Μην τρελαίνεστε!
δε γνωρίζω το μάστορα αλλά απαντώ:
ο έβενος δεν είναι απαραίτητα μαύρος, η πολύ καλή ποιότητα είναι μασιφ μαύρο χρώμα (είναι το εσωτερικό του κορμού). Πολλοί λοιπόν έβαφαν τις ταστιέρες για εμάς τους άσχετους

ή για να μας πουλήσουν ΑΑΑ ποιότητα
από όσες ταστιέρες χρησιμοποίησα, η μόνη ακλόνητη είναι οξιά ξηραντηρίου, ούτε έβενος, ούτε τριανταφυλλιά, ούτε παλίσανδρος. Αν σου έλεγε ο μάστορας για οξιά δε θα το δεχόσουν με τίποτα. Πολλοί ακόμα και σήμερα σε πανάκριβα όργανα βάφουν με ειδικά λάδια εμποτισμού κατάμαυρες ταστιέρες
Το κάψιμο συνηθιζόταν πίσω από τον καβαλάρη από όλους τους παλιούς μαστόρους
Τα καδρόνια κλπ είναι προφανώς τεχνική του μάστορα
Για να καταλήξω: αν κάποιος σου πετύχει τον ήχο που θέλεις τότε τι σε νοιάζει τι χρησιμοποίησε ως υλικά και τι κόλπα βρήκε για να το πετύχει? Μακάρι να πετυχαίναμε και εμείς τον ήχο των παλιών οργάνων.
Τελευταίο: οι παλαιοί με πενιχρά μέσα κατάφεραν και έφτιαξαν οργανάρες. Εμείς με πριονάκια dojuki, με ανθρακονήματα και της παναγιάς τα μάτια καταφέρνουμε συνήθως όργανα τοξοβολίας... Υπήρχαν και υπάρχουν αρκετά μυστικά που δε μπορούμε όσο και να προσπαθούμε να τα ανακαλύψουμε. Όσα σύγχρονα μέσα και να έχουμε , δε μπορούμε έτσι με τη μία να αποκτήσουμε την εμπειρία ενός μάστορα που έφτιαξε 1000 όργανα
αυτά