ευχαριστώ όλους για τα σχόλιά σας! η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε πάρα πολύ κι εμένα αυτό το οργανάκι, το είδα και σαν "εισαγωγή" στην κιθάρα και είχε ενδιαφέρον σε πολλά σημεία
Μπράβο βρε Μάνο, το 'πες και το'κανες... Θυμάμαι ότι ήθελες εδώ και πολύ καιρό να ασχοληθείς με την κατασκευή γιουκαλίλι αλλά προφανώς η αγαπή για τον μπαγλαμά παρέμεινε. Η εκτέλεση, όπως πάντα, άψογη ο δε ήχος μου μοιάζει για "κάτι ανάμεσα" δηλ. γιουκαλίλι μεν αλλά με μια μικρή αλλά υπολογίσιμη χρειά μπαγλαμά, μάλλον λόγω κουρδίσματος. Προσωπικά μου άρεσε ιδιαίτερα!!!
Και πάλι μπράβο,
Πασχάλη να βρεθούμε. Το έπιασες ακριβώς αν και δεν ακούγεται στο βίνεο καλά, αυτό το "κάτι ανάμεσα" είναι έντονο και πολύ ενδιαφέρον.
Μάνο μπράβο πολύ ωραίο το μπγλαμιλί, όπως πάντα άψογη δουλειά σου και καλαίσθητη και ωραίος ήχος, όμως θα ήθελα να μου λύσης μια απορία γιατι τρίβεις την γωνία του σκαψίματος με το φελλό, νομίζω πως αυτό δεν ειναι σωστό διότι εκεί πρέπει να έχουμε όσο το δυνατόν τέλεια εφαρμογή με την φιγούρα, τρίβοντας "σπάμε" την γωνία με αποτέλεσμα μετά να πρέπει να στοκάρουμε έστω και αν ειναι λίγο, μην με παρεξηγήσεις, δεν θελω να πω πως δεν κανεις σωστά την δουλεία σου μπορή εγώ να μην κάνω σωστά την δική μου, γι' αυτό ρωτώ
Κώστα τι να παρεξηγήσω - καλά τα λες, απλώς με ένα χέρι να κρατάω τον φελλό και με το άλλο τη μηχανή για τη φωτογραφία, κάτι θα στράβωνε. Στράβωσε ο φελλός. Υποτίθεται ότι ο πάτος του φελλού πατάει κάτω και το γιαλόχαρτο παίρνει τα "μαλλιά" που αφήνει το κοπτικό.
Πάντως το έχω κάνει και με κλίση και πάλι δε χρειάστηκε στοκάρισμα (στο δεύτερο μπουζούκι με το κέδρινο καπάκι). Εξαρτάται τι μέθοδο έχεις. Η δική μου (δεν ξέρω αν αυτή είναι η "επικρατούσα" ή "σωστή") είναι ότι το σχέδιο της φιγούρας ουσιαστικά το κάνει το σκάψιμο στο καπάκι - όχι ο καπλαμάς. Ο καπλαμάς (ή ασετόπαστα) περισσεύει και όταν τριφτεί και κατέβει στο ύψος του καπακιού τα δυο υλικά "φιλάνε" και σχηματίζουν μια γραμμή. Το ζήτημα είναι να κάνεις τα σόκορα με τέτοιο τρόπο που σε κάποιο βάθος να "φιλήσουν". Αυτό γίνεται είτε με 90° γωνία είτε με άλλη, όπως βολεύει στον καθένα.
Επαναλαμβάνω, καλά τα λες, η "αρχή" νομίζω ότι είναι το σόκορο του καπακιού να είναι κάθετο.
Summertime απο μπαγλαμίλι πρωτη φορά ακούω βρε μπαγάσα μ έφτιαξες παρ ολίγο να βγει και η janis να το συνεχίσει 
Πολυ ωραία κατασκευή αν και στις φωτο φαίνεται μεγαλύτερο!
Manos Baglamele Blues
.
εσένα είχα στο μυαλό μου κι έβαλα τη γυναίκα μου να μου βρει το summertime που λίγο πολύ ήξερα τη μελωδία (παίζει σαξόφωνο κι έχει παρτιτούρες, αλλά εγώ δεν ξέρω να διαβάζω) και να μου πει τι σ&**&%^%$$ συγχορδίες βάζουνε .... ζηλεύω πάρα πολύ, αν είχα κι άλλη ζωή θα μάθαινα blues ή jazz κιθάρα, τώρα "δεν προκάνω"...
μανο ειναι εξαιρετικη η κατασκευη που εκανες, προσεγμενη σε ολες της τις λεπτομερειες, και πολυ ομορφη, οπως και το παιξιμο!
πολλα μπραβο...
τα δε κλειδια ειναι απο μπαγλαμα; μια αναζητηση που εκανα προ εβδομαδος βρηκα μονο τα κλασικα ασημενια των 5 ευρο περιπου, παντου... (τιμη;)
Στέλιο τα κλειδιά είναι grover, τέτοια βάζω σε πιο "καλά" όργανα, αν δεις και σε κάποιους "καλούς" μπαγλαμάδες αυτά έχω. Τα παίρνω από τον Μαυρομουστάκη. Υπάρχουν για διάφορα όργανα σε διάφορους συνδυασμούς (εκτός από αποστάσεις αξόνων, το καλό είναι ότι όλα τα μέρη αλλάζουν μεταξύ τους
και το σύνολο παραμένει αξιόπιστο, π.χ. τα πλήκτρα είναι με βίδες και αλλάζουν, μπορείς επίσης να κάνεις συνδυασμούς με τα αξονάκια ανάλογα τον καράολα - headstock, αν είναι "παρδοσιακός", ή θες με την τρύπα στη μέση κτλ κτλ). Τιμές από 16 - 25 Ε (μέχρι εκεί έφτασα εγώ για μια κλασική κιθάρα με κλειδιά με μέταλλο "πεπαλαιωμένο", έχει και πιο καλά και βέβαια ακριβότερα).
