Φίλε μου,
το βάψιμο της μελαμίνης είναι λιγάκι δύσκολη υπόθεση και καλύτερα να την αποφύγεις. Μπορεί να γίνει με δυο-τρία απανωτά χέρια ριπουλίνης αφού την έχεις "αγριέψει" με 40άρι ή 60άρι γυαλόχαρτο αλλά να ξέρεις ότι μπορεί να σου ξεφλουδίσει ανά πάσα στιγμή. Υπάρχει και η περίπτωση γυαλοχαρτίζοντας να αφαιρέσεις τελείως το φιλμ και να βρεις την ινοσανίδα, οπότε τότε είναι σαν να βάφεις ξύλο που προσωπικώς θα στο συνιστούσα αν αποφασίσεις τελικώς το βάψιμο.
Δεν ξέρω τις διαστάσεις της επιφάνειας του επίπλου που θέλεις να αλλάξεις χρώμα, για που προορίζεται και τον προϋπολογισμό σου, αλλά θα σου πρότεινα να ψάξεις και για κόλλημα με βενζινόκολλα φύλλου βακελίτη (φορμάικας). Θα είναι λιγάκι πιο ακριβό (αναλόγως το μέγεθος της επιφάνειας, καθώς αυτά βγαίνουν αν θυμάμαι καλώς σε διαστάσεις φάρδους 0,9-1,2 μ. και μήκους 4 μ.), αλλά ότι φτιάξεις θα είναι πολύ πιο ανθεκτικό ακόμα και από την μελαμίνη.
Όσον αφορά τα σόκορα αναλόγως και πάλι για που προορίζεται, μπορείς ή να τα στοκάρεις και γυαλοχαρτίζοντάς τα να τα βάψεις με την ίδια ριπουλίνη (μπορεί να χρειαστεί να περάσεις δύο ή τρία χέρια στόκο) ή να κολλήσεις σε ξυλεμπορικό PVC (πάχους 0,45 ή 2 χιλ.) ή να κολλήσεις αυτοκόλλητη ταινία (χόδριτο) στο χρώμα που θα ταιριάζει με τη ριπουλίνη ή τη φορμάικα ή τέλος να κολλήσεις αυτοκόλλητο φυσικό καπλαμά και να τον βάψεις και αυτόν.
Αν επιλέξεις το βάψιμο μπορείς και να "στρογγυλέψεις" με φρέζα την πάνω ακμή της επιφάνειας και στοκάροντάς την όπως και το σόκορο να τη βάψεις και αυτή. Θα έχεις πολύ καλύτερο, οπτικώς, αποτέλεσμα.
Αυτά. Δεν ξέρω πόσο βοήθησα αλλά και ότι άλλο θέλεις είμαι στη διάθεσή σου.