συνεχεια της κατασκευης (η οποια με κουρασε ειναι η αληθεια, κυριως λογω μηδενικου χρονου...)
αφου κολληθηκαν ολα τα ξυλα, μπηκε μεσα η μοκετα.
εγινε και ενα ¨νουλαπακι¨για χορδες- καταλληλη αμφιεση-και ολα τα παρελκομενα- + ενα μικρο βιβλιαρακι που εφτιαξα, πολυ σημαντικο, με ολα τα κουρδισματα και τις σχεσεις των τροπων, με το κυριοτερο χωρις να αλλαξει η αφετηρια της νοτας, και επομενως η ταση των χορδων.
εφτασα σε χρησιμα συμπερασματα οταν ειδα να σπαει δυο φορες μια χορδη-σε περασμα αρκετων ειναι η αληθεια εβδομαδων- αλλα δεν επρεπε αυτο να συμβει.
ειχα αφησει τη κιθαρα επιτηδες εναμιση τονο πανω (ντο) για να βγαλω το σεικιλο, και μετα καταλαβα τη βλακεια που ειχα κανει, αμεσως κατεβασα τις χορδες στο φυσιολογικο για τη κλιμακα της κιθαρι τονο (λα)
εκτοτε ολα καλα στο ηχητικο αλλα και το στατικο.
παμε παλι στο ντουλαπακι: μπηκαν και δυο μαγνητακια οπου κουμπωνει τελεια, χωρις να ανοιγει, ντυθηκε και αυτο μοκετα.
ενα σημειο οπου με παιδεψε , ηταν το παντρεμα κατου μερους με το πανω.
σε αλλη κατασκευη αν κανω θα εφαρμοσω το αρσενικο-θυλικο, και οχι ακμη με ακμη.
τεσπα...
μπηκαν και αγκιστρα και μπηκε και χερουλακι, η μοκετα με εναν ενδοιασμο που ειχα για τη κολληση τελικα εγινε με ατλακολα πεβεσε, πετρα το εργαλειο δε ξεκολλαει με τιποτε.
τα ξυλα τριφτηκανε καλα μεχρι 240, περαστηκανε 2 χερια με 500αρι, και μετα τριψιμο με ατσαλομμαλο 000, και εμειναν ετσι βελουδο (γινανε καλα χωρις να το περιμενα με τα παλιοξυλοκοντραπλακεδεϊσο... )
ενα αλλο που σκεφτηκα μετα, ηταν να βαλω στη περιοχη του καβαλαρη στο απο πανω καπακι, ενα ξυλο ωστε να μη παει και το σωμα του οργανου πανω-κατω...
ντυθηκε και αυτο με μοκετα.
τελικα ξοδευτηκε πολυ μοκετα, δε το περιμενα τοσο πολυ ποσοτητα , τα πλαϊνα και τα τσιτσιμπλονια φαγανε πολυ πραμα...
ενα τελικο μενει μονο, να βαλω ενα στοπ με σχινακι μην ανοιγει τερμα το καπακι αλλα τωρα την αλλη βδομαδα.
