Κουβέντα για το φινίρισμα οργάνων του "φτωχού και μόνου οργανοποιού"

[Silvestro]

για να μεινει το παρον θρεντ καθαρο, καποιες απο τις απαντησεις, μεταφερθηκαν στο μηνιατικο θρεντ.

Ερωτησεις-αποριες-διαλογος απο ολα τα μελη, σχετικα με το θεμα.

ευχαριστω.

[Stergios_lutherie]

Στέλιο, συμφωνώ κι εγώ να κρατηθεί το θέμα εστιασμένο στο φινίρισμα. Είναι πάντα ευπρόσδεκτες οι πλάκες αλλά ας διευκολύνουμε όποιον θα επισκέπτεται το θρεντ στο μέλλον.
Και όπως λέει και ο τίτλος, αναμένεται μεν "κουβέντα", ωστόσο εστιασμένη, ώστε κάποιος να βρίσκει τις σχετικές πληροφορίες χωρίς να χρειάζεται να ξεσκαρτάρει το "θόρυβο".

Ακονίστε λοιπόν τις γραφίδες σας και όπως προτείνει και ο Στέλιος ας προσθέσουνε κι άλλοι τη δική τους εμπειρία. Ένα φόρουμ είναι από τη φύση του συλλογικό.
 

[Silvestro]

Να κάνω μια ερώτηση, αντί για αυτό το ασταρι (Σίλερ) μπορεί να εφαρμοστεί ίσως κάποιο άλλο? Υπάρχει Σίλερ συμβατό με ακρυλικό βερνίκι ? (ακρυλικό Σίλερ δηλ)

[Stergios_lutherie]

Η δική μου εμπειρία με τα αστάρια (sanding sealer) είναι πως χρησιμοποιείς ό,τι θέλεις 

Έχω χρησιμοποιήσει κατά καιρούς sanding sealer γομαλάκας (με διαλύτη οινοπνευμα), ακρυλικό (με διαλύτη νερό), νιτροσελουλόζης (με διαλυτικό νίτρου), και τώρα τελευταία αυτό που χρησιμοποίησα στην κιθάρα #05 που είναι sanding sealer από φυσικές ρητίνες (με διαλύτη οινόπνευμα).

Για το βερνίκωμα χρησιμοποίησα κατά καιρούς: TruOil, finishing oil (Liberon), Rustins danish oil, ναυτικά βερνίκια με διαλύτη white spirit, και Clou 500 με διαλύτη νίτρου.

Σε όσους συνδιασμούς κι αν έκανα δεν παρατήρησα ποτέ κάποιο πρόβλημα πρόσφυσης του βερνικιού στο αστάρι προεργασίας. Αρκεί η επιφάνεια προεργασίας να ήταν εντελώς στεγνωμένη και ομοιογενώς τριμμένη με λεπτό λειαντικό (δηλαδή θολή) και όσο γίνεται καθαρή από λεπτή σκόνη.
 
Αλλά επιβαρυντικό ρόλο παίζει πιστεύω και το λίπος που προέρχεται από τα δάχτυλα και προκαλεί σχετικά αόρατες αλλά ύπουλες δαχτυλιές. Φρόντιζα λοιπόν πάντα να έχω φρεσκοπλυμένα χέρια όταν έπιανα το όργανο που ήταν τριμμένο και καθαρό, έτοιμο για βερνίκωμα, κι αν δεν ήμουνα και τόσο σίγουρος για την καθαρότητα της επιφάνειας, καθάριζα και μια τελευταία φορα με ζιπέλαιο (νάφθα) ή με καθαρή βενζίνη.

[ΚαΠα]

Στέργιε τι εννοείς ως ζιπέλαιο (νάφθα); Αυτό που βάζουμε στους αναπτήρες ή κάτι άλλο;

Μετά το τελικό τρίψιμο εγώ καθαρίζω το όργανο με white spirit.

[Stergios_lutherie]

Στέργιε τι εννοείς ως ζιπέλαιο (νάφθα); Αυτό που βάζουμε στους αναπτήρες ή κάτι άλλο;

Μετά το τελικό τρίψιμο εγώ καθαρίζω το όργανο με white spirit.

Ακριβώς, εννοώ το καύσιμο των αναπτήρων.
Και το white spirit πρέπει να κάνει (αφού άλλωστε το δοκίμασες) αλλά θα αργεί περισσότερο να στεγνώσει και, δεν ξέρω, κάπως το φοβάμαι ως πιο δραστικό. Ιδεοληψίες που έχουμε αυτοί οι οργανοποιοί! 

[Γρηγόρης Μαυρακης]

το οινόπνευμα που βάζουμε στο μείγμα της γομαλακας δεν κάνει?

[Stergios_lutherie]

το οινόπνευμα που βάζουμε στο μείγμα της γομαλακας δεν κάνει?

Γρηγόρη, το οινόπνευμα θα το απέφευγα, ειδικά αν ήταν να καθαρίσω την επιφάνεια ασταριού που το έχει σαν διαλυτικο.
Για τα καθαρίσματα στην οργανοποιία, η δική μου εμπειρία λέει ζιπέλαιο.

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Φίλε Στέργιε , σ' ευχαριστούμε για τόν κόπο σου , αλλά πιο πολύ για την διάθεσή σου να μάς.....ξεστραβώσης.....
Αυτή η προεργασία πού γράφεις , πώς την ζητάς ; Έχει όνομα μάρκα ; Και το βερνίκι στό μαύρο μπουκάλι που δείχνεις , υπάρχει στην Ελλάδα ;

[Stergios_lutherie]

Λάμπρο, το υλικό προεργασίας που χρησιμοποιώ το πήρα από έμπορο στο Βέλγιο. Πιθανόν να στέλνουν και στην Ελλάδα αλλά δεν ξέρω με τι όρους.
Εδώ σε συσκευασία κιλού: https://www.willyvanhoutte.com/fr/produits-de-traitement-du-bois/pretraitement/stabilisateur-et-bouche-pores-1000-ml-dm7038/?sp=iOxshoFgT6KRelz0oZ1SJSGNozSW399ovH01kXYeAamJvzCf8tFQUQ_3D_3D

Το σαιτ του κατασκευαστή είναι αυτό: https://www.drechselnundmehr.de/ .
Να και το προϊόν (σε συσκευασία μισού κιλού) https://www.drechselnundmehr.de/d-m-holz-festiger-500-ml/
αλλά αυτοί στέλνουν μόνο σε Γερμανία και Αυστρία.
Δε γνωρίζω αν εισάγεται στην Ελλάδα.

Ακολουθούν φωτο από τις ετικέτες μπρος-πίσω

[Stergios_lutherie]

Το βερνίκι της Minwax δεν το έχω βρεί στην Ελλάδα. Καλό προϊόν αλλά δεν θα το χαρακτήριζα και τέλειο. Στεγνώνει γρήγορα και τρίβεται πολύ βολικά αλλά δεν δουλεύεται και τόσο εύκολα όπως περιγράφεται παραπάνω και επιπλέον είναι ακριβό. Έχει και βεβαρημένο ενεργειακό αποτύπωμα γιατί έρχεται από την κείθε μεριά του Ατλαντικού. Προσωπικά είμαι σε αναζήτηση εναλλακτικής λύσης.

Ιδανικά θα έψαχνα υδατοδιαλυτό γυαλιστερό βερνίκι ναυτιλίας που να στεγνώνει γρήγορα και να τρίβεται εύκολα (georgalasg; εσύ που ασχολείσαι με τέτοια επιτυχία και με τα ναυπηγικά, έχεις να προτείνεις τίποτα;)

[Γρηγόρης Μαυρακης]

για ναυτιλιακές βαφές στον κ. Σακκαλη παρακαλώ!εμείς είμαστε ευχαριστημένοι με τα προϊόντα του!

[georgalasg]

Ε ότι πει ο Δημήτρης...
Μια φορά έχω χρησιμοποιήσει στην πρώτη βάρκα αλλά δε μπορώ να συγκρίνω με άλλα.καλο μου φάνηκε
Epifanes λεγότανε. Αλλά ήταν Πολυουρεθάνης δύο συστατικων. Όχι υδατοδιαλυτό. Σταγόνα και ευρω

[Silvestro]

 

https://dagiopoulos.gr/collections/marine-varnishes/products/itan-yate-uv-09

[sakkalis]

για ναυτιλιακές βαφές στον κ. Σακκαλη παρακαλώ!εμείς είμαστε ευχαριστημένοι με τα προϊόντα του!

για ναυτιλιακές βαφές στον κ. Σακκαλη παρακαλώ!εμείς είμαστε ευχαριστημένοι με τα προϊόντα του!

Τα βερνίκια για ναυτιλία προορίζονται είτε για πλοία (πιο χαμηλής ποιότητας και χωρίς ενδιαφέρον για εμάς) είτε για κότερα/θαλαμηγούς. Στην δεύτερη κατηγορία τα βερνίκια αυτά είναι γενικά σκληρά και δεν προορίζονται για τρίψιμο. Δεν υπάρχει τόσο απαιτητική προετοιμασία όσο προσπαθεί ο Στέργιος. Είναι άλλης λογικής.
Τα ναυτιλιακά είναι εμποτισμού (ενός συστατικού), βερνίκια επιχρίσματος ενός συστατικού (κυρίως αλκυδικά), επιχρίσματος 2 συστατικών (ακρυλικά 2Κ-πολυουρεθάνης κ.α.).
Τα εμποτισμού είναι κυριώς για deck (π.χ. κουβέρτα από teak) και δεν είναι τόσο γυαλιστερά. Βασική προϋπόθεση για τα ναυτιλιακά είναι η υψηλή αντοχή σε έκθεση σε ήλιο, νερό και αλάτι, χαρακτηριστικά που δεν χρειάζονται για τα μουσικά όργανα.
Έχω βάψει μία ηλεκτρική κιθάρα, μία resonator και έναν μπαγλαμά με βερνίκι αλκυδικό ναυτιλιακό. Το αποτέλεσμα δεν με ενθουσίασε. Δεν θα χρησιμοποιύσα πάντως τέτοια βερνίκια για καπάκι ακουστικού οργάνου παρά μόνο για ηλεκτρικά όργανα.
Πρόσφατα στην μετατροπή της ακουστικής από κελεμπέκι που παρουσίασα, (http://www.luthier.gr/index.php?topic=3980.45 ) χρησιμοποίησα ένα εποξικό βερνίκι σαν υπόστρωμα στον πολύ μαλακό κέδρο. Το συγκεκριμένο είναι βερνίκι πρόσφυσης για τσιμέντο  ή μέταλλο αλλά με μεγαλύτερη αραίωση λειτουργεί και για το ξύλο μια χαρά. Ομολογώ ότι για την δουλειά που το ήθελα λειτούργησε καλά. Στην ουσία το χρησιμοποίησα σαν σήλερ (αντί για σήλερ νίτρου για να πετύχω μεγαλύτερη σκληρότητα και μηχανική αντοχή) και για φινίρισμα εφάρμοσα λούστρο μπάλας. 

Μιας και το αναφέραμε τα υδατοδιάλυτα δεν έχουν ακόμα καθιερωθεί στην ναυτιλία καθώς έχουν πάρει εξαίρεση από τον κανονισμό για τα VOC (Οργανικές Πτητικές Ενώσεις  -αναφέρεται στους οργανικούς διαλύτες). Στην αυτοκινητοβιομηχανία τα υδατοδιάλυτα έχουν εδώ και καιρό μπει στο παιχνίδι μα με μικρότερο μέρος αγοράς προς το παρόν. Πάντως και στην αυτοκινητοβιομηχανία τα βερνίκια πια είναι όλα δυο συστατικών και προφανώς όχι εμποτισμού. Θα το πω και για αυτά, εξαιρετικά για ηλεκτρικά όργανα, δεν θα τα πρότεινα για ακουστικά όργανα παρά μόνο για το σκάφος και όχι το καπάκι. Βέβαια έχω δει και ακουστικά όργανα προοριζόμενα για βαρύ έργο (μαγαζί-πάλκο) με τέτοια βερνίκια που γαζώνανε αλλά η κουβέντα πάει αλλού. Εμείς εδώ ψειρίζουμε την μαϊμού για να πετύχουμε το άγιο δισκοπότηρο του τέλειου ήχου οπότε ας κρατήσουμε κάποια σταθερά για τα καπάκια, λέω εγώ.
Η Epifanes που ανέφερε ο Γιώργος είναι μια καλή μάρκα, παλιά, παραδοσιακή στον χώρο του κότερου μικρού βεληνεκούς. 

Και να συμπληρώσω ότι πάντα μιλάμε για ρίξιμο με πιστόλι αν θες να πετύχεις το πιο καλό αποτέλεσμα.