καλημερα
δειχνει στο πως ενα ξυλο ανταποκρινεται σε διαφορες συχνοτητες καθως και το ευρος που εχει αυτο.
για παραδειγμα το μαονι: εχει στενο ευρος μεσα στην μεσαια συχνοτητα με μια αυξηση στην μεση.
αυτο χονδρικα σημαινει οτι εχει πολυ γρηγορη αποσβεση στις πολυ χαμηλες και πολυ υψηλες συχνοτητες (αφου η γραμμη του δεν εκτεινεται εκει) αλλα και μια προβολικοτητα στις μεσαιες συχνοτητες, μιας και δεν ειναι "φλατ".
γι αυτο και οταν ακους μια κιθαρα μαονενια, λες "εχει πολυ ωραια, ζεστα μεσαια". βεβαια, κατι λειπει απο κατω και απο πανω...
κατι σαν εκουαλαϊσερ δηλαδη στα στερεοφωνικα.
επισης στις κλασικες κιθαρες γι αυτο θεωρείται καλυτερος ο ινδικος παλλισανδρος εναντι των αλλων ξυλων: επειδη εκτεινεται αρκετα στο φασμα, και εχει αυτη την αυξηση στην χαμηλη και υψηλη περιοχη συχνοτητων.
το αυτι ως γνωστο κανει μια αναποδη καμπυλη στις χαμηλες ακουστικες σταθμες, δηλαδη σε χαμηλη ενταση ακουει καλυτερα τις μεσαιες συχνοτητες.
η κιθαρα ειναι χαμηλης εντασης οργανο (στο πικ του, fff, φτανει τα 80-85db ενα νορμαλ οργανο, τα 85-88 ενα διπλο καπακι ή νομεξ ή τυπου σμολμαν κλπ) κλεινει παρενθεση ανοιγει αλλη παρενθεση (στην ουσια ειναι ενα f της ορχηστρας, 3 db διπλασιαζουν την ενταση-φαντασου τις διαφορες!!)
αυτο δηλαδη που κανει ο ινδικος ειναι το λεγομενο λαουντνες, εξισορροπει δηλαδη την ενταση σε ΟΛΕΣ τις συχνοτητες, μεσα στην αδυναμης εντασης κιθαρα.
αυτο ειναι η αποψη μου, και επειδη ειναι μεγαλο το κεφαλαιο της ακουστικης, ισως ειναι καλο να ανοιξουμε ενα θεμα για να μπουν και αλλες αποψεις...
songless παρε μπουμπιγκα καλυτερα!
