώτη στρώση μπορεί να αραιωθεί περισσότερο με νέφτι, για μεγαλύτερη διείσδυση στο ξύλο.
•Το φινίρισμα μπορεί να γίνει και με μια βούρτσα από τρίχα αγριόχοιρου και ένα μαλακό πανί ή και με μια μαλακού τριχώματος συνθετικής ύλης.
•Για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, επαναλαμβάνουμε την παραπάνω διαδικασία επίστρωσης κεριού και γυαλίσματος με την βούρτσα κάθε 2 με 3 ημέρες για 2 εβδομάδες, αφήνοντας πάντα ένα λεπτό στρώμα κεριού με το γυάλισμα, το οποίο θα στεγνώνει και γρηγορότερα.
•Να δουλεύoυμε πάντα σε ένα ζεστό χώρο.
•Αν θέλουμε να βάψουμε το ξύλο, αυτό πρέπει να γίνει πριν την επίστρωση του κεριού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βαφή νερού ή οινοπνεύματος, αν και για το φινίρισμα με κερί ο καταλληλότερος τύπος βαφής είναι του λαδιού, σε περίπτωση που κάνουμε χρήση βαφής λαδιού, θα πρέπει απαραίτητα, πριν την χρήση κεριού, η επιφάνεια να στεγνώσει πλήρως για 1 εβδομάδα περίπου.

γιώργο σε ευχαριστούμε για τους οδηγούς βερνικιών. Πλήρης εγκυκλοπαίδεια!!!

Θα πειραματιστώ με βερνίκι κεριού χρησιμοποιώντας μια μέθοδο πολλαπλής βαφής του ξύλου (Sunburst Finish).  Παραθέτω σχετικό βίντεο

The Classic Sunburst Finish

 

Θέλω να πετύχω ένα όργανο που να μοιάζει παμπάλαιο, μαυρισμένο, ταλαιπωρημένο από τον καιρό...

Το πρώτο στρώμα βαφής θα είναι κάτι σκούρο. Το πιο εύκολο είναι η κάσια.
Αν χρησιμοποιήσω καθαρή αμμωνία φαρμακευτική για εμποτισμό, διάβασα ότι καίει - μαυρίζει το ξύλο?  (διασπά τη λιγνίνη ή κατάλαβα λάθος?) Η καθαρή αμμωνία είναι επικίνδυνη κατά την εισπνοή? 
Ή να χρησιμοποιήσω έτοιμο μαύρο χρώμα νερού? Το κόλπο με το ατσαλόμαλλο και το ξύδι για μαύρο χρώμα δεν πιάνει σε όλα τα ξύλα. Εννοώ ότι κάποια τα αφήνει λιγότερο ανεπηρέαστα και κάποια, πιο μαλακά, τα σκουραίνει πολύ. Μμμμ αν έχεις χρησιμοποιήσει παρόμοια μέθοδο, δώσε μας τα φώτα σου


Επιπλέον,
βρήκα μια ενδιαφέρουσα μέθοδο με πολύ ψιλά γυαλόχαρτα, γομαλάκα και αλοιφή γυαλίσματος. Φυσικά τα αναφέρεις όλα αυτά στις πληροφορίες.

Ο οργανοποιός στο βίντεο είναι πολύ λεπτολόγος. Αξίζει να δείτε και άλλα βίντεό του

Shellac Finish on a Stansell Flamenco

[Sforzando]

Φίλε getit πολύ ενδιαφέροντα τα βίντεο ,η αμμωνία είναι επικίνδυνη κατά την εισπνοή,καλύτερα να χρησιμοποιήσεις μαύρο χρώμα.

   Αυτό με το ξύδι και το ατσαλόμαλλο για καλύτερα αποτελέσματα γίνεται ως εξής:
Πρώτα τεμαχίζουμε ατσαλόμαλλο και το τοποθετούμε μέσα σε ένα πλαστικό δοχείο,στην συνέχεια ρίχνουμε άσπρο ξύδι ανάλογα με το χρώμα που θέλουμε να φτιάξουμε και κλείνουμε το δοχείο με ένα πλαστικό καπάκι, κάνοντας όμως επ αυτού τρυπίτσες για να μπορεί το υδρογόνο να βρίσκει διέξοδο. Μετά από μία ημέρα θα έχουμε θα έχουμε μια βαφή με γκρίζα απόχρωση,αν θέλουμε πιο σκούρο χρώμα σχεδόν μαύρο αφήνουμε για τρεις ημέρες.Στην συνέχεια σουρώνουμε το διάλυμα πρώτα από ένα σουρωτήρι και μετά από ένα φίλτρο του καφέ κάνοντας το σαν χωνί.

[Κώστας Τρικάλης]

   Στο εμπόριο μπορούμε να βρούμε διάφορα έτοιμα βερνίκια κεριού ,αλλά φυσικά, μπορούμε να φτιάξουμε και τα δικά μας. Το βερνίκι κεριού δεν δίνει την υψηλή γυαλάδα όπως τα συνθετικά βερνίκια ή η γομαλάκα με την μπάλα, αλλά έχει την ιδιότητα να τονίζει ιδιαίτερα τα νερά του ξύλου ,προσδίδοντας μια χαρακτηριστική αρχοντιά στο ξύλο.

   Για να φτιάξουμε το δικό μας λούστρο από κερί  χρειαζόμαστε: 400gr καθαρό κερί και 1,5kg νέφτι, επίσης μπορούμε να προσθέσουμε στην συνταγή 1-2 κουταλιές κίτρινη ώχρα, 1-1.5 κουταλιά κόκκινη ώχρα και μια κουταλιά μαύρο ιαπωνικό(υγρό). Σε περίπτωση που δεν μπορούμε να βρούμε καθαρό κερί, κάνουμε χρήση κεριού καρναούμπα που είναι η φυτική κηροφοινικιά, σε ποσότητα 200gr.

   Ξεκινάμε να αναμιγνύουμε τα υλικά εν θερμώ,με την μέθοδο του μπαιν-μαρί και όχι σε ανοικτή φλόγα, διότι τα υλικά είναι εύφλεκτα. Σε ένα δοχείο ρίχνουμε τα υλικά και σε ένα άλλο μεγαλύτερο ρίχνουμε θερμό νερό, βυθίζουμε το δοχείο με τα υλικά στο μεγαλύτερο με το θερμό νερό και αρχίζουμε να ανακατεύουμε, αν το νερό στο μεγαλύτερο δοχείο κρυώνει προσθέτουμε πάλι θερμό νερό και συνεχίζουμε το ανακάτεμα, μέχρι τα υλικά μας να γίνουν ένα πλήρες μίγμα.

   Περνάμε την πρώτη στρώση κεριού με  κοντό πινέλο  ή με ράκη λινού και την τραβάμε μέχρι η επιφάνεια να φαίνεται γυαλιστερή. Το πρώτο χέρι το αφήνουμε να στεγνώσει για 60 περίπου λεπτά, στη συνέχεια περνάμε και το δεύτερο χέρι και μετά το στέγνωμα βουρτσίζουμε την επιφάνεια με βούρτσα αλογότριχας ,πάντα κατά την φορά των ινών του ξύλου. Στη συνέχεια τρίβουμε την επιφάνεια με ένα βελούδινο ή μάλλινο ράκος για να πετύχουμε την χαρακτηριστική ματ  γυαλάδα του κεριού.

Χρήσιμα στοιχεία εφαρμογής:

•Στα πορώδη  ξύλα , η πρώτη στρώση μπορεί να αραιωθεί περισσότερο με νέφτι, για μεγαλύτερη διείσδυση στο ξύλο.
•Το φινίρισμα μπορεί να γίνει και με μια βούρτσα από τρίχα αγριόχοιρου και ένα μαλακό πανί ή και με μια μαλακού τριχώματος συνθετικής ύλης.
•Για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα, επαναλαμβάνουμε την παραπάνω διαδικασία επίστρωσης κεριού και γυαλίσματος με την βούρτσα κάθε 2 με 3 ημέρες για 2 εβδομάδες, αφήνοντας πάντα ένα λεπτό στρώμα κεριού με το γυάλισμα, το οποίο θα στεγνώνει και γρηγορότερα.
•Να δουλεύoυμε πάντα σε ένα ζεστό χώρο.
•Αν θέλουμε να βάψουμε το ξύλο, αυτό πρέπει να γίνει πριν την επίστρωση του κεριού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βαφή νερού ή οινοπνεύματος, αν και για το φινίρισμα με κερί ο καταλληλότερος τύπος βαφής είναι του λαδιού, σε περίπτωση που κάνουμε χρήση βαφής λαδιού, θα πρέπει απαραίτητα, πριν την χρήση κεριού, η επιφάνεια να στεγνώσει πλήρως για 1 εβδομάδα περίπου.

Γιώργο δοκίμασα το κερόνεφτο. Μετά από 2 χέρια και γυάλισμα με δέρμα, το ξύλο έδειξε τα νερά του πιο ζωντανά. Όμως το όργανο κολλάει λόγω του κεριού (μέλισσας). Ειδικά στο μανίκι... το χέρι δεν "περπατά" εύκολα. 
Σκέφτηκα να περάσω από πάνω υγρό τάλκ και βενζόη. ¨Η να πειραματιστώ με λάδια  (παραφινέλαιο ή λινέλαιο). Υπάρχει λύση εφικτή?

[Sforzando]

Φίλε getit,γενικά όταν μια επιφάνεια γίνεται κολλώδης, αυτό σημαίνει υπερβολική ποσότητα υλικού(παχιά στρώση)και χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να στεγνώσει, αν η αιτία είναι μόνο η παραπάνω ,αφήνουμε επιπλέον χρόνο μέχρι να στεγνώσει πλήρως. Άλλη αιτία είναι να μην έχει «σκουπιστεί» η επιφάνεια, όπως έχει περιγραφεί στην χρήση κεριού με μαλακό ύφασμα, βούρτσα κ.λπ.(τα αναφέρω παραπάνω). Άλλη μια αιτία μπορεί να είναι τα αντιοξειδωτικά στοιχεία που εμπεριέχονται σε ορισμένα είδη εξωτικής ξυλείας, αυτά πάντα επιμηκύνουν τον χρόνο στεγνώματος.
   Σε περίπτωση  τελικά που η σωστή εφαρμογή δεν καθίσταται δυνατή, τότε είναι καλύτερα να αφαιρέσουμε εντελώς τις στρώσεις του βερνικιού και να ξεκινήσουμε από την αρχή. Αυτό μπορεί να γίνει με χρήση νάφθας ή άλλου κατάλληλου διαλύτη, βρέχουμε ένα ύφασμα και περνάμε την επιφάνεια μέχρι το πανί να εμφανίζεται καθαρό, μια πιο «επιθετική» επιπλέον προσέγγιση είναι να συνεχίσουμε το τρίψιμο με ένα κομμάτι πολύ λεπτό ατσαλόμαλλο 0000. Τέλος, καθαρίζουμε πλήρως όλα τα υπολείμματα με ένα καθαρό πανί και λίγη νάφθα ή άλλο κατάλληλο διαλύτη.
    Για να αποφύγουμε πολλές εφαρμογές στρώσεων κεριού, μπορούμε πριν τα χέρια του κερόνεφτου να σφραγίσουμε την επιφάνεια με 1-2 χέρια γομαλάκας, με ενδιάμεσο στέγνωμα και γυαλοχαρτάρισμα μεταξύ των χεριών της γομαλάκας, με πολύ λεπτό γυαλόχαρτο ή ατσαλόμαλλο 0000. Για να αυξήσουμε την προστασία του ξύλου στην θερμότητα και το νερό εφαρμόζουμε πρώτα ένα χέρι με αναλογία 50/50 κερί και νέφτι, ένα μίγμα που φτιάχνεται όπως ήδη έχει αναφερθεί με την μέθοδο του μπαιν-μαρί, το ανακατεύουμε μέχρι να γίνει ένα παχύρευστο υγρό και το περνάμε στην επιφάνεια με μια καθαρή βούρτσα παπουτσιών. Σκουπίζουμε το περίσσευμα και αφού στεγνώσει  τρίβουμε με πολύ ψιλό ατσαλόμαλλο και συνεχίζουμε τις στρώσεις με το μαλακό ύφασμα όπως ξέρουμε. Πάντα όταν περνάμε το κερί  το αφήνουμε να στεγνώσει  «go off» και ακολουθούμε το γυάλισμα «buff» με ένα μαλακό και καθαρό ύφασμα. Στο γυάλισμα κάθε χεριού ,τρίβουμε δυνατά μικρή περιοχή κάθε φορά, μέχρι να μπορεί το ύφασμα να γλιστράει άνετα στο ξύλο, τότε εμφανίζεται και η γυαλάδα, μόλις εμφανιστεί η γυαλάδα μειώνουμε την πίεση, αν η επιφάνεια δεν τριφτεί καλά με το ύφασμα θα παραμένει θαμπή. Κατά το γυάλισμα μπορεί να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε περισσότερα καθαρά υφάσματα μέχρι να πετύχουμε την γυαλάδα που θέλουμε, τέλος τρίβουμε το ξύλο με βελούδινο ύφασμα για την υψηλότερη δυνατή γυαλάδα. Επειδή τα βερνίκια κεριού έχουν λιπαρή βάση, σε επιφάνειες που έχουμε επεξεργαστεί με αυτά, δεν χρησιμοποιούμε ποτέ γυαλιστικά ή λάδια ή άλλα διάφανα βερνίκια από πάνω , το μόνο που χρειάζεται είναι ένα γρήγορο γυάλισμα με μαλακό ύφασμα και για συντήρηση ένα χέρι κεριού αραιά και που.

[Κώστας Τρικάλης]

Σε ευχαριστώ Γιώργο για τον πλήρη οδηγό 
ήδη το μπράτσο μετά από μερικές ημέρες έχει στρώσει καλύτερα
χρειαζόταν παραπάνω χρόνος (αφρικάνικα ξύλα εμποτισμένα)

[Sforzando]

Ωραία!!!

[stok]

Είμαι ερασητέχνης, μα πολύ ερασητεχνης!!!
Έχω ένα σώμα stratocaster περασμένο με τρία χέρια  υπόστρωμα (σβραγιστικό νομίζω λέγεται ) πολυουρεθάνης δύο συστατικών. Μπορώ να συνεχίσω τώρα με βερνικι νίτρου ?

[immortalx]

Γεια σου φιλε μου και καλως ηρθες στη παρεα! Νομιζω η Fender αυτο ακριβως κανει, sealer πολυουρεθανης και τελειωμα με νιτρο. Οι ειδικοι εδω στο φορουμ θα γνωριζουν καλυτερα, αλλα νομιζω πως καλο ειναι να προτιμησεις νιτρο ιδιας εταιρειας με το υποστρωμα.

[theodoropoulos]

Είμαι ερασητέχνης, μα πολύ ερασητεχνης!!!
Έχω ένα σώμα stratocaster περασμένο με τρία χέρια  υπόστρωμα (σβραγιστικό νομίζω λέγεται ) πολυουρεθάνης δύο συστατικών. Μπορώ να συνεχίσω τώρα με βερνικι νίτρου ?

μπορεις!

[xaris]

ΦΥΣΙΚΗ ΜΑΤ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΞΥΛΟΥ

   Για όσους επιθυμούν να έχουν ένα φυσικό ματ φινίρισμα, μπορούν να ακολουθήσουν την μέθοδο του ματαρίσματος με λινέλαιο. Είναι μια πολύ απλή μέθοδος , η οποία δίνει ένα ανυπέρβλητο αρχοντικό φινίρισμα. Η επιφάνεια που θέλουμε να επεξεργαστούμε ,πρέπει να έχει καλοτριφτεί και να έχει καθαριστεί πλήρως από τις σκόνες. Στην συνέχεια περνάμε την επιφάνεια με ένα μαλακό πανί, στο οποίο θα έχουμε στάξει λίγο λινέλαιο ή παραφινέλαιο. Περνάμε μια λεπτή στρώση κάθε μέρα και με ένα στεγνό μαλακό πανί τρίβουμε την επιφάνεια καλά. Αυτό το επαναλαμβάνουμε για 14 ημέρες . Τις πρώτες 11 ημέρες μπορούμε να χρησιμοποιούμε και μια μαλακή βούρτσα και τις 3 τελευταίες επανερχόμαστε στο μαλακό πανί. Το φινίρισμα αυτό συντηρείται με ένα πέρασμα με λίγες σταγόνες λινέλαιο ,1 ή 2  φορές το χρόνο, όχι όμως περισσότερες φορές γιατί θα αρχίσει να κολλάει.

Αγορασα λινελαιο.
Τελικα θελει βρασιμο πριν την χρηση;
Στεγνωτικο να βαλω;
Τριψιμο με γυαλοχαρτο χρειαζεται ενδιαμεσα;
Ρωτω γιατι σε αλλο τοπικ διαβασα κατι τετοιο.
Ευχαριστω.

[stanta]

1) Πρώτα φτιάχνουμε το λινέλαιο όπως γράφεις εδώ;
2) Μετά το αραιώνουμε με κάτι (π.χ. νέφτι);
3) Δεν υπάρχει κίνδυνος αυτανέφλεξης λόγω ήλιου και αέρα;

Νομίζω πως όλοι μας λίγο πολύ έχουμε χρησιμοποιήσει το λινέλαιο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην οργανοκατασκευή, είτε για να τονίσουμε τα νερά του ξύλου ή για να κάνουμε την μπάλα μας να γλιστρά κατά την διαδικασία του French Polishing κ.λπ. Με μια όμως πολύ απλή διαδικασία ,μπορούμε να μετατρέψουμε το απλό λινέλαιο σε βερνίκι που γυαλίζει αλλά και στεγνώνει πιο γρήγορα.Θα σας πω τον τρόπο που μπορείτε να το δοκιμάσετε αφού πρώτα δούμε λίγα βασικά πράγματα για το λινέλαιο:

•   Το καλύτερο λινέλαιο είναι αυτό που βγαίνει με ψυχρή πίεση.
•   Το χρώμα του είναι κίτρινο ανοιχτό.
•   Έχει μεγαλύτερη ρευστότητα και καθαρότητα από το λινέλαιο θερμής πίεσης.

Και τώρα ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να φτιάξουμε συμπυκνωμένο λινέλαιο για χρήση φυσικού βερνικιού.

1.   Παίρνουμε ένα μεγάλο και βαθύ πιάτο και το γεμίζουμε με λινέλαιο, λίγο πιο κάτω από την άκρη του χείλους.
2.   Τοποθετούμε μικρά ξύλινα τακάκια γύρω -γύρω στο χείλος του πιάτου ή κομματάκια φελλού.
3.   Καλύπτουμε με ένα κομμάτι γυαλί ή διάφανο πλαστικό φύλλο που το ακουμπάμε προσεκτικά στα τακάκια.
4.   Το αφήνουμε έξω σε μέρος που έχει ηλιοφάνεια,(εγώ το άφησα στην ταράτσα του σπιτιού μου) και σε λίγες μέρες το λινέλαιο συμπυκνώνεται με την επίδραση του ήλιου και του αέρα που κυκλοφορεί από τα κενά των τάκων.
5.   Που και που ανακατεύουμε για να μην πήξει υπερβολικά το λάδι.
6.   Σε λίγες μέρες γίνεται σαν μέλι, τότε το αδειάζουμε σε γυάλινο μπουκάλι και έχουμε ένα πρώτης τάξεως φυσικό βερνίκι λαδιού.
7.   Γυαλίζει και στεγνώνει πιο γρήγορα από το λινέλαιο που δεν έχει συμπυκνωθεί.

Αυτό το τόσο απλό βερνίκι το είχα χρησιμοποιήσει πριν αρκετά χρόνια στην κατασκευή ενός τζουρά με πολύ καλά αποτελέσματα. Ακόμη και σήμερα το βερνίκι ούτε έχει σκάσει και παραμένει γυαλιστερό.(Είναι και πολύ ελαστικό).

Κάτι που πρέπει να προσέχουμε είναι ότι δεν χρειάζονται πολλά χέρια γιατί από ένα σημείο και μετά αργεί να στεγνώσει και κολλά.

4) Και μετά κάνουμε το παρακάτω;
5) Όταν λες ότι δεν χρειάζονται πολλά χέρια, εννοείς πιο λίγα από 14 που αναφέρεις στη συνέχεια;
6) Την βούρτσα την χρησιμοποιούμε για το πέρασμα του λινέλαιου ή για το τρίψιμο που αναφέρεις με το καθαρό πανί;

ΦΥΣΙΚΗ ΜΑΤ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΞΥΛΟΥ

   Για όσους επιθυμούν να έχουν ένα φυσικό ματ φινίρισμα, μπορούν να ακολουθήσουν την μέθοδο του ματαρίσματος με λινέλαιο. Είναι μια πολύ απλή μέθοδος , η οποία δίνει ένα ανυπέρβλητο αρχοντικό φινίρισμα. Η επιφάνεια που θέλουμε να επεξεργαστούμε ,πρέπει να έχει καλοτριφτεί και να έχει καθαριστεί πλήρως από τις σκόνες. Στην συνέχεια περνάμε την επιφάνεια με ένα μαλακό πανί, στο οποίο θα έχουμε στάξει λίγο λινέλαιο ή παραφινέλαιο. Περνάμε μια λεπτή στρώση κάθε μέρα και με ένα στεγνό μαλακό πανί τρίβουμε την επιφάνεια καλά. Αυτό το επαναλαμβάνουμε για 14 ημέρες . Τις πρώτες 11 ημέρες μπορούμε να χρησιμοποιούμε και μια μαλακή βούρτσα και τις 3 τελευταίες επανερχόμαστε στο μαλακό πανί. Το φινίρισμα αυτό συντηρείται με ένα πέρασμα με λίγες σταγόνες λινέλαιο ,1 ή 2  φορές το χρόνο, όχι όμως περισσότερες φορές γιατί θα αρχίσει να κολλάει.

7) Έχω δει κοντάκια όπλων περασμένα με λινέλαιο και το ξύλο πιο αληθινό και από αληθινό και σε υφή και σε εικόνα.  Απλά τέλειο.  Θα ήθελα να περάσω με λινέλαιο την λύρα που προσπαθώ να φτιάξω για αυτό ρωτάω τόσες λεπτομέρειες.

Ευχαριστώ.

[xaris]

υστερα απο 7 χερια περασμα με λινελαιο,σημερα και αφου στεγνωσε ,αρχισε να φαινεται οτι το οργανο εχει περασει βερνικι.
μενουν αλλα 7.
αυριο θα παραθεσω φωτο,πως ηταν στην αρχη,πως ειναι τωρα και σε καμια 10 μερες το τελικο αποτελεσμα.

μια παρατηριση που θελω να κανω μεχρι τωρα ειναι οτι το καπακι αποροφαει πολυ ευκολα το λινελαιο  σε αντιθεση με την καρυδια  και το φλαμουρι που δειχνουν ηδη γυαλαδα  ενω το καπακι τιποτα,εκτος απτο χρωμα που εχει κιτρινησει.

[Blekos Kerkyra]

Προσφατα επεσε στα χερια μου ενας ταμπουρας απο την πολη.Δεν ηταν καποιο ακριβο οργανο...ισως ηταν κλασσικο των αγορων.
Απ οτι καταλαβα το καπακι του ηταν ελατο,το μανικι φλαμουρι και το σκαφος μουρια (με επιφυλαξη).

Παιζοντας μου φανηκε οτι οι επιφανειες ειναι σκληρες,ατρωτες απο τα νυχια και την πενα καμια σχεση με τις επιφανειες των μπουζουκιων.
Δοκιμασα σε μια γωνιτσα του καπακιου να κανω σημαδακι με το νυχι....αδυνατον..σαν να δοκιμαζα σε γυαλιστερο σκληρο πλαστικο.

Επιασα να το κανω στο μανικι...μια απ'τα ιδια...στο σκαφος επισης.

Αναρωτιεμαι τι βερνικι ειναι αυτο που ειναι τοσο σκληρο ωστε να μη γρατζουνιεται;

Τοσο σκληρο βερνικι δε θα επιδρα αραγε στις ιδιοτητες των ξυλων;

Απο την αλλη οι Τουρκοι εχουν παραδοση στα μουσικα οργανα...θα εβαζαν οτι να'ναι;

υ.γ.-Αν κρινετε οτι αυτο το ερωτημα δεν επρεπε να μπει εδω,ας μεταφερθει.

[Sforzando]

Φίλε Χάρη, ο τρόπος που περιγράφηκε  παραπάνω ,αποτελεί μια από τις πιο απλές μεθόδους για φυσική ματ επεξεργασία του ξύλου. Το λινέλαιο, το οποίο εξάγεται από το λιναρόσπορο αλλά και το λάδι τικ, το οποίο εξάγεται από τους σπόρους του δέντρου τικ και τα δύο χρησιμοποιούνται όπως είναι για αυτό που λέμε λάδωμα του ξύλου. Τα λάδια αυτά αντιδρούν με το οξυγόνο που υπάρχει στον αέρα και σκληραίνουν ,δημιουργώντας έτσι μια μεμβράνη. Αυτός ο τρόπος που περιγράφηκε είναι ο πιο απλός και δεν χρειάζεται βράσιμο, ούτε στεγνωτικό. Στο φινίρισμα ξύλου με φυσικά λάδια ,εκείνο που πρέπει να προσέξουμε είναι η επεξεργασία του ξύλου πριν το λάδωμα, το ξύλο να έχει τριφτεί με όσο το δυνατόν πιο φίνα γυαλόχαρτα ,ακόμη και πάνω από (1000) βαθμό κόκκωσης. Ακόμη οι στρώσεις να είναι όσο πιο λεπτές γίνεται. Ενδιάμεσα στα χέρια μπορείς να τρίβεις το ξύλο με ένα πολύ μαλακό ύφασμα ή με πολύ ψιλό γυαλόχαρτο αλλά δεν είναι υποχρεωτικό. Φυσικά το λινέλαιο μπορεί να δεχθεί και στεγνωτικές ουσίες , 2% έως5%. Αυτές οι ουσίες είναι τα ξηραντικά που αποτελούνται από ενώσεις  μετάλλων με οξέα. Τα ξηραντικά αυτά όμως χρησιμοποιούνται σε βερνίκια λαδιού ,ενώ αυτό που περιγράφω εγώ με την φυσική ματ επεξεργασία είναι η χρήση του λαδιού χωρίς κανένα άλλο συστατικό.