Καλημέρα φίλε ΟΥΣΑΚ.Συμφωνώ απόλυτα ότι ο καθένας δουλεύει όπως βολέυεται,-και φυσικά αυτό δεν είναι κακό-, το θέμα όμως ξεκινά από την λάθος εντύπωση, "το φτιάχνω καλά,αυτός είναι ο σωστός δρόμος,αυτά είναι τα καλύτερα υλικά,όποιος θέλει ας έρθει να με αντιγράψει,εγώ είμαι ο σωστός, δοξάστε με".Μην παρεξηγηθώ,δεν αναφαίρομαι σε σένα προσωπικά,απλά παίρνω την αφορμή να πω την άποψή μου.Όπως έχω γράψει και σε άλλο φόρουμ, έχω δει εξαιρετικά όργανα,με φυσικά βερνίκια,με νίτρου,με αλκυδικά βερνίκια,με πολυουρεθανικά,ακρυλικά,νερου, και το αντίθετο.Το θέμα είναι να μπορείς να "στέκεσαι" απέναντι στο βερνίκι,και να του συμπεριφερθείς με τρόπο,που να δώσει όλα τα πλεονεκτήματά του,και να ελαχιστοποιήσεις τα τυχόν μειονεκτήματά του.Π.χ. σε έναν ερασιτέχνη "ψαγμένο",μπορείς να κάνεις εξαιρετικά φυσικά βερνίκια,ή και σε επαγγελματία που θα σεβαστεί το όργανο,ενώ σε κάποιον που παίζει σε περιβάλλον,με σαμπάνιες,πιτσιλίματα,.ιδρώτες κ.λ.π. τα 2 συστ. είναι μονόδρομος.Πρέπει να ξέρεις πως θα ρίξεις τις πολυουρεθάνες, με τρόπο που να μην "στομώσεις" το όργανο, ώστε μετά από 5-6 μήνες- που θα έχει ολοκληρωθεί ο πολυμερισμός εντελώς", να είναι σχεδόν ίδια η απόδωση των 2 συστ. με τα φυσικά βερνίκια.
Για το θέμα της βαφής τώρα,θα έλεγα, ότι προτιμούμε να την κάνουμε πιο αραιή,και να ρίξουμε περισσότερα χέρια,μέχρι το επιθυμητό αποτέλεσμα,παρά να μας "ξεφύγει" σκουραίνοντας,και μετά να μην μπορούμε να την ανοίξουμε.
Για το σήλερ νίτρου,έχεις δίκηο,μπορείς να μην το βάλεις,ΑΛΛΑ σε βοηθάει,την ώρα που ρίχνεις την βαφή,να μην έχει εμφάνιση φλούδας πορτοκαλιού.Η φλόυδα πορτοκαλιού, βεβαίως με το στέγνωμα εξαφανίζεται,αλλά με το βερνίκωμα από πάνω ένα έμπειρο μάτι, θα την διακρίνει,ευκολότερα στα ανοιχτόχρωμα,καθόλου στο μαύρο.
Και πάλι καλημέρες σε όλους του φόρουμ.
