Αποστόλη (τ), Δημήτρη (guru), Στέλιο : αριστουργήματα φκιάνετε...
Γιάννη καλώς όρισες και "απάνω τους"!!!
... λοιπόν εγώ τελείωσα την Oscar και έχω μια απορία να συζητήσουμε....
κάτι ενδιαφέρον είναι η σχισμή στον καβαλάρη (παλίσανδρος) που έκανα με αυτό το κατσαβιδάκι που το τρόχισα λίγο
και ναι, το ομολογώ, την γυάλισα με παρκετίνη
και για την απορία μου, πρώτα να εξηγήσω την βλάβη που είχε: το μανικάκι είχε σκεβρώσει (οξιά, στο 3ο-4ο τάστο 10χιλ. πάχος), έβγαλα την ταστιέρα και φύτεψα μια κόντρα - ήρθε κάπως αλλά όχι εντελώς, οπότε όπως ήταν το μανίκι χωρίς ταστιέρα το έτριψα στο κάτω μέρος (προς την ένωση) για να έρθει στην ευθεία. Αν ήταν άλλου είδους ένωση θα έπρεπε να τρίψω προς τα πάνω, αλλά εκεί είπαμε το μανικάκι είναι πολύ λεπτό και δεν με έπαιρνε.
τώρα, αυτή η λύση ήταν εφικτή γιατί το μανίκι είναι βιδωτό από πίσω όπως οι ηλεκτρικές
[ Invalid Attachment ]
αυτός ο τύπος στήριξης (άρθρωση στην ουσία) επιτρέπει τη ρύθμιση της γωνίας (εγώ την έφερα με μια ροδέλα, με κόκκινο στο σχέδιο παραπάνω), σε συνδυασμό με το zero fret στο μαξιλάρι σε απαλλάσσει εντελώς από την βάσανο του σεταρίσματος (το έχω φρέσκο με την άλλη κιθάρα) αφού επάνω δεν θέλει καθόλου σετάρισμα (οι χορδές ακουμπάνε στο zero fret) και κάτω (καβαλάρη) ρυθμίζεις τη γωνία όπως θες (επιτόπου και ανά πάσα στιγμή, ακόμα και παίζοντας που λέει ο λόγος) και τελειώνεις.
και επιτέλους να πω την απορία μου : με τόσα πλεονεκτήματα
- μπορείς να δουλέψεις μανίκι και σκάφος χωριστά, σούπερ άνετα
- να έχεις ό,τι γωνία θες (και άρα "ελεγχόμενη" πίεση στο καπάκι και εναλλακτικές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται)
- να μην χρειάζεσαι ουσιαστικά σετάρισμα (μειώνεται στο ελάχιστο)
γιατί δεν χρησιμοποιείται πιο συχνά, τουλάχιστον σε λαϊκά όργανα ? μπορώ να σκεφτώ δυο "μειονεκτήματα" (για μένα δεν είναι)
- σε παρασύρει να χρησιμοποιήσεις "κολυμπητό" καβαλάρη (floating bridge), αλλά κάτι μπορείς να σκεφτείς για αυτό
- "βίδες σε όργανο" - ταμπού !!

γνώμες, άλλες πληροφορίες ?