εγω θα το εφτιαχνα με 2 εφχολς,
Στέλιο το έψαξα (και) συτό
υπάρχουν όμως δύο προβλήματα: αφενός οι f holes "κανονικά" μπαίνουν στην ευθεία του (floating και όχι κολλητού) καβαλάρη, όπως στα βιολιά. Στα dulcimers κάνουν ό,τι θέλουν γενικώς - και απ' ότι είδες η "γέφυρα" από την οποία μεταφέρεται ο ήχος στο καπάκι είναι "κρυφή" (κάτω από την "ταστιέρα") και μπορεί κάλλιστα να είναι στην ευθεία των f holes.
και το δεύτερο θέμα - ίσως όχι τόσο δεσμευτικό - είναι η επιφάνεια της τρύπας. Λαμβάνοντας υπόψη τον Helmholtz και με επιφάνεια οπής 3216 μμ³ στο στο αρχικό σχέδιο , τα f holes μετά βίας βγάζουν το μισό. Στο αρχικό σχέδιο είναι η κυκλική οπή, θεωρητικά ο αέρας του σκάφους με επιφάνεια οπής 3216 συντονίζει σε περίπου F# / G. Θυμίζω ότι τα ανοιχτά κουρδίσματα που χρησιμοποιούν είναι D και G, αυτό το κούρδισμα του αέρα μου φαίνεται ... ταμάμ!
Βέβαια ο Helmholtz λαμβάνει κυκλική διατομή τρύπας, και διάβασα κι ένα αρθράκι που λέει ότι οι f holes και γενικά τα μακρόστενα σχήματα έχουν άλλες ιδιότητες (στενό άνοιγμα - μεγαλύτερη πίεση), αλλά πάλι θα πρέπει να αλλάξω τον καβαλάρη. Κι αυτός τσίμα τσίμα είναι (έστω και floating).
Δεν ξέρω, μπορεί να μου έρθει καμμιά καλή ιδέα για το σχήμα των f holes και να επανέλθω - ή να το δοκιμάσω στο επόμενο.
Είδα κι άλλες εναλλακτικές, ο "κέλτικος κόμβος" μου αρέσει πολύ σαν σχήμα και βγάζει ίδια περίπου επιφάνεια στο διαθέσιμο πλάτος αλλά πάλι δεν αφήνει "ψωμί" στο καπάκι αριστερά - δεξιά και δεν μου πολυαρέσει.
[ Invalid Attachment ]
να και το άρθρο για τις f-holes : Δεν είναι "επιστημονικό" αλλά έχει ενδιαφέρον, εχει και την εξέλιξη του σχήματος
http://www.openculture.com/2016/01/why-violins-have-f-holes-the-science-history-of-a-remarkable-renaissance-design.html