αχχχχ δεν το πρόλαβα το χάρτωμα (έχω κι έναν μωβ καπλαμά να σου έστελνα για την φιγούρα, ταμάμ(*) θα ήταν) - τέλος πάντων.
Το ψυλλιάστηκα ότι το καπάκι θα ήταν λεπτό - ό,τι μπουζούκι έχω ανοίξει αυτού του στύλ έχει καπάκι λεπτό και σιδερωμένο ή πριονισμένο από μέσα για να γυρίσει (η "προένταση" του Γιάννη). Μάλλον βγάζει ήχο αυτός ο συνδυασμός, αλλά αμφιβάλλω αν αντέχει στον χρόνο - όλα αυτά που έχω δει είναι σε μπουζούκια "μαζικής παραγωγής", δεν έτυχε σε κανένα "καλό", δεν ξέρω τι έκαναν εκεί. Γι αυτό και το δεύτερο καμάρι μπαίνει κοντά στον καβαλάρη - κοντύτερα απ' ότι θα το ήθελα εγώ τουλάχιστον, φαίνεται και στην δική σου φωτογραφία (αν δεν σου κάνει κόπο μέτρα κι αυτό να ξέρουμε - απόσταση καμαριού / καβαλάρη). Αν το τρίψεις κιόλας από τα 1,7 mm δεν θα μείνει τίποτα (για ένθετη φιγούρα δεν το συζητώ), καλύτερα άλλαξέ το, συμφωνώ κι εγώ.
προένταση: είναι μηχανικός όρος (ο Γ. Γεωργαλάς θα βοηθήσει περισσότερο) και πολύ απλοϊκά σημαίνει ότι "προφορτίζεις" ένα στοιχείο κατά την κατασκευή του με τέτοιο τρόπο (χωρίς να το κάνεις όμως άκαμπτο) ώστε να δημιουργήσεις "στο εσωτερικό του" τάσεις αντίθετες με αυτές που θα ασκηθούν όταν το στοιχείο βρεθεί σε χρήση - και έτσι να εξισορροπούν. Αν θες δες αυτό, έχει και πολύ απλά παραδείγματα στην αρχή (π.χ. πως κουβαλάς βιβλία χρησιμοποιώντας την τεχνική)
http://teicm.panagop.com/files/betoniii/pdfs/11-Prestressed_Concrete.pdfκι εδώ μια "κλασική" εφαρμογή σε σκυρόδεμα. Μέσα από το σώμα της δοκού περνά συρματόχοινο το οποίο τανύζεται μετά και "σπρώχνει" την δοκό προς τα πάνω (ώστε να αντέχει κάθετες φορτίσεις στην χρήση)
στην περίπτωσή μας σημαίνει ότι το καπάκι είναι λυγισμένο από πριν (αλλά όχι ακόμα άκαμπτο κατά τον διαμήκη άξονα) ώστε με την πίεση του καβαλάρη να "κάτσει" ελεγχόμενα. Διαφέρει από την τσάκιση του μαντολίνου (ή των παλιών μπουζουκιών) γιατί εκείνη γίνεται πριν κολληθούν τα μέρη του καπακιού και το τελικό αποτέλεσμα είνα άκαμπτο ήδη πριν κολληθεί στο σκάφος - ενώ με το σιδέρωμα (ή το πριόνισμα) το καπάκι εξακολουθεί να είναι ελαστικό μέχρι να κολληθεί (και διατηρεί και κάποια ελαστικότητα μετά).
αυτό είναι ένα αντίστοιχο καπάκι από τετράχορδο (υπολογίζω δεκ. 80) που έκανα τρίχορδο - με καινούργιο καπάκι, δες το πριόνισμα (αντί καψίματος), δες την θέση του καμαριού πολύ κοντά στον καβαλάρη και πάχος 1,6 mm
στην δεύτερη φωτο φαίνεται και η κλίση μετά την "τσάκιση".
κι εδώ ένα τρίχορδο του 1963 με την ίδια τεχνική, φαίνεται καθαρά το πριόνισμα. Βλέπεις (από το σπάσιμο στο καπάκι) ότι ο καβαλάρης απέχει από το καμάρι ελάχιστα.
[ Invalid Attachment ]
Η γνώμη μου είναι ότι η τεχνική αυτή (κλίση) βγάζει "φωνή", αλλά πρέπει να εξασφαλίζεις και αντοχή. Εδώ σε θέλω.
(*) ταμάμ = κληρονομιά από την πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη, τούρκικα, οι παλιότερες γενιές το χρησιμοποιούν εδώ πάνω (όπως κι άλλα) και σημαίνει "ταιριάζει", "ακριβώς"