Φίλε Μιχάλη,
κατ' αρχάς το μήκος των 50 εκ. σε περιορίζει σε ντούγιες για μικρά σκάφη όπως τζουρά, μπαγλαμά, μαντολίνο κλπ.
Κόπηκε σε όχι τόσο κατάλληλη εποχή και καλό θα ήταν να ήταν ένα κομμάτι του ενός μέτρου.
Τώρα όσον αφορά το στέγνωμα υπάρχουν αρκετοί τρόποι. Αυτός που είναι πιο προσιτός σ' εμάς είναι η αποθήκευση του ξύλου σε ένα δροσερό, στεγνό και αεριζόμενο υπόγειο ή έστω κάπου που να μην το χτυπάει αμέσως ο ήλιος.
Μπορείς να καλύψεις τα σόκορα (τις τομές) με λιωμένη παραφίνη (άσπρο κερί κοινώς σπαρματσέτο) ώστε να αποφύγεις το δυνατό μεγάλα σκασίματα λόγω του μικρού μήκους των κορμών.
Επίσης για να αποφύγεις καταστροφή (μικρή ή μεγάλη) του ξύλου από ξυλοφάγα παράσιτα ή μύκητες μπορείς ή να το αποφλοιώσεις ή να το ψεκάσεις καλώς με πυκνό διάλυμα 15% βορδιγάλειου πολτού (γαλαζόπετρας εξουδετερωμένης με ασβέστη, δε θα σου συνιστούσα κάποιο άλλο χημικό εντομοκτόνο έστω και αν κάνει αποτελεσματικότερη δουλειά).
Μια ημιπεριστροφή μηνιαίως ώστε να αερίζεται ομοιομόρφως όλος ο κορμός δεν είναι κακό.
Αναμονή και υπομονή για κανα δυο τρία χρόνια και είσαι έτοιμος.
