Η Πύλη των Ελλήνων Οργανοποιών
Παρουσίαση Οργάνων => Παρουσίαση κατασκευών => Μήνυμα ξεκίνησε από: Μάνος Τουρπάλης στις Μαΐου 08, 2018, 09:27:18 πμ
-
Αποφάσισα να φτιάξω μια ακουστική lap steel guitar – που λόγω σχήματος (*) και ονόματος αμέσως προκάλεσε την αντίδρασή μου: Ντουλάπ στυλ γκιτάρ (σαν Τούρκικη βρισιά δεν ακούγεται ?). Την φτιάχνω για έναν φίλο που ψάχνεται με Χαβάγιες (Ελληνικό ρεπερτόριο), κι ίσως κάποτε ακολουθήσει και μια κανονική Χαβάγια.
[ You are not allowed to view attachments ]
(*) κάποιος κακεντρεχής (στο διαδίκτυο) την χαρακτήρισε «φέρετρο για γάτες». Η αλήθεια είναι ότι μοιάζει περισσότερο με θήκη βιολιού (χωρίς το βιολί μέσα). Κάπου κάπου μου περνάει απ’ το μυαλό να της βάλω κι ένα χερούλι στο πλάϊ.
Πριν προχωρήσω με την κατασκευή, θα κάνω μια ιστορική / αρχειακή παρένθεση με το υλικό που βρήκα. Αφενός γιατί μου φάνηκε ενδιαφέρον, αφετέρου για να καταλάβει κανείς τις αλληλεπιδράσεις και γιατί επέλεξα αυτήν την κατασκευή. Αντίθετα με ό,τι συμβαίνει συνήθως, ο πρόγονος της ακουστικής lap steel είναι η ηλεκτρική lap steel και ο πρόγονος αυτής η Χαβάγια. Αρχίζω λοιπόν απ’ τις Χαβάγιες.
-
HAWAIIANS (Χαβάγιες)
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Η Χαβάγια (Hawaiian) αρχικά δεν είχε σχέση με την Χαβάη παρά μόνο στο υλικό κατασκευής. Τις πρώτες τέτοιες κιθάρες τις έφτιαξε ένας Σκανδιναβός μετανάστης (Chris Knutsen) ο οποίος έφτιαχνε Harp Guitars.
Εδώ μερικές κατασκευές του. Τρίτη από δεξιά ένας συνδυασμός Harp και Hawaiian, περίπου με την μορφή που πήρε αργότερα (αφού απέβαλε τις έξτρα χορδές).
[ You are not allowed to view attachments ]
Κατόπιν την σκυτάλη παρέλαβε …Γερμανός μετανάστης (**), ο Weissenborn, τα όργανα του οποίου (λόγω ωρίμανσης του νέου σχεδίου αλλά και λόγω Marketing και διαφήμισης) είναι πλέον πιο γνωστά. Ο κύριος Weissenborn και μια κιθάρα του.
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
...............................
(**) εκτός από τις Χαβάγιες, Τσέχος μετανάστης (Dopyera) έφτιαξε τις resonator (DoBro = DOpyera BROthers) και Γερμανός μετανάστης (Martin) τις … Martin. Κάθε μια στην κατηγορία της άφησε εποχή (και αφήνω απέξω την Epiphone του "δικού μας" μετανάστη Stathopoulo που συγκριτικα με την Martin δεν έχει τόοοσο μεγάλο όνομα,, αλλά αν την βάλεις στην ζυγαριά κάτι λέει)…
..............................
Έγιναν γνωστές ως Χαβάγιες από το Χαβανέζικο ξύλο (Koa) που χρησιμοποιήθηκε αρχικά για την κατασκευή τους (όλη η κιθάρα, και το καπάκι) : Hawaiian Koa -> Hawaiian Koa guitar - > Hawaiian guitar. Οι εικόνες με τις χορταρένιες φούστες και τα λουλούδια είναι μεταγενέστερες, και προφανώς μέρος της προώθησης (και επιτυχίας) του οργάνου.
[ You are not allowed to view attachments ]
Αυτές λοιπόν έχουν σχεδόν κανονικό σχήμα και διαστάσεις κιθάρας (κλίμακες 63-65, μήκος σκάφους ~ 1,00 μ., πλάτος ~ 38 εκ.), με τη διαφορά ότι το «μπράτσο» στην ουσία είναι προέκταση του σκάφους. Η «ταστιέρα» δεν είναι ταστιέρα. Πολύ λεπτή και με φιλέτα ξύλινα αντί για τάστα, είναι μόνο οδηγός για να βλέπεις που περίπου είσαι στην κλίμακα. Το καπάκι καταλαμβάνει όλη την επιφάνεια του οργάνου, έως τον πάνω καβαλάρη. Όχι μόνο μέχρι την «ένωση» δηλαδή, αφού στην ουσία δεν υπάρχει ένωση. Το «μπράτσο» είναι κούφιο (γι’ αυτό και λέγονται και hollowneck guitars) και ο όγκος του σώματός του ενιαίος με αυτόν του υπόλοιπου σκάφους. Ο αέρας που περιέχεται στον ενιαίο όγκο συμμετέχει συνολικά στην παραγωγή του ήχου. Εξαιτίας του μεγάλου όγκου σκάφους και των «βαρειών» χορδών (min 13άρες, συνήθως 15άρες – 16άρες) ο ήχος τους θεωρείται πολύ «πλούσιος». Υπάρχουν και Hawaiians με ένωση στο 12ο και μασίφ μανίκι, αλλά θεωρούνται «δεύτερες» ποιοτικά. Οι χορδές στέκονται αρκετά ψηλά, action ~ 10 χιλ. στο nut, με κόκκαλο στον πάνω καβαλάρη (nut) και αλουμίνιο στον κάτω (saddle).
[ You are not allowed to view attachments ]
Κουρδίζονται με τουλάχιστον τρεις τρόπους (πάντα με "ανοιχτές" συγχορδίες): D, G, C - ή ό,τι άλλο θελήσει ή φανταστεί κάποιος. Παίζονται βέβαια στα γόνατα με bar στο αριστερό χέρι και πένες για τα δάχτυλα στο δεξί.
Αργότερα πήραν μαγνήτες κι εξελίχθηκε ένα υβρίδιο: η Lap Steel Guitar (lap = αγκαλιά, προφανώς από τον τρόπο που παίζεται σε συνδυασμό με το μικρότερο μέγεθος)
-
LAP STEEL GUITARS
Είναι μια εξέλιξη των Hawaiians επί το ηλεκτρικότερον, που επηρέασε και το σχήμα. Η αρχή έγινε ταυτόχρονα με την ίδια την γέννηση της ηλεκτρικής κιθάρας το 1931 (frying pan). Ο νέος αργόσυρτος και αισθαντικός ήχος, είναι ... ταμάμ για blues κτλ. Εδώ ένα (αρχαιολογικής αξίας ;D ) frying pan με χορδές για lap παίξιμο.
[ You are not allowed to view attachments ]
περισσότερα για το frying pan (τηγάνι) εδώ:
http://www.openculture.com/2016/04/behold-the-first-electric-guitar-the-1931-frying-pan.html (http://www.openculture.com/2016/04/behold-the-first-electric-guitar-the-1931-frying-pan.html)
... αφού το νέο όργανο μπορούσε να παιχτεί και στα γόνατα όπως η Hawaiian. Επίσης original Hawaiians απλώς φόρεσαν μαγνήτες και άρχισαν να μικραίνουν σε διαστάσεις και σχήμα, αφού δεδομένης της ηλεκτρικής ενίσχυσης ο μεγάλος όγκος κτλ. δεν ήταν πλέον απαραίτητος.
Οι περισσότερες lap steel σήμερα γίνονται ηλεκτρικές, με μασίφ σώμα, ήχο αποκλειστικά με μαγνήτες και μικρότερη κλίμακα ~ 60 εκ. Αυτές έχουν διάφορα σχήματα (ότι μπορείς να φανταστείς), υπάρχουν και «διπλές» (δυο ταστιέρες στο ίδιο μασίφ σώμα με διαφορετικό κούρδισμα) κτλ. κτλ. Παίζονται ή στα γόνατα με τον παίκτη καθήμενο ή σε ειδικές βάσεις όταν ο παίκτης στέκεται όρθιος (σαν αρμόνιο).
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Στις ηλεκτρικές και των δύο τύπων (Hawaiian & Lap steel) υπάρχουν και semi hollow παραλλαγές με διάφορων σχημάτων κοιλότητες στο «κουτί». Μεγαλύτερες στις Hawaiian, πολύ μικρότερες στις lap steel. Και οι δύο τύποι έχουν βέβαια και resonator εκδοχές.
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Οι ακουστικές lap steel σπανίζουν. Φτιάχτηκαν μετά τις ηλεκτρικές σαν υποκατάστατο / εύκολο να παίξεις χωρίς ρεύμα. Βέβαια συνήθως έχουν και ενίσχυση (πιεζοηλεκτρικό κάτω από τον καβαλάρη). Αυτό που κληρονόμησαν από τις ηλεκτρικές είναι η σχετικά σπάνια (για Δυτικό ακουστικό όργανο) διάταξη με τον καβαλάρη (saddle) πολύ κοντά στο πίσω μέρος του οργάνου. Σε σχέση με οποιαδήποτε ακουστική κιθάρα, εξαφανίζεται ουσιαστικά η κάτω καμπάνα.
Βρήκα μόνο έναν - δύο επαγγελματίες κατασκευαστές - και αρκετούς ερασιτέχνες αλλά χωρίς τυποποίηση. Οι «επαγγελματικές» κατασκευές έχουν σχήμα επίμηκες τραπεζοειδές, συνήθως δεν έχουν «ταστιέρα» (τα «τάστα» είναι απλώς ζωγραφισμένα πάνω στο καπάκι) και στις δύο άκρες του «κουτιού» είναι οι καβαλάρηδες. Κλίμακες 60 , ίδιες χορδές, ίδιο action, με διάφορα υλικά σε σκάφος, καπάκι και καβαλάρηδες.
[ You are not allowed to view attachments ]
-
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ (ακουστικά όργανα)
Για τις Hawaiian υπάρχουν στο διαδίκτυο πολλά σχέδια, φωτογραφίες και templates. Καβαλάρη έχουν συνήθως κολλητό αλλά υπάρχουν και floating. Οι πρώιμες έχουν καμάρια “σκάλα” σε απλό σχέδιο και όχι ιδιαίτερα πυκνά, ότι περιμένει κανείς από ladder bracing. Οι μεταγενέστερες έχουν “X bracing”, αλλά με πυκνότερο οπλισμό σε σχέση με μια "συμβατική" ακουστική και καμάρια unscalloped (ίσια), υποθέτω λόγω των "βαρειών" σετ χορδών και του μεγάλου ύψους του action. Τα καπάκια επίσης είναι λίγο πιο χοντρά (σε ότι έτυχε να διαβάσω, min 3 χιλ.)
Δεν έχουν διόρθωση στην κλίμακα (compensation) μιας κι οι χορδές αιωρούνται συνεχώς και δεν αλλάζει το μήκος τους παίζοντάς τες στην ταστιέρα όπως συμβαίνει με τα "συμβατικά" όργανα.
[ You are not allowed to view attachments ]
Οι σύγχρονες κατασκευάζονται και με λιγότερο εξωτικά υλικά (μάλλον το Koa είναι ακριβό) με καπάκια μαόνι, κέδρο, έλατο κτλ. Αν εξαιρέσει κανείς την απουσία μπράτσου και το μεγάλο μέγεθος του σκάφους, στις λεπτομέρειες (ενώσεις, kerfing κτλ.) η κατασκευή είναι συμβατική. Το «παραδοσιακό» binding των πρώιμων Hawaiians είναι σε μοτίβο εναλλαγής σαν τα Ναπολιτάνικα μαντολίνα αλλά αντί για κόκκαλο / έβενο χρησιμοποιούν δυο αποχρώσεις ξύλου (“rope” το λένε οι Αμερικάνοι αυτό το μοτίβο και όντως μοιάζει με σχοινί, δείτε την εικόνα της Weissenborn παραπάνω).
Για τις ακουστικές lap steel δεν βρήκα πληροφορίες για καμάρια. Tα άλλα τα βρήκα και η βασική γεωμετρία των χορδών είναι ίδια με τις Hawaiians. Για τα καμάρια θα πρέπει να αυτοσχεδιάσω.
Το άμεσο πρόβλημα είναι η εύρεση ξυλείας. Λόγω της έλλειψης μπράτσου – και καπακιού σε όλο το μήκος, πρέπει να βρεθεί καπάκι με μήκος ~ 80 εκ., πράγμα σπάνιο. Κανένας από τους γνωστούς εδώ στην Ελλάδα δεν έχει, ούτε προβλέπεται να φέρει τόσο μεγάλα καπάκια. Ίσως ξεπερνιέται με «έξυπνο» καμάρωμα, για την Hawaiian σκέφτηκα κάτι αλλά για την lap steel πρώτα πρέπει να σκεφτώ το καμάρωμα.
-
ΝΤΟΥΛΑΠ – ΣΤΥΛ – ΓΚΙΤΑΡ
Αφού λοιπόν διαβάσατε όλα τα παραπάνω (αν δηλαδή τα διαβάσατε) ώρα να ξεκινήσω την περιγραφή της δικής μου κατασκευής.
Ως γνωστόν ηλεκτρικά όργανα δεν φτιάχνω (αν και θα ‘θελα κάποτε) οπότε η επιλογή της ακουστικής κατασκευής ήταν λογική επιλογή. Λόγω ευκολίας, χαμηλού κόστους υλικών (= αναίμακτα πειράματα και μικρές συνέπειες λαθών) είναι επίσης λογική η επιλογή της lap steel έναντι της Χαβάγιας.
Αφού συγκέντρωσα ότι υλικό και διαστάσεις βρήκα, έκανα ένα σχεδιάκι βάσει του οποίου προχωράω. Η κατασκευή είναι σχετικά απλή και νομίζω δεν απαιτεί καλούπι αλλά μόνο μια «βάση» για να μπαίνουν τα μέρη στη σωστή θέση. Η πλάτη (και βέβαια τα πλαϊνά) θα είναι επίπεδα και το καπάκι θα έχει μια μικρή εγκάρσια καμπυλότητα.
Το σκάφος θα έχει δυο τάκους στα άκρα. Κάποια στιγμή σκέφτηκα αντί για κάτω τάκο να γυρίσω τα ίδια τα πλαϊνά - ή κόντρα πλακέ (με καπλαμά απέξω), αλλά τελικά αποφάσισα να βάλω μασίφ τάκο, όπως άλλωστε όλες οι κατασκευές που είδα.
Ο πάνω τάκος χρησιμεύει για την «ένωση» όλων των κομματιών: πλαϊνά και πλάτη (σφεντάμι), καπάκι (έλατο) και headstock (μέλιο ? ). Ελλείψει μπράτσου, θέλει μόνο λίγο προσοχή στην ανισοσταθμία που δημιουργείται μεταξύ καπακιού και headstock στην κόλληση του καπακιού στο σκάφος (το «σκαλοπατάκι» που αφήνουμε στην ένωση στα μπουζούκια που μετά θα καλυφθεί με το καπάκι). Ευτυχώς το σκέφτηκα εγκαίρως.
..................
Αρχικά έφτιαξα μια απλή βάση με το σχέδιο, πάνω στην οποία θα «χτιστεί» η κατασκευή εκτός από το καπάκι.
[ You are not allowed to view attachments ]
το headstock (από Μέλιο νομίζω μου είπε ο Σοφιανός, τόσο σκληρό είναι ? πρώτη φορά το δουλεύω και μου έκανε εντύπωση) και ο πίσω τάκος από πεύκο. Αυτόν μπορεί να τον καλύψω με καπλαμά, δεν έχω αποφασίσει ακόμα. Επίσης δεν έχω αποφασίσει αν τα πλαϊνά απλώς θα ακουμπάνε επάνω του ή θα τα "χωνέψω" στα πλάγια.
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Διαμόρφωσα μια ανισοσταθμία με ίδιο ύψος (όσο το πάχος του καπακιού) και στο headstock και στην βάση, ώστε οταν "ξεκαλουπώσω" το όργανο αφού κολληθούν πλαϊνά και τάκοι, το headstock να περισσεύει (όσο το καπάκι) από το χείλος του σκάφους. Η χάραξη της βάσης έγινε με τέλεια εφαρμογή στις γωνίες του headstock, και λόγω του τραπεζοειδούς του σχήματος δεν μπορεί να γλιστρήσει στην κόλληση. Ο κάτω τάκος θα βιδωθεί (από κάτω από την βάση) για να μείνει σταθερός και μετά θα ξεβιδωθεί.
[ You are not allowed to view attachments ]
Τα πλαϊνά θα κολληθούν με τους τάκους να "κοιτάνε" την βάση (σαν να έχω το όργανο "μπρούμυτα"). Η κατάσταση για την κόλληση των πλαϊνών θα είναι περίπου αυτή, θα γίνει όμως αφού πρώτα διαμορφωθούν οι τάκοι στα τελικά τους σχήματα. Εδώ ο πάνω τάκος λείπει εντελώς, μόνο το headstock φαίνεται.
[ You are not allowed to view attachments ]
κι εδώ το καπάκι που θα χρησιμοποιήσω. Πλάτος 13 εκ. και μήκος 60, το μακρύτερο που βρήκα. Έχει και "νύχια αρκούδας" ( ? ), φαίνονται κάπως στην φωτογραφία.
[ You are not allowed to view attachments ]
λόγω μικρότερου μήκους (χρειάζομαι 75 εκ.) σε κάποιο σημείο θα γίνει εγκάρσια ένωση. Ψάχνω το καμάρωμα τώρα για να κάνω καμμιά "εξυπνάδα" εκεί.
-
Πολύ ενδιαφέρουσα , ελκυστικά γραμμένη (και) αυτή η ιστορική αναδρομή ! Μακάρι ν΄ακολουθήσουν κι άλλοι φίλοι
Δεν μπορώ και δε θέλω να κρύψω τον ενθουσιασμό μου {celebrate014} ... έτσι λοιπόν ,
Από μια γρήγορη ανάγνωση διαγώνια
Θα περιμένω με λαχτάρα εναγώνια
τη νέα σου κατασκευή , την αμφιγώνια !
-
Ένας είναι ο Μάνος!! :-* (Πως λέμε σαν την Χαλκιδική δεν έχει!!! ;D)
Πολύ ενδιαφέρουσα , ελκυστικά γραμμένη (και) αυτή η ιστορική αναδρομή ! Μακάρι ν΄ακολουθήσουν κι άλλοι φίλοι
Εγώ τό έχω ρίξει στους τζουρομπαγλαμάδες! :-X
-
Πολύ ἐνδιαφέρουσα καί πρωτότυπη κατασκευή , καλή συνέχεια !!!
( Ὁ μελιός ἤ φράξος εἶναι τό κοινῶς λεγόμενο δεσποτάκι , εἶναι κωνοφόρο ἀλλά πολύ σκληρό . Πολλές φορές χρησιμοποιεῖται , σέ κάποια μέρη κατασκευῶν ἀπό τούς μαραγκούς ἀντί γιά δρύϊνο , " ξεγελάει " λόγω τών παρομοίων νερῶν μ' αὐτό ) .
-
Ένας είναι ο Μάνος!! :-* (Πως λέμε σαν την Χαλκιδική δεν έχει!!! ;D)
Πολύ ενδιαφέρουσα , ελκυστικά γραμμένη (και) αυτή η ιστορική αναδρομή ! Μακάρι ν΄ακολουθήσουν κι άλλοι φίλοι
Εγώ τό έχω ρίξει στους τζουρομπαγλαμάδες! :-X
ε .................αυτο θελω να το δω
-
ΝΤΟΥΛΑΠ – ΣΤΥΛ – ΓΚΙΤΑΡ
τι ονομααααααααααα χαχαχαχααχχ {celebrate015}
το καλυτερο μεχρι στιγμης!
καλη αρχη, καλα τελειωματα!
(τι ξυλο ειναι το καπακι-ποσο & απο που;)
-
ΝΤΟΥΛΑΠ – ΣΤΥΛ – ΓΚΙΤΑΡ
τι ονομααααααααααα χαχαχαχααχχ {celebrate015}
το καλυτερο μεχρι στιγμης!
... ε, με τις λέξεις και τα ονόματα παίζω συνέχεια... καμμιά φορά θα γράψω για τα σαρδάμ που κάναμε μικροί (επίτηδες) και στο τέλος μας έμεινε η συνήθεια και δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε κανονικά ... (μικρό δείγμα: Κοραμάντιος Αδαής)
(τι ξυλο ειναι το καπακι-ποσο & απο που;)
κάποτε είχε βγάλει ο Σοφιανός προσφορά με 3-4 ευρώ κάτι στενά καπάκια "για μπαγλαμάδες - τζουράδες". Δυο κομμάτια bookmatched αλλά με φάρδος 10-12 εκ. το κομμάτι (γι αυτό για "τζουράδες"). Ίσως από καμμιά παρτίδα που δεν βγήκε σωστά το φάρδος, ίσως διαλογής, δεν ξέρω. Πάντως δεν έχουν κάποιο ελάττωμα, απλώς είναι στενά. Με τέτοια τιμή, είχα πάρει μερικά να βρίσκονται. Από εκείνη την αγορά είναι κι αυτό και δεν θυμάμαι λεπτομέρειες (προέλευση ας πούμε). Νομίζω έχει ακόμα, αλλά μεγάλο όργανο δεν βγάζουν. Ίσως βρεθεί κανένα για στενό τρίχορδο.
-
λόγω καιρού (υγρασία 80% παρακαλώ) αναστέλλονται οι κολλήσεις.... μικρή πρόοδος στην διαμόρφωση των τάκων
ο μπροστά τάκος με το headstock δουλεύονται μαζί (δεν έχουν κολληθεί ακόμα τα κομμάτια) για να φωλιάσουν τα πλαϊνά
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
λίγη δουλειά στο headstock...
[ You are not allowed to view attachments ]
... στον πίσω τάκο
[ You are not allowed to view attachments ]
για να "κάτσουν" στη βάση
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
-
Καλημέρα Μάνο !
Καθαρές γραμμές, όμορφα, διαμορφωμένα με επιμέλεια ... κάπως έτσι θα έπρεπε να διδάσκεται η γεωμετρία - στερεομετρία στα σχολεία ! ;D
-
Καλημέρα Μάνο !
Καθαρές γραμμές, όμορφα, διαμορφωμένα με επιμέλεια ... κάπως έτσι θα έπρεπε να διδάσκεται η γεωμετρία - στερεομετρία στα σχολεία ! ;D
Μάλλον με laser τα κόβει!!! :-*
-
Καλα αν περιμενα εγω εδω που ειμαι να πεσει η υγρασια κατω απο το 80 θα δουλευα τρεις μερες το χρονο. Εμεις στο 100 λεμε σημερα εχει υγρασια.
Το προβλημα ειναι αμα παρω κανενα οργανο απο δω και το παω κατα Αθηνα μερια ...τι θα γινει.
-
[ You are not allowed to view attachments ]
Καλα αν περιμενα εγω εδω που ειμαι να πεσει η υγρασια κατω απο το 80 θα δουλευα τρεις μερες το χρονο. Εμεις στο 100 λεμε σημερα εχει υγρασια.
Το προβλημα ειναι αμα παρω κανενα οργανο απο δω και το παω κατα Αθηνα μερια ...τι θα γινει.
αυτή είναι από την χτεσινή βροχή... εξαιρετική περίπτωση
στην περιοχή που μένω συνήθως έχω 40-55%, θεωρητικά ό,τι πρέπει... είχα διαβάσει μια συζήτηση παλιότερα σ' ένα φόρουμ Αμερικάνικο για κολλήσεις όπου συμμετείχε κι ένας τεχνικός της Franklin (η εταιρεία της Titebond)... έγραψε λοιπόν ότι οι PVA κόλλες πρέπει να χρησιμοποιούνται με υγρασία < 60% γιατί αλλιώς δεν στεγνώνουν ΠΟΤΕ... ο τρίπος με τον οποίο δουλεύει η κόλλα είναι η αποβολή της περιεχόμενης σ' αυτήν υγρασίας στην ατμόσφαιρα(το νερό δηλαδή που περιέχει η συσκευασμένη κόλλα για να είναι ρευστή)... αν η ατμοσφαιρική υγρασία είναι > 60% η κόλλα απλά δεν μπορεί να αποβάλλει όλο το νερό που περιέχει και δεν ολοκληρώνεται η διαδικασία, η οποία όμως έχει χρονικό περιθώριο 30 λεπτών (τόσο γράφει η Titebond αν προσέξεις). Αν κατάλαβα καλά, μετά τα 30 λεπτά αλλάζει η σύσταση της κόλλας (το ιξώδες, ξέρωγω τι εννοούσε) και πλέον δεν μπορεί να αποβληθεί άλλη υγρασία, οπότε ότι έχει ακόμα μέσα μένει για πάντα μέσα.
Αν δει τη συζήτηση ο Πασχάλης ίσως μπορέσει να μας διαφωτίσει περισσότερο.
Η ψαρόκολλα μάλλον δεν έχει τόσο μεγάλο θέμα, αλλά δεν ξέρω ακριβώς ποσοστό.
Με τις άλλες (πολυουρεθάνης, εποξικές) δεν ξέρω καθόλου τι γίνεται.
Πως κολλάς / κολλάτε ? είχες καμιά αστοχία ποτέ (όχι μόνο σε όργανα, οτιδήποτε) ?
edit.. άλλαξα φψτογραφία
-
Βασικα ( παρολο που υπερβαλλω για το 100, συνηθως παντως παιζουμε αναμεσα σε50 και 70) εχω τον αφυγραντηρα μονιμα αναμμενο στο χωρο που δουλευω. Μεχρι τωρα προβλημα με κολληση δεν ειχα. Εκτος του οτι η ψαροκολλα αργει λιγο παραπανω να σφιξει. Η πολυουρεθανη και οι εποξικες νομιζω με υγρασια δεν εχουν κανενα θεμα.
-
(υγρασία 80% παρακαλώ)
για κατσε ρε μανο, αλλου λαμβανεις αντιμετρα...
αυτο εδω δηλαδη δεν θελει ξεσκονισμα;;;
-
δε λέω, αλλά πρώτα θέλω οφθαλμίατρο, μετά ουρολόγο, μετά καρδιολόγο... άσε κουράστηκα
-
Τοποθέτηση πλαϊνών και kerfing ... θα μπορούσα να είχα κολλήσει πρώτα τα kerfing στα πλαϊνά και μετά όλα μαζί στους τάκους, αλλά επέλεξα αυτόν τον τρόπο (κανονικά χτίσιμο κομμάτι - κομμάτι) ελλείψει καμπυλών (που ενισχύουν την "στατικότητα" των πλαινών) και καλουπιού.
Τα πλαϊνά είναι από σφεντάμι "καπλαμά" 2,5 χιλιοστών που παράγεται με ίδιο κόψιμο σ' όλο το βάθος (ούτε quartershawn ούτε τίποτα, όπως πέσει στο μαχαίρι). Παρ όλα αυτά αν ψάξεις, βρίσκεις καλά κομμάτια, (καλής δηλαδή ποιότητας και όπως τα θες, φαρδύβενα ή ισόβενα κτλ), αλλά δεν είναι τόσο σταθερά οσο ένα μασίφ κομμάτι - και χωρίς καμπύλες και καλούπι - είχα αμφιβολία ότι θα "κάτσουν" σωστά στις ευθείες του σκάφους.
'Αλλωστε αυτό το σκάφος είναι όλο κι όλο δυο ευθείες, και το παραμικρό λάθος θα φανεί αμέσως.
συνέχεια στο "χτίσιμο"...
έσκαψα φωλιές για τα kerfing (Αμερικάνικη καρυδιά) στους τάκους. Κόλλησα πρώτα αυτά του καπακιού, μετά τα πλαϊνά και τέλος τα kerfing της πλάτης.
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ] [ You are not allowed to view attachments ]
αυτήν την φωτο την βάζω επειδή φαίνεται η σφήνα (κάτω δεξιά) που χρησιμοποιώ συνέχεια για να σφίγγω διάφορα (π.χ. όλο το headstock ή για να κολλήσω τα πλαϊνά ή τα Kerfing), πολύ χρήσιμη.
[ You are not allowed to view attachments ]
Εδώ φαίνεται και μια κόντρα που βίδωσα (εσωτερικά του σχεδίου της βάσης) για να μπορέσω να σφίξω χωρίς κίνδυνο να "φύγουν" τα πλαϊνά από τις ευθείες του σχεδίου.
[ You are not allowed to view attachments ]
Κι εδώ φάσεις των κολλήσεων με όλους τους διαθέσιμους σφιγκτήρες - για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι "ποτέ δεν είναι αρκετοί"
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
-
Καλημέρα Μάνο !
Δυο ανθρώπους έχω γνωρίσει που " χτίζουν " την κατασκευή τους επάνω σε σχέδιο δικό τους σε κλίμακα 1:1 ...
Ο άλλος ήταν ο πατέρας μου που λάτρευα ...
-
και τώρα στο πιο ενδιαφέρον μέρος του εγχειρήματος: οπλισμός καπακιού.
Δεν υπάρχουν σχέδια για την κατασκευή που κάνω, επομένως έψαξα να βρω υλικό από παρόμοιες.
- dulcimer
Είχα από παλιά ενδιαφερθεί για το mountain (ή Appalachian) dulcimer, ένα αρκετά μυστήριο όργανο που παίζεται με τον ίδιο περίπου τρόπο
(https://i.ytimg.com/vi/rZWZ7KpB5Zg/hqdefault.jpg)
κι εδώ μερικές πληροφορίες για κλίμακες, κούρδισμα κτλ. (αλατοπίπερο: το συνηθισμένο κούρδισμα είναι Ρε Λα Ρε, το παίρνουμε και παίζουμε κανονικά Μάρκο δηλαδή)
http://www.bearmeadow.com/smi/rockwell.htm (http://www.bearmeadow.com/smi/rockwell.htm)
Πρόκειται για αρκετά περίεργη (για μένα) κατασκευή, όπου οι καβαλάρηδες είναι συχνά εκτός καπακιού (!), είναι όμως στερεωμένοι στην "ταστιέρα" που δεν είναι μόνο ταστιέρα αλλά πιο περίπλοκη κατασκευή: το κάτω μέρος της απέχει από το καπάκι και ανάμεσα υπάρχει κενό. Συνήθως εκεί διαμορφώνονται και επιμήκεις "κρυφές" ηχητικές οπές. Στερεώνεται με "ποδαράκια" που γίνονται από το ίδιο το σώμα της ταστιέρας με αφαίρεση υλικού.
Στην ουσία τα "ποδαράκια" αυτά μεταφέρουν τον ήχο στο καπάκι, κι έτσι η ταστιέρα είναι συγχρόνως και καβαλάρης (γέφυρα) που δεν είναι κολλημένη στο καπάκι σε όλο το μήκος της, επιτρέποντάς του να δονείται (εκτός από τις περιοχές των στηρίξεων). Ανάμεσα στις στηρίξεις γίνονται και οι επιπλέον "κρυφές" ηχητικιές οπές σε διάφορες παραλλαγές.
Η λογική είναι παρόμοια με του σαντουριού και του κανονακίου, για τα οποία επίσης έψαξα πληροφορίες αλλά η κατασκευή τους απέχει αρκετά (έως πολύ) από το ζητούμενο. Έχουν και "ψυχές", δεν τόξερα.
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ένα σαντούρι με "αναστροφές" στις κατευθύνσεις της επιμήκους πλευράς του σκάφους και της σχέσης καθετότητας των χορδών με τους καβαλάρηδες.
Υπάρχουν πάντως (πιο σπάνια) και όργανα με πιο "συμβατική" για μας κατασκευή, με τον κάτω καβαλάρη (saddle) να πατάει στο καπάκι και "κανονική" ταστιέρα.
- back pack guitar ('η backpacker)
αυτή είναι μια κατασκευή "κιθάρας ταξιδίου" με μεταλλικές χορδές, μικρές διαστάσεις και κλίμακα (60 εκ.), πολύ δημοφιλής και με διάφορες παραλλαγές.
(https://medias.audiofanzine.com/images/normal/martin-co-steel-string-backpacker-guitar-843408.jpg)
κι εδώ ένα σχέδιο με τα καμάρια όσων κατασκευών βρήκα (πιο σωστά : "αποκρυπτογράφησα" από φωτογραφίες κατασκευών / επισκευών και προεπισκοπήσεις σχεδίων προς πώληση που κυκλοφορούν στο δίκτυο αλλά σε μικρές φωτογραφίες χωρίς ακρίβεια. Είναι διαθέσιμα σε όποον θέλει να πειραματιστεί, αλλά περίπου όπως τα βλέπετε εδώ, χωρίς μεγάλη λεπτομέρεια. Πάντως οι βασικές διαστάσεις κλίμακας και σκάφους είναι σχετικά ακριβείς).
Τα dulcimer έχουν πολύ μεγάλη ποικιλία, μερικά δε είναι φτιαγμένα με "συμβατική" λογική, με ταστιέρα και καβαλάρη κολλημένα στο καπάκι.
Εδώ τα μεγέθη είναι προσαρμοσμένα στην κλίμακα της lap steel (60 εκ.) που είναι ίδια με της backpacker. Τα dulcimer έχουν διάφορες κλίμακες (συνήθως μεγαλύτερες) και τα "κατέβασα" για να υπάρχει σύγκριση.
Από όλα αυτά τα σχέδια, κλίνω προς παραλλαγές των δύο εκατέρωθεν της lap steel (στο κέντρο χωρίς καμάρια).
[ You are not allowed to view attachments ]
Επίσης έχουν αρχίσει και με "γαργαλάνε" και οι f holes. Βρήκα και κάτι κλειδιά μούρλια στον Μαυρομουστάκη (μαύρα ματ όλα, πλάκες - άξονες - πλήκτρα) και αρχίζω να ξεφεύγω από το πολύ απλό σχέδιο (και μάλλον "παραδοσιακό") που είχα στο μυαλό μου αρχικά.. θα δείξει...
-
λοιπόν.... το σκάφος τελείωσε
[ You are not allowed to view attachments ]
έβαλα και τα κλειδάκια να χαίρομαι
[ You are not allowed to view attachments ]
το παρήγορο είναι ότι αν δεν "μου κάτσει" η κατασκευή, θα έχω μια ωραία θήκη για μπαγλαμά
[ You are not allowed to view attachments ]
-
πριν κλείσω το σκάφος, είχα ψάξει λίγο το ενδεχόμενο ηλεκτρικής ενίσχυσης.
Το όργανο που χρησιμοποίησα για "πρότυπο" (στην πρώτη - πρώτη φωτογραφία) χρησιμοποιεί piezo κάτω από τον καβαλάρη, και είχα πει να κάνω το ίδιο.
Όμως όλοι οι "ηλεκτρικοί" φίλοι εδώ στους οποίους αποτάνθηκα για πληροφορίες με απέτρεψαν. προτείνοντας μαγνήτη / ες.
Αφενός λόγω γενικών προβλημάτων των piezo και αφετέρου λόγω συγκεκριμένου "χρώματος" των lap steel. Βέβαια αυτοί έχουν υπόψη καθαρά ηλεκτρικές lap steel, που παίζουν σε άλλη κατηγορία.
Εν πάση περιπτώσει, είπα να ψάξω για μαγνήτη. Ό,τι γράψω παρακάτω είναι από πρόσφατη (και πρώτη) κατάδυση στον "μαγικό κόσμο του ηλεκτρικού ήχου", αν το διαβάζει κάνας άνθρωπος που ξέρει τι του γίνεται παρακαλώ να με διορθώσει ή / και να πει τη γνώμη του - εγώ μόλις άρχισα να μαθαίνω.
Τα πρώτα ζήτηματα είναι ο τύπος του μαγνήτη αλλά και οι φυσικές του διαστάσεις και ειδικά το ύψος του (οι πιο χαμηλοί έχουν γύρω στα 10 χιλ. ύψος και συνήθως απέχουν (απ' ότι διάβασα σε forum λαπστηλάδων) περίπου 3 χιλ. απ' τις χορδές, δηλαδή καθαρή απόσταση χορδών - καπακιού min 13 χιλ).
Τα "παραδοσιακά" ηλεκτρικά lap steel χρησιμοποιύν έναν single coil μαγνήτη τοποθετημένο κοντά στον καβαλάρη.
Αυτό για μένα έχει δύο προβλήματα: την χαμηλότερη απόδοση (ή πρόβλημα παρεμβολής απ΄ότι κατάλαβα) σε σχέση με έναν τύπου humbucker..
Το άλλο θέμα - ανεξαρτήτως τύπου - είναι ότι σε ακουστικό όργανο δεν μπορώ να φυτέψω μαγνήτη κοντά στον καβαλάρη γιατί θα μου διαλύσει το καπάκι. Τα σύγχρονα lap steel έχουν έναν ή και δύο μαγνήτες, διαφόρων τύπων, οι περισσότεροι πάντως humbucker.
Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη και δεδομένου ότι δεν πάμε για "αυθεντικό" lap steel ήχο (αν θυμάστε στην εισαγωγή, η κιθάρα προορίζεται για ψάξιμο σε Ελληνικό ρεπερτόριο Χαβάγιας: Μπέζος, "Άσπρα πουλιά" κτλ.) η συμβουλή ήταν να πάμε για humbucker και να δοκιμάσουμε έναν "floating" μαγνήτη για archtop / jazz κιθάρες που μπορεί να στερωθεί στην άκρη της ταστιέρας και βλέπουμε.
Αυτοί είναι τέτοιου τύπου
[ You are not allowed to view attachments ]
εξακολουθούν πάντως να είναι πιο ¨ψηλοί' απ' ότι θάθελα, και είναι και πιο ακριβοί γενικώς (είδα για Bartolini και EMG). Μου είπαν ότι υπάρχουν και αρκετά λεπτότεροι (~ 7 χιλ.) - όχι απαραίτητα floating - οι οποίοι μάλιστα μπορούν να στερεωθουν με ταινία διπλής όψης οπουδήποτε στο καπάκι, αλλά ξεφεύγουν ακόμα περισσότερο στην τιμή. Τέτοιους δεν βρήκα - δεν ξέρω και πως να τους ψάξω στο δίκτυο.
Η πρώτη μου προσέγγιση για τις χορδές (πριν μπει το θέμα του μαγνήτη) ήταν όττι θα αιωρούνται ~ 10 χιλ. πάνω από το καπάκι και οι αποστάσεις μεταξύ τους θα είναι 9 ή 10 χιλ. σε όλο το μήκος (δεν έχουν "μείωση" απόσταης απο καβαλάρη σε nut όπως οι "συμβατικές" κιθάρες)
εδώ και μια τομή με τα ύψη με μεγαλύτερη απόσταση (χορδές - καπάκι 14 χιλ.) για να μπει μαγνήτης.
Το θέμα είναι ότι ανεβάζοντας το ύψος "αιώρησης" αλλάζει και η break angle στη γέφυρα και πιθανόν να έχουμε άλλα προβλήματα που θα αναλύσω σε επόμενο ποστ με τις τάσεις των χοδών.
[ You are not allowed to view attachments ]
Αν έχει κανείς κάτι υπόψη του παρακαλώ για υποδείξεις.
-
λοιπόν.... το σκάφος τελείωσε ......
............. ................. ...........
το παρήγορο είναι ότι αν δεν "μου κάτσει" η κατασκευή, θα έχω μια ωραία θήκη για μπαγλαμά
[ You are not allowed to view attachments ]
Πανέξυπνη η εναλλακτική {celebrate014} όμως θα "κάτσει" μια χαρά η κατασκευή ! Καλή ευκολία - επιτυχία και με τους μαγνήτες !
-
ευχαριστώ Ιωσήφ!
συνέχεια με τις χορδές, τάσεις κτλ...
λοιπόν οι χορδές σε ηλεκτρικά όργανα είναι min 13 άρες, συνήθως 15 άρες + (μερικοί θέλουν και βαρύτερες). Σε ακουστικές Hawaiian υπάρχουν πολλές εναλλακτικές, συνήθως για νέα όργανα 13 άρες, σε παλιά οι κατασκευαστές προτείνουν και 11 άρες.
Υπάρχουν και ειδικά σετ ανάλογα με το κούρδισμα που θέλει κανείς ... από κουρδίσματα, "να φαν κι οι κότες"...
http://www.juststrings.com/johnpearsehawaiianlapsteelguitar.html (http://www.juststrings.com/johnpearsehawaiianlapsteelguitar.html)
http://www.jpstrings.com/brstring.htm (http://www.jpstrings.com/brstring.htm)
για κουρδίσματα D και G τα οποία θεωρώ πιο "πιθανά" προς το παρόν, έψαξα λίγο τις τάσεις με τα μηχανάκια της D' addario http://stringtensionpro.com/ (http://stringtensionpro.com/) και του Macdonald http://www.mcdonaldstrings.com/stringxxiii.html (http://www.mcdonaldstrings.com/stringxxiii.html)
Για χορδές D' addario συμβατικές (σετ) EJ24 (0.13-0.56) και EJ18 (0.14-0.59) και στα δύο κουρδίσματα και για John Pierce για Hawaiian και κούρδισμα open D (0.15-0.60)
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
το "ψαλίδι" είναι από 60 έως 75 κιλά (για phospor bronze και κλίμακα 60 εκ.), που είναι καλύτερο απ' ότι περίμενα.
Το φορτίο των 75 kg είναι λίγο μεγαλύτερο (73 kg) από "συμβατικό" σετ phosphor bronze 12άρες σε κλίμακα 65 εκ.
[ You are not allowed to view attachments ]
-
σε συνέχεια του παραπάνω και σε συνδυασμό με το ψάξιμο που έκανα στην break angle για την resonator, ΑΛΛΑ σε άλλου τύπου καβαλάρη (ο αρχικός τύπος υπολογισμού της πίεσης στο καπάκι αναφέρεται σε βιολί όπου ο καβαλάρης είναι floating, εδώ θα είναι κολλητός) έκανα διάφορες εναλλακτικές ύψους κόκκαλου - απόστασης pins από αυτό (αλλάζει η γωνία) - ύψους γέφυρας.
Όπως βλέπετε οι συνδυασμοί είναι πολλοί και τα πράγματα αλλάζουν αρκετά, μόνο με τρεις εναλλακτικές.
Το ζητούμενο (γενικά για κάθε όργανο) είναι να βρεθεί η πιο ικανοποιητική λύση όπου το όργανο "θα έχει φωνή" και η γέφυρα δεν θα μας έρθει στο κεφάλι μόλις κουρδίσουμε, αρα
1) η γέφυρα δεν θα είναι βαρειά : ψηλή σ' αυτήν την περίπτωση (φωνή)
2) θα έχουμε καμάρια / υποκατασκευή που την στηρίζουν επαρκώς χωρίς να "κόβουν"ήχο (φωνή, κεφάλι)
3) το κόκκαλο δεν θα είναι υπερβολικά ψηλό σε σχέση με την γέφυρα και θα απέχει τόσο ώστε η break angle να είναι εντός ορίων (φωνή, κεφάλι, σπάσιμο χορδών)
Αυτό το τελευταίο επηρεάζει και την break angle. Κάπου είχα διαβάσει ότι η συγκεκριμένη γωνία (κόκκαλο - pins) δεν πρέπει να ξεπερνάει τις 30°, αλλά δεν θυμάμαι να δίαβασα minimum. Στα όργανα με floating καβαλαρη, από εμπειρία ξέρω ότι μπορεί να είναι μικρή (5-6°) αλλά εδώ δεν ξέρω.
Any suggestions, που λένε κι οι Αμερικάνοι ?
[ You are not allowed to view attachments ]
εδώ μπερδεύτηκα όμως λιγάκι, γιατί ζήτησα την βοήθεια συναδέλφου Πολ. Μηχανικού και μου ανέτρεψε λίγο αυτά που θεωρούσα "δεδομένα".
Εγώ θεωρώ ότι (όπως ο αρχικός τύπος υπολογίζει την κάθετη δύναμη) το αποτέλεσμα που παίρνω αφορά την πίεση του κόκκαλου στο βάθος της σχισμής όπου στερεώνεται - και από εκεί στο καπάκι. Ο φίλος μηχανικός μου είπε ότι η γραμμική δύναμη της χορδής (σαν συρματόσχοινο) μεταφέρεται αυτούσια στο άλλο άκρο ακόμα και υπό γωνία : δηλαδή η δύναμη με την οποία οι χορδές τραβάνε προς τα πάνω το καπάκι (στην περίπτωση καβαλάρη με pins) είναι όσο και οι τάσεις τους (στην περίπτωση αυτή 75 kg). Αυτά τα ζωγράφισα με βελάκια στο σχέδιο παραπάνω.
Λόγω των pins, ο καβαλάρης δεν κινδυνεύει να ξεκολλήσει απο την πίσω πλευρά (βέβαια μπορεί να πάρει και το καπάκι για μια βόλτα στην ατμόσφαιρα), αλλά λόγω της διαφοράς δύναμης / απόστασης δημιουργεί μια ροπή.
Δεν έβγαλα άκρη, θα κάνω ό,τι μου κατέβει. Απλώς είπα να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου.
Κάποιος - κάπου - κάποτε θα την βρει την άκρη.
-
σε συνέχεια όοοοολων αυτών λοιπόν (και με τρικυμία στον εγκέφαλο) ξαναβάζω τα καμάρια από τα όργανα που βρήκα και κάποια αρχικά σχέδια για το καμάρωμα του νέου.
Υπόμνημα για τα αρχικά - "κωδικούς" ανάλογα με το όργανο
BP = Backpacker
D = Dulcimer
GFG = Greek Folk Guitar (λαϊκή - έστειλα τα σχέδια και σ΄έναν φίλο έξω και μιλάμε, εξ ου οι λατινικοί χαρακτήρες)
τα όργανα αναφοράς και η τυπική λαϊκή
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
και οι εναλλακτικές μέχρι στιγμής (οι επιρροές με τα αρχικά από κάτω)
[ You are not allowed to view attachments ]
ΕΡΩΤΗΣΗ προς όποιον ενδιαφέρεται: τα μακρόστενα καμάρια ("παράλληλα" με τα πλαϊνά) των backpacker (και σε dulcimer υπάρχουν) τι σκοπό εξυπηρετούν ? εκτός από στήριξη (έστω σ' αυτήν την κατεύθυνση) μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι "διανέμουν τις δονήσεις στην αντίθετη κατεύθυνση" ? αυτό το διάβασα σε μια πτυχιακή με κατασκευή σαντουριού (το οποίο κανονικά δεν έχει καμάρια κατά μήκος του μεγάλου άξονα, ο φοιτητής είχε βάλει και το δικαιολογούσε έτσι)
-
Πω , πω φίλε μου , τι μελέτη έχεις κάνει εδώ ? Μήπως είναι τα θέματα των εξετάσεων που θα πέσουν φέτος στη Φυσική κατεύθυνσης ?
Διαβάζω , ξαναδιαβάζω τις εκφωνήσεις των προβλημάτων προσπαθώντας κάπως , κάτι να καταλάβω ...
1 ) καμάρια , 2 ) πίεση στο καπάκι , 3 ) χορδές , 4 ) μαγνήτες κι όλα αυτά ψάχνουν να τακτοποιηθούν στο " ντουλάπ στύλ γκιτάρ " με πρωταγωνιστή το ξύλο !!!
Προσέχοντας σε συνδυασμό τα παραπάνω 1 ) και 2 ) και με όσο ένστικτο μπορεί να έχει ένας μαθητής που έχει μείνει στη πρώτη μικρή ... νομίζω
ότι θα περιόριζα λίγο τις επιλογές μου στα σημειωμένα πράσινα κουτάκια
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
-
Ιωσήφ, προς τα εκεί τείνω κι εγώ για τα καμάρια.. το X bracing μου φαίνεται πολύ "σφιχτό".. αυτός είναι στην ουσία ο προβληματισμός μου, η ισορροπία μεταξύ ικανοποιητικής στήριξης και ανταπόκρισης του καπακιού.. αυτό που με μπερδεύει πολύ είναι το σχήμα του καπακιού που - αντίθετα με την κιθάρα αλλά και το μπουζούκι - δεν έχει περιοχή κάτω από τον καβαλάρη. Επίσης όπως έγραψα, τι ρόλο ακριβώς παίζουν τα διαμήκη (μακριά) καμάρια.
Για την γέφυρα ακόμα προβληματίζομαι, αλλά αν δεν μπει μαγνήτης τελικά - ή βρεθεί κανας χαμηλός - θα είναι πολύ κοντά σε "συμβατικά" μεγέθη.
-
Πολυ επιστημη ρε παιδι μου...εχασα τη μπαλα!!!
Μανο, χωρις πλακα νομιζω εισαι ο σπασικλας της ταξης...εεε του φορουμ.
Τι να πω...με τοσο διαβασμα και το γνωστο σου χερι και αισθητικη, δεν μπορει παρα να παει καλα
-
χαχαχα... ελπίζω να μη μου μείνει παρατσούκλι...
τι να κάνω Νικηφόρε, όταν κάνεις κάτι εντελώς καινούργιο δεν είναι λογικό ν' ανοίξεις λίγο τα μάτια σου πριν προχωρήσεις ?
απλώς στην σημερινή εποχή με τόση πληροφορία που κυκλοφορεί ελεύθερα (λίγα μόνο χρόνια πριν δεν θα συζητούσαμε καν), εκεί είναι που χάνεις τη μπάλα γιατί πρέπει να να ελέγχεις αυτά που διαβάζεις... κι "όσο ψάχνεις τόσο βρίσκεις"...
-
Ιωσήφ, προς τα εκεί τείνω κι εγώ για τα καμάρια.. το X bracing μου φαίνεται πολύ "σφιχτό".. αυτός είναι στην ουσία ο προβληματισμός μου, η ισορροπία μεταξύ ικανοποιητικής στήριξης και ανταπόκρισης του καπακιού.. αυτό που με μπερδεύει πολύ είναι το σχήμα του καπακιού που - αντίθετα με την κιθάρα αλλά και το μπουζούκι - δεν έχει περιοχή κάτω από τον καβαλάρη. Επίσης όπως έγραψα, τι ρόλο ακριβώς παίζουν τα διαμήκη (μακριά) καμάρια.
Για την γέφυρα ακόμα προβληματίζομαι, αλλά αν δεν μπει μαγνήτης τελικά - ή βρεθεί κανας χαμηλός - θα είναι πολύ κοντά σε "συμβατικά" μεγέθη.
δεν ξέρω αν διαβάζει κανείς (*). εγώ συνεχίζω:
ξεδιάλυνα λίγο τον ρόλο του διαμήκους καμαριού αλλά πιθανόν να μπλέξω χειρότερα (βλ. βιολί). Παρόλα αυτά προχωράω και απεφάσισα (**) τα καμάρια και την τρύπα, οσονούπω πρόοδος
(*) μου θυμίζει φάσεις παιξίματος (σε μαγαζί) όπου αντί των ενθουσιωδών χειροκροτημάτων που περιμένει ο κάθε μουσικός, ακούγονται δυο τρία σκόρπια - χλιαρά χειροκροτήματα. Τότε είναι που γυρνάει ο μουσικός κι αντί "ευχαριστούμε πολύ!" λέει τάχα με νόημα "ευχαριστούμε Θανάση" (ή Βαγγελίτσα ή Δαμιανέ, δεν έχει σημασία τι θα πεις, δεν υπάρχει καν το πρόσωπο, η όλη πλάκα είναι στον ενικό)
(**) "απεφάσισα" κατά Ρίτα Αμπατζή) https://www.youtube.com/watch?v=dNNRAlbV46A (https://www.youtube.com/watch?v=dNNRAlbV46A)
-
δεν ξέρω αν διαβάζει κανείς
[ You are not allowed to view attachments ]
εγω θα το εφτιαχνα με 2 εφχολς, ενα καμαρι στο καπακι και με 2 ακτινες
(κοβουν ηχο-εχει μικρη επιφανεια το καπακι σε τ.εκ.)
με την μικρη γωνια (οσο μικροτερη-τοσο καλυτερα)
τα κιλα ιδια θα ειναι στο τραβηγμα αλλα η πιεση στο σ(μ)πρωξιμο θα ειναι μικροτερη
χωρις ηλεκτρικα παραφερναλια
ακούγονται δυο τρία
-
;D
Καλη συνεχεια!
-
εγω θα το εφτιαχνα με 2 εφχολς,
Στέλιο το έψαξα (και) συτό
υπάρχουν όμως δύο προβλήματα: αφενός οι f holes "κανονικά" μπαίνουν στην ευθεία του (floating και όχι κολλητού) καβαλάρη, όπως στα βιολιά. Στα dulcimers κάνουν ό,τι θέλουν γενικώς - και απ' ότι είδες η "γέφυρα" από την οποία μεταφέρεται ο ήχος στο καπάκι είναι "κρυφή" (κάτω από την "ταστιέρα") και μπορεί κάλλιστα να είναι στην ευθεία των f holes.
[ You are not allowed to view attachments ]
και το δεύτερο θέμα - ίσως όχι τόσο δεσμευτικό - είναι η επιφάνεια της τρύπας. Λαμβάνοντας υπόψη τον Helmholtz και με επιφάνεια οπής 3216 μμ³ στο στο αρχικό σχέδιο , τα f holes μετά βίας βγάζουν το μισό. Στο αρχικό σχέδιο είναι η κυκλική οπή, θεωρητικά ο αέρας του σκάφους με επιφάνεια οπής 3216 συντονίζει σε περίπου F# / G. Θυμίζω ότι τα ανοιχτά κουρδίσματα που χρησιμοποιούν είναι D και G, αυτό το κούρδισμα του αέρα μου φαίνεται ... ταμάμ!
Βέβαια ο Helmholtz λαμβάνει κυκλική διατομή τρύπας, και διάβασα κι ένα αρθράκι που λέει ότι οι f holes και γενικά τα μακρόστενα σχήματα έχουν άλλες ιδιότητες (στενό άνοιγμα - μεγαλύτερη πίεση), αλλά πάλι θα πρέπει να αλλάξω τον καβαλάρη. Κι αυτός τσίμα τσίμα είναι (έστω και floating).
Δεν ξέρω, μπορεί να μου έρθει καμμιά καλή ιδέα για το σχήμα των f holes και να επανέλθω - ή να το δοκιμάσω στο επόμενο.
Είδα κι άλλες εναλλακτικές, ο "κέλτικος κόμβος" μου αρέσει πολύ σαν σχήμα και βγάζει ίδια περίπου επιφάνεια στο διαθέσιμο πλάτος αλλά πάλι δεν αφήνει "ψωμί" στο καπάκι αριστερά - δεξιά και δεν μου πολυαρέσει.
[ You are not allowed to view attachments ]
να και το άρθρο για τις f-holes : Δεν είναι "επιστημονικό" αλλά έχει ενδιαφέρον, εχει και την εξέλιξη του σχήματος
http://www.openculture.com/2016/01/why-violins-have-f-holes-the-science-history-of-a-remarkable-renaissance-design.html (http://www.openculture.com/2016/01/why-violins-have-f-holes-the-science-history-of-a-remarkable-renaissance-design.html)
-
ενα καμαρι στο καπακι και με 2 ακτινες
(κοβουν ηχο-εχει μικρη επιφανεια το καπακι σε τ.εκ.)
με την μικρη γωνια (οσο μικροτερη-τοσο καλυτερα)
τα κιλα ιδια θα ειναι στο τραβηγμα αλλα η πιεση στο σ(μ)πρωξιμο θα ειναι μικροτερη
προς το παρόν και με κολλητό καβαλάρη, μάλλον καταλήγω σε ελλειψοειδή τρύπα - αλλά στον κατά μήκος άξονα. Μπορεί να της κάνω και κανένα "νάζι" να θυμίζει τα παλιότερα f-holes (που είναι σαν παρενθέσεις, μάλλον c-holes πρέπει να τα λέμε ;) )
Για τα καμάρια κάπου εδώ προσανατολίζομαι, νομίζω κάτι τέτοιο περιγράφεις κι εσύ.
Τι εννοείς "με την μικρή γωνία" ? ποιά είναι η "μεγάλη" ?
στο σχέδιο αρίθμησα τα καμάρια, αν θες πες μου μεταξύ ποιών εννοείς την (τις) γωνία (ες).
[ You are not allowed to view attachments ]
το (4) δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι θα μπει. Αυτό και για το μήκος των (1), (2) θα τα δω επιτόπου.
Τα εγκάρσια καμάρια τα χρειάζομαι γενικώς για την εγκάρσια καμπύλη (θα έχει από την ταστιέρα και κάτω)
Φυσικά με απασχολεί η τάση των χορδών και το μήκος του καβαλάρη, που είναι αντιστρόφως ανάλογα από της κλασικής π.χ. (σχεδόν διπλάσια τάση με ακριβώς μισό μήκος καβαλάρη - ότι πρέπει για να μου έρθει στο κεφάλι :-[ )
-
[...] Αν δει τη συζήτηση ο Πασχάλης ίσως μπορέσει να μας διαφωτίσει περισσότερο.
[...]
Άργησα να το δω αλλά "κάλλιο αργά,..."
Σε τέτοιου είδους συγκολλήσεις, για να γίνει δυνατή η κόλληση θα πρέπει τα μόρια της κόλλας να έρθουν σχετικά κοντά. Αν ο διαλύτης είναι νερό, τότε δουλεύει και σαν αποστάτης μεταξύ των μορίων οπότε με την εξάτμισή του πετυχαίνουμε αυτό ακριβώς δηλ. να έρθουν κοντά τα μόρια. Ταυτόχρονα όμως αρχίζει και το χημικό πήξιμο της κόλλας ("δικτύωση μέσω σταυροδεσμών"). Όταν υπάρχει μεγάλη υγρασία στο περιβάλλον δεν προλαβαίνει να εξατμιστεί το νερό οπότε και το πήξιμο γίνεται με "αραιή" κόλλα με αποτέλεσμα το δίκτυο δεσμών που σχηματίζεται να μην είναι αρκετά πυκνό και άρα ασθενές.
Αν δε και η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι σχετικά υψηλή τότε επιταχύνεται περισσότερο το πήξιμο από την εξάτμιση άρα όχι βέλτιστης ποιότητας συγκόλληση.
Όταν έχουμε απλώσει την κόλλα με μεγάλο πάχος τότε το πήξιμο μας προλαβαίνει και, παρόλο που είναι κακό, είναι αρκετά ισχυρό ώστε να εμποδίζει το νερό στο εσωτερικό της κόλλας να εξατμιστεί με αποτέλεσμα να μην πήζει καθόλου η κόλλα που βρίσκεται στη μέση της ποσότητας που βάλαμε (για τον ίδιο λόγο που δεν πήζει και στο μπουκάλι της η κόλλα). Άρα με την πολλή κόλλα δεν καταφέρνουμε καλύτερη συγκόλληση, μόνο πιο ακριβή.
Ελπίζω να βοήθησα.
ΥΓ Μάνο, τα θαύματα συνεχίζονται βλέπω...
-
.... Ελπίζω να βοήθησα.
μπράβο ρε Πασχάλη, και βέβαια βοήθησες, κάτι τέτοια περιμένω... (αλλά πρέπει τώρα να μας πεις και για τις πολυουρεθάνης και τις εποξικές ;D)
Αλήθεια γιατί δεν ανοίγεις ένα θέμα "συνθήκες με τις οποίες πρέπει να γίνονται οι κολλήσεις" στο "Κόλλες βερνίκια" - έστω να σχολιάσεις, προφανώς ξέρεις περισσότερα απ΄όλους μας μαζί
-
κατά τα άλλα, ξέρω ότι έχετε τον καημό σας με την έκθεση, αλλά ... η ζωή συνεχίζεται
καμάρωμα και ηχητική οπή
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Για το καμάρωμα θα ανεβάσω και σχέδιο αργότερα, έτσι να υπάρχει. Και ίσως σχόλια για την αποτελεσματικότητά του, αν προκύψουν από τους "δοκιμαστές".
Προς το παρόν το μόνο που έχω να πω είναι ότι έβαλα το εγκάρσιο καμάρι λίγο πιο κοντά στον καβαλάρη και έκανα τα διαμήκη με ίδιο μήκος (μεταξύ τους).
το καπάκι δεν έφτανε στο πλήρες μήκος κι έκανα "μάτιση" με σφεντάμι. Η γραμμή θα φαίνεται, φρόντισα τουλάχιστον να "πέφτει" σε διαίρεση της ταστιέρας.
[ You are not allowed to view attachments ]
καπάκι με διπλά καρμπυρατέρ... έ, διπλή καμπυλότητα.. ;)
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
-
καβαλαρίγκος ναζιάρικος με ζεμπρανό και έβενο. Η κιθάρα αυτή δεν έχει compensation (ούτε μειούμενο ύψος στο κόκκαλο)
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Nut από ορείχαλκο. Δεν ξέρω ακριβώς τον λόγο (sustain ?), πάντως είναι συχνή επιλογή και είπα να δοκιμάσω. Μπορεί βέβαια να γίνει κι αυτό από κόκκαλο.
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
και μετά απ΄όλα αυτά, "πρόβα νυφικού" πριν την κόλληση του καβαλάρη (επι τέλους έπεσε η υγρασία, μόλις σήμερα, με γάνιασε.. αν κατέβαινα στην έκθεση δεν θα μπορούσα να φέρω παρά μόνο παλιά όργανα, ούτε βερνίκια δεν γινόντουσαν τρεις βδομάδες τώρα - αυτά για παρηγοριά, ξέρετε)
[ You are not allowed to view attachments ]
-
Όμορφο γίνεται!
-
Ωραιο γινεται
Προλαβαινει να κατεβει στην εκθεση
-
Όμορφο γίνεται!
Συμφωνώ απολύτως και θα είχα να προσθέσω ότι το μεράκι και η αρχιτεκτονική παιδεία του Μάνου , κάνουν μπαμ από χιλιόμετρα !!!
-
για το οργανο δεν ειμαι αξιος να γραψω τιποτα.Αλλα απο το 2012 ...........................μια και μοναδικη φορα επρεπε να ειχες κατεβει.Μια μονο.....
-
τα οργανα του μανου μας ειχαν ταξιδεψει παλαιοτερα στην εκθεση (νομιζω 2015) :)
μπορει να μην θυμαμαι ομως καλα...
-
για το οργανο δεν ειμαι αξιος να γραψω τιποτα.
έλα τώρα, υπερβολές
Αλλα απο το 2012 ...........................μια και μοναδικη φορα επρεπε να ειχες κατεβει.Μια μονο.....
τα οργανα του μανου μας ειχαν ταξιδεψει παλαιοτερα στην εκθεση (νομιζω 2015) :)
μπορει να μην θυμαμαι ομως καλα...
παιδιά δεν θέλω να απολογούμαι. αλλά ... απολογούμαι ;).
Κάθε χρόνο ετοιμάζομαι και κάθε χρόνο απλά δεν μπορώ.
Δυστυχώς (περισσότερο για μένα παρά για οποιονδήποτε άλλον) υπάρχουν άλλες προτεραιότητες πιο σοβαρές.
Ούτε του χρόνου το βλέπω, έχουμε μεταπτυχιακό μια χρονιά ακόμα και δίνουμε εξετάσεις τον Ιούνιο (η γυναίκα μου δηλαδή, αλλά καταλαβαίνετε ότι όλα τα άλλα - παιδιά, σκυλιά κτλ. - τα φροντίζω εγώ ειδικά αυτό το διάστημα). Για να φύγω και να έρθω μόνος, ούτε λόγος. Όποιος δει που μένω θα καταλάβει (στο "πουθενά", δεν αφήνεις οικογένεια εκεί). Αυτά.
-
αμ αυτα δεν τα ηξερα .......................αλλαζει το πραμα τοτες
-
Μανο , κατ'αρχας να επισημανω οτι παλι κοσμημα εποιεις . Κατα δευτερον μια που μοιαζουν οι περιορισμοι μας για τον Ιουνη ( εξετασεις σχολειο , πανελαδικες , εξεταστικη στο πανεπιστημιο ) με την ληξη του δεν θα επρεπε καπως να ξελαμπικαρουμε ;;;....!!!....
-
λοιπόοοοοοοονννν.....
επανέρχομαι μετά από μέρες και δρατικές εξελίξεις - που δεν έχουν τελειώσει ακόμα.
Το οργανάκι τέλειωσε και πήγε για δοκιμές με 13άρες χορδές - δεν είχα βαρύτερες όταν το αρμάτωσα κι είπα να δοκιμάσω καταρχάς με αυτές.
! No longer available (http://www.youtube.com/watch?v=_jaDfckdYDM#)
Ο ήχος όμως παρότι αρκετά καλός ποιοτικά, είχε μάλλον χαμηλή ένταση. Αναμενόμενο με καπάκι τέτοιου μεγέθους. Άλλωστε το όργανο στο οποίο βασίστηκα έχει πιεζοηλεκτρικό κάτω από τον καβαλάρη στον "στανταρντ" εξοπλισμό - δεν πωλείται χωρίς αυτό δηλαδή. Στην ουσία - αν το δεις αποκλειστικά "ακουστικά", ακόμα και το πρωτότυπο πρόκειται μάλλον για όργανο μελέτης.
Έγινε επομένως αυτό που φοβόμουν, τα καμάρια ήταν μάλλον υπερδιαστασιολογημένα από φόβο μη μου ξηλώσουν το καπάκι οι βαρύτερες χορδές.
Έχοντας ακόμα ένα ίδιο κομμάτι έλατο (αφού παίζουμε που παίζουμε) αντί να αλλάξω χορδές, αποφάσισα να κάνω ταυτόχρονα και άλλη δοκιμή και να αλλάξω όλο το καπάκι, με ελαφρύτερο καμάρωμα και floating καβαλάρη αυτή τη φορά. Το παλιό βγήκε αλώβητο και μάλλον θα ξαναχρησιμοποιηθεί - αφού ελαφρύνω τα καμάρια - σε επόμενο όργανο.
[ You are not allowed to view attachments ]
Και μια που μιλάμε για καμάρια, πήγα το όργανο και στον Αλεξανδρή για κουβεντούλα. Βλέποντας τον καβαλάρη του αρχικού (που αντιγράφω), εξέφρασχε την εκτίμηση ότι ενδεχομένως με τέτοιο καβαλάρη να μην έχει και καθόλου καμάρια (αν προσέξετε τις πρώτες φωτογραφίες, όντως ο καβαλάρης είναι δυσανάλογα μεγάλος).
Τέλος πάντων, το νέο καπάκι έχει καμάρωμα "τυπικό" για τα "δικά μας" λαϊκά όργανα: ένα εγκάρσιο καμάρι και ενίσχυση στην τρύπα. Μόλις διαπίστωσα ότι απ' την βιασύνη μου δεν πήρα ούτε μία φωτογραφία, αλλά έχω το σχέδιο το οποίο είναι κάπως έτσι σε σχέση με το παλιό:
[ You are not allowed to view attachments ]
-
Οι νέες χορδές που πρόκειται να μπουν είναι Elixir Nanoweb Baritone, 80/20, ... 16άρες. Πολύ πράμα, (16-22-30-47-59-70).
Εκτιμώ τάσεις (το μηχανάκι υπολογισμού έχει μπάσα μέχρι 56 άρα) ~ 110 κιλά, σχεδόν διπλάσιο δηλαδή από τις 13 άρες (60 κιλά)
Για να δώσω μιαν οπτική αντιστοιχία, η 47άρα Ρε του σετ είναι η μπάσα Μι σε 11άρι σετ. Η δε μπάσα Μι έχει διάμετρο (0.70 = )1,8 χιλιοστά). Δείχνει σαν ... παλαμάρι.
Tα επόμενα πράγματα που με απασχόλησαν ήταν ο χορδοκράτης - αφού γίνεται floating ο καβαλάρης - και το headstock. Επίσης αποφάσισα να βάλω κάψες εσωτερικά για ενίσχυση, και έκανα μια τρύπα στο πίσω μέρος του σκάφους για να μπορώ να παίζω με διάφορες επιλογές.
Αρχίζοντας από το headstock το κλειδί της μπάσας ΜΙ "την άκουσε" και το αξονάκι άρχισε να παίζει.
Προσπάθησα να βγάλω το καπάκι του κλειδιοιύ για επιδιόρθωση, αλλά ο όλος ο μηχανισμός (γρανάζι - ροδέλες κτλ.) κρατιέται στη θέση του με το ίδιο το καπάκι κι έτσι αν αυτό βγει κινδυνεύει να διαλυθεί εντελώς το κλειδί.
Οπότε το άφησα έτσι και πρόσθεσα ένα στέλεχος κεντρικά για να φωλιάσουν οι άξονες και να μην έχω προβλήματα με τις βαρύτερες χορδές. Το έλεγξα πριν συνεχίσω οτιδήποτε και φαίνεται να είναι ΟΚ.
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Ο κεντρικός "κορμός" πήρε κι ένα κομμάτι zebrano για να ταιριάξει με τα υπόλοιπα. Αποφάσισα να αλλάξω και υλικό στο nut, κατανάλωσε αρκετή πρώτη ύλη (κόκκαλο) - και καναδυό ώρες επεξεργασία.
[ You are not allowed to view attachments ]
Επόμενη δουλειά ο χορδοκράτης. Λόγω της μεγάλης τάσης, έφτιαξα έναν "μπαμπάτσικο" από zebrano με κόκκαλο στα κεφάλια των χορδών. Στηρίζεται με τέσσερεις βίδες στον τάκο, άμα βρω κανένα πιο ευπαρουσίαστο σχέδιο (βίδας) θα τον αλλάξω. Δεν τον κόλλησα (εξ ου και οι τέσσερεις βιδάρες) γιατί όπως καταλαβαίνετε δεν έχω καταλήξει ακόμα σε τελικό σχέδιο και προσπαθώ να αποφύγω δεσμεύσεις.
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Λεπτομέρεια: για να περάσουν οι περιελίξεις των κεφαλών των χορδών, οι τρύπες έγιναν τελικά 2,3 χιλιοστά.
-
Γιάννης Αλεξανδρής + Μάνος Τουρπάλης ε, δεν μπορεί ... θα γίνει ακόμα καλύτερο !!! :)
-
η τρύπα στην πλάτη έγινε λίγο πιο κάτω από την αντίστοιχη θέση του καβαλάρη στο καπάκι. Η τρύπα για το jack θα γίνει μάλλον στην δεξιά πλευρά του σκάφους, πίσω. Όλο το σύστημα θα μου το φτιάξει ένας φίλος μπασίστας που ασχολείται και με ηλεκτρονικά γιατί εγώ δεν "το έχω" καθόλου.
Δεν αγόρασα έτοιμη κάψα γιατί οι τιμές είναι μάλλον απαγορευτικές για τον πειραματικό χαρακτήρα του εγχειρήματος: 40 Ευρώ η διπλή και 70 ευρώ η τετραπλή κάψα (shaller), τριπλή δεν βρήκα, ούτε φτηνότερη εκτός από τα πιεζοηλεκτρικά που μπαίνουν κάτω από το κόκκαλο σε κολλητό όμως καβαλάρη (δεν ξέρω πως λέγονται) - αλλό ο φίλος με απέτρεψε λόγω προβλημάτων που βγάζουν.
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Καβαλάρης επίσης από zebrano.
[ You are not allowed to view attachments ]
Επίσης έβαψα με κάσια την ταστιέρα, αντί να βάλω σημάδια (τσαμπουκάδες) και μετά από όλα αυτά, μπήκαν χορδές. Εδώ στη διαδικασία - είπα να βγάλω την μπάσα ΜΙ (το παλαμάρι που λέγαμε) μόνη της πριν μπουν οι άλλες μπάσες.
[ You are not allowed to view attachments ]
[ You are not allowed to view attachments ]
Κούρδισα και περιμένω να δω τι - και - αν θα ξεκολλήσει. Άντε να δούμε. Πάντως ο ήχος δεν έχει καμμία σχέση, ακόμα και με το κούρδισμα. Υπάρχει εμφανής βελτίωση ειδικά στο sustain (που είναι ζητούμενο στην lap steel) αλλά προφανώς πρέπει να την πιάσει στα χέρια του (στην αγκαλιά του) ο παίκτης για να δούμε τι κάναμε.
-
Γιάννης Αλεξανδρής + Μάνος Τουρπάλης ε, δεν μπορεί ... θα γίνει ακόμα καλύτερο !!! :)
χαχα... ο Αλεξανδρής μου πρότεινε να το αφήσω όπως είναι (ήταν), αλλά εμένα με τρώει ο κ^.. μου
-
Καταπληκτικός!!
Τόσο σε δουλειά όσο και σε ψάξιμο-διάβασμα-σχολαστικότητα-αντιμετώπιση
Μπράβο Μάνο!!
Αν επιτρέπεται, τα περί τάσεων χορδών με τις δυνάμεις και τις ροπές που ανέλυσες σε κάποιο μύνημα, τελικά τα έλαβες με κάποιον τρόπο υπόψιν στην κατασκευή? (ρωτάω ως πολ. μηχ) Ποια είναι τα συμπεράσματά σου?
ΥΓ. Το 'χεις ωραία και με τη φωτογραφία.
-
Αν επιτρέπεται, τα περί τάσεων χορδών με τις δυνάμεις και τις ροπές που ανέλυσες σε κάποιο μύνημα, τελικά τα έλαβες με κάποιον τρόπο υπόψιν στην κατασκευή? (ρωτάω ως πολ. μηχ) Ποια είναι τα συμπεράσματά σου?
Καταρχάς ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
Για τις τάσεις κτλ., δεν έχω βγάλει συμπεράσματα με την επιστημονική έννοια. Το λαμβάνω υπόψη, αλλά περισσότερο διαισθητικά - και προφανώς πέφτω έξω, όπως είδες για την "υπερδιαστασιολόγηση" που λέω παραπάνω. Κάποιες φορές, γνωρίζοντας τις συγκεκριμένες φορτίσεις, κάνω και κάποιες δοκιμές με συγκεκριμένα πάχη κτλ. στα ίδια τα ξύλα που πρόκειται να χρησιμοποιήσω. Εδώ ας πούμε είναι μια φωτογραφία από καμάρια κέδρου που ήθελα να χρησιμοποιήσω σε ένα μπουζούκι, και αφού τα τοποθέτησα στις αποστάσεις που επρόκειτο να μπουν, έβαλα το συγκεκριμένο βάρος (κάθετης φόρτισης - τσουβάλι με άμμο) πάνω τους για να δω τυχόν παραμορφώσεις.
[ You are not allowed to view attachments ]
πάντως δεν έχω "επιστημονικό" υπόβαθρο (ειδικές γνώσεις ή π.χ. υπολογιστικά προγράμματα κτλ.)
παρένθεση: κι εγώ Αρχιτέκτονας είμαι, και για το σπίτι μου απευθύνθηκα σε Πολ. Μηχ. συναδέλφους στο γραφείο να μου υπολογίσουν κάτι πέργκολες ξύλινες που ήθελα να βάλω. Ακολούθησα τις συμβουλές, οι πέργκολες δεν έπεσαν μεν - οπότε κατά μια έννοια οι υπολογισμοί ήταν σωστοί - αλλά έχουν γίνει αγνώριστες από τις στρεβλώσεις. Θέλω να πω ότι όταν πρόκειται για ξύλα δεν εμπιστεύομαι πλέον μόνο μετρήσεις ή υπολογιστικά προγράμματα - ή ότι άλλο χρησιμοποίησαν οι συνάδελφοι - ) επειδή πως να το κάνουμε, είναι "ζωντανά" τα ξύλα και έτσι πρέπει να τα αντιμετωπίζεις. Οπότε, μαζεύω εμπειρίες.
ΥΓ. Το 'χεις ωραία και με τη φωτογραφία.
τυχαίο είναι, βγάζω εκατό φωτογρφίες και κρατάω τις "καλύτερες" - αυτές που αποδίδουν καλύτερα αυτό που θέλω να δείξω και δεν είναι κουνημένες ;D
-
Να κάνουμε όργανο από μπετό!! ;D
ναι,αυτό έχει το ξύλο, ότι και να σου πουνε οι τύποι,αν δε "θέλει" το συγκεκριμένο ξύλο, δεεεν!
**Ένα μικρό τιπ, για προσομοίωση δύναμης-βάρους μπορείς να χρησιμοποιήσεις (με την κατάλληλη διάταξη βεβαίως) ζυγαριά τύπου κανταράκι, αυτές που ζυγίζουμε τις βαλίτσες για να δούμε αν θα μπουμε στο αεροπλάνο ή αν θα πληρώσουμε εξτρά. Μπορείς να προσομοιώσεις και εφελκυσμό και θλίψη.
-
Ένα μικρό τιπ, για προσομοίωση δύναμης-βάρους μπορείς να χρησιμοποιήσεις (με την κατάλληλη διάταξη βεβαίως) ζυγαριά τύπου κανταράκι, αυτές που ζυγίζουμε τις βαλίτσες για να δούμε αν θα μπουμε στο αεροπλάνο ή αν θα πληρώσουμε εξτρά. Μπορείς να προσομοιώσεις και εφελκυσμό και θλίψη.
κανταράκι έχω, αλλά πως γίνεται αυτό ? θέλω να πω, το καντάρι "τραβάει" το βάρος προς τα πάνω, πως γίνεται να "σπρώχνει" για φόρτιση ? πολύ με ενδιαφέρει, αν έχεις φωτό ή link βάλτα ή στείλε μήνυμα, ευχαριστώ για την πληροφορία!
-
Δεν το δοκίμασα ούτε το εχω δει κάπου, τώρα το σχεδίασα, νομίζω θα δουλέψει...(κλασικά και στο τέλος δε δουλεύει τίποτα ;D )
[attachimg=1]
Αρκεί τα 2 κομμάτια (σαν κουτιά) να είναι ακλόνητα, δηλ. να μην παραμορφώνονται από τη δύναμη.
Στη βάση του κανταρακίου (!) μπορείς να κάνεις πατέντα με συρματόσχοινο,ράουλο ή ντίζα ώστε να ελέγχεις την πίεση.
Οι 4 σωλήνες στις γωνίες είναι σίδερο, όχι καβίλια! Το κανταράκι τραβάει το κάτω μικρό "πιάτο" από το πάνω μεγάλο.
-
update:
ήρθε ο φίλος (είχαμε και καιρό να βρεθούμε, γλεντήσαμε) και μου έκανε μάθημα : καλάϊ, κολλητήρι και τα συναφή. Τις κάψες βέβαια τις τελικές αυτός τις έφτιαξε, αλλά πολύ χάρηκα που τόμαθα αυτό, τώρα έχει εκπαίδευση.
Μετά από δοκιμές βάλαμε διπλή κάψα (μ' αυτό το μέγεθος των καψών δεν γινόταν τριπλή, είναι σχετικά μεγάλες) μέσα από την τρύπα, κολλημένες με ταινία διπλής όψης στην πίσω πλευρά του καπακιού. Αν ποτέ ξεκολλήσουν η αλλαγή της ταινίας είναι πολύ εύκολη αφού υπάρχει η τρύπα. Στις δοκιμές βέβαια κολλήσαμε - ξεκολλήσαμε κανα δυο κάψες τουλάχιστον. Στην φωτογραφία μετά την τοποθέτηση (λίγο πιο πίσω από τον καβαλάρη).
[ You are not allowed to view attachments ]
παίζοντας ανακαλύψαμε κι άλλο πρόβλημα: η break angle έγινε επίτηδες σχετικά μικρή για να μειώσω την φόρτιση στο καπάκι (με 7° έχει 13,5 κιλά. εννιά μπουκάλια νερό δηλαδή σηκώνει το καπάκι σε επιφάνεια όσο ο καβαλάρης). Λόγω συνδυασμού της συγκεκριμένης break angle και του τρόπου παιξίματος με πένες στα δάχτυλα (finger picks - που "τραβάνε" και γενικά ταλαιπωρούν τις χορδές), αυτές πηδάγανε το κόκκαλο και υπήρχε πρόβλημα.
Έφτιαξα κανα δυο καβαλάρηδες με σχισμές στο κόκκαλο για δοκιμές κτλ. και σκεφτόμουν άλλους πιθανούς τρόπους, π.χ. να προεκτείνω τον χορδοκράτη με κάποιο στέλεχος που να κρατάει σταθερές τις χορδές, όπως σε αυτόν της Γερμανικής κιθάρας που έχω δείξει.
Σε κάποια φάση σκέφτηκα "και αν περνούσα τις χορδές όχι πάνω, αλλά μέσα από το κόκκαλο ?" - η πρώτη σκέψη ήταν "μπα, θα μπαζάρουν", αλλά είπα να το δοκιμάσω ούτως ή άλλως.
Με τρυπάνια τεσσάρων διαφορετικών μεγεθών άνοιξα τρύπες έτσι ώστε το πάνω μέρος των χορδών να είναι συνεπίπεδο
(ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ: και όχι το κάτω, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα όργανα που μετράμε το action από κάτω, στην lap steel το action μετριέται από πάνω ώστε οι χορδές να είναι απολύτως συνεπίπεδες για να μπορούν να παιχτούν με το tone bar που σύρεται ταυτόχρονα σε όλες)
Αυτό ήταν λίγο δύσκολο ομολογώ, χάλασα δυο τρία κόκκαλα, ας είναι καλά ο χασάπης του χωριού. Προς μεγάλη μου ικανοποίηση και παρά τους αρχικούς μου ενδοιασμούς (φαντάζομαι κι όσοι το διαβάσουν αυτό θα σκεφτούν αρχικά) ο καβαλάρης δουλεύει τέλεια χωρίς "μπαζαρίσματα" πουθενά - και οι χορδές φυσικά δεν πηδάνε από δω κι από κει.
[ You are not allowed to view attachments ]
η άχρηστη πληροφορία της μέρας : για όποιον ενδεχομένως αποπειραθεί κάτι τέτοιο στο μέλλον, οι διάμετροι των οπών πρέπει να είναι λίγο μεγαλύτερες από αυτές των χορδών. Στα πρώτα κόκκαλα τις έκανα όσο πιο "ακριβώς" μπορούσα, νομίζοντας ότι αν περνούσαν σφιχτά δεν θα έτριζαν (buzz). Για κάποιο λόγο συμβαίνει το αντίθετο.
Και έτσι φτάσαμε (σχεδόν) στο τέλος. Εδώ φαίνεται και το jack για το καλώδιο.
[ You are not allowed to view attachments ]
-
το 'σχεδόν" της τελευταίας φράσης αναφέρεται στο ότι θα τελειώσει τότε που θα παιχτεί από κιθαρίστα που ξέρει τι του γίνεται (εγώ την κοπανάω αδιακρίτως και ο φίλος που ήρθε είναι μεν του "ξένου ρεπερτορίου", αλλά μπασίστας).
Ως τότε, αποφάσισα να αξιοποιήσω και το παλιό καπάκι (θα το ελαφρύνω και λίγο) και έφτιαξα και νέο σκάφος.
[ You are not allowed to view attachments ]
-
επίσης πρέπει να γίνει update στον τίτλο (ή να ονομάσω έτσι το δεύτερο όργανο).
Χαζεύοντας σε διάφορα sites ξανά, κάπου έπεσε το μάτι μου στην μετάφραση του "lap". Είπαμε είναι αγκαλιά, αλλά όχι οποιαδήποτε αγκαλιά:
είναι η αγκαλιά που σχηματίζεται μεταξύ των χεριών μας, του πάνω μέρους των μηρών και του κορμού μας όταν είμαστε σε καθιστή θέση. Ακριβώς η αγκαλιά δηλαδή που κάνουμε στα μωρά που παίρνουμε στα γόνατά μας να τα χορέψουμε. Κι όταν παίρνουμε μωρά στα γόνατά μας (κυριολεκτώ, συμμαζευτείτε οι πονηροί), τι τους τραγουδάμε ?
νταχτιρτνί.
Αυτή λοιπόν θα είναι η παγκόσμια πρώτη (ΤΑ - ΝΤΑΑΑΑΑΧ, μουσική "αγωνίας") "Νταχτιρντί γκιτάρ"
-
μανο εισαι πολυ μπροστα στη σκεψη μπραβο!!!!!!!!!!!!!!
-
Καλα εεε εδω και κανα διωρο που το διαβασα κι ακομα γελαω.
Καλο και το ντουλαπ στυλ αλλα το νταχριρντι γκιταρ ολα τα λεφτα. {celebrate015} {celebrate015} {celebrate015}.
Στο επομενο οργανο θα σε παρω να μου βρεις ονομα...αφου το 'χεις για νονος. :o