και για να συμπληρώσω με την δική μου μικρή εμπειρία, την ίδια εποχή που έφτιαχνα αυτό με την καρύδα (κλιμ. 47) έφτιαξα και το μπαγλαμίλι με κλίμακα 41,5.
Σ' εκείνο έβαλα χορδές 8άρες (*), τις πιο λεπτές που βρήκα (υποτίθεται ότι ο ταμπουράς φοράει 7άρες, αλλά σετ που μέτρησα είχε 8άρες, παρόλο που στη συσκευασία έγραφε 7άρες). Το μπαγλαμίλι κουρδίζει οριακά σε Ρε με τις 8άρες, σ' αυτό που είναι 47 θα έσπαγαν σίγουρα.
Δυστυχώς δεν βρήκα λεπτότερες (ούτε στο διαδίκτυο) για να δοκιμάσω. Οπότε αναγκαστικά πήγα στις 10 άρες γιατί δεν έφταναν σε μήκος οι 8άρες του μπαγλαμά. Οι 10άρες όμως ακούγονται καλά (**) κουρδισμένες σε Σολ (ή Φα# αλλά δυσκολεύει να παίζεις με άλλους) σ' αυτήν την κλίμακα - και ψάχνοντας βρήκα ότι αν ήθελα να κουρδίσω Ρε Λα Ρε θα έπρεπε να βάλω μεγαλύτερες διατομές, όπως και έκανα, και να δω τι γίνεται μ΄αυτές.
Τώρα, για το παίξιμο, γράφω στο πρώτο ποστ ότι επειδή δοκίμαζα νέα πράγματα, στην ουσία το όργανο είναι που θα πρέπει με καθοδηγήσει για το πώς να παίζω (και να προσαρμοστώ εγώ απάνω του κι όχι αυτό στην - δυστυχώς - πεπερασμένη και "καλουπωμένη" μου γνώση) για να βγάλει την όποια φωνή του.
(*) παραγγελία από Μάτσικα, ο μόνος που βρήκα διαδικτυακά να έχει επιλογή διατομής "χύμα" χορδών (όχι σετ), φαντάζομαι εκεί στας Αθήνας θα βρίσκονται κι άλλοι
(**) προσωπική μου άποψη μετά απ΄αυτές τις δοκιμές, είναι ότι οι χορδές ακούγονται καλύτερα τεντωμένες (ακόμα και κοντά στο όριο θραύσης) παρά χαλαρές, ακόμα κι αν θέλεις "τζουραδίσιο" ήχο