παμε να τα δουμε ενα-ενα.
άντε να δούμε αν συνεννοηθούμε, γιατί μερικά δεν τα κατάλαβα και γι άλλα έχω απορίες
* το βουλιαγμα ρωτησα γιατι δεν εχει καμαρι κατω απο τη τρυπα, οποτε προς το παρον την γλυτωσε η κιθαρα, ή εκτος αν ειναι διαγωνιο καμαρι αυτο στο σκιτσο, ή κατι ενδιαμεσο μεταξυ ακτινας-καμαριου.
το μακρύ διαγώνιο είναι καμάρι "κανονικό" (~ 6 φάρδος *15-16 χιλ. ύψος) που πακτώνεται στο σκάφος, όλα τα άλλα είναι μεταξύ ακτίνας - καμαριού (6 φάρδος*9-10 χιλ. ύψος), αυτά ξέχασα να τα γράψω
* το "σχεδιακι" ειναι αναποδα....
το σχέδιο είναι σαν να είναι διάφανο το καπάκι και να βλέπεις τα καμάρια "ακτινογραφία". Απλώς για επιβεβαίωση ότι το εκτιμάς "ανάποδο" (*)
* αν μετρας απο το υψος του ταστου μεχρι το κατω μερος της χορδης, "για νααα γυριιισει μπραααα-τσοοοο θελει δουλεια πολυ"
Οι μετρήσεις που έδωσα είναι υποδιαιρέσεις του χιλιοστού (με φίλερ) μεταξύ τάστου και "ρίγας", χάρακα μεταλλικού δηλαδή που στερέωσα πάνω - κάτω στην ταστιέρα. Δεν μέτρησα action καθόλου, δεν είχε νόημα γιαί ο ζυγός ήταν πανύψηλος ούτως ή άλλως και το μπράτσο σκευρωμένο. Σκοπέυω να ισιώσω το μπράτσο (με την ταστιέρα και τα τάστα όπως είναι) όσο γίνεται με θέρμανση και σφιγκτήρες και θα ξαναμετρήσω.
Την γωνία μπράτσου - σκάφους θα την μετρήσω κι αυτήν μετά. Το "ασφάλισα" όπως λες (γι αυτό και ο ιμάντας στην φωτογραφία όπως και ο σφιγκτήρας στο τακούνι).
Αν και δεν είχε σαφή σημάδια χαλάρωσης (τουλάχιστον δοκιμάζοντας με το χέρι), είχε ωστόσο κάτι χαραμάδες που θα μπορούσαν να οφείλονται σε αστοχία στην ένωση, ισως όμως να ήταν απλώς στο βερνίκι. Καλού κακού έριξα κι εκεί titebond και τα έσφιξα όλα.
Θα μετρήσω μετά το ίσιωμα (ελπίζω) του μπράτσου.
* οταν ασφαλιστει ξαναβαλε χορδες και ξαναμετρα, αν ειναι ακομη ψηλα -μαλλον θα χει παρει το μπρατσο- και αν δεν γελαει η φωτο (ειναι τραβηγμενη απο πανω...) δεν εχεις περιθωριο χαμηλωμα κοκκαλακη καβαλαρη, οποτε αναγκαστικα θα φας και λιγο απο το ξυλο και μετα χαμηλωμα κοκκαλο. το αλλο ειναι να βγαλεις ταστα και να φας ταστιερα απο 0 εως να σβηνει 6με7
αυτό είναι το "plan B"
-μα σ' εχω φαει τοσο καιρο, φτιαξε μια απο την αρχη, λιγοτερο θα παιδευτεις... 
όταν το αποφασίσω θα το καταλάβεις... θα σε πρήξω στα τηλέφωνα και στα mail
(*) αν καταλαβαίνω καλά από την απάντηση, συνδέεις την "στιβαρή" περιοχή με την απόδοση των πρίμων. Η ενισχυμένη αυτή περιοχή - αν συνεννοηθήκαμε σωστά με το σχέδιο - είναι όντως στην πλευρά των πρίμων χορδών, επομένως λες ότι "με αυξημένη ακαμψία στην περιοχή των πρίμων χορδών θα χάσει πρίμα (ανύπαρκτα) αλλά και μπάσα (κούφια)" .
Έχω ερωτήσεις:
- γιατί συνδέεται η απόδοση του οπλισμού με την θέση των χορδών ? ο καβαλάρης δεν μεταδίδει σε όλο το μήκος του? ας πούμε όχι, αλλά είναι τόσο σημαντική η απόσταση (πάνω στο κόκκαλο, η Μι καντίνι από την Ρε π.χ. απέχουν ~ 3 εκ.)
- αν ήταν στιβαρή η αντίθετη περιοχή, θα είχαμε τα ίδια αποτελέσματα ανάποδα (ανύπαρκτα μπάσα, κούφια πρίμα)?
- γιατί στις κλασικές ο οπλισμός είναι κυρίως συμμετρικός ? τι επιπτώσεις έχει αυτό σύμφωνα με τα παραπάνω ? είναι συμβιβασμός (όσο - τόσο) ή εξυπηρετεί κάτι άλλο ?
