lap steel guitar... ή "ντουλάπ στύλ γκιτάρ" ?

[Μάνος Τουρπάλης]

 [ Invalid Attachment ]

Καλα αν περιμενα εγω εδω που ειμαι να πεσει η υγρασια κατω απο το 80 θα δουλευα τρεις μερες το χρονο. Εμεις στο 100 λεμε σημερα εχει υγρασια.
Το προβλημα ειναι αμα παρω κανενα οργανο απο δω και το παω κατα Αθηνα μερια ...τι θα γινει.

αυτή είναι από την χτεσινή βροχή... εξαιρετική περίπτωση



στην περιοχή που μένω συνήθως έχω 40-55%, θεωρητικά ό,τι πρέπει... είχα διαβάσει μια συζήτηση παλιότερα σ' ένα φόρουμ Αμερικάνικο για κολλήσεις όπου συμμετείχε κι ένας τεχνικός της Franklin (η εταιρεία της Titebond)... έγραψε λοιπόν ότι οι PVA κόλλες πρέπει να χρησιμοποιούνται με υγρασία < 60% γιατί αλλιώς δεν στεγνώνουν ΠΟΤΕ... ο τρίπος με τον οποίο δουλεύει η κόλλα είναι η αποβολή της περιεχόμενης σ' αυτήν υγρασίας στην ατμόσφαιρα(το νερό δηλαδή που περιέχει η συσκευασμένη κόλλα για να είναι ρευστή)... αν η ατμοσφαιρική υγρασία είναι > 60% η κόλλα απλά δεν μπορεί να αποβάλλει όλο το νερό που περιέχει και δεν ολοκληρώνεται η διαδικασία, η οποία όμως έχει χρονικό περιθώριο 30 λεπτών (τόσο γράφει η Titebond αν προσέξεις). Αν κατάλαβα καλά, μετά τα 30 λεπτά αλλάζει η σύσταση της κόλλας (το ιξώδες, ξέρωγω τι εννοούσε) και πλέον δεν μπορεί να αποβληθεί άλλη υγρασία, οπότε ότι έχει ακόμα μέσα μένει για πάντα μέσα.

Αν δει τη συζήτηση ο Πασχάλης ίσως μπορέσει να μας διαφωτίσει περισσότερο.

Η ψαρόκολλα μάλλον δεν έχει τόσο μεγάλο θέμα, αλλά δεν ξέρω ακριβώς ποσοστό.
Με τις άλλες (πολυουρεθάνης, εποξικές) δεν ξέρω καθόλου τι γίνεται.

Πως κολλάς / κολλάτε ?  είχες καμιά αστοχία ποτέ (όχι μόνο σε όργανα, οτιδήποτε) ?

edit.. άλλαξα φψτογραφία

[Νικηφορος]

Βασικα (   παρολο που υπερβαλλω για το 100, συνηθως παντως παιζουμε αναμεσα σε50 και 70)  εχω τον αφυγραντηρα μονιμα αναμμενο στο χωρο που δουλευω. Μεχρι τωρα προβλημα με κολληση δεν ειχα. Εκτος του οτι η ψαροκολλα αργει λιγο παραπανω να σφιξει. Η πολυουρεθανη και οι εποξικες νομιζω με υγρασια δεν εχουν κανενα θεμα.

[Silvestro]

(υγρασία 80% παρακαλώ)

για κατσε ρε μανο, αλλου λαμβανεις αντιμετρα...
αυτο εδω δηλαδη δεν θελει ξεσκονισμα;;;

[Μάνος Τουρπάλης]

δε λέω, αλλά πρώτα θέλω οφθαλμίατρο, μετά ουρολόγο, μετά καρδιολόγο... άσε κουράστηκα

[Μάνος Τουρπάλης]

Τοποθέτηση πλαϊνών και kerfing ... θα μπορούσα να είχα κολλήσει πρώτα τα kerfing στα πλαϊνά και μετά όλα μαζί στους τάκους, αλλά επέλεξα αυτόν τον τρόπο (κανονικά χτίσιμο κομμάτι - κομμάτι) ελλείψει καμπυλών (που ενισχύουν την "στατικότητα" των πλαινών) και καλουπιού.
Τα πλαϊνά είναι από σφεντάμι "καπλαμά" 2,5 χιλιοστών που παράγεται με ίδιο κόψιμο σ' όλο το βάθος (ούτε quartershawn ούτε τίποτα, όπως πέσει στο μαχαίρι). Παρ όλα αυτά αν ψάξεις, βρίσκεις καλά κομμάτια, (καλής δηλαδή ποιότητας και όπως τα θες, φαρδύβενα ή ισόβενα κτλ), αλλά δεν είναι τόσο σταθερά οσο ένα μασίφ κομμάτι - και χωρίς καμπύλες και καλούπι - είχα αμφιβολία ότι θα "κάτσουν" σωστά στις ευθείες του σκάφους.
'Αλλωστε αυτό το σκάφος είναι όλο κι όλο δυο ευθείες, και το παραμικρό λάθος θα φανεί αμέσως.

συνέχεια στο "χτίσιμο"...

έσκαψα φωλιές για τα kerfing (Αμερικάνικη καρυδιά) στους τάκους. Κόλλησα πρώτα αυτά του καπακιού, μετά τα πλαϊνά και τέλος τα kerfing της πλάτης.

αυτήν την φωτο την βάζω επειδή φαίνεται η σφήνα (κάτω δεξιά) που χρησιμοποιώ συνέχεια για να σφίγγω διάφορα (π.χ. όλο το headstock ή για να κολλήσω τα πλαϊνά ή τα Kerfing), πολύ χρήσιμη.

Εδώ φαίνεται και μια κόντρα που βίδωσα (εσωτερικά του σχεδίου της βάσης) για να μπορέσω να σφίξω χωρίς κίνδυνο να "φύγουν" τα πλαϊνά από τις ευθείες του σχεδίου.

Κι εδώ φάσεις των κολλήσεων με όλους τους διαθέσιμους σφιγκτήρες - για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι "ποτέ δεν είναι αρκετοί"

 

 [ Invalid Attachment ]

[Ιωσήφ Τορρένς]

Καλημέρα Μάνο !

Δυο ανθρώπους έχω γνωρίσει που " χτίζουν " την κατασκευή τους επάνω σε σχέδιο δικό τους σε κλίμακα 1:1  ...

Ο άλλος ήταν ο πατέρας μου που λάτρευα ...

[Μάνος Τουρπάλης]

και τώρα στο πιο ενδιαφέρον μέρος του εγχειρήματος: οπλισμός καπακιού.
Δεν υπάρχουν σχέδια για την κατασκευή που κάνω, επομένως έψαξα να βρω υλικό από παρόμοιες.

- dulcimer

Είχα από παλιά ενδιαφερθεί για το mountain (ή Appalachian) dulcimer, ένα αρκετά μυστήριο όργανο που παίζεται με τον ίδιο περίπου τρόπο



κι εδώ μερικές πληροφορίες για κλίμακες, κούρδισμα κτλ. (αλατοπίπερο: το συνηθισμένο κούρδισμα είναι Ρε Λα Ρε, το παίρνουμε και παίζουμε κανονικά Μάρκο δηλαδή)

http://www.bearmeadow.com/smi/rockwell.htm

Πρόκειται για αρκετά περίεργη (για μένα) κατασκευή, όπου οι καβαλάρηδες είναι συχνά εκτός καπακιού (!), είναι όμως στερεωμένοι στην "ταστιέρα" που δεν είναι μόνο ταστιέρα αλλά πιο περίπλοκη κατασκευή: το κάτω μέρος της απέχει από το καπάκι και ανάμεσα υπάρχει κενό. Συνήθως εκεί διαμορφώνονται και επιμήκεις "κρυφές" ηχητικές οπές. Στερεώνεται με "ποδαράκια" που γίνονται από το ίδιο το σώμα της ταστιέρας με αφαίρεση υλικού.
Στην ουσία τα "ποδαράκια" αυτά μεταφέρουν τον ήχο στο καπάκι, κι έτσι η ταστιέρα είναι συγχρόνως και καβαλάρης (γέφυρα) που δεν είναι κολλημένη στο καπάκι σε όλο το μήκος της, επιτρέποντάς του να δονείται (εκτός από τις περιοχές των στηρίξεων). Ανάμεσα στις στηρίξεις γίνονται και οι επιπλέον "κρυφές" ηχητικιές οπές σε διάφορες παραλλαγές.
Η λογική είναι παρόμοια με του σαντουριού και του κανονακίου, για τα οποία επίσης έψαξα πληροφορίες αλλά η κατασκευή τους απέχει αρκετά (έως πολύ) από το ζητούμενο. Έχουν και "ψυχές", δεν τόξερα.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ένα σαντούρι με "αναστροφές" στις κατευθύνσεις της επιμήκους πλευράς του σκάφους και της σχέσης καθετότητας των χορδών με τους καβαλάρηδες.
Υπάρχουν πάντως (πιο σπάνια) και όργανα με πιο "συμβατική" για μας κατασκευή, με τον κάτω καβαλάρη (saddle) να πατάει στο καπάκι και "κανονική" ταστιέρα.

- back pack guitar ('η backpacker)

αυτή είναι μια κατασκευή "κιθάρας ταξιδίου" με μεταλλικές χορδές, μικρές διαστάσεις και κλίμακα (60 εκ.), πολύ δημοφιλής και με διάφορες παραλλαγές.



κι εδώ ένα σχέδιο με τα καμάρια όσων κατασκευών βρήκα (πιο σωστά : "αποκρυπτογράφησα" από φωτογραφίες κατασκευών / επισκευών και προεπισκοπήσεις σχεδίων προς πώληση που κυκλοφορούν στο δίκτυο αλλά σε μικρές φωτογραφίες χωρίς ακρίβεια. Είναι διαθέσιμα σε όποον θέλει να πειραματιστεί, αλλά περίπου όπως τα βλέπετε εδώ, χωρίς μεγάλη λεπτομέρεια. Πάντως οι βασικές διαστάσεις κλίμακας και σκάφους είναι σχετικά ακριβείς).
Τα dulcimer έχουν πολύ μεγάλη ποικιλία, μερικά δε είναι φτιαγμένα με "συμβατική" λογική, με ταστιέρα και καβαλάρη κολλημένα στο καπάκι.
Εδώ τα μεγέθη είναι προσαρμοσμένα στην κλίμακα της lap steel (60 εκ.) που είναι ίδια με της backpacker. Τα dulcimer έχουν διάφορες κλίμακες (συνήθως μεγαλύτερες) και τα "κατέβασα" για να υπάρχει σύγκριση.

Από όλα αυτά τα σχέδια, κλίνω προς παραλλαγές των δύο εκατέρωθεν της lap steel (στο κέντρο χωρίς καμάρια).

 [ Invalid Attachment ]

Επίσης έχουν αρχίσει και με "γαργαλάνε" και οι f holes. Βρήκα και κάτι κλειδιά μούρλια στον Μαυρομουστάκη (μαύρα ματ όλα, πλάκες - άξονες - πλήκτρα) και αρχίζω να ξεφεύγω από το πολύ απλό σχέδιο (και μάλλον "παραδοσιακό") που είχα στο μυαλό μου αρχικά.. θα δείξει...

[Μάνος Τουρπάλης]

λοιπόν.... το σκάφος τελείωσε

έβαλα και τα κλειδάκια να χαίρομαι

το παρήγορο είναι ότι αν δεν "μου κάτσει" η κατασκευή, θα έχω μια ωραία θήκη για μπαγλαμά

 [ Invalid Attachment ]

[Μάνος Τουρπάλης]

πριν κλείσω το σκάφος, είχα ψάξει λίγο το ενδεχόμενο ηλεκτρικής ενίσχυσης.
Το όργανο που χρησιμοποίησα για "πρότυπο" (στην πρώτη - πρώτη φωτογραφία) χρησιμοποιεί piezo κάτω από τον καβαλάρη, και είχα πει να κάνω το ίδιο.
Όμως όλοι οι "ηλεκτρικοί" φίλοι εδώ στους οποίους αποτάνθηκα για πληροφορίες με απέτρεψαν. προτείνοντας μαγνήτη / ες.
Αφενός λόγω γενικών προβλημάτων των piezo και αφετέρου λόγω συγκεκριμένου "χρώματος" των lap steel. Βέβαια αυτοί έχουν υπόψη καθαρά ηλεκτρικές lap steel, που παίζουν σε άλλη κατηγορία.

Εν πάση περιπτώσει, είπα να ψάξω για μαγνήτη. Ό,τι γράψω παρακάτω είναι από πρόσφατη (και πρώτη) κατάδυση στον "μαγικό κόσμο του ηλεκτρικού ήχου", αν το διαβάζει κάνας άνθρωπος που ξέρει τι του γίνεται παρακαλώ να με διορθώσει ή / και να πει τη γνώμη του - εγώ μόλις άρχισα να μαθαίνω.

Τα πρώτα ζήτηματα είναι ο τύπος του μαγνήτη αλλά και οι φυσικές του διαστάσεις και ειδικά το ύψος του (οι πιο χαμηλοί έχουν γύρω στα 10 χιλ. ύψος και συνήθως απέχουν (απ' ότι διάβασα σε forum λαπστηλάδων) περίπου 3 χιλ. απ' τις χορδές, δηλαδή καθαρή απόσταση χορδών - καπακιού min 13 χιλ).
Τα "παραδοσιακά" ηλεκτρικά lap steel χρησιμοποιύν έναν single coil μαγνήτη τοποθετημένο κοντά στον καβαλάρη.
Αυτό για μένα έχει δύο προβλήματα: την χαμηλότερη απόδοση (ή πρόβλημα παρεμβολής απ΄ότι κατάλαβα) σε σχέση με έναν τύπου humbucker..

Το άλλο θέμα - ανεξαρτήτως τύπου - είναι ότι σε ακουστικό όργανο δεν μπορώ να φυτέψω μαγνήτη κοντά στον καβαλάρη γιατί θα μου διαλύσει το καπάκι. Τα σύγχρονα lap steel έχουν έναν ή και δύο μαγνήτες, διαφόρων τύπων, οι περισσότεροι πάντως humbucker.

Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη και δεδομένου ότι δεν πάμε για "αυθεντικό" lap steel ήχο (αν θυμάστε στην εισαγωγή, η κιθάρα προορίζεται για ψάξιμο σε Ελληνικό ρεπερτόριο Χαβάγιας: Μπέζος, "Άσπρα πουλιά" κτλ.) η συμβουλή ήταν να πάμε για humbucker και να δοκιμάσουμε έναν "floating" μαγνήτη για archtop / jazz κιθάρες που μπορεί να στερωθεί στην άκρη της ταστιέρας και βλέπουμε.
Αυτοί είναι τέτοιου τύπου

εξακολουθούν πάντως να είναι πιο ¨ψηλοί' απ' ότι θάθελα, και είναι και πιο ακριβοί γενικώς (είδα για Bartolini και EMG). Μου είπαν ότι υπάρχουν και αρκετά λεπτότεροι (~ 7 χιλ.) - όχι απαραίτητα floating - οι οποίοι μάλιστα μπορούν να στερεωθουν με ταινία διπλής όψης οπουδήποτε στο καπάκι, αλλά ξεφεύγουν ακόμα περισσότερο στην τιμή. Τέτοιους δεν βρήκα - δεν ξέρω και πως να τους ψάξω στο δίκτυο.

Η πρώτη μου προσέγγιση για τις χορδές (πριν μπει το θέμα του μαγνήτη) ήταν όττι θα αιωρούνται ~ 10 χιλ. πάνω από το καπάκι και οι αποστάσεις μεταξύ τους θα είναι 9 ή 10 χιλ. σε όλο το μήκος (δεν έχουν "μείωση" απόσταης απο καβαλάρη σε nut όπως οι "συμβατικές" κιθάρες)

εδώ και μια τομή με τα ύψη με μεγαλύτερη απόσταση (χορδές - καπάκι 14 χιλ.) για να μπει μαγνήτης.
Το θέμα είναι ότι ανεβάζοντας το ύψος "αιώρησης" αλλάζει και η break angle στη γέφυρα και πιθανόν να έχουμε άλλα προβλήματα που θα αναλύσω σε επόμενο ποστ με τις τάσεις των χοδών.

 [ Invalid Attachment ]

Αν έχει κανείς κάτι υπόψη του παρακαλώ για υποδείξεις.

[Ιωσήφ Τορρένς]

λοιπόν.... το σκάφος τελείωσε  ......

.............    .................    ...........

το παρήγορο είναι ότι αν δεν "μου κάτσει" η κατασκευή, θα έχω μια ωραία θήκη για μπαγλαμά

 [ Invalid Attachment ]

Πανέξυπνη η εναλλακτική       όμως θα "κάτσει" μια χαρά η κατασκευή  !  Καλή ευκολία - επιτυχία και με τους μαγνήτες  ! 

[Μάνος Τουρπάλης]

ευχαριστώ Ιωσήφ!

συνέχεια με τις χορδές, τάσεις κτλ...
λοιπόν οι χορδές σε ηλεκτρικά όργανα είναι min 13 άρες, συνήθως 15 άρες + (μερικοί θέλουν και βαρύτερες). Σε ακουστικές Hawaiian υπάρχουν πολλές εναλλακτικές, συνήθως για νέα όργανα 13 άρες, σε παλιά οι κατασκευαστές προτείνουν και 11 άρες.
Υπάρχουν και ειδικά σετ ανάλογα με το κούρδισμα που θέλει κανείς ... από κουρδίσματα, "να φαν κι οι κότες"...

http://www.juststrings.com/johnpearsehawaiianlapsteelguitar.html
http://www.jpstrings.com/brstring.htm

για κουρδίσματα D και G τα οποία θεωρώ πιο "πιθανά" προς το παρόν, έψαξα λίγο τις τάσεις με τα μηχανάκια της D' addario http://stringtensionpro.com/ και του Macdonald  http://www.mcdonaldstrings.com/stringxxiii.html

Για χορδές D' addario συμβατικές (σετ) EJ24 (0.13-0.56) και EJ18 (0.14-0.59) και στα δύο κουρδίσματα και για John Pierce για Hawaiian και κούρδισμα open D (0.15-0.60)

το "ψαλίδι" είναι από 60 έως 75 κιλά (για phospor bronze και κλίμακα 60 εκ.), που είναι καλύτερο απ' ότι περίμενα.

Το φορτίο των 75 kg είναι λίγο μεγαλύτερο (73 kg) από "συμβατικό" σετ phosphor bronze 12άρες σε κλίμακα 65 εκ.

 [ Invalid Attachment ]



 

[Μάνος Τουρπάλης]

σε συνέχεια του παραπάνω και σε συνδυασμό με το ψάξιμο που έκανα στην break angle για την resonator, ΑΛΛΑ σε άλλου τύπου καβαλάρη (ο αρχικός τύπος υπολογισμού της πίεσης στο καπάκι αναφέρεται σε βιολί όπου ο καβαλάρης είναι floating, εδώ θα είναι κολλητός) έκανα διάφορες εναλλακτικές ύψους κόκκαλου - απόστασης pins από αυτό (αλλάζει η γωνία) - ύψους γέφυρας.
Όπως βλέπετε οι συνδυασμοί είναι πολλοί και τα πράγματα αλλάζουν αρκετά, μόνο με τρεις εναλλακτικές.

Το ζητούμενο (γενικά για κάθε όργανο) είναι να βρεθεί η πιο ικανοποιητική λύση όπου το όργανο "θα έχει φωνή" και η γέφυρα δεν θα μας έρθει στο κεφάλι μόλις κουρδίσουμε, αρα
1) η γέφυρα δεν θα είναι βαρειά : ψηλή σ' αυτήν την περίπτωση (φωνή)
2) θα έχουμε καμάρια / υποκατασκευή που την στηρίζουν επαρκώς χωρίς να "κόβουν"ήχο (φωνή, κεφάλι)
3) το κόκκαλο δεν θα είναι υπερβολικά ψηλό σε σχέση με την γέφυρα και θα απέχει τόσο ώστε η break angle να είναι εντός ορίων (φωνή, κεφάλι, σπάσιμο χορδών)

Αυτό το τελευταίο επηρεάζει και την break angle. Κάπου είχα διαβάσει ότι η συγκεκριμένη γωνία (κόκκαλο - pins) δεν πρέπει να ξεπερνάει τις 30°, αλλά δεν θυμάμαι να δίαβασα minimum. Στα όργανα με floating καβαλαρη, από εμπειρία ξέρω ότι μπορεί να είναι μικρή (5-6°) αλλά εδώ δεν ξέρω.
Any suggestions, που λένε κι οι Αμερικάνοι ?

 [ Invalid Attachment ]

εδώ μπερδεύτηκα όμως λιγάκι, γιατί ζήτησα την βοήθεια συναδέλφου Πολ. Μηχανικού και μου ανέτρεψε λίγο αυτά που θεωρούσα "δεδομένα".
Εγώ θεωρώ ότι (όπως ο αρχικός τύπος υπολογίζει την κάθετη δύναμη) το αποτέλεσμα που παίρνω αφορά την πίεση του κόκκαλου στο βάθος της σχισμής όπου στερεώνεται - και από εκεί στο καπάκι. Ο φίλος μηχανικός μου είπε ότι η γραμμική δύναμη της χορδής (σαν συρματόσχοινο) μεταφέρεται αυτούσια στο άλλο άκρο ακόμα και υπό γωνία : δηλαδή η δύναμη με την οποία οι χορδές τραβάνε προς τα πάνω το καπάκι (στην περίπτωση καβαλάρη με pins) είναι όσο και οι τάσεις τους (στην περίπτωση αυτή 75 kg).  Αυτά τα ζωγράφισα με βελάκια στο σχέδιο παραπάνω.
Λόγω των pins, ο καβαλάρης δεν κινδυνεύει να ξεκολλήσει απο την πίσω πλευρά (βέβαια μπορεί να πάρει και το καπάκι για μια βόλτα στην ατμόσφαιρα), αλλά λόγω της διαφοράς δύναμης / απόστασης δημιουργεί μια ροπή.

Δεν έβγαλα άκρη, θα κάνω ό,τι μου κατέβει. Απλώς είπα να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου.
Κάποιος - κάπου - κάποτε θα την βρει την άκρη.
 

[Μάνος Τουρπάλης]

σε συνέχεια όοοοολων αυτών λοιπόν (και με τρικυμία στον εγκέφαλο) ξαναβάζω τα καμάρια από τα όργανα που βρήκα και κάποια αρχικά σχέδια για το καμάρωμα του νέου.

Υπόμνημα για τα αρχικά - "κωδικούς" ανάλογα με το όργανο
BP = Backpacker
D = Dulcimer
GFG = Greek Folk Guitar (λαϊκή - έστειλα τα σχέδια και σ΄έναν φίλο έξω και μιλάμε, εξ ου οι λατινικοί χαρακτήρες)

τα όργανα αναφοράς και η τυπική λαϊκή

και οι εναλλακτικές μέχρι στιγμής (οι επιρροές με τα αρχικά από κάτω)

 [ Invalid Attachment ]

ΕΡΩΤΗΣΗ προς όποιον ενδιαφέρεται: τα μακρόστενα καμάρια ("παράλληλα" με τα πλαϊνά) των backpacker (και σε dulcimer υπάρχουν) τι σκοπό εξυπηρετούν ? εκτός από στήριξη (έστω σ' αυτήν την κατεύθυνση) μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι "διανέμουν τις δονήσεις στην αντίθετη κατεύθυνση" ?  αυτό το διάβασα σε μια πτυχιακή με κατασκευή σαντουριού (το οποίο κανονικά δεν έχει καμάρια κατά μήκος του μεγάλου άξονα, ο φοιτητής είχε βάλει και το δικαιολογούσε έτσι)

[Ιωσήφ Τορρένς]

Πω , πω φίλε μου , τι μελέτη έχεις κάνει εδώ ?  Μήπως είναι τα θέματα των εξετάσεων που θα πέσουν φέτος στη Φυσική κατεύθυνσης  ? 

Διαβάζω , ξαναδιαβάζω τις εκφωνήσεις των προβλημάτων προσπαθώντας κάπως , κάτι να καταλάβω ... 

1 ) καμάρια , 2 ) πίεση στο καπάκι ,  3 ) χορδές , 4 ) μαγνήτες κι όλα αυτά ψάχνουν να τακτοποιηθούν στο " ντουλάπ στύλ γκιτάρ " με πρωταγωνιστή το ξύλο  !!!

Προσέχοντας σε συνδυασμό  τα παραπάνω 1 )  και 2 )  και με όσο ένστικτο μπορεί να έχει ένας μαθητής που έχει μείνει στη πρώτη μικρή ...  νομίζω

ότι θα περιόριζα λίγο τις επιλογές μου στα σημειωμένα πράσινα κουτάκια

 [ Invalid Attachment ]





 

[Μάνος Τουρπάλης]

Ιωσήφ, προς τα εκεί τείνω κι εγώ για τα καμάρια.. το X bracing μου φαίνεται πολύ "σφιχτό".. αυτός είναι στην ουσία ο προβληματισμός μου, η ισορροπία μεταξύ ικανοποιητικής στήριξης και ανταπόκρισης του καπακιού.. αυτό που με μπερδεύει πολύ είναι το σχήμα του καπακιού που - αντίθετα με την κιθάρα αλλά και το μπουζούκι - δεν έχει περιοχή κάτω από τον καβαλάρη. Επίσης όπως έγραψα, τι ρόλο ακριβώς παίζουν τα διαμήκη (μακριά) καμάρια.
Για την γέφυρα ακόμα προβληματίζομαι, αλλά αν δεν μπει μαγνήτης τελικά - ή βρεθεί κανας χαμηλός - θα είναι πολύ κοντά σε "συμβατικά" μεγέθη.