Σωστός ο Χρήστος!
Το εξηγώ κι εγώ πιο εύκολα:
έστω ότι ο μπαγλαμάς σπάει τη χορδή στο Ντο και κάτι. Άρα μέχρι το ντο είμαστε εντάξει.
Αν έχουμε περάσει τάστα, τότε στο 2ο έχουμε το επιθυμητό ρε. Αυτή είναι και η λειτουργία του καποτάστου της κιθάρας. Θα βάζαμε εδώ το καποτάστο, η τάση θα ήταν ίδια και θα παίζαμε σε κούρδισμα ρε λα ρε.
Ας υποθέσουμε τώρα ότι βάζουμε το καποτάστο στο 12+2 = 14ο τάστο. Τότε έχουμε οκτάβα ρε, δηλαδή ένα όργανο που παίζει πάρα πολύ ψηλότερα, με μικρό μήκος χορδής και ίδιες τάσεις. Δηλαδή και στα 3 πειράματα έχουμε ίδια τάση.
Εξ άλλου αυτό που αλλάζει είναι η συχνότητα της παλλόμενης χορδής, του λειτουργικού μέρους της, που προφανώς εξαρτάται αντιστρόφως ανάλογα από το ελεύθερο μήκος χορδής. Το υπόλοιπο μήκος χορδής πρακτικά δεν παίζει ρόλο. Αν το ψάξεις με φυσική κλπ ίσως να συμβάλει ελάχιστα, αλλά αυτά περί δεν κόβουν τις χορδές, αναπτήρες κλπ είναι απλά μυθεύματα.
Αν λοιπόν πρόκειται για καλό παίχτη, δε θα κοιτάζει καν στα σημαδάκια, δε χρειάζονται σημαδάκια στην ταστιέρα. Αφαίρεσέ τα και κάνε αυτό το απλό. Αλλιώς, μάθε να παίζεις όλα τα κομμάτια από μι και κούρδιζέ τον ντο σολ ντο (στην ορχήστρα όλοι θα ακούγονται πχ σε ρε κούρδισμα).
τελευταίες λύσεις: αφαίρεσε την ταστιέρα ή αφαίρεσε τα τάστα, βάλε εποξική με πριονίδι ανάμεσα στις χαρακιές, ξαναχάραξε σε νέα πιο μικρή κλίμακα (μετακινώντας και τον καβαλάρη πιο μπροστά) ή σφάξε το μπράτσο και ξανακόλησέ το
