Τό τρίτο μου yaylı tanbur - ἐπιστροφή στόν ἴσιο , ἀνατολίτικο δρόμο.....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Εὐχαριστῶ πολύ , φίλε καί συμμαθητά Στέργιε !!!!

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Συνέχεια λοιπόν τῆς κατασκευῆς μέ τό συμμάζεμα τοῦ ἄνω δακτυλίου . Ἀφοῦ κόλλησα ὅλες τίς φέτες ἀπό ξῦλο ἐλιᾶς σόκορο καί συμμετρικές ἀνά δύο , κόλλησα καί δύο κορδόνια στά περιθώρια πού εἶχα ἀφήσει ἀπ  τίς δύο πλευρές τῶν φετῶν στό δακτύλιο ἀπό κόντρα πλακέ . Ἔτσι καλυφθηκε ὅλη ἡ ἐπιφάνεια τοῦ κόντρα πλακέ . Ἀφοῦ στέγνωσε ἡ κόλλα , πέρασα τόν δακτύλιο ἀπ' τό τριβεῖο τυμπάνου γιά νά γίνη ἰσόπαχος .

 

 

Παρακάτω λεπτομέρειες ἀπό κοντά ὅπου φαίνονται τά συμμετρικά ἀνά δύο κομμάτια τῆς ἐλιᾶς :

 

 

Στή συνέχεια προέκυψε ἕνα πρόβλημα στόν ἄνω δακτύλιο πού τό ἔλυσα , ἀλλ' αὐτό θά τό παρουσιάσω τήν ἑπομένη φορά .

Ὅταν τρύπησα μέ τό τρυπάνι τό τακούνι μέ τό μάνικο πού εἶχα σφίξει καί δείξει πρίν 4 ἀπαντήσεις , ἡ θέση τῆς τρύπας ἀποδείχθηκε λανθασμένη , καί ἀναγκάστηκα νά ξανασφίξω τά δύο κομμάτια γιά καινούργια τρύπα . Ὅμως τό λάθος ἀποδέιχθηκε ὠφέλιμο , γιατί τρυπήθηκαν δύο τρῦπες , μιά ἡ καινούργια καί μιά ἡ παλιά , ἡ μιά δίπλα στήν ἄλλη , ὁπότε θά ὑπάρχη καλύτερη σταθερότητα μεταξύ τακουνιοῦ καί μάνικου:

 

 

 

Οἱ τρῦπες τρυπήθηκαν μέ τήν μεγαλύτερη δυνατή ἀκρίβεια , ὅσον ἀφορᾶ τήν καθετότητα στό τακούνι , τήν παραλληλότητα μεταξύ τους , ὥστε τό τρυπάνι καί ἀκολούθως οἱ μακρυές βίδες , νά πέσουν μέσα στό " ψωμί " τοῦ κάτω μέρους τοῦ μάνικου , δηλαδή ὅταν σχηματιστῆ ἡ καμπυλότητα αὐτοῦ , νά εἶναι καλά χωνεμένες μέσα του .
Οἰ τρῦπες στό τακούνι , ἀπ' τή μεριά τοῦ σκάφους , φρεζαρίστηκαν γιά νά δεχθοῦν " πρόσωπο " τά κεφάλια τῶν βιδῶν .

Συνεχίζεται....



 

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Φίλοι καλησπέρα ,

Τό πρόβλημα πού παρουσιάστηκε στόν ἄνω δακτύλιο , ἦταν ὅτι , ὅταν ἀκόμη ἦταν ἕνα τετράγωνο κόντρα πλακέ , δέν ξεγύρισα τόν μέσα κύκλο τοῦ δακτυλίου μέ τήν σέγα , ἀλλά μέ τήν πριονοκορδέλα , μέ ἀποτέλεσμα νά δημιουργηθῆ μιά κοψιά κατά πλάτος τοῦ δακτυλίου , ὥστε ἡ πριονοκορδέλα νά εἰσέλθη ἀπ' τήν μέσα μεριά του καί νά ξεγυρίση καί τόν μέσα κύκλο . Ἔ , εἶπα , ὅταν θά ἐπενδύσω ἀπό τό ἐπάνω μέρος τόν δακτύλιο , θά κλείση καί ἡ σχισμή . Ἔτσι καί ἔκανα . Ὅμως , ἐπειδή ἡ ἐπένδυση ἔγινε μέ λεπτά κομμάτια ξύλου ἐλιᾶς σόκορο , καί ἐπειδή μέ ἀρκετή δυσκολία φοριόταν ὁ δακτύλιος στόν κοντό κύλινδρο , τό λεπτό ἀδύνατο ξῦλο τῆς ἐλιᾶς σάν σόκορο πού ἦταν ἔσπασε καί τό ἄνοιγμα στόν δακτύλιο ξαναδημιουργήθηκε .
Γιά νά κλείσω λοιπόν τό δακτύλιο ὅπως πρίν , κόλλησα ἀπό τό κάτω μέρος του ἕνα κομμάτι λεπτῆς λαμαρίνας γαλβανιζέ πάχους μισοῦ χιλιοστοῦ στό σχῆμα τοῦ δακτυλίου μέ ἐποξική κόλλα δύο συστατικῶν  :

 

Τό κομμάτι τῆς λαμαρίνας , εἶναι τόσο μεγάλο ὥστε νά περιλαμβάνη 2 ἀπό τίς 8 βίδες πού θά ἐνώνουν τόν ἄνω μέ τόν κάτω δακτύλιο . Ἡ σχισμή εἶναι στό μέσον τῆς λαμαρίνας .

Στόν ἄνω δακτύλιο συνηθίζεται καί νά τοποθετεῖται καί ὁ χορδοκράτης . Ἐπειδή ὅμως οἱ χορδές τραβᾶνε καί στό προηγούμενο yaylı tanbur τό τμῆμα τοῦ δακτυλίου ὅπου αὐτός ἦταν κολλημένος ἀνασηκώθηκε καί στράβωσε ,

 

εἶπα αὐτή τή φορά νά λάβω τά μέτρα μου . Ἔτσι , στό τμῆμα αὐτό τοῦ ἄνω δακτυλίου , δηλαδή κάτω ἀπό τή θέση τοῦ χορδοκράτη , κόλλησα ἄλλο ἕνα κομμάτι ἀπό ἀλουμίνιο πάχους 3 χιλ. , πολύ ἐλαφρύ  , πάλι στό σχῆμα τοῦ δακτυλίου . Στό κομμάτι αὐτό προτρύπησα 3 τρῦπες ἀντί γιά 2 ἀπό τίς 8 , γιατί ἔχω σκοπό , ὅταν θά κολλήσω καί τόν χορδοκράτη , νά περάσω καί μιά ἐπί πλέον βίδα πού θά συνδέη τούς δύο δακτυλίους , ἀκτός τῶν 8 , πού θά περνᾶ ὅμως καί ἀπό τό μέσον τοῦ χορδοκράτη . Ἔτσι , ἐλπίζω , νά μή μπορεῖ αὐτός νά σηκωθῆ λόγω τῆς τάσης τῶν χορδῶν , συμπαρασύροντας καί τό τμῆμα τοῦ ἄνω δακτυλίου .

 

 

 

 

Ἀφοῦ χώρισα τήν περίμετρο τοῦ ἄνω δακτυλίου σέ 8 ἴσα μέρη , σημάδεψα στό μέσον τοῦ φάρδους του 8 σημάδια ( + 1 τοῦ χορδοκράτη ) , ὅπου τρύπησα μέ τρυπάνι Φ6 . Αὐτές τίς τρῦπες , τίς ἀντίκρυσα στόν κάτω δακτύλιο , ἀφοῦ φόρεσα τόν ἄνω δακτύλιο στόν κοντό κύλινδρο . Τόν κάτω δακτύλιο τόν τρύπησα μέ τρυπάνι  Φ9 . Γιά νά δημιουργήσω σπειρώματα στίς τρῦπες τοῦ κάτω δακτυλίου , χρησιμοποίησα περτσίνια μέ ἐσωτερικό σπείρωμα Φ6 καί ἐξωτερική διάμετρο κυλίδρου Φ9 , ἀντί γιά μοῦφες , ὅπως ἀνέφερα σέ προηγούμενη ἀπάντηση :

 

Αὐτά τά περτσίνια ἔχουν στόν ἕνα μέρος τους κάτι σάν ροδέλλα διαμέτρου Φ13 , πού τά ἐμποδίζει νά ξεπεράσουν ἀπό μία τρύπα Φ9 . Ἀφοῦ πέρασα στό καθένα ἀπό μία ροδέλλα ἐσωτερικῆς διαμέτρου Φ10 , τά πίεσα μέ τό εἰδικό ἐργαλεῖο , καί δημιουργήθηκε καί ἀπ' τήν ἄλλη πλευρά τῆς ροδέλλας ἕνα ἐξόγκωμα , πού τήν συγκρατεῖ ἀνάμεσα στά δύο ἐξογκώματα :

 

   [ Invalid Attachment ]  

Συνεχίζεται....



 
 

[Λάμπρος Σταυρίδης]

 

Ἔκανα ἔτσι 9 περτσίνια , καί ἀφοῦ ἔπλασα λίγη ἐποξική κόλλα 2 συστατικῶν , τά πέρασα ἕνα ἕνα ἀπό τίς τρῦπες καί τά κόλλησα στόν κάτω δακτύλιο , κολλῶντας τήν φαρδιά ροδέλλα στό κάτω μέρος του . Γιά νά σφίξουν , ροδέλλα καί ξῦλο μέ τήν κόλλα ἀνάμεσα , βίδωσα κάπως σφιχτά στό σπείρωμα τοῦ περτσινιοῦ ἀπό τήν πάνω μεριά πρόχειρα μιά κοντή βίδα , παρεμβάλοντας καί μία ροδέλλα .

 

 

Καί δύο φωτογραφίες πῶς εἶναι ἀπό μέσα κολλημένα τά περτσίνια μέ τίς ροδέλλες τους . Ὅταν κολλήσουν οἱ ροδέλλες στό ξῦλο τοῦ δακτυλίου , δέν θά μπορεῖ νά γυρίζει τό περτσίνι κατά τό βίδωμα .

 

 

Στή δεύτερη φωτογραφία φαίνεται καί ἡ κόλλα πού ἔχει ξεράσει λίγο κατά τήν κόλληση .


Πρίν ἀπ' αὐτά ἀσχολήθηκα μέ τήν κατασκευή τοῦ τελάρου , ὅπου θά τεντωθῆ τό συνθετικό δέρμα , τό mylar . Αὐτό ἔγινε ἀπό 3 λωρίδες ξύλου - σφενδαμιοῦ - , πού τίς δύο τίς κόλλησα ἔχοντας σάν καλούπι τόν κοντό κύλινδρο , ἐνῶ τήν τρίτη τήν κόλλησ ἐκτός τοῦ καλουπιοῦ :

 

 

 

Συνεχίζεται.....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

'Αφοῦ κόλλησε τό τελάρο καί τρίφτηκε , ἦρθε ἡ σειρά νά τεντώσω τό mylar .
Γιά νά πῶ τήν ἀλήθεια , δέν μέ πολυενθουσίασε . Στό προηγούμενο ὄργανο εἶχα βάλει συνθετικό δέρμα REMO , πολύ ἀκριβό , σέ ἀπομίμηση τοῦ φυσικοῦ , καί ἔβγαλε ἦχο καλύτερο ἀπό τό φυσικό δέρμα πού ἐπίσης δοκίμασα . Αὐτό τό mylar εἶναι μιά διαφανής μεμβράνη πού φαίνονται ὅλα μέσα στό σκάφος ( πού ὁπωσδήποτε πρέπει νά ἐπενδυθῆ ἐσωτερικά μέ κάποιο χρυσόχαρτο ) , ἁπλῶς εἶναι πολύ φτηνό , 3,55 ευρώ τό τρέχον μέτρο , μέ 60 ἑκ. φάρδος . Θά δῶ τί ἦχο θά βγάλη καί ἀναλόγως....

Τό τέντωσα λοιπόν τό κομμάτι πού ἔκοψα ἀπ' τό ρολό , μέ τή βοήθεια τοῦ συρραπτικοῦ :

 

 

 

Κι ἐδῶ , φορεμένο τό τελάρο μέ τό mylar :

 

Συνεχίζεται.....

[sakkalis]

Λάμπρο ενδιαφέρουσα η τεχνική με την  μεμβράνη και θα την πατρακαολουθήσω μέχρι τέλους.


Σκέφτομαι να φτιάξω ένα μπάντζο πιυ μου ζήτησε ο γιος μου και μπορεί να εφαρμόσω την τεχνική αυτή για το σκάφος.

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Φίλε Δημήτρη καλησπέρα ,
Ἐνδιαφέρουσα ἡ κατασκευή τοῦ banjo καί φυσικά γνωρίζεις πώς ὑπάρχουν πολλά βιντεάκια στό you tube , σχετικά μέ τήν κατασκευή του .
Αὐτό πού δέν μ' ἄρεσε εἶναι ὅτι , τό δέρμα τεντώνεται μέ πολλά μεταλλικά σφικτηράκια γύρω - γύρω καί ἐξωτερικά τοῦ σκάφους . Πρέπει νά εἶναι πολύ βαρύ ὄργανο , δεδομένου τοῦ ὅτι ἔχει σκάφος μέ πολύ χοντρό τοίχωμα , ὥστε ν' ἀντέχει τά τόσα σφικτηράκια .
Μεμβράνη mylar θά σοῦ δώσω ὅση χρειάζεσαι δωρεάν ἐννοεῖται . Ἔχω πάρει 7 μέτρα . Γιά τό yaylı tanbur χρησιμοποίησα μόλις μισό μέτρο .
Γιά τό τέντωμα τῆς μεμβράνης πάντως , ἔχω τή γνώμη ὅτι μπορεῖς νά ἀκολουθήσης τή μέθοδο κατασκευῆς τοῦ bendir . Εἶναι ἕνα εἶδος ντεφιοῦ , μεγάλου χωρίς ζίλια πού κατασκευάζουν στήν Τουρκία , καί πού τήν τεχνική του τή γνωρίζει ὁ Πασχάλης . Ἄν διαβάσης τίς κατασκευές του , ἀκόμη καί τοῦ ντουλιοῦ . δείχνει ἐκεῖ καί τόν τρόπο τεντώματος τῆς μεμβράνης μέ κρυφές σκουληκόβιδες .
Ἄν ἀποφασίσης νά τό κατασκευάσης ἔτσι , καί δέν βρεῖς ἄκρη , τό ξανασυζητᾶμε .

[sakkalis]

Σε ευχαριστώ πολύ Λάμπρο.

[Λάμπρος Σταυρίδης]

φίλοι καλησπέρα ,
Ἀπό καιρό μ' ἀπασχολοῦσε ἡ σκέψη πῶς νά κάνω τό καράβολο , δεδομένου ὅτι , τά ὄργανα αὐτά πού πουλοῦν στήν Τουρκία , ἔχουν καράβολο σά τήν κλασσική κιθάρα . Ἐμένα αὐτό δέν μ' ἀρέσει καί ἀποφάσισα , ὅπως καί στό προηγούμενο , νά βάλλω ξύλινα κλειδιά . Ἀλλά προβληματίστηκα καί μέ τό σχῆμα τοῦ καραβόλου .
Τώρα τελευταῖα , ἡ γερμανική ἑταιρεία Wittner ἐπινόησε κάτι μηχανικά κλειδιά πού μοιάζουν μέ ἐβένινα , γιά βιολί ( καί οὔτι ) , τσέλλο , ταμπουρᾶ ( bağlama saz ) , περσικό τάρ κ.λ.π. Αὐτά λειτουργοῦν μέ γραναζάκια στό ἐσωτερικό τους , πού δέν φαίνεται :

 

Αὐτό εἶναι κλειδί γιά ταμπουρᾶ , καί ὁλος ὁ κῶνος μπαίνει σέ συμπαγές καράβολο . Κινεῖται μόνο τό χερούλι καί τό ἀπό κάτω μέρος αὐτοῦ , ὅπου στρίβει ἡ χορδή . Ὁ κῶνος μένει ἀκίνητος καί σφηνωμένος .
Κάτι ἀντίστοιχο γίνεται καί στά ὄργανα μέ καράβολο τύπου βιολιοῦ .
Πολύ ὡραῖα κλειδιά , ἀλλά.....πολύ ἀκριβά !!! Στό ὄργανο αὐτό πού κατασκευάζω , τό κλειδί ὅπως τό παραπάνω , ἔχει 29 ευρώ !!! Τό ἕνα !!! 7 κλειδιά πού  θέλω , 203 ευρώ !!!! Ἔ , δέν τά χαλαλίζω !!!!

Τελικά κατέληξα σέ ξύλινα κλειδιά πού θά κατασκευάσω μόνος μου , καί καράβολο τύπου οὐτιοῦ . Τό συμπαγές καράβολο , σάν αὐτό πού ἔχουν τά σάζια , προέκταση τοῦ μάνικου , δέν μοῦ πολυαρέσει .

Ἔτσι , ἀφοῦ παρακολούθησα ἕνα βιντεάκι στό you tube ( peg box making of the oud ) , σχεδίασα στό χαρτί τό καράβολό μου

 

ἔκοψα 4 φέτες ἀπό τόν χοντρό καπλαμᾶ σφενδαμιοῦ μουαρέ , πού ἔχω κάνει καί τίς δοῦγες , γιά τά τοιχώματα τοῦ καραβόλου - 2 φέτες σέ κάθε τοίχωμα γιά νά γίνη γερό , παρ' ὅλο πού θά εἶναι πολύ στενό - καί ἀφοῦ τίς ἔκοψα σύμφωνα μέ τό σχέδιο καί τρύπησα σ' ὄλες ἀντικρυστά καί τίς 7 τρῦπες τῶν κλειδιῶν μέ 6άρι τρυπάνι , τίς κόλλησα άνά δύο , παρεμβάλλοντας ἀνάμεσα καί ἀπό ἕνα κομμάτι μαῦρο καπλαμᾶ .

 

 

Ἀφοῦ κόλλησαν , ἀντίκρυσα τά δύο τοιχώματα μέ τή βοήθεια 2 βιδῶν καί παξιμαδιῶν , ὥστε νά τριφτοῦν μαζί .

 

 

 

Ἡ μύτη , ἀφοῦ τριφτῆ στό σχῆμα καί στό μέγεθος πού πρέπει , θά χωθῆ μέ κόλλα στήν ἐσοχή τοῦ μάνικοὒ πού δημιούργησα , ὅπως φαίνεται παρακάτω , πρῶτα σχεδιασμένη στό μάνικο :

 

 

[Λάμπρος Σταυρίδης]

......καί μετά κομμένη στό ξῦλο τοῦ μάνικου :

 

Φυσικά , γιά νά σφηνώση ἡ σφήνα τοῦ καραβόλου στό μάνικο , πρέπει νά εἶναι συμπαγής . Γι' αὐτό θά χρησιμοποιήσω τή σφήνα πού ἀφαίρεσα , κολλῶντας την ἀνάμεσα στά τοιχώματα , καί ἀφοῦ διαμορφώσω τίς διαστάσεις της .

Ἐπειδή τά ξύλινα κλειδιά πού ἀναγκαστικά θά κατασκευάσω ( ἀλλά θά τά κάνω κατά τό γοῦστο μου ) , ἔχουν τό μειονέκτημα ὅτι , μέ ἔνα ἐλαφρύ γύρισμα μπορεῖ νά φεύγει τό κούρδισμα μισό τόνο ἐπάνω , ἔχουν ἐπινοήσει τά κουρδιστηράκια , εἴτε τοῦ βιολιοῦ πού ἐφαρμόζονται ἐπάνω στή γλῶσσα - χορδοκράτη , εἴτε αὐτά τῆς χορδῆς , πού εἶναι λίγο μπελαλίδικα , ἀλλά εἶναι ἡ μόνη λύση γιά τίς μικρορυθμίσεις . Μόνο στό οὔτι δέν ἐφαρμόζονται - οἱ οὐτίστες εἶναι καταδικασμένοι στήν παιδεμάρα....

 

 

Σ' αὐτά τά κουρδιστηράκια , ἠ χορδή περνάει , πρίν σφιχτεῖ , ἀπό τίς δύο δεξιά καί ἀριστερά ἐγκοπές του καί κάτω ἀπ' τόν μεσαῖο κύλινδρο .

 

Ὅταν θέλουμε νά ἀνεβάσουμε λίίίίίγο τόν τόνο τῆς χορδῆς , βιδώνουμε τήν βιδίτσα ἡ ὁποία πατάει πρός τά κάτω λίίίίίγο - λίίίίίγο τή χορδή .

Αὐτά ὅμως εἶναι πολύ νωρίς γιά νά τά ποῦμε , ἀλλά ἐπειδή τὄφερε ἡ κουβέντα....

Συνεχίζεται.....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Φίλοι καλημέρα ,

Σήμερα συνέχισα μέ τό κόλλημα τοῦ πάτου τοῦ καραβόλου καἰ τό κόλλημα τῆς ταστιέρας :

Γιά τόν πάτο τοῦ καραβόλου χρησιμοποίησα μιά φέτα χοντρό καπλαμᾶ ἀπό σφενδάμι μουαρέ , ἀφοῦ πρῶτα τή λύγισα στό σχῆμα τοῦ καραβόλου . Τήν κόλλησα μέ σφικτῆρες , ἀφοῦ ἔκοψα δύο τάκους στό σχῆμα τοῦ καραβόλου :

 

 

Τό ἀποτέλεσμα ἦταν ἱκανοποιητικό :

 

 

Ἔβγαλα καί τίς βίδες :

 

 

Ρασπάρισα καί πρόχειρα αὐτά πού ἐξεῖχαν ἀπό τόν πάτο :

 

 

Συνεχίζεται....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Στή συνέχεια , κόλλησα καί τήν ταστιέρα ἀπό ξῦλο ἐβένου . Δυστυχῶς δέν εἶχα μονοκόμματο ξῦλο γιά τό μῆκος της πού χρειαζόμουν περίπου 90 ἑκ. , καί ἀναγκαστικά χρησιμοποίησα 3 κομμάτια ( !!! ) Ξέρω εἶναι ἀνεπίτρεπτο , ἀλλά δέν εἶναι τόσο τρομερό , ὅσο φαίνεται , γιατί τό μεγάλο κομμάτι της , περίπου 55 ἑκ. , εἶναι στήν περιοχή πού γινδυνεύει νά στραβώση ἀπό τήν τάση τῶν χορδῶν . Πάντως , ὅπως ἔλεγε κι ὁ Μάνος ( καλή του ὥρα ...!!! ) , δέν πρέπει νά βασιζόμαστε στήν ταστιέρα γιά νά μήν στραβώση τό μάνικο , ἀλλά στήν σωστή καί γερή κατασκευή αὐτοῦ . Ἔτσι , ἐλπίζω νά μή συμβῆ τίποτε δυσάρεστο....

 

 

 

Στήν τρίτη φωτογραφία , συμπληρώνω μέ μιά φετίτσα ἐβένου ἕνα μικρό διάκενο μεταξύ τοῦ δευτέρου καί τοῦ τρίτου κομματιοῦ τῆς ταστιέρας , πού δημιουργήθηκε κατά τήν κόλληση .

Ἐπίσης , κόλλησα γύρω - γύρω ἀπό τόν ἄνω δακτύλιο , μιά φέτα σφενδάμι πάχους 3 χιλ. καί φάρδος 1 ἑκ. Τήν κόλλησα μέ χαρτοταινίες καί σφικτῆρες , ἀλλά ἔπρεπε νά χρησιμοποιήσω λάστιχα , γιατί ἔτσι παιδεύτηκα πολύ καί σωστή δουλεια δέν ἔγινε :

 

 

Συνεχίζεται.....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Φἰλοι καλημέρα ,

Χθἐς ἀσχολήθηκα λίγο μέ τό πῶς θά κατασκευάσω τά ξύλινα κλειδιά τοῦ ὀργάνου .
Συνήθως τά κατασκευάζω ἀπό ξῦλο ἐβένου . Ἀλλά ἐπειδή δέν εἶχα τόσο χοντρά κομμάτια καί ἐπειδή ἤθελα νά τά κάνω κάπως πιό διακοσμητικά ἀπό ἁπλᾶ κλειδιά , σκέφτηκα νά τά κάνω....σάντουιτς !!!
Δηλαδή ἀπ' τίς δυό μεριές ξῦλο ἐβένου πάχους 1 ἑκ. περίπου , καί στή μέση ξῦλο ἐλιᾶς σόκορο , πάχους 3 χιλ. Νομίζω αὐτή διχρωμία θά δώση μιά χάρη...
Τό μῆκος τοῦ κάθε κλειδιοῦ θά εἶναι 9 ἑκ. , καί τί χερούλι τους θά εἶναι στρόγγυλο διαμέτρου 3 - 3,5 ἑκ. , καί θά γίνουν στό τορνάκι .

Πρίν ἀρκετό καιρό , ἀγόρασα ἀπό τό διαδικτυακό μαγαζί Maderes Barber ἀρκετές ἐβένινες ταστιέρες , αὐτές τίς ἐλαττωματικές , 2 - 2,5 ευρώ περίπου τή μία . Ἔτσι , ἔκοψα σέ κομμάτια 11Χ3,5 ἑκ. 2 ταστιέρες καί κόλλησα γιά κἀθε κλειδί 2 κομμάτια μέ 2 φέτες ἐλιᾶς , τή μιά φέτα δίπλα στήν ἄλλη γιατί δέν εἶχα μονοκόμματες , ἀνάμεσά τους . Πρίν κόψω τίς ταστιέρες , τίς πέρασα στό τριβεῖο τυμπάνου γιά νά γίνουν τελείως λεῖες , γιατί δέν πουλιοῦνται πλανισμένες . Ἄν καί θά χρειαστῶ 7 κλειδιά , κόλλησα γιά 9 , γιά τό ἐνδεχόμενο κάποιο νά καταστραφῆ . Παρακάτω τά ἕτοιμα κομμάτια γιά κόλλημα :

 

   

Στή 2η φωτογραφία φαίνεται καί ἡ λεπτομέρεια τοῦ ξύλου τῆς ἐλιᾶς . Δέν εἶναι ὑπέροχο ;

Παρακάτω τά κομμάτια , ἕτοιμα νά κολληθοῦν.....

 

.....κι έδῶ , σφιγμένα μέ κόλλα , περιμένουν ὑπομονετικά νά κολλήσουν....

 

 

Ἐπίσης , κόλλησα τοπικά κάποια σημεῖα τοῦ ἄνω δακτυλίου , πού δέν εἶχαν κολλήσει καλά :

 

Συνεχίζεται.....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Φίλοι καλησπέρα ,
Σήμερα ἀσχολήθηκα μέ τό νά δώσω τό τελικό σχῆμα στό μάνικο . Πλάνισμα μέ ροκάνι , τρίψιμο σέ ἐπίπεδη ἐπιφάνεια πού εἶχα στερεώσει σμυριδόπανο γιά νά ἰσιώσουν τά πλαϊνά τῆς ταστιέρας καί ἡ ἐπιφάνειά της , ρασπάρισμα μέ χοντρή ράσπα καί τρίψιμο μέ τό ἐκκεντρο τιβεῖο μέ 6οάρι γυακλοχαρτο . Μ' ὅλα αὐτά , νά τό ἀποτέλεσμα :

 

 

Στό κάτω μέρος τοῦ μάνικου , στό πλάϊ ὑπάρχει μιά ρωγμή στό ξῦλο . Αὐτή ἔγινε στήν προσπάθειά μου νά βιδώσω μέ μιά μεγάλη βίδα , 12 ἑκ. τό τακούνι στό μάνικο , ἔχοντας βέβαια ἀνοίξει τρύπα στό τελευταῖο , ἀλλά δέν εἶχα τόσο μακρύ τρυπάνι , καί τρύπησα μόνο 7-8 ἑκ. μέ κοντό 6άρι τρυπάνι . Ἀπό τό σημεῖο πού τελείωνε ἡ τρύπα καί πέρα , ἡ βίδα ὑποχρεώθηκε νά εἰσχωρήση σέ ξὺλο ὄχι προτρυπημένο . Καί φυσικ΄'α αὐτό δέν ἄντεξε καί ἔσχισε . Ἀναγκαστικά θά τό μπαλώσω .

 

 

Μετά ἀσχολήθηκα μέ τό τορνίρισμα τῶν κλειδιῶν , ἀλλά ἐκεῖ τά βρῆμα σκοῦρα....κατέστεψα καί ἕνα . Ὁ λόγος εἶναι ὅτι , ἡ  ἀριστερή πλευρά τοῦ ξύλου , δέν ἀσφαλίζει καλά στήν κουκουβάγια ( ἔτσι νομίζω λέγεται ) τοῦ τόρνου . Θά κοιτάξω νά κάνω καμμιά μετατροπή σέ μηχανουργεῖο αὐτοῦ τοῦ ἐξαρτήματος , γιά νά μπορέσω νά τά κατασκευάσω .

 

 

Τό μόνο καλό εἶναι , ὅτι δέν ξεκολλοῦν τά τρία κομμάτια τοῦ κλειδιοῦ πού εἶναι κολλημένα μεταξύ τους . Στήν δεύτερη φωτογραφία , διακρίνεται λίγο τό κλειδί πού χάλασα .

Συνεχίζεται....

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Φίλοι καλημέρα !!!
Μετά ἀπό ἀρκετό καιρό ἀπουσίας , πού θά ἐξηγήσω τό γιατί , συνεχίζω τήν κατασκευή .

Ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο σταμάτησα , εἶναι ὅτι ἀπέτυχε ἡ κατασκευή τῶν κλειδιῶν μέ τά κολλημένα ξυλάκια , δύο κομμάτια ἐβένου καί στή μέση ἐλιά , γιατί , στήν ἀρχή μέν τορνιριζόντουσαν καλά , ἀλλά ὅταν τό ξῦλο γινόνταν λεπτότερο στή ( δεξιά ) μεριά τῆς πόντας , τότε ἄνοιγε . Ἐπίσης τό τορνάκι μου εἶχε πρόβλημα καί στίς δύο μεριές πού κρατοῦσε τό ξῦλο , στό τσόκ καί στήν πόντα , καί ἀναγκάστηκα νά τό ἀναβαθμίσω σέ μηχανουργεῖο .
Τελικά ἀποφάσισα νά κατασκευάσω τά ξύλινα κλειδιά ἀπό συμπαγές ξῦλο ἐβένου . Ἔλα ὅμως πού δέν εἶχα ἔβενο !!!
Γιά καλή μου τύχη , τίς μέρες ἐκεῖνες τῆς ἀπραξίας , τό ἠλεκτρονικό κατάστημα Maderas Barber , ἔβγαλε πρός πώληση κομμάτια ἐβένου , πολύ ταιριαστά σέ διαστασεις γιά τά κλειδιά πού ἤθελα , 12Χ3Χ1,8 ἑκ. , πρός 0,98 εὐρώ !!! Ἔτσι , γιά νά ἔχω γιά πάντα , παρήγγειλα 100 κομμάτια !!! Βέβαια , εἶναι ἀπό διάφορες ποιότητες , ἀλλά ἐκεῖ θά κολλήσω ;
Τέλος πάντων , ἔκαναν κι αὐτά καμμιά 15 -20 μέρες νά ἔρθουν , βάλε καί τήν ἐπισκευή τοῦ τόρνου , νά τό χασομέρι.....ἀλλά , τέλος καλό , ὅλα καλά !!!

Νἇτα λοιπόν τά 100 ἐβενάκια , κάθονται ἥσυχα - ἥσυχα στό κουτί τους , δεμένα ἀνά 25 , μαζί μέ 3 καπάκια κέδρου πού παρήγγειλα . Μόνο τά ἐβενάκια τῆς μιᾶς 25άδας ἦταν λίγο ἄτακτα , σπάσανε τά δεσμά τους στό δρόμο , τό ἄσπρο τσέρκι τους , καί μοῦ ἦρθαν διαλυμμένα !!! Χαλάλι τους !!!

 

 

 

Πάντως ἦταν πολύ προσεγμένα ἐβενάκια , βουτηγμένα σέ κερί κι ἀπό τίς δύο μεριές ὥστε νά μή κάνει ρωγμές τό σόκορο , τέλεια !!!

Ἄρχισα λοιπόν τή δουλειά . Ἀφοῦ ἔτριψα στό μικρό ταινιολειαντῆρα τά δύο σόκορα , χάραξα μέ τό μολύβι διαγωνίους σέ κάθε μιά ἀπ' τίς μικρές πλευρές γιά νά βρῶ τό κέντρο τοῦ παραλληλογράμμου , καί τρύπησα μέ τρυπάνι 3 χιλ. γιά νά εἰσχωρήσουν οἱ ἀπολήξεις τοῦ τσόκ καί τῆς πόντας τοῦ τόρνου :

 

 

Στήν ἀριστερή μεριά , γιά τό τσόκ , ἔγινε αὐτό τό ἐξάρτημα παρακάτω , γιά νά πιάνει μέν ἀπό τή μιά μεριά στό ὑπάρχον τσόκ , καί ἀπό τήν ἄλλη στήν τρύπα τῶν 3 χιλ. τοῦ ξύλου . Ἀλλά γιά νά μή γυρίζη τρελά τό ξῦλο , βιδώνω καί δύο λεπτές ξυλοβιδίτσες στό σόκορο , ἀφοῦ προτρυπήσω μέ λεπτό τρυπανάκι , ἀπό τίς δύο τρῦπες τοῦ ἐξαρτήματος :

 

 

Στή συνέχεια , ἀφοῦ βγάλω τό ἐξάρτημα ἀπ' τό ξῦλο , ἀφαιρῶ στήν κορδέλλα δύο κομμάτια ἀπό τό κομμάτι τοῦ ἐβένου , ἀπό ἐκεῖ ὅπου θά γίνη ὁ κῶνος τοῦ κλειδιοῦ , γιά νά μήν ἔχω πολύ τορνίρισμα :

 

Φαίνονται οἱ γραμμές , ὅπου θά κοπῆ , ἀλλά ξέχασα νά τό φωτογραφίσω μετά τό κόψιμο . Θά φανῆ ἀργότερα , ὅταν τό βάλω στόν τόρνο .

Συνεχίζεται.....