να βάλω κι εγώ την πορεία εργασιών από το σκάφος σε νέο καλούπι που έφτιαξα...
γενικά είμαι ευχαριστημένος, μιας και με το πρώτο σκάφος βγαίνουν οι αστοχίες του καλουπιού και τα περίμενα τα προβλήματα. Εδώ μια αντιπαραβολή σχεδίων και εφαρμογής
το νέο καλούπι είναι πιο στενό προς τον τάκο από το παλιό (με μπλέ χρώμα στην όψη), και κυρίως με άλλο σχήμα (κάστανο).
Αστοχίες (john 2004 - ή όποιος άλλος με διαμόρφωση καλουπιού - θέλω τη γνώμη σας αν διαβάζετε) : το καλούπι μάλλον θέλει αφαίρεση υλικού από τις περιοχές που εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα γιατί ενώ οι κεντρικές και οι πλάγιες ντούγες κατηφορίζουν ομαλά, οι ενδιάμεσες "φουσκώνουν" στην πορεία (10-12 εκατοστά πιο κάτω από την "κορυφή", περίπου στην μέση της απόστασης προς τον τάκο) πριν ξαναστενέψουν. Στην πραγματικότητα δεν είναι πιο φαρδειές, αλλά διατηρούν περίπου το ίδιο πλάτος ενώ "κανονικά" θα έπρεπε να στενεύουν περισσότερο - κι αυτό σου δίνει την αίσθηση του "φουσκώματος" όταν δουλεύεις την ντούγα.
Δεν είναι άσχημο οπτικά, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο να πετύχεις το σχήμα και να εφαρμόσουν, άσε που στο μέτρημα γίνεται κόλαση (και λάθη).
Σε κάθε "γωνία", τρεις τουλάχιστον ντούγες έγιναν με το ροκάνι στο χέρι, ελεύθερο, όχι για να "πάρει τη γωνία" του κάστανου (αυτό το έμαθα πια), αλλά για το "φούσκωμα". Ξυλογλυπτική, κανονικά.
η δεύτερη μ&*ακία που έκανα (εμ, "αν το αφήσεις σε αφήνει") και φυσικά δεν φταίει το καλούπι, είναι που δεν στερέωσα καλά την ντουγομάνα στην αρχή. Βάζοντας την πρώτη ντούγα από τη μιά πήρε καμπύλη προς την άλλη - και δεν το κατάλαβα εγκαίρως. Έτσι όλες οι ντούγες είναι στην ουσία στραβές. Τέλος πάντων, είπα να το κλείσω αυτό το σκάφος και θα προσέχω στο μέλλον (θα το γράψω πάνω στα καλούπια, "προσοχή στη ντουγομάνα"
)
[ Invalid Attachment ]
