Χρόνια Πολλά είπαμε, αλλά ας τα ξαναπούμε και από εδώ. Που είχαμε μείνει; Α! Ναί!
Όπως έγραψα και στο άλλο θέμα
εδώ , λύθηκε με αίσιο τέλος το πρόβλημα με την κόλληση των 5 φίλέτων συν το ξύλινο διακοσμητικό.
Μέχρι όμως να αποφασίσω πως θα κολλήσω τα φιλέτα, είχα προχωρήσει στο κόψιμο της χελιδονοουράς, για την ένωση του μπράτσου με το σκάφος. Για την δουλειά αυτή χρησιμοποιώ δύο ιδιοκατασκευές, μία για το κόψιμο της φωλιάς στο σκάφος και μία για το κόψιμο στο μπράτσο.
Αυτή η δεύτερη πατέντα, με την προσθήκη μιας αλουμινένιας γωνιάς (που δουλεύει ως ρίγα), χρησιμοποιείται και για την εύρεση της γωνίας σύνδεσης του μπράτσου ως προς το επίπεδο του καπακιού, ώστε να μας βγεί σωστό το κόκκαλο του καβαλάρη (για ένα μεσαίο action - δηλαδή απόσταση μεταξύ της χορδής και του τάστου, στο 12 τάστο). Η εύρεση της γωνίας θα μπορούσε να γίνει και με μια απλή μεταλλική ρίγα και τη βοήθεια μιας γωνιάς μαραγκού (στέλλα) που είναι το εργαλείο μέτρησης και αντιγραφής μεταβλητών γωνιών. Απλώς η ιδιοκατασκευή κάνει τα πράγματα πολύ ευκολότερα και αυτοματοποιημένα.
[ Invalid Attachment ]
Μάλιστα τώρα τελευταία ο αμερικάνος οργανοποιός Robert O'Brien ενοποίησε τις δύο ιδιοκατασκευές σε μία, την οποία την πουλάει η LMI. Ο O'Brien έχει βάλει στο Youtube μερικά βιντεάκια που περιγράφει πολύ αναλυτικά τον τρόπο κατασκευής της ενοποιημένης πατέντας και δίνει λετπομέρειες για όλη την διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί για το κόψιμο της χελιδονοουράς με αυτή.