από τα λίγα που (θεωρητικά) ξέρω:
για κόντρα χρησιμοποιείται συνήθως ένα μεγαλύτερης πυκνότητας ξύλο, με φειδώ για λόγους βάρους (αλλιώς θα βάζαμε σε όλο το μανίκι).
Βρέθηκα σε παρόμοια θέση (με τα ίδια περίπου διαθέσιμα), και μεταφέρω τα λεγόμενα επαγγελματιών οργανοποιών:
δεν συνιστώνται η καρυδιά και η οξιά λόγω τάσεων σκεβρώματος. Ο ένας χρησιμοποιεί καρυδιά μόνο σε μπαγλαμάδες μικρής κλίμακας και με προσεκτική επιλογή κατεύθυνσης νερών. Ο ίδιος απέκλεισε και το ιρόκο, αν και απ' ό,τι ξέρω είναι ένα είδος μαονιού που γεςνικά χρησιμοποιείται σε μάνικα (κιθάρας σίγουρα). Οι άλλοι δεν είχαν άποψη (ειδικά για το ιρόκο).
Επομένως απομένει η δρυς, για την οποία δυστυχώς δεν έχω περισσότερες γνώσεις, και αν και λίγο βαρειά μου φαίνεται καλή επιλογή από στιβαρότητα - δεν ξέρω όμως για πιθανά σκεβρώματα.
......
από την άλλη, άλλος επαγγελματίας είναι της (μάλλον ακραίας) άποψης πως ό,τι και να βάλεις για κόντρα δεν έχει σημασία, μιας και οι κολλήσεις και όχι τα ξύλα είναι που εξασφαλίζουν την ακαμψία στην μια διεύθυνση (παράλληλα στο καπάκι) και τα τάστα ανάλογα με το πάχος τους στην άλλη (κάθετα στο καπάκι).
.....
Από κόντρες που έχω χρησιμοποιήσει εγώ (καστανιά, βένγκε, σφεντάμι, παλίσανδρο) πιο πολύ με ικανοποίησε ο παλίσανδρος - μόνος του ή με σφεντάμι.
