Μην πτοεισαι Γιωργο.
Κι εγω τη λεμονια που εσκαψα στο μπαγλαμα που εκανα την εκανα ολη στο γονατο....τρυπανι,σκαρπελο,γυαλοχαρτο....ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ,οπως λεει κι ο Βαγγελης.
Ταλαιπωρηθηκα καμποσο....αλλα με ανταμειψε!
Εγω λεω να συνεχισεις σε αυτο το ξυλο παρα τη δυσκολια του.Να βλεπεις το καθετι σαν μια δοκιμασια που πρεπει να υπερβεις...συν το οτι το "παιδεμα" με αυτο το πραγμα θα σε εξοικειωσει με το αντικειμενο και ενδεχομενως να σε αναγκασει να σκεφτεις πατεντες που θα σε διευκολυνουν...οποτε γινεσαι και πιο ευστροφος στις δυσκολιες.
Και σκαρπελα θα αχρηστεψεις και σφυρια...και ξυλα και ο,τι αλλο μπορεις.Αυτη ειναι η μοιρα του εργαλειου να φθαρει,αλλιως θα τα βαζαμε σε βιτρινες να τα κοιταμε αντι να τα ταλαιπωρουμε.
Μην κολωνεις
