Κώστα, θα πω κι εγώ τη γνώμη μου.
Ως γνωστόν τα σκληρά και βαριά ξύλα είναι αυτά που επηρεάζονται περισσότερο απ' την υγρασία. Γι' αυτό πιστεύω ότι όπως λέει και ο Κώστας παραπάνω πάχος ταστιέρας 9 χιλ. είναι πολύ. Για το λόγο αυτό το χειμώνα σου παίρνει προς τα πίσω.
Πιστεύω λοιπόν ότι όλες οι επισκευές που έκανες έγιναν με ταστιέρα που είχε αρκετή υγρασία και για το λόγο αυτό μόλις στέγνωνε ξαναερχόταν μπροστά.
Γνώμη μου είναι να επιχειρήσεις να επισκευάσεις την ταστιέρα αφού πρώτα τη στεγνώσεις εντελώς. Μια πρώτη σκέψη είναι να την αφήσεις να τη χτυπήσει ο καλοκαιρινός ήλιος έχοντας όμως το υπόλοιπο μπουζούκι σε σκιά. Θα έρθει πολύ περισσότερο μπροστά αλλά πλέον θα ξέρεις ότι ότι πήρε, πήρε.
Με την ευκαιρία θα ήθελα να καταθέσω και μια παρατήρησή μου σε κάποια μπουζούκια που στέκονται "ντούρα" σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Έχουν μάνικο από σκέτο φλαμούρι λίγο πιο χοντρό απ' το συνηθισμένο (κανα δυο χιλιοστά), χωρίς κόντρες και ταστιέρα όχι απαραιτήτως εβένινη (βέγγε, παλλίσανδρο) αλλά όχι παχύτερη από 5-7 χιλιοστά σ' όλο το μήκος της.
Δεν ξέρω αν η παρατήρησή μου αυτή εξηγείται απ' αυτό το γεγονός αλλά το έχω δει σε τρία-τέσσερα μπουζούκια (ένα απ' αυτά και το δανεικό, το δικό μου) και με παραξένεψε.