Φίλε μου πολύ καλή δουλειά, από την ενασχόληση μου με την πυρογραφία έχω αποκομίσει κάποιες χρήσιμες γνώσεις που πιστεύω θα βοηθήσουν και εσένα.
Σχετικά με την πίεση που ασκούμε στον πυρογράφο , ισχύει πως ο πυρογράφος «γραφεί» από μόνος του δεν χρειάζεται λοιπόν να τον πιέζουμε ιδιαίτερα.
Τα ρητινώδη ξύλα δημιουργούν καπνιά στις μύτες του πυρογράφου , γιαυτό πρέπει να τις καθαρίζουμε με βούρτσα ή λεπτό σμυριδόχαρτο, οι μαυρισμένες μύτες δεν ζεσταίνουν καλά.
Το πάχος της πυρογραφίας εξαρτάται από την ταχύτητα με την οποία κινούμε τον πυρογράφο, αργή ταχύτητα μεγαλύτερο πάχος και το αντίθετο , την σωστή ταχύτητα την βρίσκεις με εξάσκηση.
Τα καλύτερα ξύλα είναι εκείνα που έχουν λεπτές βένες(νερά) και φυσικά τα ανοιχτόχρωμα, μερικά από αυτά είναι: οξιά, σφένδαμος(κελεμπέκι),λεύκα, φλαμούρι, πεύκο , δρυς κ.λπ.
Η πυρογραφημένη επιφάνεια βουρτσίζεται με μπρούτζινη βούρτσα και φεύγει έτσι η καρβουνόσκονη.
Αν έχεις ποικιλία μυτών μπορείς να τις χρησιμοποιείς ως εξής: Με την στρογγυλή μύτη κάνουμε κυκλάκια με απλή περιστροφή, με την κωνική μύτη κάνουμε τελείες και γραμμές, με την οβάλ μύτη κάνουμε μικρές ελλείψεις, με την κυρτή μύτη μπορούμε να κάνουμε σχέδια κ.λπ. Υπάρχουν και πολλές άλλες μύτες με πολλά μοτίβο.
Οι καπλαμάδες ανάλογα με τον τρόπο κοπής , τους βρίσκουμε σε διάφορα πάχη όπως: Στα φυλλοβόλα από 0.55mm έως 0.75mm και στα βελονοφόρα από 0.85mm έως 1mm. Υπάρχουν και ειδικοί καπλαμάδες έως 3mm.
Τα καπάκια του μπουζουκιού στο εμπόριο τα βρίσκουμε με πάχος από 3mm έως 5mm. Καλή συνέχεια.
