Μανο καθησα και μετρησα αυτο που ρωτας. Το παχος του καπακιου στην περιφερεια ειναι απο 2.45-2.8 χιλιοστα με τις πιο πολλες μετρησεις στο 2.5. Το φιλετο εχει υψος 1.8 χιλιοστα και το καπακι που μενει κατω 0.5-0.6 χιλιοστα (λιγο μου φαινεται).
ναι προφανώς κα εμένα λίγο μου φαίνεται. Με την ευκαιρία της συζήτησης άνοιξα κι εγώ δυο σκάφη 70-80s - χωρίς παραπέτια και τα δύο - και είδα περίπου τα ίδια : 5 περιμετρικά σειρήτια (φάρδος ~ 0,70*5 τα μ/α/μ/α/μ) + (ασπρο 2 χιλ.). Δεν μέτρησα βάθος, αλλά με το μάτι κάπου εκεί είναι (> 1,50 τα πέντε πρώτα). Εν τω μεταξύ το συνολικό τους φάρδος ξεπερνάει οριακά το πάχος του σκάφους (ντούγα+κολλάντζα) και το καπάκι στην ουσία "αιωρείται", χωρίς στιβαρή κόλληση περιμετρικά.
Τι να πω, ίσως ήταν διαδεδομένη πρακτική. Τα μπουζούκια παίζονταν, αλλά με άλλα, σημαντικότερα προβλήματα (τόξα τα μανίκια + παρμένα από τάκο και τα δύο). Και τα σκάφη είχαν προβλήματα, ξεκολλημένες ντούγες και κυρίως καθισμένα καπάκια - στην πραγματικότητα επίπεδα, χωρίς καμπύλη - αλλά δεν ξέρω αν ήταν εξαρχής έτσι (επίπεδα) ή κάθισαν με τα χρόνια. Επίσης δεν ξέρω αν τα βαθειά σειρήτια επηρέασαν σ' αυτό το "κάθισμα" - πάντα αν υποθέσουμε ότι όντως συνέβη.
Τέλος πάντων, και η δική μου άποψη είναι ότι δεν μπορεί το καπάκι περιμετρικά να στηρίζεται σε μισό χιλιοστό "ψωμί". Από την άλλη, αν το ζητούμενο είναι "να το φτάσεις σε όριο κατάρρευσης - αλλά χωρίς να καταρρέει", ίσως κάτι ήξεραν κι αυτοί. Φτηνοδουλειές και τουριστικά ή όχι, άντεξαν 40-50 χρόνια - έστω με παραμορφώσεις αλλά όχι οτι δεν παίζονταν όπως είπα, άλλοι ήταν οι λόγοι (μανίκια).
Μάλιστα ο ήχος ήταν αποδεκτός, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι βέννες στα καπάκια απέχουν 4-5-6 χιλιοστά ("τι ξύλο είναι αυτό μάστορα ?" - "πόρτα"). Δεν σκέφτηκα να βγάλω φωτογραφίες, αν το θυμηθώ σήμερα θα πάρω κανα δυο.
