Η δουλειά προχωράει. Αφού ξεκολλήθηκε το μπράτσο καθάρισα τις κόλλες που απέμειναν τόσο στον τάκο όσο και στο τακούνι. Ο τάκος τελικά είχε ένα σκίσιμο το οποίο κολλήθηκε. Εσωτερικά έβαλα εσωτερικά ενίσχυση στον τάκο με δύο τακάκια αριστερά-δεξιά του τάκου. Με τις εργασίες και πιο λεπτομερή επιθεώρηση αποκαλύφθηκε ότι όλη η κιθάρα δεν είναι μασίφ αλλά καλυμένη με καπλαμάδες. Δεν είναι κόντρα πλακέ λογικά το υπόστρωμα αλλά κάποιο μασίφ ξύλο (ίσως κερασιά, οξιά - δεν μπορώ να πω με σιγουριά από το σόκορο). Με καπλαμά κελεμπέκι μουαρέ στα πλαϊνά, κελεμπέκι απλό στην πλάτη και έλατο bookmatched στο καπάκι.
Η επόμενη ενέργεια είναι στο ίσιωμα της ταστιέρας. Αφού την έβρεξα την έσφιξα σε επίπεδη επιφάνεια και τη ζέστανα με το θερμοπίστολο. Θα μείνει μέρες έτσι για να επανέρθει. Αν όχι, θα δούμε τι θα κάνουμε.
Τέλος, μιας και όποιος κιθαρίστας την έπιασε στα χέρια του μου παραπονέθηκε πως το μπράτσο είναι φαρδύ για ακουστική οπότε του μίκρυνα το πλάτος, έτσι όπως ήτανε με την ταστιέρα και τα τάστα. Στηνένωση στο καράολο από 50 χιλισοτά το κατέβασα στα 45 χιλιοστά. κρατώντας στο ίδιο πλάτος το τελείωμα της.
Στις δύο φωτογραφίες, φαίνεται πως σφίγγοντας την ελέυθερη άκρη της ταστιέρας δεν είναι ευθεία αλλά η άλλη μερία σηκώνεται περιπου 3 χιλιοστά (όσο περίπου και η βύθιση του καπακιού.
Μετά την αφαίρεση της ταστιέρας το καπάκι επανήλθε στην ευθεία από το βύθισμα που είχε πριν αφαιρεθεί η ταστιέρα. Θα δω μήπως θα πρέπει να μπει κάποια επιπλέον ενίσχυσηπίσω από το υπάρχον καμάρι.