η "ταυτοτητα" ενος οργανου μετα την επισκευη

[Silvestro]

ολοι μας λιγο-πολυ εχουμε ελθει σαν "επισκευαστες" ενος παλαιου οργανου με πολλα διλήμματα, οσον αφορα την "ταυτοτητα" που αυτο εχει, ωστε οταν το επισκευασουμε αυτο να μη την "χασει"

ιδου ενα ενδιαφερον βιντεο   (εμας μας αφορα απο την αρχη εως το 1'50'')
οπου τα φιλοσοφικα ερωτηματα στο πλοιο του θησεα, μπορουν να "αλλαχθουν" συνειρμικα με το οργανο που επισκευαζουμε.

το ειχαμε ξανακανει και παλαιοτερα κουβεντα, εμενα παντως δεν με πειραζει να αλλαχθει ολοκληρο καπακι σε μια παλια κιθαρα απο το να επισκευασω ενα αποκαϊδι  -αρκει να ειναι λειτουργικο το οργανο

σιγουρα η συμμετοχη με τις θεσεις σας θα εχει πολυ ενδιαφερον και θα βγουν χρησιμα συμπερασματα 

[ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ]

τα ειπε ο Φρονικ περσι στην εκθεση.Οταν ειναι ιστορικης σημασιας και σπανιο ειναι καλυτερα να μην το πειραξουμε καθολου.Υπαρχουν τοσα και τοσα οργανα να επισκευασουμε.Εχουν  γινει βεβαια και ..κουφα πραγματα.Προσφατα Κρητικος μαστορας πηρε στα χερια του λαουτο αρχαιο του Φραγγιαδακη και το μονο που κρατησε ηταν το σκαφος.Δε συνεχιζω αλλο γιατι θα αρχισω το μπινελικι πρωι πρωι

[sakkalis]

Καλησπέρα,
Στέλιο το θέμα είναι σίγουρα ενδιαφέρον και σηκώνει πολλές συζητήσεις.
Σε μια πρώτη άποψη θα συμφωνήσω με τον Κώστα ότι στην επισκευή ενός οργάνου πρέπει να υπάρχει σεβασμός στην δουλειά του κατασκευαστή και να ακολουθούμε τις τεχνικές της τότε εποχής για να διατηρήσουμε τον χαρακτήρα του οργάνου με τον ελάχιστο βαθμό επεμβάσεων. Τώρα αν μιλάμε είτε για βιομηχανικό όργανο είτε για κακιτέχνη (sic) κατασκευαστή πιστεύω πως μας δίνεται το ελεύθερο να προχωρήσουμε σε επισκευή ή ακόμα και μετατροπή για να δημιουργήσουμε ένα λειτουργικό και προφανώς νέο όργανο. Σε ένα όμως ιστορικό όργανο (είτε μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας, είτε μεγάλης ιστορικότητας  π.χ. ταμπουράς του Μακρυγιάννη) δεν πρέπει να κάνουμε επεμβάσεις που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του οργάνου και ας μην γίνει ποτέ λειτουργικό.
Το θέμα με έχει απασχολήσει και μένα πρόσφατα μιας και μου κόλλησε και εμένα η ιδέα να μετασκευάσω ένα παλιό μαντολίνο σε τζουρομπούζουκο κρατώντας όμως το ίδιο το καπάκι. Ψάχτηκα στο ebayu  και τελικά πήρα ένα μαντολίνο ιταλικό πάνω από 100 χρονών με ρωγμές στο καπάκι και το σκάφος αλλά επισκευάσιμο. Όταν το έπιασα όμως στα χέρια μου και είδα την πολύ όμορφη δουλειά του κατασκευαστή (πολύ ωραία πεναριά - μαρκεντερί), λυπήθηκα να το χαλάσω για να φτιάξω ένα νέο άλλο όργανο. έτσι αποφάσισα να το επισκευάσω και να το κρατήσω και ας μην παίζω μαντολίνο.
Η λόξα όμως υπάρχει και συνεχίζω άκόμα να ψάχνω στο ebay  για μαντολίνο παλιό και μια κιθάρα parlor  για επισκευή μετασκευή.

Και ένα σχετικό βίντεο με μια επισκευή οργάνου που διαφωνώ με την μη επέμβαση που γίνεται. Εγώ είτε θα άλλαζα καπάκι είτε θα μπάλωνα το υπάρχον εάν ήθελε ο ιδιοκτήτης να μην το αλλάξει. Συνεχίζει να μου κάνει τρομερή εντύπωση που παίζει ακόμα με αυτήν την κιθάρα. Περί ορέξεως όμως...

https://www.youtube.com/watch?v=uhQuJTc5yFY
https://www.youtube.com/watch?v=1fDij2CWLZY

[ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ]

αυτος δηλαδη αφησε ακομα και την τρυπα στο καπακι? Ενταξει καλα εκανε και κρατησε το ιδιο αλλα αφησε και την τρυπα?

[sakkalis]

Ναι ρε συ Κωστα!
Και γω την ιδια απορια με σενα εχω.

[filios]

Καλοί μου φίλοι
Έχετε δίκιο για την εμφάνιση της κιθάρας του Willie Nelson την οποία έψαξα στο εσωτερικό δίκτυ (Στέλιο) πριν χρόνια
Μοιάζει με τις φθορές του χρόνου στο πρόσωπο του Willie
Όμως Το να πειράξει κάποιος την πιο αναγνωρίσιμη ( και εξ αποστάσεως) κιθάρα του κόσμου αποτελεί ιεροσυλία
 Η κιθάρα αυτή Martin  κατασκευής 1969 έχει παιχτεί σε δεκάδες χιλιάδες ρεσιτάλ και συναυλίες και ηχογραφήσεις  Είχε εξαιρετικό ήχο από την αρχή και ο Nelson συνηθισμένος έως τότε με μεταλλικές χορδές ,πέννα και Pick guards κατάφερε και την τρύπησε
Το κaπάκι φέρει τις εκατοντάδες υπογραφές διάσημων μουσικών και παραγόντων της εποχής Ζήτησε μάλιστα από κάποιο να υπογράψει γδέρνοντας το όνομα του στο καπακι , αρα δεν θα μπορούσε να αλλαχθεί Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ο ήχος της δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από την τρύπα και τα ραγίσματα και μάλιστα στη treble μεριά του καπακιού Κάτι μου λέει εδώ για τον ψυχαναγκασμό μου (obsession)  με τα πάχη του καπακιού !
Η κιθάρα λοιπόν αυτή θα αποτελέσει συλλεκτικό κομμάτι μουσείου όταν φύγει ο Nelson που δεν είναι τυχαίος μουσικός  και η αξία της στην κατάσταση που είναι πρέπει μετριέται σε εκατομμύρια   
 

[Μήτσος]

Καλοί μου φίλοι
Έχετε δίκιο για την εμφάνιση της κιθάρας του Willie Nelson την οποία έψαξα στο εσωτερικό δίκτυ (Στέλιο) πριν χρόνια
Μοιάζει με τις φθορές του χρόνου στο πρόσωπο του Willie
Όμως Το να πειράξει κάποιος την πιο αναγνωρίσιμη ( και εξ αποστάσεως) κιθάρα του κόσμου αποτελεί ιεροσυλία
 Η κιθάρα αυτή Martin  κατασκευής 1969 έχει παιχτεί σε δεκάδες χιλιάδες ρεσιτάλ και συναυλίες και ηχογραφήσεις  Είχε εξαιρετικό ήχο από την αρχή και ο Nelson συνηθισμένος έως τότε με μεταλλικές χορδές ,πέννα και Pick guards κατάφερε και την τρύπησε
Το κaπάκι φέρει τις εκατοντάδες υπογραφές διάσημων μουσικών και παραγόντων της εποχής Ζήτησε μάλιστα από κάποιο να υπογράψει γδέρνοντας το όνομα του στο καπακι , αρα δεν θα μπορούσε να αλλαχθεί Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ο ήχος της δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από την τρύπα και τα ραγίσματα και μάλιστα στη treble μεριά του καπακιού Κάτι μου λέει εδώ για τον ψυχαναγκασμό μου (obsession)  με τα πάχη του καπακιού !
Η κιθάρα λοιπόν αυτή θα αποτελέσει συλλεκτικό κομμάτι μουσείου όταν φύγει ο Nelson που δεν είναι τυχαίος μουσικός  και η αξία της στην κατάσταση που είναι πρέπει μετριέται σε εκατομμύρια   
 

+1

[Ιωσήφ Τορρένς]

Η "ταυτότητα" ενός οργάνου , αρχικά τουλάχιστον , ανήκει στον κατασκευαστή .
Ομως ο χρόνος , οι απότομες αλλαγές θερμοκρασίας και υγρασίας, η σκληρή χρήση από έναν ανάξιο , ή έναν πανάξιο οργανοπαίκτη δίνουν στο όργανο μια άλλη "ταυτότητα" , έναν άλλο χαρακτήρα .  Το χαρακτήρα της φθοράς ...  με τη δική της "γοητεία" και ιστορία.

Από εκεί και μετά , προκειμένου για μια πιθανή επισκευή, πολύ σωστά τα είπε ο Φρονιμόπουλος
και μια χαρά και συνοπτικά μας τα θύμισε λίγο πιο πάνω ο Κώστας.

Στο παρακάτω βίντεο έχουμε έναν νεαρό που μάλλον δε ξόδεψε τα νιάτα του στα φραπόγαλα και τις γκόμενες ... Οι φθορές στο καπάκι της κιθάρας του , βγάζουν μάτι .  Το παίξιμό του όμως δείχνει ότι έδωσε τη δική του "ταυτότητα" στο όργανο ...

https://www.facebook.com/IntegratedSocial/videos/1227580327275462/ 

[Μάνος Τουρπάλης]

... Οι φθορές στο καπάκι της κιθάρας του , βγάζουν μάτι .

συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να κρατηθώ

 [ Invalid Attachment ]

[Μάνος Τουρπάλης]

... εκτός απ΄την πλάκα, είχα κάποτε γράψει ολόκληρη εισήγηση για το ίδιο περίπου θέμα που ήθελα να ανοίξω (περι επισκευής - ανακατασκευής κτλ.) αλλά μου φαίνεται το διέγραψα...
Απ' ότι θυμάμαι πάντως, ορμώμενος από ό,τι ξέρω για αναστηλώσεις σε μνημεία (κτίρια) αναρωτιόμουν γιατί οι οργανοποιοί αντιμετωπίζουν συνήθως "ελαφρά την καρδία" προσθήκες (ίσως αναπόφευκτες) σε όργανα, σε αντίθεση με τα κτιριακά (όπου π.χ. η αποκατάσταση σοβά σημαίνεται με κάποιον τρόπο, έστω με άλλο χρώμα)... ακόμα κι ο Φρονιμόπουλος δεν πλησιάζει σε αυστηρότητα ό,τι (θα έπρεπε να) συμβαίνει στις αναστηλώσεις, σύμφωνα με τις τρέχουσες προσεγγίσεις ...
Η απάντηση μάλλον έγκειται ακριβώς στο τι αναγνωρίζουμε ως "μνημείο" (το αντίστοιχό του σε όργανα δηλαδή) και ποιός είναι αυτός που το χαρακτηρίζει - ή όχι - τέτοιο...
Κι επειδή συνήθως τα όργανα δεν έχουν "δημόσιο" χαρακτήρα πλην ελαχίστων (εκ φύσεως, χρήσεως κτλ.) - και το τελικό αποτέλεσμα μπορεί να κρίνεται από "κάποιους" αλλά όχι "απ όλους" (όπως δυνητικά συμβαίνει με τους δημόσιους χώρους) κάνει ο καθένας ό,τι γουστάρει - ή ό,τι τον "φωτίσει" ...όποιος φωτίζει τελοσπάντων

[Silvestro]

ας πουμε η ακροπολη, πρεπει να "επισκευασθει" με τις διορθωσεις στις κολωνες κλπ;
η να την αφησουμε ερμαια βομβαρδισμων-σεισμων-πυρκαγιων-ρυπων, και οσο παει μεχρι να μεινει χαλικι κατω στα χωματα;

ομοια κ στην κιθαρα που εβαλε ο δημητρης πιο πανω, οταν φυγει απο την ζωη ο κιθαριστας που την ειχε, (που προφανως δεν την σεβαστηκε-αλλο βασανο δεν ειχε...) να γινει καρβουνο σε 50 χρονια η να αποκατασταθουν οι ζημιες (απο τους κληρονομους η το μουσειο)

μηπως εχει να κανει με τις αντιληψεις της εκαστοτε κοινωνιας ανα διαφορες χρονικες περιοδους;
μηπως η τυχη που εχουν οι επισκευες (η οχι) του καθε αντικειμενου, βαραινουν αποκλειστικα τον κατοχο ή τον οργανισμο (φορεα) που ανηκει;

δεν εχουμε και κανεναν συντηρητη οργανων σε μουσειο στο φορουμ....

[Ιωσήφ Τορρένς]

δεν εχουμε και κανεναν συντηρητη οργανων σε μουσειο στο φορουμ ....



Οταν και όσο μπορούμε, καλό είναι , κάποια θέματα να τα αναζητούμε κοντά στη πηγή τους.

Αν πληκτρολογήσουμε στο youtube " restaurar guitarra clasica " έχει αρκετά και ενδιαφέροντα να δούμε. Στα ισπανικά βέβαια ... 

Για το φίλο μου το Στέλιο αν βρει κάτι ενδιαφέρον εδώ είμαστε ... και όχι μόνον ...

 [ Invalid Attachment ]

[ΖΑΡΚΑΔΑΣ ΚΩΣΤΑΣ]

παντος για να ξερετε.....ας πουμε οτι βρισκουν καποιοι ενα βιολι Strandivari της χρυσης περιοδου του Αντωνιο.Το χερι ( μανικο) εχει λιωσει κι εχει μεινει σαν οδοντογλυφιδα.Ενταξει οργανο του 1600 ειναι δεν γινετε να ειναι σαν καινουριο.Το αλλαζουν λοιπον ΑΛΛΑ.....................δεν αλλαζουν τον καραβολα.Αν αλλαξεις τον καραβολα το οργανο ειναι αχρηστο και δεν μπορουν να πιστοποιησουν την ταυτοτητα του.Αυτα ταχω ακουσει απο βιολιστη μεγαλο δεν τα λεω απο το κεφαλι μου.Αλλα εδω μιλαμε για βιολι.Ενα οργανο καταχωρημενο σε παγκοσμιο επιπεδο.Το δικο μας μπουζουκι δεν ειναι καταχωρημενο οπως το Ιρλανδεζικο ,οποτε κανει ο καθενας του κεφαλιου του