Φίλοι μου καλημέρα.
Όπως έχω ήδη αναφέρει και παλιότερα έχω ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό την κατασκευή ενός συμπαγούς καλουπιού για τετράχορδο μπουζούκι, βασισμένο σε σχέδια AUTOCAD που έχει εκπονήσει ο φίλος Βαγγέλης Ανδρονής και ο οποίος βασίστηκε σε σχέδια του φίλου Βασίλη Βασιλειάδη, τους οποίους και ευχαριστώ πάρα πολύ.
Επειδή λοιπόν έπειτα από δύο προσπάθειες που δεν με άφησαν ικανοποιημένο καθώς με το εργαλείο εύρεσης συμμετρικότητας είδα πολλές μικρές έως μεγάλες ατέλειες που δεν έπιανε το μάτι, σκέφτηκα ένα τρόπο που, κατά τη γνώμη μου, περιόριζε την περίπτωση σημαντικού λάθους κατά τη διάρκεια της κατασκευής.
Κόλλησα λοιπόν την κάτοψη σε ένα παχύ κομμάτι ξύλου (στην περίπτωσή μου σε ένα ρετάλι από πάγκο κουζίνας 3 εκ.) και έκανα τομές από τις άκρες μέχρι την περίμετρο της κάτοψης πλάτους 4 χιλ. στα σημεία των εγκάρσιων τομών όπως στα σχέδια.
Συνεχίζοντας κόλλησα τα σχέδια των εγκάρσιων τομών και της διαμήκους τομής σε MDF πάχους 4 χιλ. και έκοψα με σέγα πολύ προσεκτικώς τα αρνητικά (κοίλες επιφάνειες)
ακριβώς πάνω στη γραμμή ώστε το πάχος της μισής λάμας να μου δίνει ένα περιθώριο τελικής διαμόρφωσης περίπου 0,5 χιλ. Επίσης άφησα και από κάτω ένα
ακριβές περιθώριο 3 εκ. (όσο το πάχος της βάσης) ώστε τοποθετώντας τα αρνητικά στη βάση όπως φαίνονται στην εικόνα 1, να δίνουν ένα τρισδιάστατο πρόπλασμα του καλουπιού.
Ξεκίνησα τοποθετώντας μια κεντρική «ντούγα» από οξυά πάχους 5 εκ. κεντράροντάς την και βιδώνοντάς την στη βάση από κάτω. Τη διαμόρφωσα σύμφωνα με το αρνητικό της διαμήκους τομής όπως στην εικόνα 2. Στην εικόνα φαίνονται κάποιες ατέλειες περίπου 1 χιλ. που έμειναν από την αρχική διαμόρφωση με την πριονοκορδέλλα και διορθώθηκαν στη συνέχεια.
Έπειτα κόλλησα με κόλλα και βιδώνοντας δεύτερη «ντούγα» αριστερά, άρχισα να τη διαμορφώνω σταδιακώς έχοντας ως οδηγούς όλες τις εγκάρσιες τομές με τη σειρά, τρίβοντας στα σημεία που ακουμπούσαν και τα οποία μολύβωνα όπως στην εικόνα 3. Δηλαδή τοποθέτηση ντούγας και με τη σειρά όλοι οι εγκάρσιοι οδηγοί από μπροστά μέχρι πίσω και φτου κι απ' την αρχή.
Τελικώς οι οδηγοί «κάθησαν» έτσι ώστε να αφήνουν να περνάει ομοιομόρφως μια λεπτή ακτίδα φωτός περιμετρικώς περίπου 0,1 -0,2 χιλ. Επαναλαμβάνω ότι το αποτέλεσμα μ΄ αυτόν τον τρόπο θα μου δώσει ένα περιθώριο 0,5 χιλ. για το τελικό τρίψιμο με γυαλόχαρτο. Οι βίδες έβγαιναν αφού τελείωνα κάθε ντούγα ώστε να μην δημιουργήσουν πρόβλημα όταν θα ξεκουφώσω το καλούπι εσωτερικώς. Η εξωτερική μισή στο πάχος ντούγα απλώς κολλήθηκε σφιγγόμενη με σφιγκτήρες.
Έφτασα σχεδόν να ολοκληρώσω τη μια πλευρά του καλουπιού έχοντας την ικανοποίηση της σχεδόν τελειότητας όσον αφορά την "επαφή" του με τους οδηγούς. Είναι μια πολύ επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία καθώς μέχρι τώρα στο σχεδόν μισό καλούπι μπορεί να έχω βάλει και βγάλει πάνω από χίλιες φορές τους οδηγούς.
Θέλω λοιπόν να ρωτήσω αν κάποιος φίλος έχει ακολουθήσει αυτόν τον τρόπο κατασκευής καλουπιού και αν ναι ποιο ήταν το τελικό αποτέλεσμα στην συναρμολόγηση ντουγών που είναι και ο τελικός στόχος.
Ευχαριστώ.
Υ.Γ. Το παράτησα για ένα διάστημα καθώς πέραν της δουλειάς ασχολήθηκα για να ξεκουραστώ και με κάτι άλλο πιστεύω πολύ χρήσιμο που θα παρουσιάσω προσεχώς. Εκτιμώ το καλούπι να το τελειώσω με το νέο χρόνο γιατί ξεκίνησαν και οι ελιές.
