Προχώρησε και η επισκευή στο μπουζούκι.
Μπήκαν εσωτερικές ενισχύσεις στα σκισίματα του καπακιού από έλατο. Σταθεροποιήθηκαν με πετονιά που πέρασε απο μικρες τρύπες και σφίξανε με ανάποδη κίνηση του σφιγκτήρα. Οι ενισχύσεις μετρήθηκαν και μπήκαν ανάμεσα στα καμάρια σφηνωτά. Τα σχισίματα ήταν συμμετρικά και πάνω στή ίδια βένα. Από το καμάρι μέχρι την τρύπα για την ενίσχυση τόσο του σχισίματος αλλά και όλης της περιοχής στην ροζέτα φτιάχτηκε μία ενίσχυση απο δύο κομμάτια έλατο με κάθετα νερά να μπει και αυτά σφηνωτά αμάεσα στα δύο καμάρια.
έγιναν όλες οι απαραίτητες κολλήσεις.
Στο καράολο τώρα είχε κολληθεί το σπασμένο κομμάτι από την αρχή. Η σκέψη ήταν από την αρχή να κατ΄βει το πάχος του καράολου και κα ενισχυθλει με δύο φύλλα ξύλο σαν σάντουιτς καθώς το αρχικό ξύλο είναι μάλλον μία τελειώς σαθρή λεύκα. Η αρχική ιδέα αποδείχθηκε απολύτως σωστή καθώς κατάβαζα με την πλάνη το πάχος του καράολου για να κολλήσω τα νέα ξύλα το καράολο ξαναέσπασε αλλά σε άλλο σημείο από αυτό που είχα κολλήσει πριν. Το ξανακόλλησα λοιπόν και με πολύ προσοχή το κατέβασα, το επιπεδοποίησα και κόλλησα ένα γερό καμμάτι από καρυδιά στην πάνω πλευρά. Η ίδια διαδικασία θα γίνει και στο κάτω μέρος. Έπεται συνέχεια..