Jose Maria Gil Chueca οργανοποιός !

[Ιωσήφ Τορρένς]

Paso 10 - Encolado del cubre pala : https://youtu.be/5OaVw07qs7A

              Κολλάει το σανιδάκι στο καράολο

Από την αρχή μέχρι το 14 : 35 

Πραγματοποιεί , κυρίως με χειροκίνητο τρόπο , όλες τις απαραίτητες διορθωτικές εργασίες , έτσι ώστε η επιφάνεια του καράολου να είναι ενιαία και λεία για να κολλήσει μετά το σανιδάκι .Ολοκληρώνει τη λείανση με τη μακρυά γυαλοχαρτιέρα / τάκο από προφίλ αλουμινίου .

Από το 16 : 23 μέχρι το τέλος .

Ελέγχει πολύ προσεκτικά τα κέντρα πριν ,  αλλά και αμέσως μετά την κόλληση μη τυχόν κάτι  ξεφύγει . Ολοκληρώνει την κόλληση και αφήνει 24 ώρες για να στεγνώσει .


Paso 11 - Corte del cubre pala en la cejilla y lijado : https://youtu.be/Gz4t7qgqZOo

            Κόβουμε το σανιδάκι επικάλυψης στη θέση που θα μπει το επάνω κοκαλάκι

Από την αρχή μέχρι το 10 : 13 ολοκληρώνει τη λείανση . Θέλει το πάχος του καράολου μαζί με το σανιδάκι να είναι 20 χιλιοστά . Μετά , κάνει την κοπή στο σανιδάκι , το οποίο , το είχε αφήσει επίτηδες λίγο λίγο πιο μακρύ . Ακολουθούν πέντε στιγμιότυπα .

 

 

 

 

 

[Ιωσήφ Τορρένς]

Paso 12 - Dibujo contornos de la pala y mástil. Corte: https://youtu.be/sUMj8BjMVB4

                    Κοπή  καράολου και μάνικου σύμφωνα με τους οδηγούς ( plantillas , templates )

Μας παραπέμπει στα βοηθήματα και ανασύρει αυτό εδώ για να ξεκινήσουμε .  https://www.youtube.com/watch?v=6h0YAjn0_SI

Οι οδηγοί που χαρίζονται από το δάσκαλο αναφέρονται σε κιθάρα flamenco , η οποία έχει ορισμένες μικρές , μικρές διαφορές από την κλασική.

 

Τώρα βέβαια τίποτα δεν είναι απόλυτο. Ολα επιδέχονται μικρές αλλαγές . Ειδικά για το καράολο , ας προσέξουμε τις σημειώσεις στη πιο κάτω φωτογραφία , κι αν χρειάζεται , να το προσαρμόσουμε .

 

Τοποθετεί τον οδηγό επάνω στο καράολο προσέχοντας να είναι ακριβώς στο κέντρο , στον άξονα συμμετρίας και χαράζει με το μολύβι το περίγραμμα και τα αυλάκια.

 

Για το μανίκι έχει φτιάξει δυο οδηγούς από πλεξιγκλας . Ενα για την κλασική κι ένα άλλο για τη flamenco που είναι λίγο πιο στενό το μανίκι στη θέση του nut . Κλίμακα οργάνου και στα δυο 65 εκ. Στο βίντεο δουλεύει με το δεύτερο .  Αφήνει επάνω στην ένωση με το καράολο ένα περιθώριο 5 χιλιοστά για το πάχος του nut . Πάντα με μεγάλη προσοχή ελέγχει , σημαδεύει τα κέντρα και χαράζει το περίγραμμα με μολύβι επάνω στο μανίκι. Επειδή οι κοπές που θέλουμε να κάνουμε είναι κάπως απαιτητικές , αφού χαράξουμε τα περιγράμματα στα όρια , προτείνει να τα ξαναχαράξουμε με το μολύβι 2 χιλιοστά πιο έξω και να κόψουμε εκεί.

 

Στο 21 : 10  μας δείχνει , οτι τώρα που δεν έχουμε κόψει ακόμη , καλό είναι να σημειώσουμε με τη γωνία μια κάθετη γραμμή από το nut και κάτω στα 32,5 εκ. στη θέση της ένωσης .  Αργότερα θα μας χρειαστεί.

Απο εκεί και μέχρι το 37 : 40 κόβει τη μια πλευρά από το μανίκι και το ευθύ τμήμα από το καράολο με πριόνι χειρός ! Στο 37 : 43 μας δείχνει πως πετυχαίνει να φτιάξει μια πολύ κλειστή στροφή στο σχέδιο του καράολου.

 

Για να κόψει το σχεδιάκι με τις καμπύλες στο καράολο από τη μια πλευρά , χρησιμοποιεί σέγα χειρός και ηλεκτρική σέγα από την άλλη . Μετά για να κόψει το μανίκι από την άλλη πλευρά χρησιμοποιεί πολύ , πολύ προσεκτικά  δισκοπρίονο πάγκου .  Απο το 57 : 06 μέχρι το τέλος , φροντίζει όλες τις λεπτομέρειες στη κεφαλή του καράολου με πολύ μεράκι .

[Ιωσήφ Τορρένς]

Ενα μικρό διάλειμμα

La guitarra Mudéjar *   από τον οργανοποιό του θέματος , που λατρεύει τα παλιά ξύλα

Σε αυτήν την κιθάρα το καπάκι , το ηχείο , το μανίκι κι όλα τα μέρη του οργάνου είναι απο ξυλεία μαύρου πεύκου ηλικίας 150 ετών !

https://www.youtube.com/watch?v=hdfJI7QQbyQ&list=LL&index=1


* Η τέχνη mudejar αναπτύχθηκε στην πόλη Teruel που είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας βορειοανατολικά της Ισπανίας

https://www.youtube.com/watch?v=QylNljvzoB0 

[Γρηγόρης Μαυρακης]

Μαύρο πεύκο??Μήπως γνωρίζετε να μας πείτε κάποια στοιχεία παραπάνω για αυτή την ξυλεία?Δεν την γνώριζα μέχρι που την αναφέρατε..

[Ιωσήφ Τορρένς]

Γρηγόρη δε γνωρίζω παραπάνω στοιχεία για τη μαύρη πεύκη .

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%B7_%CF%80%CE%B5%CF%8D%CE%BA%CE%B7

[sakkalis]

Με την αναφορά για μαύρο πεύκο το μυαλό μου πήγε σε αυτό το άρθρο που είχε ξαναανέβει στο φόρουμ παλιότερα:
https://www.guitarsalon.com/blog/more-ancient-wood-in-yet-another-blochinger-guitar/
(και η σχετική κουβέντα στο φόρουμ:
http://www.luthier.gr/index.php?topic=3286.msg57152;topicseen#msg57152 )


Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για κάτι αντίστοιχο.
Πάντως  αναφορά σε μαύρο πεύκο είχαμε ξανακάνει και εδώ[/size][size=78%]:[/size]
http://www.luthier.gr/index.php?topic=411.msg4847#msg4847
http://www.luthier.gr/index.php?topic=1760.msg29686#msg29686

[Ιωσήφ Τορρένς]

Paso 13 - Huecos del clavijero. Remate final : https://youtu.be/BmeuGNdze0o

                  Τρύπες στο καράολο της κιθάρας

Πρώτα ανοίγει τις τρύπες για τα αξονάκια των κλειδιών .

Χρησιμοποιεί το ηλεκτρικό δράπανο και το δουλεύει στο χέρι !  Αντιλαμβάνεται , ότι είμαστε αρκετοί που δεν καταφέρνουμε να τρυπάμε έτσι σωστά , κάθετα κι ελεύθερα γι αυτό προτείνει να κάνουμε δοκιμές σε ένα κομμάτι ξύλο , ίσου πάχος με το καράολο . Αν έχουμε κολωνάτο δράπανο εννοείται ότι τρυπάμε με αυτό .

Μετά ανοίγει τις τρύπες για τα αυλάκια

Εχουμε λοιπόν :     Τρύπες για τα αξονάκια με τρυπάνι     Φ 10 χιλ.   
                            Οι δυο ακραίες τρύπες για τα αυλάκια Φ 12 χιλ. 
                            και οι ενδιάμεσες τρύπες στα αυλάκια Φ 11 χιλ.

Δουλεύει με τη στρογγυλή ράσπα κι “ενώνει” τις ενδιάμεσες τρύπες , για να ανοίξει το αυλάκι

 

Μετά αν το δουλέψει με την επίπεδη ράσπα θα βγούνε ξέφτια από την κάτω πλευρά που θα χαλάσουν τις παράλληλες ευθείες στα όρια του αυλακιού. Αργά , προσεκτικά λοιπόν δουλεύει στα τοιχώματα με ένα καλά ακονισμένο μικρό σκαρπελάκι και από τις δυο όψεις του καράολου . 

Κατόπιν δουλεύει με μια λίμα για να γίνουν επίπεδα τα τοιχώματα στα αυλάκια.
Η λίμα να είναι με ψιλό δόντι , για να μην πετάξει ξέφτια από κάτω.

 

Λειαίνει τις άκρες με γυαλόχαρτο και αντιγράφει από τον οδηγό τα όρια που θα σκάψει για τη “ράμπα”

 

Με τη στρογγυλή ράσπα διαμορφώνει αργά και προσεχτικά τη “ράμπα” .  Γυρίζει το καράολο από την κάτω πλευρά και κάνει τις απαραίτητες μικροδιορθώσεις .

 

Απο το 1 : 21 : 57 μέχρι το τέλος  σε άλλο καράολο , μας δείχνει :

Την κοπή για τα αυλάκια με τη γνωστή απλή σέγα χειρός   

Τη διάνοιξη οπών για τα αξονάκια των κλειδιών και για τις άκρες των αυλακιών με κολωνάτο δράπανο

Την κοπή για τα αυλάκια με την ηλεκτρική σέγα .
   
   Για την ηλεκτρική σέγα :

Επισημαίνει ότι χρειάζεται να δέχεται πριονάκι κάπως πλατύ και με ζωηρά δόντια για να μπορεί να κόψει ένα ξύλο με πάχος 2 εκατοστά.

Σχολιάζει ότι χρειάζεται εκπαίδευση για να τη μάθει κάποιος καλά γιατί είναι λίγο κρυφοδαγκανιάρα και προδότρα. Στη διάρκεια της κοπής τείνει να ξεφεύγει και χρειάζονται κάποιες ελάχιστες μικρές διορθωτικές κινήσεις στην ώθηση του ξύλου από το χειριστή .

Το στρογγυλό σχήμα που έχει η πλάκα της σέγας , τον δυσκολεύει γιατί το μανίκι δεν στέκεται σταθερά . Κάνει μια απλή πατέντα στην άκρη της πλάκας και λύνει το πρόβλημα της έδρασης.

[Silvestro]

> είναι λίγο κρυφοδαγκανιάρα

 

[Ιωσήφ Τορρένς]

Paso 13 - Imágenes complementarias : https://youtu.be/c-0CuYmkvmw

                 Συμπληρωματικές εικόνες στο βήμα 13

Αρχικά μια μικρή μικρή διόρθωση από την κάτω πλευρά του καράολου . Στη συνέχεια το χαρακτηριστικό αστεράκι mudejar από αλάβαστρο και κάποιες μικρές διακριτικές επεμβάσεις διακοσμητικού χαρακτήρα , δίνουν ένα τόνο  αρχοντιάς .

Paso 14 - Corte de las piezas del tacón : https://youtu.be/zfUZxOjlpwo

                    Κοπή των κομματιών για το τακούνι

Ενα ξύλο για μανίκι , αφού το φέρει στα 19 χιλιοστά πάχος , το χαράζει με το μολύβι σε τέσσερα κομμάτια , έτσι ωστε τα νερά τους να διασταυρώνονται κάθετα , οπως μας περιγράφει στο βίντεο κι όπως σημειώνονται στη φωτογραφία .  Αργότερα μας εξηγεί το γιατί και τι πώς ...

 

Διατηρώ ορισμένες επιφυλάξεις για τις αρχικές διαστάσεις . Θα το ψάξω όμως ...

 

[Ιωσήφ Τορρένς]

Paso 15 - Rayado de todas las caras y encolado : https://youtu.be/pX_TKvbyj3E

                    Χάραξη και κόλληση των κομματιών για το τακούνι

Χαράζει πρώτα τις επιφάνειες των κομματιών που θα κολληθούν. Η χάραξη γίνεται παράλληλα , στη κατεύθυνση των “νερών” του κάθε ξύλου. Χρησιμοποιεί τη λευκή ξυλόκολλα των μαραγκών , αλλά μόνο εκείνη που αργεί να στεγνώσει . Στη φωτογραφία φαίνεται η διάταξη των κομματιών πριν την κόλληση.

 

Κολλάει πρώτα τα τρία επάνω κομμάτια μεταξύ τους . Πιέζει με το χέρι για να φύγει ο αέρας και μας λέει ότι τα αφήνει έτσι για πέντε λεπτά . ( Στο βίντεο νομίζω ότι έμειναν για δέκα λεπτά ) . Θέλει να στεγνώσει λίγο η κόλλα , για να μην γλιστράνε τα κομμάτια μετά , όταν θα βάλει τo σφιγκτήρα . Αλλά και τότε , σφίγγει λίγο λίγο το σφιγκτήρα ελέγχοντας να μη ξεφεύγουν τα κομμάτια από τη θέση τους .

 

Για λόγους τεχνικής ευκολίας , το κάτω κομμάτι , τώρα που είναι ελεύθερο , πρώτα θα το επεξεργαστεί  και μετά θα το κολλήσει με τα άλλα .  Η επεξεργασία – διαμόρφωση αφορά στο τμήμα που θα είναι μέσα στο ηχείο. Αφού κόψει λίγο τη γωνία η υπόλοιπη εργασία γίνεται :

με γυαλόχαρτα κολλημένα σε τακους . Από Ρ 40 ,  …. μέχρι και Ρ 320
με το τριβείο δίσκου στις χαμηλές στροφές , γιατί στις γρήγορες μπορεί να μας κάψει το ξύλο
με συνδυασμό των δυο τρόπων . 

Αν μας φαίνεται κάπως παχύ αυτό το κάτω κομμάτι , να μην ανησυχούμε . Θα μας δείξει , θα εξηγήσει  αργότερα , όταν θα προσαρμόζει την πλάτη , γιατί το έκανε τώρα έτσι .

 

[Ιωσήφ Τορρένς]

Paso 16 - Dibujos con plantilla en el tacón : https://youtu.be/a6OKDSjQlvI

                  Αντιγράφοντας το σχέδιο στο τακούνι

Επισημαίνει ότι τα σχέδια , οι οδηγοί ( plantillas – templates ) δεν έχουν αυστηρό , απόλυτο χαρακτήρα. Βοηθούν όμως στο να έχουμε έναν αρχικό προσανατολισμό , για να τα προσαρμόσουμε σύμφωνα με τις προτιμήσεις μας , στη δική μας κατασκευή .

Για παράδειγμα . Το τακούνι που περιγράφει σε αυτό το βίντεο αφορά σε κλασική κιθάρα κι αυτή τη στιγμή έχει πάχος 8 εκ. και μαζί με το μανίκι θα πάει στα 10 εκ. Ο λόγος που κάνει το τακούνι τώρα έτσι παχύ , είναι γιατί του αρέσει να δίνει έντονη κλίση στην πλάτη τόσο κατά μήκος όσο και κατά πλάτος . Χρειάζεται λοιπόν να έχει αρκετό “ψωμί” στα τακούνια για να  “φάει”, τόσο όσο πρέπει και να προσαρμόσει σωστά τη πλάτη της αρεσκείας του.     

Εχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω , αντιγράφει , προσαρμόζει το σχέδιο στο τακούνι του .

 

Από το 6 : 54 ως το τέλος , μας δείχνει λίγες σκηνές από τα προσεχώς .

[Ιωσήφ Τορρένς]

Κατά τη γνώμη μου αυτό το συγκεκριμένο τακούνι , είναι ένα από τα πιο δύσκολα βήματα της κατασκευής. Αν δουλέψεις με παραδοσιακά εργαλεία χειρός , θα πας αργά , γιατί προκύπτουν συνέχεια νέες δυσκολίες που καλείσαι να αντιμετωπίσεις . Αν πάλι δουλέψεις με ηλεκτρικά μηχανήματα , θα πας πολύ γρήγορα , αλλά κάθε στιγμή διακινδυνεύεις να καταστρέψεις όλη τη δουλειά , που έκανες  μέχρι τώρα . Καταλαβαίνω πολύ καλά  , γιατί , οι περισσότεροι φίλοι αποφεύγουν να φτιάχνουν τέτοια παραδοσιακά ισπανικά τακούνια ...

Paso 17 - Corte y tallado del tacón : https://youtu.be/qabZ6NKqbkI

                  Κοπές και επεξεργασίες στο τακούνι

Κάπως απρόσμενα ανοίγει την αυλαία . Διορθώνει το αντίστοιχο βοήθημα , το καμπυλωτό πριόνι , https://www.youtube.com/watch?v=c7FXqI1Mtus  και το ξαναφτιάχνει όπως πρέπει για να αντιστοιχεί σωστά στην καμπύλη του τακουνιού . 

 

Δεν έχω δοκιμάσει , δε γνωρίζω αν και κατά πόσο μπορεί να βοηθάει για τη συγκεκριμένη δουλειά αυτό το μικρό καμπυλωτό πριονάκι της αγοράς  https://www.vardakas-tools.gr/eidika-ergaleia-eksarthmata-ksyloglyptikhs/prionaki-KIRSCHEN-4200

Αρχίζει λοιπόν τις πρώτες κοπές με ένα στιβαρό τυπικό πριόνι που τα δόντια του είναι στην ίδια ευθεία . Αυτό με την ενίσχυση στη λάμα του. Προσέχει να τηρεί την απαραίτητη καθετότητα στην κοπή.

 

Είχε σημειώσει από πριν στο τακούνι τα όριά του , επάνω και κάτω , και εκεί το κόβει μέχρι τα 3,0 χιλιοστά πιο μέσα.

 

Με τη δέσμευση όμως των τριών χιλιοστών , το πριόνι αυτό επειδή είναι ευθύ , δεν φτάνει να κόψει πιο βαθιά . Γι αυτό ρίχνει στη μάχη το καμπυλωτό DIY πριόνι , που το έφτιαξε με τα δόντια προς τα μέσα , να κόβει τραβηχτά , όπως τα γιαπωνέζικα. Ετσι τώρα πριονίζοντας , ουσιαστικά “σκάβει” μέσα στην αρχική κοπή αλλά προσέχει να μην πάει το πριόνι πέρα από το όριο των τριών χιλιοστών.

 

Ολα τα πιο πάνω συμβαίνουν από την αρχή μέχρι το 10 : 09.

[Ιωσήφ Τορρένς]

Βρισκόμαστε λοιπόν σε αυτό το σημείο όπου το ζητούμενο είναι να αφαιρέσει υλικό από το τακούνι εκεί από τα όρια που έχει σημαδέψει και προς τα έξω .

 

Η εργασία αυτή μπορεί να γίνει στην πριονοκορδέλα , στην ηλεκτρική σέγα (υπό προϋποθέσεις) , σε κάποιες περιπτώσεις και με την απλή σέγα χειρός . Εδώ αρχικά αφαιρεί αρκετό ξύλο με πριόνι χειρός .

 

Μετά χρησιμοποιώντας καλά ακονισμένα σκαρπέλα ολοκληρώνει αργά και προσεκτικά αυτή τη φάση

 

και το φτάνει σε αυτή τη μορφή , όπου έχει σημειώσει δεξιά κι αριστερά από τον άξονα συμμετρίας τις περιοχές που θέλει να κρατήσει έτσι ώστε να οριοθετήσει εκείνες απ΄όπου θα αφαιρέσει υλικό .

 

Στην επόμενη φωτογραφία στήνει το ημίεργο τακούνι στον πάγκο εργασίας . Τη μια πλευρά θα τη διαμορφώσει με καλά ακονισμένα σκαρπέλα .  Ανάλογα με τη διεύθυνση που έχουν τα νερά των ξύλων , αλλάζει τη θέση του τακουνιού στον πάγκο , για να δουλέψει πιο βολικά με το σκαρπέλο . 

Θεωρεί ότι το καταλληλότερο σκαρπέλο για να δουλέψει στις λεπτομέρειες τη συγκεκριμένη εργασία είναι κάποιο σαν αυτό  https://dimizparts.gr/index.php?route=product/product&path=72_218_233&product_id=96
αλλά όταν έγραφε αυτό το βίντεο δεν το είχε στη διάθεσή του .

 

Ολα αυτά συμβαίνουν μέχρι το 42 :39

[Ιωσήφ Τορρένς]

Τώρα θα διαμορφώσει την άλλη πλευρά με το μικρό γωνιακό τροχό. Αυτόν που δέχεται δισκάκια διαμέτρου 115 mm.

Στο 44 : 33  μας δείχνει το δισκάκι με το οποίο δούλεψε άνετα κι εντυπωσιακά .

Στο 46 : 12 ξεκινά το “σκάψιμο” με τον τροχό ! 

 

Στο  48  : 15  δουλεύει λίγο στην εσοχή με το δικό του καμπυλωτό πριόνι

 

Στο 52 : 32 μόλις που έχει τελειώσει με όλη αυτή την περιπέτεια , ελέγχει τον εαυτό του και του κάνει παρατήρηση

 

Αισιόδοξος επίλογος στο βήμα 17   

Ισως να το φτιάχνουν έτσι κι άλλοι φίλοι εδώ στο φόρουμ . Σίγουρα όμως ο φίλος μας ο Μάνος , έμαθε, εμπιστεύεται και εφαρμόζει πετυχημένα στις ακουστικές κιθάρες του , μια άλλη συναρπαστική τεχνική παραλλαγή στο ισπανικό τακούνι . Ενιαίο ξύλο , χωρίς στενές , καμπυλωτές πριονιές ... Ανοίγει μεγάλα κανάλια και βάζει σφήνες !

 

[Μάνος Τουρπάλης]

εκεί με τον τροχό πάντως είναι θρίλερ για γερά νεύρα...

μια ερώτηση, Ιωσήφ: το τακούνι που φτιάχνει, αν κρίνω από τα ξύλα και τα νερά, είναι δοκίμιο και το δουλεύει μόνο του (χωρίς το μπράτσο) για να δείξει την τεχνική του, αλλά δεν κατάλαβα αν γενικά το κάνει έτσι και τελειοποιεί το τακούνι πρώτα - και μετά κολάει το μπράτσο? (δύσκολο μου φαίνεται) ή το έκανε αυτό μόνο για το βίντεο και σε "κανονική" κατασκευή είναι ήδη κολλημένο ?

Ισως να το φτιάχνουν έτσι κι άλλοι φίλοι εδώ στο φόρουμ . Σίγουρα όμως ο φίλος μας ο Μάνος , έμαθε, εμπιστεύεται και εφαρμόζει πετυχημένα στις ακουστικές κιθάρες του , μια άλλη συναρπαστική τεχνική παραλλαγή στο ισπανικό τακούνι . Ενιαίο ξύλο , χωρίς στενές , καμπυλωτές πριονιές ... Ανοίγει μεγάλα κανάλια και βάζει σφήνες !

 

αυτήν την τεχνική με τις σφήνες - αντί για σκέτες σχισμές - εδώ την συζητήσαμε, ο Στέλιος την πρότεινε για ευκολία και όντως ειναι πιο εύκολη.
Η πρώτη προσπάθεια που έκανα ήταν με σχισμές αλλά είναι δύσκολο με το πριόνι μόνο να κάνεις σχισμή ακριβώς όσο χρειάζεται. Κόβεις πρώτα μια φορά με το πριόνι, μετά βάζεις σ΄αυτήν την σχισμή μια πλάκα μεταλλική για οδηγό (εγώ χρησιμοποίησα μια ξύστρα που έχει ακριβώς ίδιο πάχος με το πριόνι μου) και μετά κόβεις δίπλα με οδηγό την πλάκα και ούτω καθεξής μέχρι να πετύχεις το σωστό φάρδος, όσο το πλαϊνό. Σε κάθε βήμα πρέπει να αλλάζεις οδηγό βάζοντας πιο φαρδύ ή να προσθέτεις δεύτερο κτλ.
Ο Αλεξανδρής που μου την έδειξε την τεχνική (με Ισπανικό τακούνι προσαρμοσμένο σε λαϊκή), ανοίγει τις σχισμές με δίσκο στην αρχή της επεξεργασίας, όσο το μπράτσο+τακούνι είναι ακόμα σε μορφή γωνιασμένου κομματιού, κι έτσι δεν χρειάζεται σφήνες. Οι σφήνες έχουν το κακό ότι αναγκαστικά αυξάνουν το μήκος του τακουνιού (μέσα στην κιθάρα), άρα και το συνολικό βάρος του τάκου. Τις κάνω όσο πιο στενές μπορώ, όσο στενό είναι το πιο μικρό μου σκαρπέλο, αλλά όσο στενές και να γίνουν θα είναι πάντα φαρδύτερες από τις "σκέτες" σχισμές. Πάντως σχετικά με το βάρος σώθηκα με την χρήση του Ισπανικού κέδρου, το μπράτσο στις δυο τελευταίες κιθάρες (ίδια ακριβώς μεγέθη) είναι στρογγυλά 100 γρ. ελαφρύτερο με Κέδρο απ' ότι με σφεντάμι.


Επίσης να πω ότι σ' αυτήν την τεχνική δουλεύεις "ανάποδα" σε σχέση με την solera. Στην κλασική - αν κάνω λάθος διορθώστε με - το όργανο χτίζεται πάνω στο καπάκι (πρώτα μπαίνει το καπάκι στη solera, μετά το μπράτσο και τέλος "φοριούνται" τα πλαϊνά από πάνω μέσα στις σχισμές του τακουνιού. Έτσι αφενός βλέπεις πώς ταιριάζουν τα πλαϊνά μέσα στις σχισμές, καθώς η κιθάρα δεν έχει ακόμα πλάτη, αφετέρου - και το σημαντικότερο ίσως - μπορούν οι σχισμές του τακουνιού να συγκλίνουν προς το τακούνι αλλά να απέχουν περισσότερο μεταξύ τους προς την ταστιέρα, δηλαδή να ακολουθούν κάπως την γεωμετρία του τακουνιού.
Εγώ κολλάω το καπάκι στα πλαϊνά, κατόπιν αφαιρώ  ~ 2 εκ. στα πλαϊνά εκεί που ενώνονται (1 εκ. αριστερα + 1 δεξιά) από τον άξονα, στερεώνω το σκάφος (με το καπάκι κολλημένο αλλά χωρίς πλάτη) και "φοράω" το μπράτσο από πάνω. Επειδή το μπράτσο μπαίνει από την πλευρά της πλάτης, οι σχισμές δεν μπορούν να ακολουθούν το σχήμα του τακουνιού και να συγκλίνουν προς την πλάτη : δεν θα έμπαινε το μπράτσο. Έτσι οι "πάτοι" των σχισμών μέσα στο τακούνι είναι παράλληλοι. Τα γράφω αυτά, αν κάποιος θέλει να το κάνει με αυτόν τον τρόπο, μιας και το ανέφερες είπα να γράψω και τις διαφορές να υπάρχουν.