Αποκατάσταση παλιάς κλασσικής κιθάρας (Taymar)

[sakkalis]

Κατά το Πάσχα ένας φίλος μου έφερε μια κλασσική κιθάρα για επισκευή. Καθώς έτρεχα τα πρότζεκτ για την έκθεση, του είπα πως θα την πιάσω μετά την έκθεση. Λίγα λόγια για το όργανο. Ισπανική κιθάρα taymar κατασκευής 1982. Προσωπικά μου φαινόταν φθηνοκατασκευή έλα όμως που το φιλαράκι την εκτίμησε διαφορετικά.
Η κιθάρα ήρθε με μισοκολλημένη ταστιέρα και καβαλάρη ραγισμένο και μισοκολλημένο επίσης. Η ταστιέρα είχε κυρτώσει κατά πλάτος, κάτι που μπορεί να έγινε και από το γεγονός να έμεινε μισοκλλημένη για μεγάλο διάστημα. Ο φίλος μου ζήτησε να μην πειράξουμε όσο περισσότερο μπορούμε τα αυθεντικά μέρη, έτσι την ξεκίνησα σήμερα το πρωί.
Στο όργανο είχε μπει χέρι για επισκευή με κακά αποτελέσματα. Η ταστιέρα είχε κακοκολληθεί το ίδιο και ο καβαλάρης. Με πυρωμένη σπάτπουλα η ταστιέρα αφαιρέθηκε σχετικά εύκολα κάνοντας μικρή ζημιά στο μπράτσο. Το μπράτσο είναι ένα μαλακό μαόνι χωρίς κάποια κόντρα που δεν μου γεννά εμπιστοσύνη και καθώς οι κιθάρα ήρθε ναι μεν χωρίς σκεύρωμα αλλά και χωρίς χορδές οπότε δεν μπορώ να ξέρω τη συμπεριφορά του μπράτσου. Η πρώτη σκέψη είναι να βάλω μία κόντρα εσωτερικά ούτως ή άλλως αλλά προς το παρόν δεν θα το αναπτύσουμε ακόμα.
Ξηλώνοντας την ταστιέρα, επιβεβαιώθηκε η αρχική μου εντύπωση πως πρόκειται για φθηνοκατασκευή. Εκτός από το μαλακό μαόνι, ανακάλυψα πως και το καπάκι δεν είναι μασίφ. Έχει ένα λεπτό φύλλο καπακιού, λογικά κέδρος (πάνω σε κόντρα πλακέ; ή σε άλλο ξύλο). Προς το παρόν δεν το έψαξα. Αυτό όμως που με τρέλανε είναι πως βρήκα δύο μικρά καρφιά σκουριασμένα πέρα ως πέρα. Παρόλο που δεν νομίζω πως εξυπηρετούσαν κάτι, τα αντικατέστησα με μικρές καβίλιες.
Να αναφέρω πως η ταστιέρα ήταν ένα παλίσανδρος (όχι ισόβενος). Για να επαναφέρω την επιπεδότητα της, την έβρεξα πολύ καλά και την έσφιξα πάνω σε επίπεδη επιφάνεια (με την κορυφή της κύρτωσης προς τα επάνω). Το σφίξιμο έγινε σταδιακά καθώς τη ζέσταινα με το θερμοπίστολο. Αφού πήρε όλο το σφίξιμο, την ξανάβρεξα και την ξαναζέστανα με το θερμοπίστολο για να μπορέσει να κρατήσει τη σωστή θέση. Θα παραμείνει έτσι σφιγμένη για κάποιες μέρες για να δούμε αν θα επανέλθει. Αν όχι, θα αλλαχθεί. 

[Silvestro]

χαρα στο κουραγιο σου...
ουτε για το τζακι* δε κανει η ταϊμαρ...
κοντρα πλακε-τελευταια φλυδα ελατο-μη τριβεις πολυ θα γινει τρικολορε.
λουστρο 2 λιτρα πολυουρεθανέ.

μωρε τι της βρηκε της παλιόσαυρας ο φιλος σου... 


σκεψου ομως σοβαρα το ενδεχομενο, μετα νεας αυξησης του πετρελαιου....

[Γρηγόρης Μαυρακης]

Που και που περνουμε και κανένα καινούργιο όργανο!χαχαχα!για να δούμε τι μαγικά θα κάνεις..

[yiannis]

Φήμες λένε πως η Taymar  είναι η συνεργασία των Tay(lor) - Mar(tin) για την προσέγγιση της ισπανικής αγοράς  (αλλιευμένο απο το ιντερνετ)

https://www.acousticguitarforum.com/forums/showthread.php?t=88880

καλή δύναμη Δημήτρη! Εχει πολλή δουλειά!

[sakkalis]

Στην ετικέτα βράφει σαν κατασκευαστές τους Jose L., Salvator Tatay Marti.
Ο φίλος την αγόρασε σε αυτήν την κατάσταση από κάποιον που πουλάει διαδικτυακά παλιά όργανα και εξαρτήματα οργάνων (εδώ στην Ελλάδα).
Θεώρησε ότι έχει ενδιαφέρον, πιθαναλογώ γιατί χτυπώντας το καπάκι έχει όντως δυνατό ήχο και φαίνεται να συντονίζεται έντονα.
Έχω κάμερα ενδοσκόπησης και πριν ασχοληθώ με τον καβαλάρη θα ρίξω και μια ματιά εσωτερικά για να αποφασίσω πως θα προχωρήσω με την αποκατάσταση. Εν τω μεταξύ δεν ανέφερα πως στην πλάτη έχω σπασμένα λούστρα (χοντρό σκληρό βερνίκι λογικά πολυουερθανικά όπως λέει και ο Στέλιος). Δεν πιστέυω πως αξίζει τον κόπο το όργανο αλλά το κάνω για την εμπειρία, έτσι σαν άσκηση.

[Silvestro]

ειναι για

 

[sakkalis]

Είπαμε, η επισκευή αυτή γίνεται για την εμπειρία και ψυχοθεραπεία.
Πριν προχωρήσω στην αποκατάσταση μπράτσου ταστιέρας είπα να σιγουρευτώ ότι είναι εντάξει από εσωτερικά κολλήματα τα καμάρια και να δω την γενική κατάσταση μιας και μου ακόγονταν ένα τρίξιμο που μου έκανε για ξεκόλλητο καμάρι. Η επιθεώρηση επιβεβαίωσε τελικά ένα καμάρι ξεκολλημένο στην άκρη. Μαζεύεται το κάμάρι δεν είναι τίποτα, όμως η γενική επιθώρηση έδειξε την όλη κακή κατασκευή. Καμάρια με κόψιμο κακό, κόλλες ξέχειλες γύρω γύρω, τάκος με ρόζο.. Ντάξει, για το τζάκι είναι δεν αντιλέγω όμως είπα να την φτιάξω. Είπα και του φίλου τα καθέκαστα και του πρότεινα να την κρατήσει για κανά πάιξιμο στην παραλία γύρω από την φωτιά και άμα δεν βρίσκει ξύλα για την φωτιά την ρίχνει και αυτήν μέσα.
Δείτε και 3 βιντεάκια έτσι για του λόγου το αληθές.


https://www.youtube.com/watch?v=W28gJKPFw2c
https://www.youtube.com/watch?v=BkBmUz7tlIM
https://www.youtube.com/watch?v=VJ3bJsrr0Aw
Φαίνεται και το καμάρι που κουνιέται καθώς από έξω πατάω το καπάκι. 
Στο τέλος του πρώτου βίντεο φαίνται και το καπάκι που είναι κόντρα πλακέ.
Μου αρέσει που την υπέγραψε και την ονομάτησε κιόλας και guitarra de concierto, τρομάρα του.

[Silvestro]

θα εγχυσεις κολλα στο καμαρι με πιπετα, θα την αφησεις πλαγια να εισχωρησει, και θα βαλεις με το χερι ξυλινο αποστατη (μεγαλυτερο κατα 4 χιλ αποσταση πλατης-καμαριου να κανει κοντρα) ,

μετα πρεπει να βαλει το χερι του ο Νασαναψο Τογκαζακης.
ξερεις, αυτον τονε γιαπονεζοκρητικατση...

[sakkalis]

Και η επισκευή προχωράει. Αφού δεν έχω εμπιστοσύνη στο μαόνι του μπράτσου, ξεκόλλαγε κομμάτια μαζί με την ταστιέρα, προχώρησα να βάλω και μία κόντρα. Πήρα δυο φύλλα παλίσανδρο συνολικού πάχους 6.8 χιλιοστων. Έσκαψα ένα κανάλι βάθους περίπου 10 χιλιοστών για να εμφυτεύσω την κόντρα. Καθώς βαρέθηκα να φτιάξω οδηγούς το καναλι βγήκε φαρδύτερο σε μερικά σημεία, οπότε η χρήση εποξικής κόλλας ήταν μονόδρομος για να γεμίσουν τα τυχόν κενά. Και οι δυο κόντρες κολλήθηκαν μεταξύ τους επίσης με εποξική. Η κόλλα χρησιμοποιήθηκε και σαν στόκος σε κάποια βαθουλώματα που έγιναν και σε άλλα σημεία εκτός καναλιού στο μαόνι, για επιπεδοποιηθεί τελείως και να κολληθει σωστά η ταστιέρα.
Η κόντρα ήταν ψηλότερη και αφού στέγνωσαν οι κόλλες ξυρίστηκε το πλεονάζον μέρος. Κάποια μικρά κενά από τυχόν φυσαλίδες γεμίστηκαν με κυανοακρυλική και σκόνη ξύλου.
Τρίφτηκε και επιπεδοποιηθήκε το μπράτσο. Η ταστιέρα μετά από δυο εβομάδες στην πρέσσα επανήλθε σχεδόν 100%. Κάποια πολύ μικρή απόκλιση, πιστεύω πως θα έρθει με το τρίψιμο των τάστων. Κολλήθηκε λοιπόν η ίδια ταστιέρα με τα παλιά τάστα της. Αναμονή να στεγνώσουν οι κόλλες και πάμε για το κόλλημα του καμαριού και την επισκευή της γέφυρας που πρέπει να ξεκολληθεί και να ξανακολληθεί σωστά.

[sakkalis]

Ασκήσεις για ψυχωτικούς.
Ο καβαλάρης ξεκολλήθηκε. Δυστυχώς ήτανε ξεκολλημένος και ξανακολλημένος με κάποια κόλλα (εποξική μάλλον), που για να ξεκολλήσει έκαψα υποχρωτικά με το τη σπάτουλα το καπάκι σε ένα σημείο.
Όταν ξεκολλήθηκε η κατάσταση ήταν αποκαρδιωτική. Από το κόντρα πλακέ είχε τοπικά ξεκολλήσει το φύλλο του κέδρου και έιχε λακούβες και κόλλες σκληρές διάφανες (μάλλον η εποξική που λέγαμε). Σε κάποιες λακούβες είχε ξεκολλήσει και ο λευκός καπλαμάς του κόντρα πλακέ. Αποφασίστηκε να επιπεδοποιηθεί το κόμμάτι αυτό και να μεγαλώσει η επιφάνεια της γέφυρας. Μετά την επιπεδοποίηση το καπάκι λέπτυνε αρκετά (βάθυνε περίπου ένα χιλιοστό) οπότε έπρεπε κάπως να διορθωθεί η ζημιά.
Αποφάσισα να μην αλλάξω την  ταλαιπωρημένη γέφυρα αλλά να την αποκαταστήσω. Η γέφυρα (φτιαγμένη από βέγκε) ήταν σπασμένη και το κομμάτι ήταν κολλημένο με την ίδια κόλλα που αναφέραμε. Κόπηκε το σπασμένο κομμάτι και προστέθηκε ένα άλλο από παλίσανδρο. επιπεδοποιήθηκε από κάτω και προστέθηκε ένα ακόμα κομμάτι παλίσανδρος καθώς έπρεπε να ψηλώσει λίγο ακόμα καθώς βάθυνε το σημείο κολλήματος.
Αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθεί μία ισχυρή κόλλα πολυουρεθάνης. Καθώς το κόντρα πλακέ είχε λεπτύνει αρκετά, έβαλα και δύο βίδες στα φτερά του καβαλάρη για μεγαλύτερη ασφάλεια. Καλυφθηκαν με dot  abalon. Η επιφάνεια κόλλησης μεγάλωσε περίπου 6 χιλιοστά προς τα πίσω και από 2 χιλιοστά στις άκρες. Στο πίσω μέρος προστέθηκε ένα επιπλέον κομμάτι παλίσανδρος που κολλήθηκε μετά την κόλληση του καβαλάρη σφηνωτά στο κενό που είχε μείνει με χρήση εποξικής αυτήν την φορά.
Όπως είπαμε το καπάκι δεν είναι μασίφ. Πρόκειται για κάποιο είδος κόντρα πλακέ που στην πανω μεριά φέρει έναν λεπτό καπλάμά κέδρο. Για τον λόγο αυτό κόβοντας το για να σκαφτεί ο χώρος κόλλησης πέταγε κομμάτια που δυστυχώς οπτικά δεν γίνεται να αποκατασταθούν γιατί τρίβοντας το θα έβγαινε το κόντρα πλακέ.
Η κιθάρα ήταν βαμμένη με βερνίκι πολυουρεθάνης σε πολύ μεγάλο πάχος. Απελπιστικά μεγάλο πάχος. Υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να το αφαιρεέσω και να ξαναπεραστεί νέο σωστό βερνίκι αλλά δεν μπορούσε για το φόβο του ξετρυπήματος. Έτσι όλη η κιθάρα περάστηκε με 320-400 γυαλόχαρτο και περάστηκε λούστρο μπάλας όχι με το καλύτερο αποτέλεσμα αλλά όχι και χάλια για αυτό το όργανο.
Η ταστιέρα καθώς και τα ταστα ήταν και περασμένη με κάποιο βερνίκι. Ξύστηκε με ξυράφι και εμφανίστηκε ένα εμφανίσμος παλίσνδρος (δυστυχώς όχι ισόβενος όπως αναφέραμε σε προηγούμενο ποστ). Περάστηκε μετά με 400 γυαλόχαρτο. Τα τάστα δεν αλλάχθηκαν, απλά τρίφτηκαν. Ένα τάστο που είχε σηκωθεί λιγάκι στα μπάσα, σταθεροποιήθηκε με κυανοκρυλική και σφίξιμο.
Μια αβαρία στην πλάτη για να επιδιορθωθεί έπρεπε κανονικά να φύγει όλο το βερνίκι πράγμα που δεν γινότανε. Τρίφτηκε τοπικά, βάφτηκε με μαρκαδόρο αποκατάστασης χρώματος και βερνικώθηκε. Φαίνεται βέβαια αλλά σίγουρα καλύτερα από πριν.
Τα κλειδιά αλλάχθηκαν με καινούργια (φτηνιάρικα) που μου έφερε ο φίλος. Μου έφερε επίσης και κόκκαλα (πλαστικά) τα οποία προασαρμόστηκαν και σεταρίστηκαν. Περάστηκαν χορδές (από lidl).
Η ταστιέρα περάστηκε lemon oil που δεν είχε προλάβει να απορροφηθεί όταν έβγαλα την φωτογραφία.
Τελικές παρατηρήσεις.
Όλες οι εργασίες γίνανε με το σκεπτικό να χρησιμοποιηθούν τα υπάρχοντα εξαρτήματα μιας και το όργανο δεν άξιζε.
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, ο ήχος της κιθάρας δεν ήταν άσχημος και η ένταση του αρκετά καλή. Το τελικό action ικανοποιητικό. Με λίγα λόγια έχουμε ένα όργανο που δεν έχεις ιδιαίτερες απαιτήσεις, μπορεία όμως να βγάλεις την μπουγάδα στις δύσκολες καταστάσεις (παραλία, ταβέρνες κ.ο.κ). Η όλη επισκευή είχε πλάκα και ήταν καλή εμπειρία για μια μελλοντική επισκευή σε ένα πιο σοβαρό όργανο.

[Popeye]

Μπράβο Δημήτρη!!! και όπως είπες σε επόμενη πιο σοβαρό όργανο που χρήζει επισκευής θα είσαι πιο δυνατός και σίγουρος.