τώρα ρε παιδιά δεν αντέχω να μην σχολιάσω τις "οδηγίες" του κατασκευαστή (από άλλο θέμα) κι αφού ο τίτλος είναι "φωτογραφίες και βίντεο από εργαστήρια", έ, βάζω αυτουνού το εργαστήριο:
"Θα ήθελα να σας εξηγήσω γιατί είναι ανθεκτικό ένα μουσικό όργανο της δικής μου κατασκευής.
Ο κύριος λόγος είναι ότι έχετε το πλεονέκτημα να το ξεκουρδίζετε, κάτι που είναι αδύνατο με τα μουσικά όργανα άλλων κατασκευαστών."
όλοι οι άλλοι τα πουλάνε "φιξ", κούρδισμα μόνο στο εργαστήριο, λίστα αναμονής, κόστος από 15 ευρώ
"Εδώ να κάνω μια μικρή παρένθεση και να σας πω ότι τα μουσικά όργανα άλλων κατασκευαστών έχουν ταστιέρα από σκληρά ξύλα όπως έβενο, βέγκε και παλίσαντρο"
καταρχάς λείπει η λέξη "όλων" (των "άλλων κατασκευαστών" - που έχουν ταστιέρα από σκληρά ξύλα, σα δε ντρέπονται). Το τμήμα Έρευνας και Ανάπτυξης φαντάζομαι ότι κάνει πειράματα με αφρολέξ, καουτσούκ και αφρό πολυουρεθάνης.
"Εάν χαλαρώσουμε τις χορδές για να ξεκουραστεί το ξύλο, τότε η ταστιέρα μετακινείται προς τα πίσω και έχουμε ταστάρισμα και δεν μπορεί να επανέλθει με το κούρδιζα. Έτσι θα αναγκαστείτε να επισκεφτείτε τεχνίτη."
Κι αυτό βέβαια συμβαίνει στα όργανα των "άλλων". Είπαμε, το κούρδισμα ως γνωστόν γίνεται μόνο στο εργαστήριο. Άμα ξεκουρδιστεί, τη γ#μ¨ησαμε. Για όποιον έχει το κακό συνήθειο να κουρδίζει πριν παίξει, έχω έναν καλό γιατρό να πάει να το δει αυτό το θέμα πριν εθιστεί και θέλει κάθε τρεις και λίγο κούρδισμα.
"Λοιπόν, όταν το μουσικό όργανο είναι συνεχώς κουρδισμένο, το σημείο σύνδεσης δεν αντέχει και κάθε έξι μήνες πρέπει να χαμηλώνετε τον καβαλάρη με αποτέλεσμα ο καβαλάρης να δίνει λιγότερη πίεση, λιγότερες δονήσεις, χαμηλότερο ήχο".
είναι γνωστό ότι στα όργανα των "άλλων" σε τρία χρόνια πρέπει να πας στο εργαστήριο να βάλει ο μάστορας τον καβαλάρη κάτω απ΄το καπάκι, και σε δέκα χρόνια έχει φτάσει πίσω από το σκάφος . Τότε αρχίζει να ενοχλεί λίγο στο παίξιμο γιατί σε ξύνει στην κοιλιά και το χέρι σου πρέπει να χωράει μέσα απ' την τρύπα για να βρίσκεις τις χορδές (πάλι στο μάστορα να την ανοίξει δηλαδή), αλλά τι να κάνουμε.
