Go Bar Deck

[ΚαΠα]

Καλό φθινόπωρο σε όλους!

Για τo Go Bar Deck έχουν γίνει αναφορές σε διάφορα θέματα αλλά σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να φτιάξουμε ένα ξεχωριστό topic για το θέμα.

Σε ότι με αφορά, είχα καιρό στο νού μου να φτιάξω μια τέτοια ιδιοκατασκευή προκειμένου να διευκολύνω την κόλληση των καμαριών στην πλάτη και το καπάκι. Μέχρι τώρα τα έκανα με σφιχτήρια. Αλλά αυτό έχει μειονεκτήματα, το κυριότερο αυτό τα οποία είναι ότι τα σφιχτήρια είναι βαριά και έχουν όγκο, κάτι που δεν διευκολύνει να κολληθούν πολλά καμάρια μαζί. Επίσης θα ήθελα να εκμεταλλευτώ ένα βασικό πλεονέκτημα του go bar deck που είναι ότι μπορεί κανείς εύκολα (με τη χρήση κατάλληλων κοίλων δίσκων - Radius dish) δίνει τις αντίστοιχες καμπύλες στο καπάκι και στην πλάτη. 

Στη βασκή κατασκευή έχουμε δύο επίπεδα από κόντρα πλακέ θαλάσσης  (οροφή και δάπεδο με διαστάσεις συνήθως 60Χ60 cm για κατασκευή κιθάρας). Τα επίπεδα στηρίζονται μεταξύ του με τέσσερις ντίζες μιά σε κάθε γωνία (με τα αντίστοιχα παξιμάδια, ροδέλες κτλ), Όπως φαίνεται και από την παρακάτω φωτογραφία η κατασκευή ενός τέτοιου jig είναι σχετικά απλή. Οδηγίες για μια τέτοια κατασκευή υπάρχουν πάρα πολλές στο διαδίκτυο και αρκετά βίντεο στο Youtube.

Ένα βασικό στοιχείο μιας τέτοιας ιδιοκατασκευής είναι τα λεγόμενα go bars, δηλαδή μπάρες από διάφορα υλικά που στην περίπτωση δουλεύουν ως φυσικά ελλατήρια για να ασκηθεί η κατάλληλη πίεση στα καμάρια κατά τη διάρκεια της κόλλησης. Χρησιμοποιούνται υλικά όπως fiberglass, καβίλες διαφόρων παχών (συνήθως διαμέτρου 6 ή 8 mm), καθώς και λωρίδες σκληρών ξύλων σε διαστάσεις τέτοιες που να παρουσιάζουν κάποια λογική ελαστικότητα.

 [ Invalid Attachment ]

[ΚαΠα]

Στην Ελληνική αγορά δεν κατάφερα να βρώ τα κατάλληλα go bars από fiberglass ή κάποιο αντίστοιχο υλικό. Η αγορά από το εξωτερικό είναι μάλλον απαγορευτική λόγω της τιμής που συνήθως χρεώνονται. Επίσης τα ξύλινα go bars ενώ είναι πολύ εύκολο να φτιαχτούν έχουν το πρόβλημα ότι συνήθως χάνουν πολύ γρήγορα την ελαστικότητά τους. Μάλιστα αν είναι σε μορφή επίπεδης ντούγας, η ελαστικότητα μπορεί να εξαφανιστεί σε μερικά λεπτά από την εφαρμογή με αποτέλεσμα να βλέπουμε τα go bars να πέφτουν σαν τα στρατιωτάκια. Αυτοί ήταν και οι βασικοί λόγοι που δεν είχα φτιάξει μέχρι τώρα το Go bar deck.

Το πρόβλημά μου λύθηκε μάλλον αναπάντεχα όταν πριν από λίγες ημέρες ψάχνοντας να βρω κάτι άλλο, πρόσεξα τα go bars που χρησιμοποιεί ένας διάσημος κατασκευαστής κλασικής κιθάρας, ο Jose Romanillos. Μπορείτε να τα δείτε στο παρακάτω βίντεο (μετά το 0:34). Σίγουρα υπακούουν σε άλλη λογική από όσα ήξερα και βασίζονται σε κάποιο ελλατήριο (ή κάτι τέτοιο) που υπάρχει μέσα στον κυλινδρικό σωλήνα).

! No longer available

Ψάχνωντας παραπέρα διαπίστωσα ότι πολλοί Ισπανοί κατασκευαστές χρησιμοποιούν τέτοια go bars. Έτσι μετά από τη σχετική μελέτη και ψάξιμο για τα πιθανά υλικά (και ως συνήθως παραγωγική συζήτηση με τον Μάνο Τουρπάλη), κατέληξα στη δική μου εκδοχή των go bar που υλοποίησα σήμερα και σας παρουσιάζω παρακάτω.
   

[ΚαΠα]

Στη δική μου υλοποίηση χρησιμοποίησα:
1) Ελλατήριο πίεσης διαμέτρου 8 mm και μήκους 8 cm. Η συσκευασία τους ανέφερε δύναμη πίεσης 2 κιλά.
2) Σωλήνα αλουμινίου εξωτερικής διαμέτρου 12mm και εσωτερικής 10mm. Το έκοψα σε κομάτια των 20 cm.
3) Καβίλιες λείες διαμέτρου 8 mm, ως το βασικό συστατικό του go bar
4) Μικρά κομάτια μήκους 3 cm από καβίλια ραβδωτή διαμέτρου 10mm, που στη μια άκρη τους θα συγκρατούν το ελλατήριο, και με αυτά θα ταπώσω το ένα άκρο του σωλήνα αλουμινίου.

Όλα τα υλικά νομίζω ότι είναι εύκολο να βρεθούν. Μεγαλύτερη δυσκολία είναι να βρεί κανείς τα κατάλληλα ελλατήρια πίεσης. Εγώ όλα τα παραπάνω υλικά τα βρήκα στο Leroy Merlin της λεωφόρου Κηφισίας.

 [ Invalid Attachment ]

Στην παραπάνω φωτογραφία φαίνονται τα διάφορα στάδια της απλής κατασκευής των go bar. Έκοψα την καβίλια (διαμέτρου 10mm) σε κομάτια 3 cm το καθένα. Στερέωσα το ελλατήριο στο ένα άκρο του κάθε κοματιού αφού πρώτα το διαμόρφωσα για να σφηνωθεί το ελλατήριο. Με το ελλατήριο σφηνωμένο το εισάγω  σε ένα κομάτι σωλήνα αλουμινίου (μήκος 20 cm) και με δεδομένο ότι είναι λίγο πιό χονδρό, σφηνώνει πολύ ικανοποιητικά. Έτσι με την τάπα στη θέση της έχω ένα τυφλό άκρο στο σωλήνα και το ελλατήριο καλά στερεωμένο. Από το άλλο (ανοικτό) άκρο του αλουμινένιου σωλήνα εισάγω την καβίλια των 8mm σε ότι μήκος με βολεύει, ανάλογα με το ύψος του deck που θα έχω κατασκευάσει. Εγώ δεν έφτιαξα ακόμα το deck και έτσι άφησα όλο το μήκος της καβίλιας όπως την αγόρασα (1 m). Σύμφωνα με την δύναμη που νιώθω στο χέρι μου όταν πιέζω την καβίλια μέσα στο ελλατήριο, η δύναμη είναι αρκετή για την κόλληση των καμαριών. Η καβίλια επειδή δεν στερεώνεται πουθενά μπορεί να αλλάζει κατά τις ανάγκες μας. Όμως θα το δώ και στην πράξη το επόμενο διάστημα και θα σας αναφέρω τις εντυπώσεις μου.

   

[Νάσος]

Πολύ ωραία ιδέα και υλοποίηση  Παναγιώτη
Βέβαια τα go bar που έφτιαξες έχουν σταθερή δύναμη πίεσης ενώ με τα υπόλοιπα κλασικού τύπου η δύναμη διαφέρει ανάλογα με τη τοποθέτηση
Πάντως το μεγαλύτερο θέμα που έχω ειναι ότι οι δύο βάσεις που έχω φτιάξει πάνω και κάτω αν και ενισχυμένες καμπυλώνουν ελάχιστα με συνέπεια να φέυγουν τα go bar από τις θέσεις τους
Ιδωμεν
Καλή συνέχεια στις πατέντες

[Ιωσήφ Τορρένς]

Καλημέρα Παναγιώτη !

Χαίρομαι για σένα και την πατέντα σου !

[Μάνος Τουρπάλης]

σούπερ πατέντα και καθαρή δουλειά, όπως πάντα!
στην επόμενη εκδρομή στο Leroy θα επιληφθώ... 

[ΚαΠα]

Βέβαια τα go bar που έφτιαξες έχουν σταθερή δύναμη πίεσης ενώ με τα υπόλοιπα κλασικού τύπου η δύναμη διαφέρει ανάλογα με τη τοποθέτηση
Πάντως το μεγαλύτερο θέμα που έχω ειναι ότι οι δύο βάσεις που έχω φτιάξει πάνω και κάτω αν και ενισχυμένες καμπυλώνουν ελάχιστα με συνέπεια να φέυγουν τα go bar από τις θέσεις τους

Νάσο νόμιζα ότι η δύναμη εφαρμογής πρέπει να είναι σταθερή παντού. Εκτός αν εννοείς ότι σε διαφορετικές περιπτώσεις χρησιμοποιείς διαφορετική δύναμη. Αλλά και πάλι πως το ελέγχεις;
 

Καλημέρα Παναγιώτη !

Χαίρομαι για σένα και την πατέντα σου !

Γειά σου φίλε Ιωσήφ

σούπερ πατέντα και καθαρή δουλειά, όπως πάντα!
στην επόμενη εκδρομή στο Leroy θα επιληφθώ... 

Off topic:
Μάνο ο Romanillos στο παραπάνω βίντεο λέει και κάτι που ίσως σε ενδιαφέρει. Ενώ την κοψιά στο μπράτσο για το πέρασμα των πλαϊνών παλαιότερα την έκανε σφηνοειδή (και χρησιμοποιούσε μια σφήνα για την στερέωση του κάθε πλαϊνού) τώρα την κάνει παράλληλη και χρησιμοποιεί δύο σφήνες σε κάθε πλευρά (λογικά σε αντίθετη κατευθυνση). Με τον τρόπο αυτό η ευθεία γκινισιά γίνεται εύκολα σε αντίθεση με τη σφηνοειδή που πρέπει να ταιριάξεις γωνίες κτλ.

ΥΓ Τα ελατήρια γράφονται βέβαια με ένα "λ" αλλά ...... με σύζυγο Σαλονικιά και δύο μήνες το καλοκαίρι στη Χαλκιδική .... κόλλησα στα "λλλλλλλλ"

[songless_bird]

Ωραιο, αλλα ακριβο. Ποσα go bars θα φτιαξεις; Εγω εχω 20 μακρια και αλλα 30 πιο κοντα απο καβιλια του Leroy στα 8mm. Αν δω οτι εχουν χασει ελαστικοτητα αγοραζω αλλο ή οταν νιωθω τσιγγουνης απλα κατεβαζω την επανω ταβλα μερικα χιλιοστα.

[Λάμπρος Σταυρίδης]

Καλημέρα Παναγιώτη ,
Πολύ ὡραία ἡ ἰδιοκατασκευή σου , συγχαρητήρια!!!!!!

Ἔχω μία ἐρώτηση καί μία ἀπορία :
Ἆραγε αὐτά τά ἐλατήρια εἶναι ἀπό ἀρκετά σκληρό μέταλλο ὥστε νά διατηροῦν πάντα τήν ἐλαστικότητά τους ; Βέβαια , ἄν ἀπό τήν πίεση μικρύνει τό μῆκος τους , μποροῦμε μέ ἔνα ἁπλό τράβηγμα μέ τά χέρια , νά τά ἐπαναφέρουμε στό ἀρχικό τους μῆκος .
Δέν ἔχω καταλάβει ποτέ , καί ἀπό ἄλλες φορές πού εἶδα κόλλημα καμμαριῶν στήν ἰστοσελίδα ( κιθάρας , μπουζουκιοῦ κ.λ.π. ) γιατί τά καμάρια κολλιοῦνται χωρίς τήν τελική διαμόρφωσή τους , καί διαμορφώνονται μέ ροκανάκια καί γυαλόχαρτα ἐνῶ εἶναι κολλημένα . Θά μποροῦσαν , ἴσως , νά διαμορφωθοῦν πρίν κολληθοῦν στό καπάκι ἤ στήν πλάτη , ὥς πρός τό σχῆμα καί τίς στρογγυλάδες τους πού εἶναι εὐκολο , καί μετά νά κολληθοῦν μ' αὐτήν τήν ἰδιοκατασκευή , ἀλλά τά λεπτά ξύλα πού κρατοῦν σταθερά τά καμάρια , νά εἶναι διαμορφωμένα στήν ἄκρη ὥστε νά ἀγκαλιάζουν σταθερά τό καμάρι μέ τήν στρογγυλάδα του ( σάν νά λέγαμε : τό σχῆμα τοῦ καμαριοῦ  " ἀρσενικό "  καί τό σχῆμα τῆς ἄκρης τοῦ ξὐλου πού τό πατάει  " θηλυκό " ) . Ἐπίσης  τά καμάρια θά μποροῦσαν , γιά νά μήν γλυστρίσουν στήν κόλλα , νά σταθεροποιηθοῦν κάπως μέ  χαρτοταινίες πού θά ἐφαρμόσουμε σφιχτά .
Αὐτές οἱ διαμορφωμένες κοῖλες ἄκρες , θά μποροῦσαν νά εἶναι  " ἀνταλλακτικές "  , δηλαδή νά ἔχη κάποιος μικρά καί λεπτά ξύλα γιά  " ἄκρες "  τῆς κάθε μπάρας , μέ διαφορετικά πλάτη κοιλοτήτων ( γιά κάθε περίπτωση πάχους καμαριοῦ ) , καί νά τίς προσαρμόζη κάθε φορά πού χρειάζεται " ἄκρες " τοῦ συγκεκριμένου πλάτους , εἴτε μέ τό σύστημα τοῦ ἐλατηρίου ( ὅπως στήν ἐπάνω , ἔτσι καί στήν κάτω μεριά τῆς μπάρας ) , εἴτε βιδωτές .
Παρακάτω ἕνα ὑποτυπῶδες σχεδιάκι γιά τήν καλύτερη κατανόηση τῶν πιό πάνω :
 [ Invalid Attachment ]  

Συγνώμη ἄν τά παραπάνω εἶναι ἀνέφικτα . Δέν ἔχω ποτέ κολλήσει καμάρια σέ καπάκι ἤ πλάτη , ἀλλά ὅπως εἶδα αὐτή τό τμῆμα τῆς κατασκευῆς τῶν ὀργάνων , μοῦ γεννήθηκε ἡ ἀπορία .

[songless_bird]

Εγω αυτη που φτιαχνω τα καμαρια τα διαμορφωσα απο πριν. Οταν σου λεει το σχεδιο παχος 12.5mm και υψος απο 11.2 σε 3.1 mm αυτα δεν γινονται μετα αφου κολληθουν, αλλα πριν με παχυμετρο...

[ΚαΠα]

Καλημέρα Παναγιώτη ,
Πολύ ὡραία ἡ ἰδιοκατασκευή σου , συγχαρητήρια!!!!!!

Ἔχω μία ἐρώτηση καί μία ἀπορία :
Ἆραγε αὐτά τά ἐλατήρια εἶναι ἀπό ἀρκετά σκληρό μέταλλο ὥστε νά διατηροῦν πάντα τήν ἐλαστικότητά τους ; Βέβαια , ἄν ἀπό τήν πίεση μικρύνει τό μῆκος τους , μποροῦμε μέ ἔνα ἁπλό τράβηγμα μέ τά χέρια , νά τά ἐπαναφέρουμε στό ἀρχικό τους μῆκος .
Δέν ἔχω καταλάβει ποτέ , καί ἀπό ἄλλες φορές πού εἶδα κόλλημα καμμαριῶν στήν ἰστοσελίδα ( κιθάρας , μπουζουκιοῦ κ.λ.π. ) γιατί τά καμάρια κολλιοῦνται χωρίς τήν τελική διαμόρφωσή τους , καί διαμορφώνονται μέ ροκανάκια καί γυαλόχαρτα ἐνῶ εἶναι κολλημένα . Θά μποροῦσαν , ἴσως , νά διαμορφωθοῦν πρίν κολληθοῦν στό καπάκι ἤ στήν πλάτη , ὥς πρός τό σχῆμα καί τίς στρογγυλάδες τους πού εἶναι εὐκολο , καί μετά νά κολληθοῦν μ' αὐτήν τήν ἰδιοκατασκευή , ἀλλά τά λεπτά ξύλα πού κρατοῦν σταθερά τά καμάρια , νά εἶναι διαμορφωμένα στήν ἄκρη ὥστε νά ἀγκαλιάζουν σταθερά τό καμάρι μέ τήν στρογγυλάδα του ( σάν νά λέγαμε : τό σχῆμα τοῦ καμαριοῦ  " ἀρσενικό "  καί τό σχῆμα τῆς ἄκρης τοῦ ξὐλου πού τό πατάει  " θηλυκό " ) . Ἐπίσης  τά καμάρια θά μποροῦσαν , γιά νά μήν γλυστρίσουν στήν κόλλα , νά σταθεροποιηθοῦν κάπως μέ  χαρτοταινίες πού θά ἐφαρμόσουμε σφιχτά .
Αὐτές οἱ διαμορφωμένες κοῖλες ἄκρες , θά μποροῦσαν νά εἶναι  " ἀνταλλακτικές "  , δηλαδή νά ἔχη κάποιος μικρά καί λεπτά ξύλα γιά  " ἄκρες "  τῆς κάθε μπάρας , μέ διαφορετικά πλάτη κοιλοτήτων ( γιά κάθε περίπτωση πάχους καμαριοῦ ) , καί νά τίς προσαρμόζη κάθε φορά πού χρειάζεται " ἄκρες " τοῦ συγκεκριμένου πλάτους , εἴτε μέ τό σύστημα τοῦ ἐλατηρίου ( ὅπως στήν ἐπάνω , ἔτσι καί στήν κάτω μεριά τῆς μπάρας ) , εἴτε βιδωτές .
Παρακάτω ἕνα ὑποτυπῶδες σχεδιάκι γιά τήν καλύτερη κατανόηση τῶν πιό πάνω :
 [ Invalid Attachment ]  

Συγνώμη ἄν τά παραπάνω εἶναι ἀνέφικτα . Δέν ἔχω ποτέ κολλήσει καμάρια σέ καπάκι ἤ πλάτη , ἀλλά ὅπως εἶδα αὐτή τό τμῆμα τῆς κατασκευῆς τῶν ὀργάνων , μοῦ γεννήθηκε ἡ ἀπορία .

Αγαπητέ Λάμπρο πράγματι θα μπορούσαν να γίνουν όσα αναφέρειες. Και ανταλλάξιμες άκρες στις μπάρες και προδιαμορφωμένα καμάρια κτλ κτλ. Ο καθένας επιλέγει τα εργαλεία του και τις μεθόδους που νομίζει ή που τον βολεύουν. Και στο φόρουμ αυτό, ευτυχώς, δεν το παίζει κανείς αλλάθητος ή ότι κατέχει την εξ αποκαλύψεως αλήθεια (εγώ τουλάχιστον όχι). Απλώς ανταλλάσσουμε τις εμπειρίες μας μπας και ξεστραβωθούμε λίγο παραπάνω.

Στα επιμέρους:
1) Τα ελατήρια που πήρα φαίνονται αρκετά ποιοτικά. Πόσο θα αντέξουν όμως θα το δείξει ο χρόνος. Με το ρυθμό που φτιάχνω τις κιθάρες μου μάλλον αυτά θα υπάρχουν και μετά από μένα. 

2) Παρόλο ότι υπάρχουν κατασκευαστές που κολλάνε τα καμάρια διαμορφωμένα (μερικές φορές με τελείως άλλη λογική π.χ πρώτα κόλλημα τα καμάρια ανάποδα πάνω στο σκάφος και μετά κόλλημα του καπακιού πάνω στα ανάποδα καμάρια) γενικά η συντριπτική πλειοψηψία των οργανοποιών παγκοσμίως τα καμάρια τα κολλάει αδιαμόρφωτα γιατί:
α) είναι πολύ ευκολότερο στη διαχείριση και στο σφίξιμο αλλά κυρίως
β) γιατί οι περισσότεροι "κουρδίζουν" το καπάκι αλλάζοντας τη μάζα στα κολλημένα καμάρια.

Μη με ρωτήσεις για το κούρδισμα του καπακιού. Είναι ένα μεγάλο θέμα από μόνο του και δεν έχω έτοιμες απαντήσεις. Εγώ αφαιρώ μάζα όσο μου λέει η διαίσθησή μου. Τελευταία προσπαθώ να αφομοιώσω και κάποια πράγματα από ένα σχετικό βιβλίο που αγόρασα και μελετάω ώστε κάποτε να το κάνω με πιό "αντικειμενικό" τρόπο.

Πάντως όταν κι εγώ είχα ρωτήσει (ίσως τον καλύτερο) κατασκευαστή κιθάρας στην πατρίδα μας, γιατί ενώ ακολουθώ επακριβώς το σχέδιο, τα όργανα που κατασκευάζω δεν ακούγονται το ίδιο, είχα εισπράξει την εξής απάντηση: "Η κατασκευή ενός οργάνου είναι μέγεθος πολύ μεγαλύτερο από την γεωμετρία του".

Και σε τελική ανάλυση αυτό είναι που κάνει ενδιαφέρουσα την τέχνη αυτή (λέω εγώ).
   

[ΚαΠα]

Ωραιο, αλλα ακριβο. Ποσα go bars θα φτιαξεις; Εγω εχω 20 μακρια και αλλα 30 πιο κοντα απο καβιλια του Leroy στα 8mm. Αν δω οτι εχουν χασει ελαστικοτητα αγοραζω αλλο ή οταν νιωθω τσιγγουνης απλα κατεβαζω την επανω ταβλα μερικα χιλιοστα.

Ακριβότερο ναί! Ακριβό όμως δεν θα το έλεγα. Αντί για 0,7 ευρώ που κοστίζει η κάθε καβίλια, το κάθε κομάτι όπως το περιέγραψα μου κοστίζει το πολύ 1,66 ευρώ. Αλλά υπάρχουν φθηνότερες  λύσεις. π.χ. να μην αγοράσεις ούτε καβίλιες ούτε τίποτα. Ο καθένας διαλέγει και παίρνει ότι νομίζει ή ότι τον βολεύει. Περί ορέξεως .... κτλ

[Νάσος]

Αν λυγίσεις  πολύ την καβίλλλια- go bar- πετυχαίνεις παραπάνω δύναμη εφαρμογής από το να την λυγίσεις λίγο, αυτό το χρησιμοποιώ στα καμάρια και στο κέντρο δίνω παραπάνω δύναμη ή οταν κολλλάω καμάρια με καμπύλλλη

[Silvestro]

γεια σου παναγιωτη με τα (παρα πολυ) ωραια σου! 
αρχοντας....

και εγω κολλαω τα καμαρια αφου τα εχω διαμορφωσει, λιιιγο μεγαλυτερα στο υψος και μετα κανω την τελικη διαμορφωση αφαιρωντας υλικο (+ ελεγχος με ταπτιουνινγκ αλλα και βαρους) και φυσικα τις αποληξεις με το σκαρπελο. με λιγα λογια δεν μ αρεσει το ροκανι σε αυτη την φαση...
 
αρκετοι τα αφηνουν αδιαμορφωτα, αλλα αφου το τελικο αποτελεσμα ειναι ιδιο, εγω το κανω ετσι για την ευκολια μου.

για τις καβιλιες: πολυ καλο και εξυπνο αυτο! μπραβο! 
θα προσπαθησω να φτιαξω και εγω ο ζουλιαρης, απ οτι μπορω να φανταστω ολα εξαρτωνται απο το ποσο καλο ειναι το ελατηριο, πραγμα δηλαδη που με εναν απλο ελεγχο (πριν κολλησεις) το ελεγχεις, δεν ειναι δα και τιποτε, ωστε να τσεκαρεις μια-μια ολες τις καβιλιες...
παναγιωτη περιμενω εντυπωσεις απο την πραξη, κατι σαν ριβιου δηλαδη! 

επισης, απο προσωπικη πειρα εχω διαπιστωση οτι: το μεγαλυτερο υψος του ντεκ, σε συνδυασμο με την χαμηλοτερη διαμετρο του γκοουμπαρ, δινουν τα καλυτερα αποτελεσματα για τον ελεγχο στο κατα ποσο θες να "σφιξεις".

οταν ειναι χαμηλο το ντεκ, υπαρχει μεγαλυτερη ακαμψια πραγμα που πρεπει να αποφευγεται, οπως επισης και οι καβιλιες αν ειναι χοντρες. παλια ειχα και εγω των 8 χιλ, αλλα τις αντικατεστησα ολες με αυτες των 5, και τα πραγματα ειναι πολυ, μα πολυ-πολυ καλυτερα...

λαμπρο στις αποληξεις των στικακιων, δεν χρειαζεται να κανεις ολο αυτο το θυλικο-αρσενικο, αν και φαινεται πολυ ενδιαφερον.... εγω εχω κολλησει φελο, ετσι δεν τραυματιζεται πολυ το ξυλο, μπορεις να βαλεις πλαστικα "παπουτσακια" , μπορεις να βαλεις γυρω-γυρω μονωτικη ταινια... οσο σκεφτεσαι τοσο περισσοτερα βρισκεις...

το μακραν ομως καλυτερο (τι αλλο; αμερικανια βεβαια...  )-(δεν το εχω κανει, το εχω ομως δει...) ειναι οτι με υγρη πλαστικοποιηση (κατι σαν μπογια δηλαδη...) βουτας μεσα την ακρη του στικ, και σε λιγο ετοιμοοοο! το επαναλαμβανεις την αλλη μερα για μεγαλυτερο παχος "παπουτσιου" και εισαι κομπλε! 

εμενα μου αρεσει το κοκκινο... http://optix.gr/index.php?route=product/product&path=167&product_id=1322

[ΚαΠα]

και εγω κολλαω τα καμαρια αφου τα εχω διαμορφωσει, λιιιγο μεγαλυτερα στο υψος και μετα κανω την τελικη διαμορφωση αφαιρωντας υλικο (+ ελεγχος με ταπτιουνινγκ αλλα και βαρους) και φυσικα τις αποληξεις με το σκαρπελο. με λιγα λογια δεν μ αρεσει το ροκανι σε αυτη την φαση...

Παρόλο ότι είναι λίγο off topic Στέλιο πλήιιιιζζζζζζ ελαμπορέϊτ!!! 

Για το tap tuning ότι μπορείς να περιγράψεις. Τι ψάχνεις, τι ακούς κτλ). Αλλά κυρίως για λέγε λίγα παραπάνω σε σχέση με το βάρος. Ξέρω από παληά ότι ο μάστοράς σου Κύριος Παύλος (πολλά χαιρετίσματα) το έψαχνε με τη μάζα (βάρος) των ξύλων. Όχι μόνο του καπακιού αλλά γενικότερα.