Φίλοι μου καλησπέρα.
Παρακάτω θα σας δείξω τις διαστάσεις και τη διαδικασία κατασκευής ενός ζευγαριού κουταλιών σαντουριού. Το πρωτότυπο έφερε σπασμένο μια φοιτήτρια (πτυχιούχος και διπλωματούχος στο πιάνο !!!!!!!!) στο εργαστήρι του δασκάλου μου, ο οποίος μου ανέθεσε την κατασκευή του. Ήταν φτιαγμένο από κελεμπέκι (σφενδάμι). Επειδή και ο δάσκαλος δεν είχε ξαναφτιάξει τέτοια κουτάλια, είχαμε και μια μικρή διαφωνία καθώς χωρίς να έχω ξαναδουλέψει κελεμπέκι, από το βάρος και την όψη του αρχικώς εκτίμησα ότι ήταν σάμπα (τι περίεργο, πάλι με καπέλωσε ο δάσκαλος
).
Υλικά : ένα κομμάτι κελεμπέκι 28 χ 2,5 χ 1,5 εκ. πλανισμένο.
Χρόνος κατασκευής : ≈ 3 ώρες (το ζεύγος)
Εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν : Μια ράσπα ίσια και μια στρόγγυλη με μεσαίο δόντι και οι δύο, ένας τάκος ίσιος, ένας τάκος κυλινδρικός Φ26 (από κουρτινόξυλο), ένας τάκος κυλινδρικός Φ12 (από καβίλια Φ12 με το μέτρο) όλοι "ντυμένοι" με γυαλόχαρτο 100άρι, πριονοκορδέλα ή πριόνι οργανοποιίας, ένα κομμάτι γυαλί και γυαλόχαρτα Φ80 και Φ150.
Οι διαστάσεις είναι οι παρακάτω :
Διαδικασία Κατασκευής.Ζωγραφίζουμε το πρωτότυπο (εάν το έχουμε) στο πλάι του κελεμπεκιού αλλοιώς προχωράμε σύμφωνα με τις διαστάσεις.
Κόβουμε στην πριονοκορδέλα τα περίσσια φροντίζοντας ώστε η γραμμή να μείνει ανέπαφη.
Τρίβουμε, ισιώνουμε και διαμορφώνουμε το κομμάτι με τις ράσπες και τους τάκους το δυνατόν περισσότερο. Μέχρι εδώ δεν έχουμε χωρίσει ακόμα το ζεύγος ώστε με μια διαδικασία να έχουμε κάποιες απ’ τις διαστάσεις ίδιες και στα δυο κουτάλια.
Σκίζουμε το κομμάτι στη μέση και έχουμε τα δυο κομμάτια. Διαμορφώνουμε το πίσω τμήμα του κουταλιού ώστε να είναι σχεδόν έτοιμο πριν αρχίσουμε να λεπταίνουμε το ευαίσθητο στέλεχος. Σημαδεύουμε και πάλι το πάχος του λεπτού στελέχους του κουταλιού και αφαιρούμε τα πλαϊνό περίσσευμα στην πριονοκορδέλα.
[ Invalid Attachment ]
Στη συνέχεια αρχίζουμε να διαμορφώνουμε λεπτομερώς το κάθε κουτάλι με τους κυλινδρικούς τάκους και το γυαλί μέχρι να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα των προαναφερόμενων διαστάσεων.
Προσοχή : Επειδή το ξύσιμο με το γυαλί, όσο ευκολοδούλευτο και να είναι το κελεμπέκι, δημιουργεί κάποιες μικροανωμαλίες, αυτές τις εξομαλύνουμε γυαλοχαρτίζοντας σταδιακώς και μετά ξανασυνεχίζουμε το ξύσιμο. Αν τις αφήσουμε το γυαλί "σκαλώνει" και δεν ξύνει ομαλώς.
Επίσης το γυαλί δουλεύεται σχεδόν κάθετα προς το ξύλο (γωνία περίπου 85⁰) αλλά πλαγίως (περίπου 45⁰) προς την κατεύθυνση που ξύνουμε.
Κατά τη διαδικασία γυαλοχαρτίζουμε όταν απαιτείται με το 80άρι και τελικώς φινίρουμε με το 150άρι.
Το βάψιμο θα γίνει στη συνέχεια καθώς θέλουμε πρώτα να δοκιμάσει τη λειτουργικότητά τους η παίκτρια.
Αν κάποιος φίλος έχει ξαναφτιάξει τέτοια κουτάλια θα ήθελα να προσφέρει κι αυτός την εμπειρία του διορθώνοντας πιθανώς και κάποια λάθη μου.
