Ρε παιδιά τι είναι αυτό το πράγμα. Λίγες μέρες έλλειψα στο χωριό για εργασίες και εδώ έχει γίνει κοσμογονία. Δεν μπορώ να σας προλάβω.
Λοιπόν Νίκο, τα θερμότατα συγχαρητήρια μου. Πανέμορφη δουλειά !!!!!!! Μπράβο, μπράβο !!!!!! Το έχεις φίλε.
Όσον αφορά στο ντύσιμο ή χάρτωμα του σκάφους. Προσωπικά την θεωρώ μια από τις πιο σπαστικές και αγχωτικές εργασίες. Κάτι που έκανα για να μπορώ να έχω πλήρη εφαρμογή, είναι αυτό που φαίνεται στην φωτογραφία. Δηλαδή περιληπτικά βάζω τρία διαμήκη κομμάτια για να ντύσω το σκάφος. ΣΤο κάθε κομμάτι κάνω πάνω και κάτω αρκετά πυκνά κοψίματα, έτσι ώστε το ένα κομμάτι να καβαλάει το άλο και έτσι το χαρτί να παίρνει τις κλίσεις του σκάφους. Αν δεις μεγενθύνοντας την δεύτερη φωτογραφία θα δεις το αποτέλεσμα το οποίο νομίζω ότι είναι αρκετά ικανοποιητικό. Τώρα αν δεν θες να βάλεις χαρτί, μπορείς να ντύσεις όμορφα το σκάφος με γάζα κολλημένη με ψαρόκολλα (αυτό προσωπικά το κάνω ούτως ή άλλως, πριν το χάρτωμα) και στην συνέχεια με ένα σπρευ να το χρωματίσεις λίγο απαλά. Το κάνει ένας φίλος μου με όμορφα αποτελέσματα.
Μάστορα (Chris) τα θερμότατα συγχαρητήριά μου και για το δικό σου σκάφος. Πανέμορφο !!!!!!!!!!! Και συμφωνώ και με τα υπόλοιπα που λες.
Και κάτι άλλο ρε παιδιά. Μην είστε φανατικοί. Ο φανατισμός σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας είναι κακός σύμβουλος. Και το τρίχορδο και το τετράχορδο έχουν την μαγεία τους. Κάποτε σαν πιτσιρικάς, τότε που στο παραπέντε έστριψα στην διασταύρωση και αντί για μπουζουκσής έγινα ότι έγινα, λάτρευα το τετράχορδο και μάλιστα με πιο ήπιες εκφράσεις από αυτές που χρησιμοποιήθηκαν το τετράχορδο πίστας. Το τρίχορδο το απέρριπτα. Σφάλμα μου μεγάλο, το οποίο το κατάλαβα αργότερα ωριμάζοντας σαν άνθρωπος. Και τα δύο όργανα είναι όμορφα και τα δύο όργανα έχουν προσφέρει στην Ελληνική μουσική. Και υπόψην (για τους φανατικούς τρίχορδους) το τετράχορδο έχει αναδείξει τεράστιους βιρτουόζους.
Έχω ήδη αρχίσει την κατασκευή ενός τρίχορδου (αδιανόητο για εμένα σε άλλες εποχές) και σας πληροφορώ ότι με έχει ενθουσιάσει τόσο πολύ, που πραγματικά προσπαθώ να του δώσω και την ψυχή μου.
Τι θέλω να πω με όλα αυτά. Απλά ότι δεν πρέπει να είμαστε μονοδιάστατοι-φανατικοί, αλλά ανοιχτοί στην μουσική. Η μουσική είναι μια με διάφορες εκφράσεις και σε όλα τα ήδη υπάρχουν καλοί και κακοί εκπρόσωποι. Ας κρατήσουμε λοιπόν μόνο τα καλά και ας απορρίψουμε τα κακά. Και να έχουμε πάντα υπόψη ότι, ότι δεν εξελίσσεται πεθαίνει. Άρα ακόμη και το αυθεντικό (στην περίπτωσή μας το τρίχορδο) πρέπει να εξελίσσεται, πάντα όμως με τον προσήκοντα σεβασμό.