... το 68’ πήγα στο δημοτικό, αργότερα στο 6τάξιο νυχτερινό γυμνάσιο και έπειτα σε κάποια τεχνική σχολή, ενώ παράλληλα εργαζόμουν!
ότι έμαθα αυτά τα χρόνια σε αυτά τα ‘’ιδρύματα’’ δεν το χρωστώ στην πατρίδα μου και το σωστά δομημένο παιδαγωγικό - διδακτικό της πρόγραμμα, αλλά σε 5-10 γραφικούς και άξιους δασκάλους, καθηγητές, αλλά και μαστόρους, εργάτες, αγρότες, δημοσιογράφους, γείτονες... που ήταν πραγματικοί απόγονοι και συνεχιστές της Ελλάδας και του ελληνισμού!
Από τότε, η πλειοψηφία των Ελλήνων ήμασταν απλά εργαζόμενοι, στο ιδιωτικό η τον δημόσιο τομέα, αγρότες, επιχειρηματίες... που διεκπεραιώναμε απλά την εργασία μας, κοιτάζοντας τον εαυτούλη μας, υποστηρικτές των εκάστοτε πραξικοπημάτων (από τότε έχω μνήμες) κυβερνήσεων αργότερα, εκλεγμένων με δημοκρατικές διεργασίες, αλλά πάλι δίχαζαν το λαό μας (ποιος δεν θυμάται ότι και τα καφενεία ακόμα, ήταν χωρισμένα σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ?) ...και ξαφνικά, ανακαλύψαμε ότι λυμαίνονται το κράτος μας οι ίδιοι οι λειτουργοί του!
και εμείς... άμοιροι ευθυνών! τάχα δεν ξέραμε! να χέσω μέσα την αδιαφορία μας, που καμιά φορά, είναι χειρότερη κι απ την ιδιοτέλεια και την υστεροβουλία...
Ωστόσο, όλη αυτή η προγονολατρεία, επικαλούμενοι την αξία του Ελληνισμού και την προσφορά του ''φωτός'' του, σε όλο τον κόσμο, είναι λόγια χωρίς αντίκρισμα!
Προσωπικά, δεν βρίσκω καμιά ομοιότητα, κανένα μεγαλείο στην Ελλάδα και τους Έλληνες του σήμερα, σε σχέση με την Ελλάδα που όλοι επικαλούμαστε!
πρέπει να το κατανοήσουμε, να το δεχτούμε και τότε, ίσως αρχίσουμε να βρίσκουμε τα ίχνη της όμορφης και αληθινής Ελλάδας και των Ελλήνων.
...και τώρα στα πενήντα μου, με ένσημα από το 79΄ με τετραμελή οικογένεια... όπως άλλωστε τόσοι άλλοι συμπατριώτες μας, έμεινα άνεργος...
Και για όλα αυτά, φταίω κι εγώ και συ, κι ο παραδίπλα...
Συγχωρήστε με... έχω και γω τις πικρίες μου και αλλά όσα έγραψα, μπορεί να είναι μπούρδες, παραμορφωμένες δικέ μου αλήθειες, αλλά είναι ειπωμένες με ειλικρίνεια!
ευχαριστώ!
