Μιας και αναφέραμε στην αρχήτην ιστορία του βιολιού αυτού σας παραθέτω την ιστορία όπως μου την έστειλε λεπτομερώς ο ιδιοκτήτης.
''Αρχές τις δεκαετίας του 1950 ήλθε στο χωριό μας (νοτιοδυτική Κρήτη) ένας άνθρωπος πιθανόν πολιτικός εξόριστος από την Ανατολική Κρήτη (ίσως Σητεία) με το βιολί του. Ζήτησε φιλοξενία την οποία του έδωσαν όλοι στο χωριό μεταξύ αυτών και το σπίτι μας, χωρίς ποτέ κανένας να ρωτήσει το όνομα του ή τον λόγο για τον οποίο βρέθηκε στον τόπο μας, έτσι του έδωσαν το όνομα Εξοριστάκης. Επειδή η πατρική μου οικογένεια (Παππούς Θείος και ο Πατέρας μου) ήταν μουσικοί, έπαιζαν βιολί και τραγουδούσαν, πολλές φορές όποτε υπήρχε αίτιο χαράς καλούσαν τον Πατέρα μου που έπαιρνε μαζί του και τον Εξοριστάκη σε σπίτια και μαγαζιά (καφενείο-μπακάλικο-ταβέρνα) και διασκέδαζαν.Τέλος της δεκαετίας του 1950 έφυγε ο Εξοριστάκης αφήνοντας το βιολί στο Σπίτι μας σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την φιλοξενία. Μέχρι το 1966 που πέθανε ο Πατέρας μου το βιολί εξακολουθούσε να είναι στο σπίτι μας και κατά δήλωση της Μητέρας μου ήταν ΔΩΡΟ του Εξοριστάκη. Λίγους μήνες αργότερα ζήτησε το βιολί ο Νονός μου, η Μητέρα του το έδωσε, θεωρώντας την κίνηση αυτή προσωρινή αλλά όταν το ζήτησε πίσω δεν το της έδωσε ισχυριζόμενος ότι ήταν δικό του δώρο.Το 1975 ο Γαμπρός μου (σύζυγος της αδελφής μου) με κάποιον τρόπο που μόνο αυτός ήξερε κατάφερε το Νονό μου να του το δωρίσει και το πήρε στην Ήπειρο. Το 1988 το πήρα εγώ πίσω από τον Γαμπρό μου με αντάλλαγμα μια κυνηγετική καραμπίνα.Όταν αργότερα ρώτησα τον Νονό μου ….τελικά σε ποιόν χάρισε το βιολί ο Εξοριστάκης μου είπε ότι … ο Πατέρας σου με τον Εξοριστάκη ερχόταν στο μαγαζί μου και αποσπερίζαμε παίζοντας μουσική και τραγουδώντας … και είχε πει όταν φύγω θα μου χάριζε το βιολί. Αλλά τώρα αφού το πήρες εσύ χαλάλι σου!Το βιολί από τον νονό μου ήταν ήδη σε κακή κατάσταση γιατί αφενός δεν το χρησιμοποιούσε και αφετέρου το είχε παραπεταμένο σε μια αποθήκη. Ο Γαμπρός μου προσπάθησε να το επισκευάσει αλλά δεν βρήκε τον κατάλληλο και εγώ όταν το πήρα πίσω το έδωσα σε ερασιτέχνη μουσικό που ήταν ξυλουργός που του έκανε μεγαλύτερη ζημιά αφού εκτός των άλλων του έσβησε την ημερομηνία και την χώρα κατασκευής που απ` όσον θυμάμαι είχε ημερομηνία 19..8 και made in Czechoslovakia.Το καλοκαίρι του 2025 στο εξοχικό μας γνώρισα και κατάλαβα την αγάπη του Δημήτρη για την μουσική και τα μουσικά όργανα. Επιτέλους, ένιωσα πως βρήκα τον άνθρωπο που θα δώσει ζωή σε αυτό το ταλαιπωρημένο όργανο που σε εποχές δύσκολες αλλά με πολύ αγάπη χάριζε στο χωριό μας με τους γλυκούς ήχους του και ανιδιοτελώς στιγμές χαράς απαλύνοντας την δύσκολη ζωή τους.Το κυριότερο ότι το κράτησε στα χέρια του ο Πατέρας μου που δεν γνώρισα σχεδόν καθόλου, παίζοντας μουσική, που πιθανόν να είχα ακούσει μέχρι έξι χρονών παιδάκι.''
Και τώρα μετά την λεπτομερή παράθεση της ιστορίας να διορθώσω πως το βιολί εν τέλει είναι κατασκευασμένο στις αρχές του 20ου και όχι στο τέλος του 19ου αιώνα όπως αρχικά ανέφερα.
